آرمان مسيحي خويش در همان اوايل‌، فعاليت لزوم ايجاد مدارسي را براي آموزش عملي‌ زبان‌هاي عربي و عبري به مبلغان دريافت و شايد در اين زمينه از هم‌وطن پيرترش ريموندو پنيافورتي (وفات‌: 1275) الهام گرفته بود، كه گفته مي‌شود چنين مدارسي در مرسيه‌، تونس و بارسلون (؟) ايجاد كرد. مدرسه‌ٴ عربي ميرامار (در مايوركا) را هيماي دوم مايوركايي و پاپ‌ يوحناي بيست و يكم در 1276، به خواهش لول تأسيس كردند؛ بدبختانه اين مدرسه اندكي پس‌ از 1292، از ميان رفت‌. (فرا هُوان دوپوئيگوِنتوس در 1281، در بلنسيه‌، يك مدرسه‌ٴ عربي ديگر، و در 1291، يك مدرسه‌ٴ عربي و عبري در شاطبه تأسيس كرد).
لزوم ايجاد مدرسه‌هاي شرقي براي مبلّغان يكي از افكار ثابت لول در سراسر زندگي‌اش بود. اين مطلب در دعوت‌نامه‌ٴ ريموندو (ناپل 1294؛ (ت‌. اد. ف‌، ش 9) خطاب به سلستين پنجم‌؛ در بلهوس (وين 1311 ـ 1312، ت‌. اد. ف‌، ش 54)؛ بار ديگر در شوراي بزرگ (وين 1311 ـ 1312، ت‌. اد. ف‌، ش 252)، و به‌طور ضمني در بسياري از آثار او آمده است‌. در رساله‌ٴ خطابيه‌ٴ شوراي وين ايجاد چنين مدارسي را در رم‌، پاريس‌، و طليطله پيش‌نهاد كرده است‌. شورا تصميم‌ گرفت پنج مدرسه تأسيس كند، يكي در دربار رم‌، و چهارتاي ديگر در بولونيا، پاريس‌، آكسفورد، سالامانكا، كه در آنها سه زبان عربي‌، كلداني‌، و عبري تدريس شود. اين تصميمات را خود رامون‌ لول در كتاب درباره‌ٴ همكاري عرب‌ها و مسيحيان (مايوركا 1312، تا ت‌. اد. ف‌، ش 255) ثبت‌ كرده است‌.
20. فعاليت تبليغي رامون ــ رامون سه بار در سال‌هاي 1292، 1307، 1314 ـ 1316، در مقام‌ فرستاده‌ٴ مسيح نزد مسلمانان به افريقا رفت‌، و در جريان سومين رسالتش در راه دين خويش‌ شهيد شد. با اين همه‌، مهم‌ترين كار او در اين زمينه‌، تأكيدش‌، در سراسر عمر، به لزوم دادن‌ آموزش زبان و تعليمات منطقي (علمي‌) به مبلغان بود؛ عقايد او در اين زمينه در كتاب تفكرات‌ (حدود 1272)، بلانكورنا (حدود 1283) و غيره كاملاً تشريح شده است‌. اين افكار تا 1622، يعني هنگامي كه گريگوريوس پانزدهم (پاپ از 1621 تا 1623) كنگره‌ٴ تبلغيات ديني را تأسيس‌ كرد، و حتي تأسيس كالج تبليغات توسط جانشين گريگوريوس‌، اوربان هشتم (پاپ از 1623 تا 1644) تحقق نيافت‌.
21. دومينيكيان دربرابر فرانسيسيان ــ رقابت ميان دو فرقه‌ٴ مهم در زندگي رامون لول كاملاً انعكاس يافت‌. او تا مدت زيادي‌، ميان آن دو در ترديد بود. فرقه‌ٴ دومينيكي او را به اجلاسيه‌هاي‌ عمومي متعددي دعوت كرد: مونپليه 1283، بولونيا 1285، پاريس 1286؛ و پس از آن‌، به دو اجلاسيه‌ٴ عمومي فرانسيسي دعوت شد: مونپليه 1287، ريتي (در اومبريا) 1289. او اميدوار بود دومينيكان منطق عمومي و ساير عقايد او را ترويج كنند، ولي در ميان فرانسيسيان مدافعان‌ بهتري يافت‌، به‌ويژه پس از انتخاب فرا رامون گوفردي به رياست آن فرقه (1289). در اثناي‌