پاريس را تشكيل مي‌داد. او در حدود 1195، در انگلستان زاده شد، و در حدود 1210 ـ 1213، در آكسفورد نزد جان لندني تحصيل كرد. در حدود 1217، به فرانسه رفت و عميقاً فرانسوي شد. او در پاريس برآمد، جز چند سالي (1229 ـ 1232) كه در تولوز گذراند و در دانشگاه آن جا تدريس كرد. اين دانشگاه در 1229، براي تجليل پيروزي بر آلبيگاييان و ايجاد سدي در برابر اين‌ آيين تأسيس شد. او احتمالاً در 1272، هنوز زنده بود.
انسانگرا، شاعر، نحوي‌، لغت‌نويس و اخلاقي لاتيني‌. درباره‌ٴ زبان يوناني اطلاعاتي داشت‌. مهم‌ترين تأليفش پيروزي‌هاي كليسا 1 نام دارد، و حماسه‌ٴ بلندي است درباره‌ٴ پيروزي كليسا بر آلبيگاييان‌، و خالي از فايده‌هاي تاريخي نيست‌. مهم‌ترين تأليف اخلاقي او به نام اخلاق مدرسي‌2 در 1241، تأليف شد تا مگر موجب اصلاح اخلاق دانشجويان پاريسي و در عين حال بهتر شدن زبان‌ لاتيني آنان گردد. اين كتاب مأخذ گران‌بهايي براي مطالعه‌ٴ زندگي دانشگاهي در آن روزگار است‌.
وي آثار نحوي‌، حاشيه‌ها و فهرست مترادفات و غيره نوشت‌. شايد جالب‌ترين آنها فهرستي‌ از اسامي اشياي متداول‌3 (حدود 1220، بيش از 1229)، است كه به سبك كتاب الكساندر نكام‌ (نيمه‌ٴ دوم سده‌ٴ دوازدهم‌) تأليف شده است‌، و نخستين بار استفاده از لغت واژه‌نامه را نشان‌ مي‌دهد. مهم‌ترين تأليف نحوي او جامع دستور زبان‌4 (حدود 1234، پيش از 1249) است‌، كه در همان ايام‌، خلاصه‌اي از آن را هم تدوين كرد5.
فعاليت نحوي گارلند داراي اهميت فرهنگي زيادي است‌. وي از نخستين نحويان ((نظري‌)) بود كه تعاليمشان در پاريس آموزش‌هاي كهنه‌اي را كه مبتني بر آثار دوناتوس (نيمه‌ٴ اول سده‌ٴ چهارم‌)، و پريسكيانوس (نيمه‌ٴ اول سده‌ٴ ششم‌) بود، تحت‌الشعاع قرار داد. اين عده به رابطه‌ٴ ميان‌ مفاهيم و واژه‌ها توجه خاصي داشتند و رساله‌هاي متعددي با عنوان De modis significandi نوشتند. هم‌چنين كوشش تازه‌اي را در زمينه‌ٴ بررسي فلسفي زبان موجب شدند؛ از همان قبيل كه‌ قبلاً فيلسوفان يوناني‌، مخصوصاً رواقيان دنبال كرده بودند، ولي از آن پس به بوته‌ٴ فراموشي‌ سپرده شده بود (ج 1، ص 151، 194).
ممكن است او رساله‌هايي در باب موسيقي تأليف كرده باشد، يا اين انتساب ناشي از اشتباه‌ او با گارلند يا گرلاند ديگري باشد كه در نيمه‌ٴ دوم سده‌ٴ يازدهم‌، در فرانسه برآمد (ج 1، ص 754). رساله‌ٴ موسيقي شامل بحث كامل درباره‌ٴ ايقاعات است‌، كه در نيمه‌ٴ اول سده‌ٴ يازدهم‌، در اروپا معرفي شد (ج 1، ص 531، 618، 696).
وي احتمالاً موٴلف رساله‌اي درباره‌ٴ طب بوده است كه در دست نيست‌.

De triumphis ecclesie .1
Morale scolarium .2
Dictionarius .3
Compendium grammatice .4
Clavis compendii .5