در ارتباط با پیوندهای تباری ایرانیان,تارنمای اینترنتی «مجارتی رایتس» یا «حقوق اکثریت» گراف جالبی را مشخصا پیرامون میزان خویشاوندی و شباهت ژنتیکی بیست و شش گروه جمعیتی انتشار داده که با تحقیق بر روی ده هزار نمونه ی واجد شرایط از بیست و شش ملیت مختلف در سال ۱۹۹۴ و به سرپرستی پروفسور «لوییجی س فورزا» از دانشگاه استنفورد به دست آمده و اطلاعات مهمی را در زمینه ی شباهتهای ژنتیکی ایرانیان با دیگر ملل نمایش می دهد

در این گراف از معیاری به نام «کین شیپ» یا خویشاوندی برای نشان دادن میزان شباهت یا اختلاف ژنتیکی کشورها استفاده شده و بر مبنای ضریب خویشاوندی ,میزان تغییرات فاصله ی ژنتیکی  یا واریانس آن, اندازه شباهت یا اختلاف تباری ملتها را نشان می دهد مطابق با نمودار بالا, میزان اختلاف ژنتیکی میان مردمان دانمارک و انگلستان در حدود ۰٫۰۰۲۱ می باشد که نشان از شباهت این دو ملت  دارد (در نمودار با عدد ۲۱ نمایش داده شده/ کلیه ی ارقام نمودار در عدد ده هزار ضرب گردیده ) و این میزان قرابت نزدیکتر از میزان قرابت هشت نسل متوالی یا قرابت یک شخص با پدر پدربزرگ پدر بزرگ پدر بزرگ اوست! همچنین میزان خویشاوندی میان بومیان استرالیایی با مردمان بنتو در آفریقا ۰٫۳۲۷۲ (در نمودار ۳۲۷۲) است که نشاندهنده ی بیشترین اختلاف تباری در گروههای مورد مطالعه است.

مطابق با این گراف نزدیکترین گروه به ایرانیان ,یونانیان هستند با ۰٫۰۷۰ اختلاف پس از ایشان به ترتیب مردمان ایتالیا ۰٫۰۱۳۳ ,هندوستان ۰٫۰۱۵۲,خاور نزدیک ۰٫۰۱۵۴  ,دانمارکیها ۰٫۰۱۷۹ و انگلیسیها ۰٫۰۱۹۷ قرار دارند و همینطور میزان خویشاوندی ایرانیان با زردپوستان ترک و اقوام تورکیک (با علامت اختصاری ان تی یو در گراف ) ۰٫۰۸۲۱ است که اختلاف زیادی را نمایش می دهد

روز بیستم اعتصاب غذا بعد از حمله ی پلیس یونان

Click here to view the embedded video.

روز هجدهم اعتصاب غذا

Click here to view the embedded video.

در همین ارتباط : لبهای دوخته ی ایرانیان

Click here to view the embedded video.

به هر روی در آن زمان مسئله ی پیش آمده برای ما  زنگ خطری بود که چگونه یک دولت خارجی در چنین مواردی و تا این اندازه می تواند بر روی اینترنت فارسی موثر باشد پرسشی که تا همین امروز هم برای خود من در حکم معما بود تا اینکه به طور اتفاقی مصاحبه ی ابراهیم حامدی (ابی ) را با صدای آمریکا بر روی یوتیوب دیدم لطفا در نظر داشته باشید مسئولیت توضیحات توهین آمیزی که در این ویدیو به صورت نوشته افزوده شده با نویسنده ی این مطلب نیست

Click here to view the embedded video.

آنچه را که نمی توانستیم تصور کنیم و هنوز هم اطمینان نداریم  ,اینکه خواننده ی این ترانه و همان کسی که فایلها را منتشر می کند, بعدها خود به دلایلی تصمیم به ایجاد نویز در قسمت جزایر ایرانی گرفته باشد ;البته پدید آورنده ی یک اثر حق دارد که از انتشار آن چشم بپوشد یا از اجرای دوباره ی آن به گونه ای که در این مورد خواسته شده, سر باز زند ;اما ایجاد خرابکاری به این شیوه تنها می تواند دست کم گرفتن شعور مخاطب ایرانی باشد , به هر جهت از آنجا که ابراهیم حامدی تنها ,خواننده ی این اثر بی نظیر است و شعر و موسیقی این ترانه توسط ترانه سرا و آهنگساز دیگری ساخته شده و از آنجا که کماکان خرابکاری توسط شخص ایشان, محرز نشده, سه نسخه از آن  را بر روی سایت قرار می دهم

مدتها بود که موضوع کتاب سوزی و رفتار اعراب با فرهنگ ایران ذهنم را مشغول کرده بود، پس بر آن شدم که در این زمینه دست به تحقیق بزنم و سعی‌ نمودم که از منابع معتبر و با ذکر صفحه کتب بهره گیرم.از آسیبهای معنوی حمله اعراب هرچه نوشته و گفته شود کم است. پیرامون کشتار و چپاول ایرانیان در زمان حمله اعراب تاریخ نگاران معروف اعراب و ایرانی مانند : ابن خلدون , البلاذری , مسعودی , ابن هشام , ابن حزم , بلعمی , ثعالبی , شویس عدوی و… در کتابهای تاریخ نگاشته اند. یکی از اثر گذارترین این آسیبها به زبان و فرهنگ ایران بود. ایرانیان به سبب عظمت کشورشان کوله بار چندین قرن تسلط بر جهان را در برداشتند و تمدنی کهن را در خود جای داده بودند و بدین سبب علوم عقلی نزدشان بسیار بزرگ و دامنه اش گسترده بود.

ابن خلدون که دقیق ترین و بزرگ ترین جامعه شناس و مورخ عرب است درباره کتاب سوزی به دست اعراب چنین میگوید: ( دو قرن سکوت ص ۹۸ )« وقتی سعد ابن ابی وقاص به مداین دست یافت در آنجا کتابهای بسیار دید. نامه به عمر ابن خطاب نوشت و در باب این کتابها خواست. عمر در پاسخ نوشت که آنهمه را به آب افکن که اگر آنچه در این کتابهاست سبب راهنمایی است خدا برای ما راهنمایی فرستاده است و اگر در آن کتابها جر مایه گمراهی نیست خداوند ما را از شر آنها در امان داشته است. از این سبب آنهمه کتاب ها را در آب یا در اتش افکندند.»

همچنین ابوریحان بیرونی در کتاب آثارالباقیه عن القرون الخالیه (صفحه ۳۵،۳۶،۴۸ ) چنین می نویسد:« وقتی قتیبه ابن مسلم سردار حجاج بار دوم به خوارزم رفت و آن را باز گشود هرکس را که خط خوارزمی می نوشت و از تاریخ و علوم و اخبار گذشته آگاهی داشت از دم تیغ بی دریغ گذراند و موبدان و هیربدان قوم را یکسره هلاک نمود و کتابهاشان همه بسوزانید و تباه کرد.»

زنده یاد دکتر زرینکوب در کتاب ۲ قرن سکوت (انتشارت امیرکبیر ص ۹۶،۹۷) با تحلیلی منطقی به بررسی کتاب سوزی اعراب می پردازد:« شک نیست که در هجوم تازیان ، بسیاری از کتاب ها و کتابخانه های ایران دستخوش آسیب فنا گشته است .این دعوی را از تاریخ ها می توان حجّت آورد و قرائن بسیار نیز از خارج آن را تأیید می کند . با این همه بعضی از اهل تحقیق در این باب تردید دارند و این تردید چه لازم است؟! برای عرب که جز قرآن هیچ سخن را قدر نمی دانست کتابهایی که از آن مجوس بود و البته نزد وی دست کم مایه ضلال بود چه فایده داشت که به حفظ آنها عنایت کند؟ در آیین مسلمانان آن روزگار آشنایی به خط و کتابت بسیار نادر بود و پیداست که چنین قومی تا چه حد می توانست به کتاب و کتابخانه علاقه داشته باشد. تمام قراین و شواهد نشان می دهد که عرب از کتابهایی نظیر آنچه امروز از ادب پهلوی باقی مانده است فایده ای نمی برده در این صورت جای شک نیست که در آن گونه کتابها به دیده حرمت و تکریم نمی دیده است…نام بسیاری از کتاب های عهد ساسانی در کتاب ها مانده است که نام ونشانی از آنها باقی نیست…پیداست که محیط مسلمانی برای وجود و بقای چنین کتابها مناسب نبوده است و سبب نابودی آن کتابها نیز همین است. باری از همه ی قراین پیداست که در حمله اعراب بسیاری از کتاب های ایرانیان، از میان رفته است.»

مرتضی راوندی در کتاب تاریخ اجتماعی ایران (جلد دوم،صفحهٔ ۵۰ )می‌نویسد «یکی از آثار شوم و زیان‌بخش حملهٔ اعراب به ایران، محو آثار علمی و ادبی این مرز و بوم بود. آنها کلیهٔ کتب علمی و ادبی را به عنوان آثار و یادگارهای کفر و زندقه از میان بردند.» وی در دنباله می‌افزاید:«…سعد وقاص و دیگران حاصل صدها سال مطالعه و تحقیق ملل شرق نزدیک را به دست آب و آتش سپردند.» سپس این گفته جلال‌الدین همایی را می‌آورد که: «همان کاری را که قبل از اسلام، اسکندر با کتابخانهٔ استخر، و عمرو عاص به امر عمر با کتابخانهٔ اسکندریه و فرنگی‌ها بعد از فتح طرابلس شام با کتابخانهٔ مسلمین و هلاکو با دارالعلم بغداد کردند، سعد بن ابی‌وقاص با کتابخانهٔ عجم کرد.»

دولتشاه سمرقندی در کتاب تذکرة الشعرا (صفحهٔ ۲۶) به یکی دیگر از ماجراهای کتاب سوزی توسط اعراب در دوره خلافت عباسیان، می پردازد: “عبدالله بن طاهر به روزگار خلفای عباسی، امیر خراسان بود. روزی در نیشابور( به مسند) نشسته بود. شخصی کتابی آورد و به تحفه پیش او بنهاد. (امیر) پرسید: این چه کتاب است؟ (مرد) گفت: این قصه وامق و عذرا است و خوب حکایتی است که حکما بنام شاه انوشیروان جمع کرده اند. امیر فرمود: ما مردم، قرآن خوانیم و به غیر از قرآن و حدیث پیغمبر چیزی نمی خوانیم و ما را از این نوع کتاب، در کار نیست. این کتاب، تألیف مُغان(زرتشتی ها) است و پیش ما مردود است. (پس فرمود) تا آن کتاب را در آب انداختند و حکم کرد که در قلمرو او بهر جا از تصانیف عجم و مغان کتابی باشد جمله را بسوزانند”

باری، بدین گونه بود که کتابهایی که در زمان خود در زمینه های پزشکی، ستاره شناسی، اجتماعی و دینی بی همتا بودند به دست این سبک مغزان افتاد که از جهنم هولناک صحرای عرب پا به بهشت ایران گذارده بودند و آنها نیز آنچه کردند که در اندازه فهم و شعورشان بود.

روانشاد دکتر زرینکوب در کتابش(انتشارت امیرکبیر ص۹۵،۹۶) این بار به بررسی رفتار اعراب با زبان و خط ایران می‌پردازد و میگوید:« عربان شاید برای آنکه از آسیب زبانی ایرانیان در امان بمانند در صدد برآمدند زبانها و لهجه های رایج در ایران را از میان ببرند. آخراین بیم هم بود که همین زبانها خلقی را بر آنها بشوراند و ملک و حکومت آنان را در بلاد دور افتاده ایران به خطر اندازد. به همین سبب هر جا که در شهر های ایران، به خط و زبان و کتاب و کتابخانه برخوردند با آنها سخت به مخالفت برخاستند…شاید بهانه ی دیگری که عرب برای مبارزه با زبان و خط ایران داشت این نکته بود که خط و زبان مجوس را مانع نشر و رواج قرآن می شمرد.»

در واقع از ایرانیان حتی آنها که آیین مسلمانی پذیرفته بودند زبان تازی را نمی آموختند و از این رو بسا که نماز و قرآن را نیز نمی توانستند به تازی بخوانند. در کتاب تاریخ بخارا (صفحه ۷۵ چاپ تهران)آمده است:« مردم بخارا به اول اسلام، در نماز قرآن به تازی خواندندی و عربی نتوانستندی آموختن و چون وقت رکوع شدی مردی بود که در پس ایشان بانگ زدی: بکنیتا نکنیت، و چون سجده خواستندی کردن بانگ کردی: نگونیا نگونی کنیت.» با چنین علاقه ای که مردم در ایران به زبان خویش داشتند شگفت نیست که سرداران عرب زبان ایران را تا اندازه ای با دین و حکومت خویش معارض دیده باشند و در هر دیاری برای از بین بردن و محو کردن خط و زبان فارسی کوششی ورزیده باشند.

در پایان به ذکر سخنی در کتاب عقدالفرید چاپ قاهره (جلد ۲ صفحه ۵) از زبان خسرو پرویز  میپردازم که می گوید: اعراب را نه در کار دین هیچ خصلت نیکو یافتم و نه در کار دنیا. آنها را نه صاحب عزم و تدبیر دیدم و نه اهل قوت و قدرت. آنگاه گواه فرومایگی و پستی همت آنها همین بس که آنها با جانوران گزنده و مرغان آواره در جای و مقام برابرند .فرزندان خود را از راه بینوایی و نیازمندی می کشند و یکدیگر را بر اثر گرسنگی و درماندگی می خورند.از خوردنیها و پوشیدنیها و لذتها و کامروانیهای این جهان یکسره بی بهره اند….

امید است امروزه بتوانیم هرچه بیشتر در حفظ فرهنگ و ادب زبان فارسی‌ بکوشیم.

برگرفته از:

کتاب ۲ قرن سکوت(انتشارت امیرکبیر ص ۹۵،۹۶،۹۷- انتشارت سخن ص ۱۱۵،۱۱۶،۱۱۷،۱۱۸)

کتاب تاریخ طبری چاپ مصر (صفحه ۲۸۵،۲۸۶)

کتاب آثارالباقیه (صفحه ۳۵،۳۶،۴۸)

کتاب تاریخ بخارا چاپ تهران(صفحه ۷۵)

کتاب عقدالفرید چاپ قاهره (جلد ۲ صفحه ۵)

کتاب تاریخ اجتماعی ایران (جلد دوم،صفحهٔ ۵۰ )

کتاب تذکرة الشعرا (صفحهٔ ۲۶)

نقل از : “راه راستی “ www.farshidh.blogfa.com/

به هر روی اینکه چطور کشوری چند هزار ساله که از قدیمی ترین زیستگاههای بشر بوده شایستگی موجودیت ندارد و بخشی از امپراطوری عثمانی که در اثر توطئه ی انگلستان پس از جنگ جهانی اول موجودیت یافته و به توسط آل سعود یا گروهی از سرسپردگان و خدام بریتانیا (اجداد پادشاه فعلی) شکل گرفته , شایستگی موجودیت دارد ! پرسشی است که باید همان ملک عبدالله پادشاه سعودی پاسخ گوید.البته پیرامون شایستگی کشور اسراییل که با  پشتیبانی در حدود سیزده میلیون کل جمعیت یهودی در جهان جایگاه ارزنده ای را از لحاظ قدرت سیاسی و اقتصادی از آن خود کرده و صدها میلیون عرب هنوز هم لیاقت رویارویی با قلیلی از ایشان را ندارند ,جای گنده گویی شیخک عرب نمی ماند اما ما ایرانیان در این فقره قطعا تقصیر کاریم و به بهانه ی اظهارات پادشاه عربستان شاید بد نباشد قدری بیشتر کنکاش کنیم , کجای مناسبات ما  با تازیان,موجب شده  که لیاقت موجودیت در جوار اعراب شایسته را از کف دهیم؟!

مختصری بر تاریخچه ی روابط ایرانیان و اعراب

به طور کلی ظهور اسلام و حمله ی  اعراب را باید نخستین اسباب مجاورت ایرانیان و تازیان دانست ,ایرانیان پیش از اسلام اگرچه با گروههایی از اعراب مانند اعراب “حیره” مراوده داشتند اما هیچگاه در پی حکمرانی بر قبایل بدوی عرب نبودند از نظر ایرانیان اعراب پست ترین انواع اشکال اجتماعی بودند و هیچگاه از جانب ایشان خطری احساس نمی کردند  لذا ظهور اسلام نخستین بهانه ی برخورد جدی ایرانیان و اعراب بود. هزار و چند صد سال پیش از این ,اعراب مسلمان به بهانه ی مبارزه با کفار و اشاعه ی اسلام وارد میهن ما شدند ,اعرابی که برای جهاد به ایران آمدند پیش از اسلام هیچگونه صناعتی نمی دانستند و تنها بخشی از آنها با اقوام مجاور تجارت می کردند و طوایف بسیاری از ایشان به راهزنی و قتل  و غارت اشتغال داشتند به نحوی که به جز دزدی راهی را برای تامین معیشت نمی شناختند پس از اسلام آوردن مردمان عربستان, آن دزدان پیشین برای ادامه ی زندگی به زحمت افتادند و پیوسته به خلفای اول و ثانی فشار می آوردند که راهی را برای حل مشکل گروههایی بیابند که جز شمشیر راهی را برای تحصیل درآمد نمی شناسند, در واقع حمله به ایران و مصر راهکار طبیعی بود که مسلمانان با توجه به شرایط موجود برگزیدند و اولین گروه مسلمانان هم نه در راه خدا یا رسیدن به حوریان و قلمانهای بهشتی که برای احیای شغل شریف ! پدران خود شمشیر می زدند (نگاه کنید به “عایشه پس از پیامبر” نوشته ی “کورت فیشلر” که در منقبت مسلمین نگاشته شده )

پیرامون حمله عرب به ایران گفتنیها بسیار است ابن خلدون می گوید :”عرب ها ذاتا ویرانگر هستند و ضد تمدن. این به آن دلیل است که آنان همواره در حال نقل و انتقال برای دستیابی به غنائم هستند که این امر با تمدن منافات دارد. عرب عموما گرایش به تاراج گری دارد و می خواهد آنچه در دست دیگران است را از آن خود کند زیراکه روزی اش توسط شمشیرش به دست می آید. عرب در گرفتن اموال دیگران هیچ حدی و مرزی نمیشناسد و همین که چشمش به مال و متاعی می افتد آن را تاراج میکند. درنتیجه مردمانی که زیر سلطه این قوم باشند در امنیت زندگانی نمیکنند آنان ساختمانهای اهل حرفه و صنایع را به زور میگیرند و هیچ بهایی برای آن پرداخت نمیکنند. آنان برای صنعت هیچ ارزشی قائل نیستند و تنها هدفشان آن است که اموال مردم را از دستشان بیرون بکشند و در نتیجه هیچ توجهی به قومی که مغلوب است ندارند. سپس آنان را در خودشان رها میکنند تا در آشوب و هرج و مرج باشند.”(مقدمه ی تاریخ طبری چاپ مصر صفحات ۲۱و۲۶و۲۷) آنچه که اعراب در طول دو قرن تا زمان تشکیل حکومتهای محلی بر سر ما آوردند در طول تاریخ جز در قیاس با توحش اقوام ترک یا مغول نظیری ندارد  (زنده یاد دکتر “عبدالحسین زرین کوب” کتابی را در اینباره به نام “دو قرن سکوت” نگاشته که می توانید از کتابخانه ی اینترنتی “بدون سانسور” دریافت کنید); نتیجه می گیرم در نخستین برخورد جدی اعراب شبه جزیره ی عربستان و ایرانیان ما وامدار ایشان نبودیم, بلکه ایشان آنچه بردنی بود بردند, و آنچه ویران شدنی بود ویران کردند و آنچه سوزاندنی بود سوزاندند ابن خلدون می گوید “ایرانیان به سبب عظمت کشورشان که کوله بار چندین قرن تسط بر جهان را در برداشتند و تمدنی کهن را در خود جای داده بودند و به سبب استمرار پادشاهی شان علوم عقلی نزدشان بسیار بزرگ و دامنه اش گسترده بود. در زمانی که ایران فتح شد کتابهای بسیاری از کتابخانه ها بدست آمد در نتیجه سعد ابی وقاص به عمر ابن خطاب نامه نوشت تا درباره کتابها تصمیم گرفته شود که در اختیار اعراب قرار گیرد. عمر پاسخ داد که همه کتابها را در آب بریزید و یا آنکه آتش بزنید زیرا اگر چیزهایی در آنها باشد که برای راهنمایی و هدایت انسانها باشد خداوند ما را هدایت کرده است و نیازی به آنان نیست اگر هم گمراهی باشد که خدا ما را از اینها نجات بدهد پس به دستور عمر همه کتابها نابود گشت و هیچ برای ایرانیان باقی نماند.”(همان ۲۸۶و ۲۸۵) اعراب بر ایرانیان لقب نوکر یا موالی گذشتند و آنها را به بندگی گرفتند ,بر زنان و فرزندان ایشان تعدی کرده ونوامیسشان را به فروش رساندند پس از پایان این دو قرن تسلط مستقیم اعراب ,تا زمان حمله ی مغول و پایان خلافت عباسیان پادشاهان محلی ایران خراجگزار خلفای بغداد بودند ودستور جهاد می گرفتند که باز هم  از این حیث درآمدهای اعراب را از جیب ملت ایران تامین می کردند در پاسخ به اینهمه لطف و بزرگواری اعراب در طول این چند سده ,ملت ایران در اثر گذشت زمان آیین پدران خود را از یادبرده به یکباره به آیین و فزهنگ قوم مهاجم درآمد برای این نوکیسگان قواعد دستور زبان تعیین کرد , دیوانخانه ها ساخت و عمارتها بنا کرد

مسئله ی حج  دلیلی بر بی لیاقتی ایرانیان

یکی از عللی  که ایرانیان باستان و پیروان دین زرتشت با مغان و هوادران آیین پیش از خود, ستیز می کردند مخالفت با ساخت معابدی بود که با نام خانه ی خدا بر عامه ی مردم عرضه می شد ,اینهمه البته پیش از آن بود که مذهب زرتشت به صورت آمیزه ای از خرافات جدید و تلفیق مکاتب پیشین درآید ,اجداد خردمند ما بر این باور بودند که خداوند همچون انسانها نیازمند خانه  نیست و همه جا در حکم خانه ی خدا است ,ساخت معبد و خانه برای خدا البته قدمتی به قدمت تاریخ بشر دارد و منحصر به هیچ قوم خواصی هم نبوده این تجارتخانه ها یا بنگاههای پرسود اقتصادی در واقع  بتخانه هایی بود که ساخته های دست بشر را به عنوان پروردگار وی عرضه می کرد و بتها که نیازهایی همچو مخلوقاتشان یا بهتر بگوییم خالقینشان داشتند ,از مردمان قوت و مایحتاج روزمره دریافت می کردند و به پیشگاهشان قربانی پیشکش می شد و به همین شیوه تنها در شرایط تجسد خدا بود که  ساخت خانه برای وی معنا می یافت . پس از رواج و گسترش یکتاپرستی پس از مدتی گردانندگان بتخانه های قدیمی به جرگه ی روحانیون  آیین جدید درمی آمدند و تجارت پرسود خود را از سر می گرفتند و از اینرو همان آیینهای گذشته با رویه ی جدید دنبال می شد, بتخانه های قدیمی همان نقش بتخانه را ایفا می کردند و کماکان نام خانه ی خدا را بر دوش می کشیدند ,قربانیها و هدایای پیشین هم کما فی السابق با نام جدید نذورات اهدا می گردید از جمله ی این بتخانه ها یکی هم در شهر مکه بود و هر طایفه ی عرب بتی مخصوص به خود در آن نگاه داری می کرد ,در روزگار پیش از پیامبر  اسلام ,عبدالمطلب پدربزرگ وی کلید دار و پرده دار این بتخانه بود. همه ی قبایل عرب در طول سه ماهی که نام ماههای حرام را بر آن گذارده بودند یکبار به زیارت بت قبیله ی خود در این خانه می آمدند و برای آن قربانی پیشکش می کردند و مراسم حج به این شیوه انجام می پذیرفت حتی قبایل راهزن هم در طول این سه ماه به زیارت می آمدند و احدی نمی توانست در طول این مدت متعرض دیگری شود از این جهت آیین زیارت بتها تجارت پر رونقی بود که اهل مکه از آن بهره مند می شدند در طول ماههای حرام هر طایفه  محلی را برای سکونت موقت و برپایی چادرها اشغال می کرد و از بابت آن به قریش مبالغی می پرداخت همچنین این کارناوال سه ماهه به بهترین محل برای سوداگری و تجارت کالاهای بازگانی طوایف مختلف تبدیل می شد که قبیله ی پیامبر از آن درآمدهای هنگفتی کسب می کرد و به طور کلی این مراسم سالانه در خانه ی خدایان ,بزرگترین منبع درآمد مردمان شهر مکه بود . با پیدایش اسلام و ظهور آیین یکتا پرستی هر آینه این امکان وجود داشت که تجارت پر رونق حج از میان برود چون اگر طوایف عرب برای پرستش بتها به خانه ی کعبه نمی آمدند ,مردم مکه که هیچ صنعتی نداشتند و حرفه ی دیگری را نمی شناختند به یکباره به دشواری می افتادند از اینرو پیامبر اسلام دستور داد که آیین حج اینبار به شیوه ای جدید و بدون وجود بتها, کما فی السابق انجام شود .این اقدام که در ابتدا خردمندانه می نمود و اسباب نجات مردمی را فراهم کرد که ممکن بود تمام هستی خود را در اثر پیدایش آیین جدید از دست دهند, متاسفانه در طول سده ها ابعاد دیگری یافته و به عاملی برای بدبختی مردمان نقاط دیگر تبدیل شده مطابق با آمار بانک جهانی کشور عربستان در سال ۲۰۰۸  قریب سی میلیار دلار از بابت این فریضه ی عرب جاهلیت درآمد داشته و  ایرانیان درحدود پنج میلیارد دلار از این مبلغ را تامین کردند در همین حال گزارشها حاکی است که اعراب سعودی زشت ترین رفتار را با زایرین ایرانی داشته اند تاجایی که حتی فریاد مسئولین بی غیرت نظام اسلامی هم بلند شده برای نمونه :

نگرانی از تکرار رفتار تحقیرآمیز سعودی‌ها با زائران ایرانی

رفتار نامناسب با حجاج ایرانی پایانی ندارد

شکایت روحانیون ایرانی از رفتار بد سلفی ها در عربستان با زائران

با عنایت به این توضیحات شاید بهتر و بیشتر معلوم شود که چرا از نظر پادشاه عربستان ,کشور ایران لیاقت موجودیت ندارد ! مردمی که در زندگی روزانه به انواع و اقسام پلیدیها تن در می دهند و از هیچگونه نامردمی نسبت به هم میهنانشان باز نمی ایستند به  توهمشان با سفر حج  پلیدی از وجود کثیف خود می زدایند! این کثافت زدایی البته علی رغم فقر و بیچارگی و نیاز شدید مالی دیگر ایرانیان  ,علی رغم تمام توهینها و آزارهای اعراب  و علی رغم کسب بی آبرویی و بی حیثیتی برای یک ملت ,سالانه میلیاردها دلار در جیب پادشاه سعودی و عمالش می ریزد تا از طریق این صواب عظیم  , چرخ روسپی خانه ها و قمارخانه هایی عربی  را بگرداند, ملت ایران به این هم بسنده نکرده ابزار جدیدی به نام “عمره ” را از خود ابداع نمودند که در هیچ جای همان تعالیم هزار و چند صد ساله و بت پرستی مخترعین حج هم وجود ندارد تا امروز پادشاه سعودی با اطمینان بتواند درباره ی اندازه ی لیاقت ایشان اظهار نظر کند!

یکی بود یکی نبود ماهی سیاه کوچولویی بود که با مادرش در جویبار زندگی می کرد ، ماهی از ۱۰۰۰۰ تخمی که گذاشته بود تنها این بچه برایش مانده بود بنابراین ماهی سیاه یکی یک دانه ی مادرش بود، یک روز ماهی کوچولو گفت: مادر من می خواهم از اینجا بروم. مادرش گفت کجا؟ می خواهم بروم ببینم جویبار آخرش کجاست.
هم بندی ، هم درد سلام
شما را به خوبی می شناسم. معلم، آموزگار، همسایه ی ستاره های خاوران، همکلاسی ده ها یار دبستانی که دفتر انشایشان پیوست پرونده هایشان شد و معلم دانش آموزانی که مدرک جرمشان اندیشه های انسانیشان بود. شما را به خوبی می شناسم، همکاران صمد و خان علی هستید.
مرا هم که به یاد دارید
منم ، بندی بند اوین

منم دانش آموز آرامِ پشت میز و نیمکت های شکسته ی روستاهای دورافتاده ی کردستان که عاشق دیدن دریاست
منم به مانند خودتان راوی قصه های صمد اما در دل کوه شاهو
منم عاشق نقش ماهی سیاه کوچولو شدن
منم، همان رفیق اعدامیتان
حالا دیگر کوه و دره تمام شده بود و رودخانه از دشت همواری می گذشت. از راست به چپ رودخانه های کوچک دیگری هم به آن پیوسته بودند و آبش را چند برابر کرده بودند…ماهی کوچولو از فراوانی آب لذت می برد…ماهی کوچولو خواست ته آب برود .می توانست هرقدر دلش خواست شنا کند و کله اش به جایی نخورد ناگهان یک دسته ماهی را دید ، ۱۰۰۰۰تایی میشدند،که یکی از آنها به ماهی سیاه گفت:به دریا خوش آمدی رفیق.
همکار دربند، مگر می توان پشت میز صمد شدن نشست و به چشمهای فرزندان این آب و خاک خیره شد و خاموش ماند ؟
مگر می توان معلم بود و راه دریا را به ماهیان کوچولوی این سرزمین نشان نداد؟ حالا چه فرقی می کند از ارس باشد یا کارون، سیروان باشد یا رود سرباز، چه فرقی می کند وقتی مقصد دریاست و یکی شدن، وقتی راهنما آفتاب است. بگذار پاداشمان هم زندان باشد.
مگر می توان بار سنگین مسئولیت معلم بودن و بذر آگاهی پاشیدن را بر دوش داشت و دم برنیاورد ؟ . مگر می توان بغض فروخورده دانش آموزان و چهره ی نحیف آنان را دید و دم نزد ؟
مگر می توان در قحط سال عدل و داد معلم بود ، اما “الف” و “بای” امید و برابری را تدریس نکرد، حتی اگر راه ختم به اوین و مرگ شود؟
نمی توانم تصور کنم در سرزمین” صمد”،” خانعلی” و “عزتی” معلم باشیم و همراه ارس جاودانه نگردیم. نمی توانم تجسم کنم که نظاره گر رنج و فقر مردمان این سرزمین باشیم و دل به رود و دریا نسپاریم و طغیان نکنیم؟
می دانم روزی این راه سخت و پر فراز و نشیب، هموار گشته و سختی ها و مرارت های آن نشان افتخاری خواهد شد “برای تو معلم آزاده” ، تا همه بدانند که معلم ، معلم است حتی اگر سدّ راهش فیلتر گزینش باشد و زندان و اعدام ، که آموزگار نامش را ، و افتخارش را ماهیان کوچولویش به او بخشیده اند ، نه مرغان ماهیخوار.
ماهی کوچولو آرام و شیرین در سطح دریا شنا میکرد و و با خود می گفت: حالا دیگر مردن برای من سخت نیست، تأسف آور هم نیست، حالا دیگر مردن هم برای من…که ناگهان مرغ ماهی خوار فرود آمد و او را برداشت و برد. ماهی بزرگ قصه اش را تمام کرد و به ۱۲۰۰۰ بچه و نوه اش گفت حالا دیگر وقت خواب است.۱۱۹۹۹ ماهی کوچولو شب بخیر گفتند و مادر بزرگ هم خوابید اما این بار ماهی کوچولوی سرخ رنگی هرکاری کرد خوابش نبرد. فکر برش داشته بود…
معلم اعدامی زندان اوین, فرزاد کمانگر – اردیبهشت ماه ۱۳۸۹

پی نوشت : این توضیح را به دلیل پرسشهای متعدد خوانندگان درباره ی پیشینه ی کمانگر اضافه می کنم .فرزاد کمانگر به جرم تجزیه طلبی وارتباط با گروههای تجزیه طلب اعدام شد و این نوشته به خوبی نشان می دهد که وی نه تنها گرایشات تجزیه طلبانه نداشته بلکه به ایران و ملت ایران می اندیشید,مع الوصف نویسنده هیچگاه مدعی نشده که کمانگر پان ایرانیست است تنها پاسداشت یکی از شهدای میهن است که به ناحق کشته شد و همان اشارات ایشان به صمد بهرنگی در نوشته اش, گرایشات چپی او را نمایش می دهد

لینک دانلود

مراقب باش که این اعاجم هر قدر هم صالح و متقی باشند، بر صفوف جماعت در نماز پیشنمازی نکنند و در نماز جماعت در صف اول قرار نگیرند، مگر آنکه عده اعراب برای تکمیل صفوف کافی نباشد. و هر چقدر هم در فقه و قرآن دانشمند باشند، بر مسند قضا ننشینند. و بر هیچ شهری از شهرهای اسلام والی و یا حاکم نشوند، و در معابر هر قدر هم مقامشان بالا باشد بر عرب هر چند هم پست و فرومایه باشد تقدیر نجویند و در ازدواج حق زناشویی با زن عرب نداشته باشند، اما مردان عرب حق همسری با زنان فارسی را داشته باشند. اینها همه سیاست عمر رضی الله عنه است و عمر شایسته است از امت محمد صلی الله علیه و خاصا از بنی امیه شایسته ترین پاداش را ببیند.با این همه عمر اشتباهاتی نیز داشت. مثلا می بایست قوانین و نظاماتی به وجود آورده باشد که برای همیشه اعاجم را در برابر عرب ذلیل و خوار نگار دارد. اگر از ایجاد نفاق در میان امت اسلام پرهیز نداشتم، همین امروز مقرر می داشتم که اگر یک عجم ، عربی را بکشد، محکوم به قصاص یا دیه کامل باشد، ولی اگر عربی یک عجم را بقتل رساند از قصاص معاف باشد و دیه را نیز نصف پرداخت کند. بهرحال از هم امروز که این نامه بدست تو می رسد، این عجم ها را هر چه بیشتر ذلیل کن، به آنان توهین کن، آنها را از پیشگاهت دور دار، از آنان در رتق و فتق امور کمک مخواه، و به درخواستها و حوائجشان اعتنا مکن.از این سخن که بگذریم، بگذار نامه ای را برایت نقل کنم که عمر بن خطاب برای والی بصره ابوموسی اشعری فرستاده بود. در زمانی که تو به سمت منشی حکومت د ر زیردست این مرد اشعری خدمت می کردی، همراه این نامه ریسمانی به طول پنج وجب بود که هر چه حکایت بود در آن ریسمان بود. زیرا عمر در آن نامه به فرماندار بصره دستور داده بود که بموجب این نامه مردان بصره را احضار کن و در میان آنان از موالی و اعاجم هر کس را که طول قامتش به اندازه این ریسمان رسید گردن بزن. این نامه را ابن ابی معیط خوانده و یادداشتی هم از آن برداشته بود. و بطوریکه نواده او «ولید بن عقبه» برای من حکایت کرد، ابوموسی اشعری در کار خود درمانده بود که آیا فرمان عمر را اجرا کند یا درباره آن مطالعه بیشتری به عمل آورد. و نیز نقل کرد که چون ابوموسی با تو در این باره مشورت کرد، تو ویرا از اجرای این فرمان بازداشتی و توصیه کردی که فرمان امیرالمومنین عمر دوباره به خودش بازگردانده شود تا شخصاً در فرموده خود تجدید نظر کند. و تو چون به خیال خود غم تیره بختان و بیچارگان می داشتی در پیشگاه خلیفه به التماس درآمدی تا او را از خون اعاجم (ایرانیان) بازگردانی، و بدو گفتی که این قتل عام به نا حق، همه اعاجم را خواهد برانگیخت و همین امیرالمومنین عمر را از عقیده اش بازگردانیدی.ای برادر، ای زیاد بن ابی سفیان، تو وی را از این کار بازداشتی و ما را همچنان در خطر گذاشتی. لااقل اکنون تا دیر نشده است از خواب غفلت برخیز! تا فرصت از دست نرفته است این اعاجم را از میان بردار و ریشه آنها را بسوزان.

متن نامه از[ناسخ التواریخ]

سپهر ،محمد تقی (۱۳۸۴)  ناسخ التواریخ ،تهران: نشر اساطیر/شابک:۹۶۴-۳۳۱-۳۰۴-۲

بدون سانسور| کدهای موزیک

 خبر دستگیری عابدینی هم مانند دیگر خبرها آمد اما اینبار برای من آهنگی تازه داشت , ابوالفضل , جوان بیست و هشت ساله ی پان ایرانیست همان روزنامه نگاری که ترجیح داد از بیچارگی هم میهنش بگوید و از ناداری خود نگفت او که قصه ی درد کارگران نیشکر هفت تپه را برای جهان بازگو کرد سرگذشت مردانی که پس از چند ماه عدم پرداخت دستمزد باید شرمنده ی زن و فرزند خود باشند همو را به همراه مادر , برادر و زن برادرش چند ساعت کتک زدند و دست آخر بازداشت کردند ظاهرا پنجاه تنی که برای بازداشت این یک تن آمده بودن علاوه بر شکستن لوازم دو اطاقی که منزل آنها است, شیشه ها و اسباب خانه های مجاور را هم شکستند !

روی سخنم در این نوشته با برادران ارزشی است , هان ای برادر ارزشی , بسیجی , سپاهی , دلاور  ! تو که در راه خدا با ما ملت کافر ستیز می کنی تو که سرباز گمنام امام زمانی , تو که توطئه ی صهیونیزم و امپریالیزم غرب را بهتر از هرکس می فهمی و ابزار جنگ نرم را می شناسی , تو که مانند کارگران نیشکر هفت تپه شرمنده ی زن و بچه ات نیستی و فیش حقوقت را هفته به هفته می پردازند تو که فحش ناموس به هموطن  لغلغه ی زبانت شده و آنقدر باغیرتی که اگر می خواهی یک تن را دستگیر کنی لابد برای تفریح خواهر و مادرش را هم کتک می زنی دیگر چرا اسباب خانه ی همسایه ها را شکستی ؟

ابوالفضل مانند بیشتر هموطنانش دلی بزرگ دارد و جیفه ای از دنیا ندارد,  تمام این هفته را با خود فکر می کردم چه کسی قرار است خسارت شیشه ی همسایه ها را بپردازد !

در همین ارتباط بخوانید

امضای درخواستنامه برای آزادی ابوالفضل عابدینی

خبر بازداشت عابدینی از تارنمای سازمان جوانان حزب پان ایرانیست

Due to the last changes in 2009 in the Law on “Freedom of Religion” of the Azerbaijan Republic (AR) all religious communities are required to reregister their communities in the State Committee for Religious Affairs of AR.
In the process of preparing and submitting documents for re-registration community in accordance with the new Act, we, together with the chairman of the Sunni community of “Lezgi Mosque”, appealed to the Committee on Religious Affairs, that sent us to the Office of Caucasus Muslims. Religious official viewed all papers and agreed with them, but for some reason sent us to get a conclusion(that is not specified in the Act) from some Ghazi Hikmet that was in the “Bibiheybet ” Mosque. In 08.12.2009 , being forced to contact to Hikmet(who is Shia(shiit)) , we got an answer from him:::”Go and change the name of the Mosque on the Ashurbek Mosque, because there wasn’t any Lezgins in “Ichery-Sheher”(Inner City) ever …While(unless) you rename it, you can not come.”.So, he did not take into account that there are no mentions of the fact that we have set the name of our Mosque(it’s the historical name) and if it is necessary, it must be done by civil servants.
So, received purely formal rejection, we realized that against our “Lezgian Mosque” and our Community, as well as other Sunni Communities, prepared the real and specific baiting in order to remove the historical name of the Mosque and to drive our community, that is considered to be closed completely, or, instead it intends to introduce there though small in number, but the Shiite community.So, (in this letter)we officially notified Sheyulislama Allahshukur Pashazade about this situation and we asked him to take actions, but, alas, we haven’t received any reply or reaction to the letter.

(Now) similar actions are taken against Sunni Mosque “Abu Bakr” and other Sunni Communities in the suburbs of Gobustan, Alyats and in Mushfigabade, more than that such Mosques as “Abu Bakr” and “Shahidlyar” are closed.
Although, whole package of claimed documents (our docs) was submitted to the Office of Caucasus Muslims intime, so, we were explained that if our Community will not be officially reregistrated till the end of December of 2009 – then, thanks to the acts of Ghazi Hikmet, our Community will be illegial since 2010 !!!!!

There is too little time to left, more than that, appropriate bodies(despite the tension) are doing nothing, so there is probability, that provocations and discrimination will influence the Sunni Community in the worst way and will entail serious consequences.

The Sunni Community of “Lezgian Mosque” ,

In Lezgian Cultural Centre “Samur”.

سرور دکتر ابراهیم میرانی, میهن پرستی نستوه و وکیلی توانا از اعضای ارشد حزب پان ایرانیست و مسئول تشکبلات خوزستان به دیار باقی شتافت , یادش گرامی و راهش پر رهرو باد

پیکر پاک دکتر میرانی با درفش شیر و خورشید به خاک سپرده شد برای دیدن تصاویر بر روی این لینک یا این لینک فشار دهید

محمود احمدی نژاد رییس جمهور منصوب مقام عظمای ولایت که پیشتر در سفرهای استانی خود وبرای جلب نظر مردم تقریبا به هر شیوه ای متوسل شده (از پوشیدن انواع لباس محلی تا نشان دادن علامت قورت با دست ,که سمبل تجزیه طلبان پان ترک است) اینبار در سفر اهواز ,دست به حرکتی لابد به زعم خودش انفلابی زده و با شال سبز در انظار عمومی حاضر شد غافل از اینکه سبز و سفید و سرخ این مردم همه بهانه ای برای رهایی از حکومت و حماقتهای خود اوست که جان ملتی را با ندانمکاریهایش به لب رسانده است

کی خسته است ؟ دشمن! فیلم اظهارات احمدی نژاد در خوزستان

دانلود کلیپ  آذربایجان جنوبی -ترک – تراختور

این یکی هم نسخه ی دیگری است که نشان می دهد آغوزها اولین کاشفان “فتوشاپ” نیستند واگر جمهوری اسلامی از این غیرتها داشت وضع مملکت دست کم در حوزه ی تجزیه طلبان و امنیت ملی این نبود!

ضمنا آغوزهای قهرمان برای پروژه های بعدی در نظر داشته باشید «ترفند» را با طای دسته دار نمی نویسند

چندی پیش ویدیدیی را با عنوان “فریادهای یک زن هم میهن آذری” در یکی از کانالهای یوتیوب سازما ن مجاهدین خلق مشاهده کردم این ویدیو زنی را نشان می دهد که با زاری در مذمت جمهوری اسلامی و عمال آن لب به اعتراض گشوده اما در واقع این ناهم میهن نا آذری , “شهناز غلامی” یکی از تجزیه طلبان شناخته شده و خاینین به ملت ایران است ;در ابتدا تصور کردم شاید سازمان مجاهدین دچار اشتباه شده و یک تجزیه طلب را با یک شهروند عادی اشتباه گرفته, در اینکه سازمان مجاهدین ,سازمانی ضد ایرانی است تردیدی نداشتم اما اینکه ایشان تصاویر و گفته های تجزیه طلبان را منتشر کنند قدری عجیی می نمود بنابر این پس از درگیری لفظی با چند تن از تجزیه طلبان پیامی را بدین مضمون برای انتشار دهنده ی آن فرستادم : «

با درود_ویدیدیی که بر روی کانال خود قرار دادید مربوط است به یکی از فعالین شناخته شده ی تجزیه طلبی به نام “شهناز غلامی” که از مزدوران شناخته شده ی باکو و آنکارا است و نه آنچنان که عنوان کردید “فریادهای اعتراض یک زن هموطن در تبریز”! این کاملا صحیح است که من و شما احتمالا از جمهوری اسلامی نفرت داریم , اما این دلیل به استفاده ی تبلیغاتی از هر سگ ضد رژیمی نیست و ما ملی گرایان به اندازه ی کافی گرفتاری با دشمنان ایران و تجزیه طلبان داریم که نخواهیم با مجاهدین درگیر شویم ,از آنجا که کانال شما نشان می دهد از طرفداران سازمان مجاهدین خلق هستید و نه یک گروه تجزیه طلبی به شما توصیه می کنم این ویدیو را از روی یوتیوب بردارید_پاینده ایران«

این البته از ساده انگاری من بود که با آگاهی که به ایشان می دهم این ویدیو را از روی اینترنت حذف می کنند امروز اما مطلب جالبی را خواندم که حیفم آمد در اینجا منتشر نکنم و می تواند توجیه گر قرار دادن ویدیوی تجزیه طلبان در کانال مجاهدین باشد . مطلب از قول یکی از تجزیه طلبان معروف به نام ”علیرضا فرشی” است که خودش و همسرش “سیما دیدار” از مزدوران سابقه دار و شناخته شده هستند در رابطه با دلایل آزادی وی و دوستانش اگر فرصتی داشتم مفصلا می نویسم و اینکه نظام چه بهره گیری از تجزیه طلبان به قیمت زیر پا گذاشتن منافع ملی ما می کند , گفته های وی را عینا از “گوناز تی وی” یکی از رسانه های تجزیه طلبی  در ادامه ی همین پست نقل می کنم ;فرشی در این نامه که خطاب به عبدالله جاسبی می نویسد خود را از اتهمات و از جمله عضویت در گروه مجاهدین خلق مبرا دانسته و همه ی تقصیرات را متوجه غلامی می داند و همینطور افشا می کند که غلامی و دخترش از ایران گریخته اند مع الوصف اگر گفته های فرشی را در مورد غلامی بپذیریم لاجرم این پهلوان پنبه ی ژورنالیزم ترکستان که اینهمه برایش ترکی می خواندند سر خودشان را هم کلاه گذاشته که البته در میان این طایفه چیز عجیبی نیست

نامه ی فرشی:

جناب دکتر عبدالله جاسبی (مد ظله العالی

رئیس محترم دانشگاه آزاد اسلامی

با عرض سلام و خسته نباشید؛ احتراماً راجع به وضعیت شغلی و پرونده قضایی اینجانب علیرضا فرشی دیزج یکان، فرزند شهید بهمن فرشی و فارغ التحصیل مقطع کارشناسی رشته نرمافزار کامپیوتر از دانشگاه صنعتی شریف و مقطع کارشناسی ارشد رشته نرمافزار کامپیوتر دانشگاه تهران که در واحد بینالمللی دانشگاه آزاد اسلامی واقع در شهر مرزی جلفا در آذربایجان بعنوان عضو قراردادی هیأت علمی مشغول به انجام وظیفه هستم نکاتی چند را به استحضار میرساند. قبل از هر چیز لازم به ذکر است که برای شناخت اینجانب میتوانید به زندگینامه پیوست این نامه مراجعه کنید.

به هر حال، بعد از دستگیری در اول خرداد ۱۳۸۸ بعلت «خواست تحصیل به زبان مادری» در مراسم پیادهروی همگانی، اعمال نیروهای امنیتی در سرپیچی از آیه «و لا تلبسو الحق بالباطل و تکتمو الحق و انتم تعلمون» نمود پیدا کرد و عمل حق اینجانب، را به ناحق لباس پوشانیدند و اینجانب را «مجاهد خلق – منافق»، «بمبگذار»، «تروریست» و … نام نهادند. خود بهتر میدانید که جمع بین «مجاهد خلق» و «هویت طلب آذربایجانی» ممکن نیست و این دو در تناقض همدیگر قرار دارند و اتهامات وارده تنها برای جلوگیری از فعالیتهای مدنی و اجتماعی مردم به کار میرود. لذا، از محضر آن استاد بزرگوار و عالی مقام خواهشمند است جانب عدالت را گرفته و حقوق از دست رفته اینجانب را اعاده فرمایید. حتی در صورتی که محمکه قضایی اینجانب را محکوم کنند، و رأی بر حبس تعلیقی یا تعزیری اینجانب صادر فرمایند، اینجانب خواستار حمایت ریاست دانشگاه آزاد اسلامی هستم و این خواست با توجه به سابقه عدالتگرایی و حقگویی دانشگاه آزاد اسلامی چیزی دور از انتظار نیست. پیشاپیش تشکر خود را از الطاف جناب عالی اعلام میکنم

راجع به پرونده قضایی اینجانب که در اداره کل اطلاعات تبریز و زیر نظر شعبه چهار بازپرسی دادگستری کل استان آذربایجان شرقی و در شعبه سه دادگاه انقلاب تبریز به قضاوت قاضی علینژاد در جریان است، شرح ماوقعی که منجر به دستگیری بنده شده است چنین است

در مورخه اول خرداد امسال (۱۳۸۸) در محوطه عمومی روبروی پلههای ورودی پارک «شاه گؤلو»ی تبریز همایش پیادهروی همگانی به ابتکار شهرداری تبریز با جوایز ارزنده و ویژه قرعهکشی برگزار شده بود. در این پیادهروی همگانی که از صبح زود برگزار شده بود، جمع کثیری از شهروندان تبریزی شرکت کرده بودند که اینجانب نیز به همراه همسرم تصمیم گرفتم در این مراسم شرکت کنم. مراسم به صورت آرام و به زیبایی هر چه تمام با سرودخانی گروه کر شرکت کننده از صدا و سیمای تبریز و همچنین مجریگری مجریهای تبریزی و تهرانی که در برنامه «صبح و نشات» شبکه سه صدا و سیما به صورت زنده پخش میشد در حال برگزاری بود. متأسفانه، شرکتکنندگان از پخش زنده این برنامه، و اینکه این برنامه بعنوان جشن آزادی خرمشهر (که اصولاً باید در سوم خرداد برگزار میشد) در حال برگزاری است خبری نداشتند. همچنین، همانطور که میدانید روز اول خرداد در تبریز، مصادف با سالگرد قیام مردم تبریز بر علیه کاریکاتور توهین کننده به آذربایجانیها در روزنامه دولتی ایران در اول خرداد ۱۳۸۵ است و مضمون آن کاریکاتور، سوسکی بود که به زبان ترکی صحبت میکرد و مطلب مندرج در روزنامه، حاکی از روشهای امحاء سوسکها بود. همه ساله در سالگرد این روز، تبریزیها به اعتراضات مدنی بر علیه سیاستهای توهینآمیز صدا و سیما و روزنامههای دولتی و غیردولتی و با خواست «تدریس و تحصیل به زبان ترکی آذربایجانی» دست میزنند که امسال نیز چیزی دور از انتظار نبود و برگزاری چنین مراسمی در چنین روزی حاکی از لجمنشی و کوتاه فکری گردانندگان این مراسم داشت. بهرحال، اینجانب به همراه همسرم، هم محض کنجکاوری و هم به منظور گردش و تفریح در این مراسم شرکت کردیم

حدود ساعت ۱۰ صبح عدهای از هواداران تیم تراکتورسازی تبریز که در گوشهای از محوطه برگزاری مراسم جمع شده بودند به ایراد شعارهای “زنده باد تیم تراکتورسازی!” و “زنده باد آذربایجان!” پرداختند که من و همسرم نیز به اقتضای جوانی در بین آنها حاضر شدیم. چند دقیقه نگذشته بود، که میکروفن مراسم قطع شد و دراین اثنا که سکوت ساری بود پلاکاردها و مقوا نوشتههایی با مضامین «لزوم تحصیل به زبان تورکی»، و … بین جوانان حاضر در آن جمع پخش شد که بنده نوشتهای با مضمون «تورک دیلینده مدرسه» را که بر زمین افتاده بود را برداشته و همچون سایرین بدلیل اعتقادی که به این مطلب داشتم، آن را برافراشتم و در منظر عموم مردم قرار دادم. در این حین عدهای به سوی بنده و سایرین حملهور شده و به ضرب و شتم اینجانب و سایرین پرداختند و بعد از حدود ۲۰ دقیقه کش و قوس و رفتارهای غیرقانونی همراه با ضرب و شتم نیروهای لباس شخصی و اطلاعاتی بدست نیروی انتظامی خلاصی یافتم. بعد از بازجوییها و در حضور نهاییام در اداره اطلاعات تبریز، اتهام دیگری مبنی بر «عضویت در سازمان مجاهدین خلق» تفهیم اینجانب شد. ماجرا از این قرار بود، که زن بیوهای به نام «شهناز غلامی» که صاحب یک فرزند دختر ۱۲ ساله است، و یکی از روزنامهنگاران جنجالی تبریز بود و ماجرای چندین قتل مشکوک در تبریز را افشاء کرده بود بعد از تشکیل جلسهای در استانداری تبریز توسط نیروهای اطلاعاتی دستگیر شد

انگار (؟!) در بازجوییهای انجام گرفته شده، ایشان به مصلحت اتهام وارده را به گردن گرفته، و اتهاماتی که از طریق نیروهای امنیتی بر علیه سایرین ایراد شده است را نیز قبول کرده (؟!) بودند که اینجانب و همسرم نیز در بین این سایرین قرار داریم. ایشان پس از آزادی، در حالی که وثیقه ۲۰ میلیونی برای ایشان در نظر گرفته شده بود، به همراه دختر خویش به صورت قاچاق فرار را بر قرار ترجیح داده و راهی کشور ترکیه شده است. پس از دستگیری بنده، اتهام همکاری با این خانم، و لذا اتهام غیرواقعی عضویت در سازمان مجاهدین خلق به بنده تفهیم شد. بنده متهم شدم که در نوشتن مقالات، ارسال اخبار، و تهیه گزارشهای افشاگرانه به ایشان کمک کردهام و رابطه بلاواسطی با یک خبرگزاری به نام «خبرگزاری هما» برقرار کرده و در ازای دریافت مقداری پول با این خبرگزاری که به گفته مأموران امنیتی به گروهک منافقین وابسته است همکاری کردهام و در این همکاری همسر بنده نیز شرکت کرده است. در نهایت بعد از ۴۵ روز بازجویی در اداره اطلاعات تبریز، اظهار داشتند که: “خانم غلامی از شما سوء استفاده کرده و با جلب همکاری شما و گرفتن کمک از شما به همکاری با خبرگزاری هما پرداخته است!” اتهامی که کذب بودن آن برای بنده و کسانی که اینجانب را میشناسند واضح و مبرهن است و اصولاً هیچ اتهامی متوجه بنده نیست و بنده کاری نکردهام که مستحق ۴۵ روز بازداشت در اداره اطلاعات، و متعاقب آن ۵۰ روز در زندان مرکزی تبریز باشم

در همین ارتباط بیانیه ی سازمان جوانان حزب پان ایرانیست را بخوانید

علما خود حکومت نخواهند کرد. آنان ناظر و هادی مجریان امور می باشند (خبرگزاری رویتر/۴آبان۱۳۵۷/پاریس)

من هیچ سمت دولتی را نخواهم پذیرفت (گفت و گو با خبرنگاران/۱۲آبان۱۳۵۷/پاریس)

نه میل و رغبت من و نه سن من و نه موقعیت من اجازه نمی دهد که شخصاً نقشی در حکومت جدید بعهده بگیرم (مصاحبه با خبرنگار خبرگزاری آسوشیتدپرس/۱۶آبان۱۳۵۷/پاریس)

من بنا ندارم که خودم یا اشخاصی که حالا در پیش من هستند از روحانیون، جانشین رژیم بشوند (گفت و گو با خبرنگاران/دی۱۳۵۷/پاریس)

روحانی نباید به کاری غیر از روحانیت یعنی بسط توحید و تقوی و پخش و تعلیم قوانین آسمانی و تهذیب اخلاق بپردازد (کشف الاسرار/ص۲۰۸)

و اما پس از پیروزی انقلاب:

می گویند که روحانیت باید بروند سراغ کار خودشان و ملت را بگذارند و سیاست را بگذارند برای ما. شما در این ۵۰ سال هیچ غلطی نکردید. شما را من می شناسم. نمی خواهم اسمتان را ببرم. سر جایتان بنشینید. آدم بشوید! (سخنرانی درجمع فارغ التحصیلان دانشکده افسری/روزنامه جمهوری اسلامی/۲۶آبان۱۳۵۹)

این را بدانید که تنها روحانیت میتواند در این مملکت کارها را از پیش ببرد. فکر نکنید که بخواهید کنار بگذارید روحانیت را (دیدار با نمایندگان مجلس شورای اسلامی/۶خرداد۱۳۶۰/جماران)

(خمینی و دموکراسی) دولت اسلام یک دولت دموکراتیک به معنای واقعی است (گفت و گو با خبرنگاران/۱۸آبان۱۳۵۷/پاریس)

در جمهوری اسلامی مطبوعات در نشر همه حقایق و واقعیات آزادند (روزنامه ایتالیایی پائزه سرا/۱۱آبان۱۳۵۷)

در جمهوری اسلامی کمونیستها نیز در بیان عقاید خود آزادند (روزنامه هلندی دی ولکرانت/۱۶آبان۱۳۵۷/پاریس)

حکومت اسلامی یک حکومت مبتنی بر عدل و دموکراسی است (مصاحبه با خبرنگار روزنامه تایمز/۱۶آذر۱۳۵۷)

ما حکومتی را می خواهیم که برای اینکه یک دسته می گویند مرگ بر فلان کس، آنها را نکشند (مصاحبه با خبرنگاران/۱۲آبان۱۳۵۷)

و اما پس از پیروزی انقلاب:

به آنها که از دموکراسی حرف می زنند گوش ندهید. آنها با اسلام مخالفند. می خواهند ملت را از مسیر خودش منحرف کنند. ما قلمهای مسموم آنهایی را که صحبت ملی و دموکراتیک و اینها را می کنند می شکنیم (سخنرانی ۲۲اسفند۱۳۵۷/قم)

آنهایی که فریاد می زنند دموکراسی باشد، اینها مسیرشان غلط است. ما اسلام می خواهیم (در جمع دانشجویان دانشگاه اهواز/روزنامه کیهان/۳خرداد۱۳۵۸)

من انقلابی نیستم. اگر ما انقلابی بودیم اجازه نمی دادیم اینها اظهار وجود کنند! تمام احزاب را ممنوع اعلام می کردیم، تمام جبهه ها را ممنوع اعلام می کردیم و یک حزب و آن حزب الله، حزب مستضعفان تشکیل می دادیم و من توبه می کنم از این اشتباهی که کردم (کیهان/۲۷مرداد۱۳۵۸)

این ملت برای اسلام جنگیده نه آزادی (مصاحبه با اوریانا فالاچی/۲مهر۱۳۵۸/قم)

همه آشفتگی ها زیر سر همین هایی است که می گویید دموکرات هستند (مصاحبه با اوریانا فالاچی /۲مهر۱۳۵۸/قم)

خمینی و ملی گرایی _یکی از بنیادهای اسلام ملی گرایی است بنیاد دیگر اصل استقلال ملی است (مصاحبه با خبرنگار روزنامه لاکروا/۱۰آبان۱۳۵۷/پاریس)

حکومت اسلامی، حکومت ملی است (صحیفه نور/جلدچهارم/ص۵۸)

و اما پس از پیروزی انقلاب:

ملی گرایی مخالف اسلام است (سخنرانی در جمع طلاب و دانشجویان/۵خرداد۱۳۵۹)

ملی گرایی برخلاف اسلام است. این برخلاف دستور خدا و برخلاف قرآن مجید است (صحیفه نور/جلد دوازده/ص۱۱۰)

ملی گرایی اساس بدبختی مسلمین است (سخنرانی در کنگره قدس/۱۹مرداد۱۳۵۹)

آنهایی که می گویند ما می خواهیم ملیت را احیا کنیم، مقابل اسلام ایستاده اند (پیام به مناسبت روز قدس/۲۵مرداد۱۳۵۹)

خمینی واقتصاد_در جمهوری اسلامی مسأله ای بنام تورم برای مملکت نخواهد ماند (مصاحبه با خبرنگار روزنامه آلمانی دنیای سوم/۲۴آبان۱۳۵۷/پاریس)

ما بانک هایی که بی بهره باشد باید درست کنیم. ما بهره را جایز نمی دانیم (مصاحبه با خبرنگار روزنامه لوس آنجلس تایمز/۱۶آذر۱۳۵۷/پاریس)

دلخوش نباشید که مسکن فقط می سازیم، آب و برق را مجانی می کنیم، اتوبوس را مجانی می کنیم، دلخوش به این مقدار نباشید. معنویات شما را و روحیات شما را ]هم[ عظمت می دهیم... ما هم دنیا را آباد می کنیم و هم آخرت را (سخنرانی/۱۲بهمن۱۳۵۷/بهشت زهرا)

و اما پس از پیروزی انقلاب:

جوانها ریختند توی خیابانها، فریادشان این بود که اسلام می خواهیم. برای اسلام است که انسان میتواند جان بدهد. اولیای ما هم برای اسلام جان دادند نه برای اقتصاد. اقتصاد قابل این نیست! (سخنرانی در جمع کارکنان رادیو/۱۷شهریور۱۳۵۸/قم)

آنهایی که دم از اقتصاد می زنند و زیربنای همه چیز را اقتصاد می دانند‌، از باب اینکه انسان را نمی دانند یعنی چه. اینها انسان را حیوان می دانند. حیوان هم همه چیزش فدای اقتصادش است. زیربنای همه چیزش! الاغ هم زیربنای همه چیزش اقتصادش است! (سخنرانی در جمع کارکنان رادیو/۱۷شهریور۱۳۵۸/قم)

(خمینی و کشاورزی) کشاورزی ما از میان رفته است. طبق آماری که بدست آمده ایران ۹۳ درصد از مواد غذایی مصرفی خود را وارد می کند! (مصاحبه با خبرنگار روزنامه لوموند/۴اردیبهشت۱۳۵۷/نجف)

برنامه ما این است که کشاورزی کشور با تأمین شرایط زندگی دهقانان هم سطح سایر مردم کشور به حدی برسد که کلیه نیازهای داخلی را تأمین کند (مصاحبه با خبرنگار مجله المستقبل/۱۵آبان۱۳۵۷/پاریس)

و اما پس از پیروزی انقلاب:

مغرض ها انداخته اند توی دهن های مردم که بگویند ما خون دادیم که مثلاً کشاورزی ما چه بشود. آدم خودش را به کشتن نمی دهد که کشاورزی اش چه بشود! (سخنرانی در جمع کارکنان رادیو/۱۷شهریور۱۳۵۸/قم)

(خمینی و زنان) زنها را وارد ادارات کردید. ببینید در هر اداره ای که وارد شدند آن اداره فلج شد (سخنرانی در مسجد اعظم قم/۱۲آذر۱۳۴۱)

روحانیت ملاحظه می کند که در کنفرانس ها اجازه می دهند که گفته شود در راه تساوی حقوق زن و مرد قدم هایی برداشته شده (سخنرانی در مسجد اعظم قم/۱۲آذر۱۳۴۱)

(خمینی و بنی صدر!) آقای بنی صدر را همین مردم کوچه و بازار از پاریس آوردند اینجا و رییس جمهور کردند. برای اینکه مردی مسلمان است، مؤمن است، خدمتگزار است (درجمع استانداران کشور/۱۸آذر۱۳۵۹/قم)

این آدم از اول ادعا می کرد که مسلمان است و برای اسلام کار می کند وکذا. من هم از اول فهمیدم دروغ می گوید! (در جمع افسران و درجه داران ارتش/۳شهریور۱۳۶۰)

(خمینی و منتظری!) علاقه اینجانب به جنابعالی بر خود شما روشن تر از دیگران است، به حسب قاعده طول آشنایی صمیمانه و معاشرت از نزدیک مقام ارجمند علمی و عملی شما، مجاهدت با ستمگران و قلدران، قداست و وجاهت و وارستگی کم نظیر آنجناب... و احتیاج مبرمی که جمهوری اسلامی و اسلام به مثل جنابعالی دارد انگیزه علاقه مبرم است (نامه خمینی به آیت الله منتظری/۱۲مهر۱۳۶۵)

از آنجا که ساده لوح هستید و سریعاً تحریک می شوید، سعی کنید در هیچ کار سیاسی دخالت نکنید... والله قسم من از ابتدا هم با انتخاب شما مخالف بودم! (نامه خمینی به آیت الله منتظری/۶فروردین۱۳۶۸)

و کلام آخر:

ما می خواهیم اسلام را پیاده کنیم. پس ممکن است دیروز من یک حرفی زده باشم و امرور حرف دیگری را و فردا حرف دیگری را. این معنا ندارد که من بگویم چون دیروز حرفی زده ام باید روی همان حرف باقی بمانم (صحیفه نور/جلد هجدهم/ص۱۷۸)

ما این طور نیست که هرجا یک کلمه ای گفتیم و دیدیم مصالح اسلام این جوری نیست، بگوییم سر حرف خود هستیم. ما دنبال مصالح هستیم (صحیفه نور/جلد شانزدهم/ص۲۱۱)

به نقل از تارنگار[آراسپ]

از مجموع ۱۸ باری که تاکنون  فیـــــلــتـر شدم تقریبا نیمی از آن به این وبلاگ(فردا) که وبلاگ سیاسی من است اختصاص داشت و آخرین بار که بر روی سیستم بلاگفا بودم کل مطالب از روی سیستم آن حذف گردید و تنها به مسدود کرن آن اکتفا نکردند از همینجا و با آغاز دوره ی جدید به برادران سانسورچی اطمینان می دهم هر یک آدرسی که از من حذف کنید  دست کم یکی دیگر اضافه خواهم کرد.

پاینده ایران