بهترين ساعت آبي هم نمي‌توان زمان يك رويداد را با دقتي كمتر از يك ربع ساعت يا مثلاً نصف‌ آن به‌دست آورد. براي درك بهتر مشكلات موجود در اندازه‌گيري وقت دقيق حتي در يك قرن‌ پيش از اين‌، ¿ تحقيق جالب ارنست تسينِر درباره‌ٴ رگيومونتانوس (مونيخ 1938؛ ايسيس ش 30، ص 109 ـ 111).
براي تكميل گزارش مربوط به ساعت بايد افزود كه ساعت‌هاي مكانيكي به‌طور مستقل در خاور دور كشف نشد. چينيان (و ژاپنيان‌) از روزگاران قديم شاخص (ساعت خورشيدي‌) را مي‌شناختند، اطلاعاتي هم در مورد ساعت آبي به‌دست آورده بودند (از روم باختري‌؟)، هم‌چنين‌ اندازه‌گيري وقت را به‌وسيله‌ٴ شمع مي‌شناختند، تا وقتي كه مبلغان مسيحي ساعت‌هاي مكانيكي‌ را به آنان نشان نداده بودند، در اين باره‌، هيچ تصوري نداشتند. سان فرانسسكو خاويِر در سال‌1550 از سوي نايب‌السلطنه‌ٴ پرتغال در هند ساعتي به فرمانرواي ژاپن اهدا كرد.
به كار بردن ساعت در خاوردور با دشواري‌هايي همراه بود، چون چينيان (و ژاپنيان‌) شبانه‌روز را به دوتا دوازده ساعت برابر تقسيم نمي‌كنند، بلكه به دو مقدار نامساوي تقسيم‌ مي‌كنند (شب و روز) كه هر يك داراي شش جزء است‌. شش جزء متوالي با نواختن ناقوس معبد از 9 تا 4 بار (نصف شب تا ظهر) اعلام مي‌شد. دوازده ساعت از غروب با علائم بروج مربوط بود؛ به‌صورت زير:

شب ‌روز

6. خروس (غروب‌) 6. خرگوش (فجر)
5. سگ ‌5. اژدها
4. گرا ز 4. مار
9. موش‌(نيمشب‌) 9. اسب (نيمروز)
8. گاونر 8 . گوسفند
7. ببر 7. ميمون‌

ساعت‌هاي هريك از ستون‌ها با يك‌ديگر مساوي است‌، ولي با ساعت‌هاي ستون ديگر تفاوت دارد.
هريك از علائم بروج واقعاً مطابق با ساعت مضاعفي است كه به نام آن است‌. مثلاً ساعت‌ اسب از 11 بامداد تا يك بعدازظهر (بر حسب ساعت ما) است در اين‌جا تلفيقي از سه ترتيب‌ وجود دارد: 1) دو گروه نابرابر از شش ساعت برابر، غروب تا صبح و صبح تا غروب‌؛ 2) شش