ب‌. يهود

كوشش‌هايي براي مسيحي كردن يهوديان اسپانيا

همين كه محكمه‌ٴ تفتيش عقايد در آراگون (1233) مستقر شد، بخش مهمي از مساعي خود را صرف مسيحي كردن يهوديان كرد. اداره‌ٴ آن به عهده‌ٴ دومينيكيان بود، و گريگوريوس نهم (پاپ از 1227 تا 1241)، ريموندو پنيافورتي را به رياست آن در آراگون و كاستيل برگزيد. ريموندو براي تسهيل تبليغات ضديهود آموزش زبان عبري را در مدارس ديني معمول كرد. در 1263، ميان پابلو كريستياني يهودي نومسيحي و موسي بن نحمن در بارسلون يك مناظره‌ٴ ديني ترتيب‌ داد. در 1264، او و ريموندو مارتين مأمور بررسي و مميزي تلمود شدند.
¿ يادداشت‌هاي اين جانب درباره‌ٴ ريموندو پنيافورتي‌، مارتين‌، و موسي بن نحمن‌.

اخراج يهوديان از انگلستان‌

تا آن جا كه مي‌دانيم‌، نخستين مهاجران يهودي همراه ويليام فاتح به انگلستان رفتند. آنان حق‌ داشتن زمين و ورود به ارتش را نداشتند. از سوي ديگر، مسيحيان از گرفتن بهره‌ٴ پول منع شده‌ بودند؛ از اين رو، پول قرض دادن در انحصار يهوديان درآمد. برخي از آنان بسيار ثروتمند و پرقدرت شدند؛ از اين رو، بيش از پيش مورد تنفر قرار گرفتند، و وضعشان هر روز كمتر قابل‌ دفاع شد. شور و تعصب ديني كه صليبيان برانگيختند متوجه آنان گشت‌. مثلاً در 16 ـ 17 مارس‌1190، قريب پانصد تن از آنان در شهر يورك قتل عام شدند. بسياري از بازماندگان در 1211، به‌ بيت‌المقدس مهاجرت كردند ( ¿ يادداشت اين جانب درباره‌ٴ سمويل بن شمشون‌)؛ ديگران در 1218، هنگامي كه هنري سوم فرمان داد يهوديان علامتي بر جامه‌شان بدوزند، آن كشور را ترك‌ گفتند. پس از آن‌، تعداد زيادي مقررات آزاردهنده عليه آنان وضع شد، آنان قرباني ماليات‌ها و مصادرات مستمري قرار گرفتند،و جان و مالشان بيش از پيش در معرض مخاطره قرار گرفت‌. در زمان ادوارد اول (1272 ـ 1307)، اين وضع به اوج خود رسيد. در آن زمان‌، شاه مي‌توانست از بانكداران لومباردي مقيم لندن پول بگيرد، و از اين رو، به فعاليت مالي يهوديان كمتر نياز داشت‌. در 1280، يهوديان مجبور بودند در مجالس وعظ دومينيكيان حاضر شوند، سرانجام در 1290، بدانان حكم شد پيش از عيد قديسين (اول ماه نوامبر)، انگلستان را ترك كنند. بدانان اجازه داده‌ شد اموال منقولشان را با خود ببرند، ولي اموال غيرمنقولشان به شاه تعلق گرفت‌. قريب شانزده‌ هزار يهودي انگلستان را ترك كردند، اغلبشان به فرانسه رفتند، و نزديك به يك عشرشان به فلاندر.
اين نخستين اخراج عمومي بود كه متوجه يهوديان شد؛ آنان در 1306، از فرانسه‌؛ در 1492، از اسپانيا؛ در 1495، از ليتواني و در 1497، از پرتغال اخراج شدند. در 1655، در زمان حكومت‌ كرامول‌، مجدداً به آنها اجازه‌ٴ اقامت در انگلستان داده شد.