از سال 1370 به بعد، بخش روزافزوني از فعاليت كاترينا از عبادت خالص دور شد و به‌ سياست گراييد. فكر اصلي او برگرداندن پاپ به رم بود؛ پس از آن‌، تثبيت او در آن‌جا به طور دايم‌ و شكست رقبايش‌، در وهله‌ٴ اول ناپاپ روبرتوي جنوايي (كلمنس هفتم‌، 1378 ـ 1394). ولي‌ اين مستلزم شرط حتمي صلح و آرامش و وحدت در ايتاليا بود. از اين نظر مي‌توان كاترينا را مانند دانته و پترارك از پيشگامان دولت ايتاليا دانست‌. در عين حال اين ملازم با نقشه‌هاي جنگ‌ صليبي تازه‌اي (براي تحكيم ايتاليا از بيرون‌) و اصلاح كليسا (براي تحكيم ايتاليا از درون‌) بود. كاترينا براي نيل به هدف‌هاي بزرگش وارد يك‌رشته مذاكرات مفصل شد، كه شرح آن به‌درازا مي‌كشد. يكي از جدي‌ترين مراحل آن در پي جنگ ميان فلورانس و ايالات پاپي بود (1376 به‌ بعد). كاترينا به مذاكره ميان فلورانس يا بيشتر حزب گوئلف و آوينيون پرداخت‌، ولي در مأموريت صلح شكست خورد. در سال 1378 شاهد قيام پشم‌چينان (يعني كارگران غير فني‌) در فلورانس شد. اندكي پس از آن به سي‌ينا بازگشت و محاورات را تحرير كرد.
درسال 1378 اوربانوس ششم او را به رم دعوت كرد و او باقي عمر كوتاه ولي پركارش را در آن‌جا گذراند. در بيست‌ونهم آوريل 1380 در آنجا از دنيا رفت‌، در حالي كه تنها سي‌وسه سال‌ داشت‌.
خانه‌ٴ پدري كاترينا در محله‌ٴ فونته‌برانداي سي‌ينا حفظ شده و پيكر پاكش در كليساي‌ سانتاماريا سوپرا مينِروا در رم مدفون است‌. گورِ فرا آنجليكوي اهل فيزوله هم در همان‌جاست‌. سر او در نمازخانه‌اي در سان دومينيكوي سي‌ينا دفن شده است‌.
پاپ پيوس دوم در سال 1461 او را در شمار قديسان درآورد.
2. آثار. با اين‌كه كاترينا ((نوشتن‌)) را نسبتاً دير ياد گرفت (حدود 1377)، نوشته‌هايش (يعني‌ تقريراتش‌) به‌صورت آثار كلاسيك ادبيات ايتاليايي درآمده است‌. او در سال 1378 يگانه‌ رساله‌اش محاورات را درباره‌ٴ حيات روحاني نوشت‌، كه در شش باب است‌: مقدمه (فصل 1ـ8)؛ گفتار در باب بصيرت (فصل 9ـ64)؛ گفتار در باب سخنوري (فصل 65 ـ86)؛ گفتار در باب‌ اشك‌ها (فصل 87 ـ134)؛ گفتار درباب سبب‌سازي خداوند (فصل 135ـ153)؛ گفتار درباب‌ اطاعت (فصل 154ـ167). اين بيشتر مكاشفات عرفاني خود او و دفاعيه‌ٴ پرشوري از برتري‌ عشق است‌، ولي گفتار درباب اشك‌ها حاوي حمله‌ٴ سختي بر بدكاري‌ها و هرزگي‌هاي روحانيان‌، تأييد گفته‌هاي بوكاچيو و ساير معاصران است‌. وي قدرت پاپ را تنها يك قدرت روحاني‌ مي‌داند و اين در زماني است كه پاپ با همه‌ٴ وسايل مناسب و نامناسب از اختيارات دنيوي‌ خويش دفاع مي‌كرد و بي‌مضايقه خون مردم ايتاليا را به‌خاطر آن مي‌ريخت‌. مثلاً در سال 1377 كارگزار او كاردينال روبرتوي جنوايي فرمان داد تا مردم چِزِنا را از دم‌تيغ بگذرانند.
كاترينا تعداد زيادي نامه (حدود 381 فقره‌) خطاب به دو پاپ‌، سه شاه‌، ملكه‌ٴ ناپل‌،