بود. اين يك سنت ارسطويي ناب بود كه به جهان عبري راه مي‌يافت‌. اين شرح‌ها منحصراً بر اساس ترجمه‌هاي عبري جوامع و تلخيصات ابن رشد انجام مي‌گرفت‌. لاوي دست‌كم پنج سال‌ عمرش را بر سر اين‌كار گذاشت‌، يعني سال‌هاي 1319 ـ 1324 را.
1. درباب قياس درست‌. از برخي استدلال‌هاي غيردقيق در آنالوطيقاي اول بحث كرده است‌. در سال 1319 تأليف شده‌. در دو بخش است‌، به‌ترتيب در 10 و 14 فصل‌. به لاتيني ترجمه شد.
2. خلاصه‌ٴ طبيعيات‌، ژوئن 1321.
3. تلخيص طبيعيات‌، ژوئيه‌ٴ 1321. براساس ترجمه‌ٴ قالونيموس بن قالونيموس‌.
4. خلاصه‌ٴ كون و فساد، سپتامبر 1321.
5. شرح السماء والعالم‌، سپتامبر 1322.
6. توضيح و تفسير كائنات جو، دسامبر 1321. متن ارسطو را سموئيل بن تبّـون‌ (سيزدهم ـ1)، در سال 1213 به عبري ترجمه كرده بود.
7. شرح‌هاي متوسط بر ارغنون‌. تفسيرهاي لاوي بر قاطيغورياس و باري ارمينياس و ايساغوجي‌ فرفوريوس را يعقوب مانتينو به لاتيني ترجمه كرد. شرحش بر آنالوطيقاي اول و ثاني‌، طوبيقا و سوفسطيقا در فاصله‌ٴ ماه‌هاي فوريه تا اوت سال 1323 به‌انجام رسيد.
8. تلخيص كتاب‌الحيوان‌، مقالات يازدهم ـ نوزدهم‌، ژانويه‌ٴ 1323. ترجمه‌ٴ لاتيني از يعقوب مانتينو.
9. خلاصه‌ٴ كتاب‌النفس‌، نوامبر 1323. متن ارسطو را زرحيا بن اسحاق درحدود 1284 در رم‌ براي شبِثاي بن سليمان ترجمه كرده بود.
10. خلاصه‌ٴ حاس و محسوس‌، فوريه‌ٴ 1324. براساس ترجمه‌ٴ موسي بن تبون‌.
11. سه رساله‌ٴ جداگانه درباب اتحاد عاقل و معقول‌. آنها را سموئيل بن تبّـون به عبري ترجمه‌ كرده بود. به گفته‌ٴ لاوي دو تا را ابن رشد نوشته و يكي را پسرش (عبدالله بن محمد؟). شرح‌ لاوي بدون تاريخ است‌، ولي بعد از شرح كتاب‌النفس نوشته شده است‌.
12. تلخيص كائنات جو (گم شده‌).
13. شرح كتاب‌النبات (گم شده‌).
لاوي غالباً از نواقص و ابهامات نسخه‌هاي عبري شرح‌هاي ابن رشد كه در دست‌رسش بوده‌ شكايت مي‌كند. تعليقات او تقريباً غيرقابل تفكيك از مطالب ابن رشد است‌.
12. شرح تورات و تلمود. لاوي شرحي نوشت درباب سيزده قاعده‌ٴ منطقي براي تفسير تورات‌، به‌نام ابواب صدق‌. اين قواعد تفسير به رابي اسماعيل‌، از مفسران نسل سوم (نيمه‌ٴ اول سده‌ٴ دوم‌)1 منسوب است‌. لاوي در اين تفسير از يك رابي نسيم ياد مي‌كند كه احتمالاً بايد همان‌

1. در مقدمه‌، ج 1 از او ذكري نشده‌، ولي نك (D. J. Bornstein (EG 8,592-96, 1931