پيوست‌

در مورد برخي موضوعات فارسي از كمك سرگرد ادوارد استيوارت كندي استاد فعلي دانشگاه‌ آمريكايي بيروت برخوردار شده‌ام‌.

خواهر آرنولد ويلانووايي (مقدمه 3، 2065؛ مقدمه 2، 1719، 1780)، با ز. بلز ازدواج كرد و آرمانگو بلز و ژان بلز محصول اين ازدواج بودند.
آرمانگو در دهه‌ٴ شصت سده‌ٴ سيزدهم در مونپليه زاده شد؛ او در مونپليه تحصيل كرد، ولي در سال 1289، نتوانست ليسانس خود را دريافت كند و اين تاحدي ناشي از منازعه‌ٴ مقامات اسقفي‌ و شهري بود. اندكي بعد (در اكتبر 1289) نيكولاس چهارم منشور تأسيس دانشگاه مونپليه را صادر كرد. احتمالاً آرمانگو بعدها توانست ليسانس بگيرد. او در مونپليه‌، بارسلون (1303- 1305) و آوينيون به كار پرداخت‌. به‌احتمال زياد ترجمه‌هايش از زبان عبري صورت گرفت‌. معلوماتش چنان بود كه تصور مي‌كردند يهودي است‌. در حدود 1312 درگذشت‌.
برادر كوچك‌تر بلز، يعني ژان (حدود 1275-1341) هم در مونپليه زاده شد. از حدود 1285 تا 1295 در ونيز بود، در مونپليه به تحصيل طب پرداخت و در سال 1318 به‌عنوان پزشك و جراح در مارسي اقامت گزيد. او پزشك روبر فرزانه شد و احتمالاً از سال 1310تا1319 همراه‌ او در ناپْل بود؛ سپس‌، با وي به پرونس بازگشت و تا سال 1324 در خدمت او باقي ماند. پس از آن‌، در مارسي مقيم شد؛ حال آن‌كه شاه به ناپْل بازگشت‌. اسناد سال‌هاي 1333 و 1341 حاوي‌ اسامي برخي از كتاب‌هاي كتاب‌خانه‌ٴ او و ابزار پزشكي جراحي‌اش است‌. ژان پس از دومين‌ اقامتش در مارسي (1324) سرمايه‌دار شد و به رهن كردن برخي املاك اشراف پرداخت‌. در سال‌1341 در ويلنولوونس (ويلنولوبه‌ٴ كنوني بين آنتيب و نيس‌) درگذشت و بخشي از ثروتش را براي همسرش و بخش ديگر را براي بيمارستان روح‌القدس مارسي وصيت كرد.
درمورد زادگاه آرنولد ويلانووايي بحث‌هاي زيادي شده‌(كاتالونيايي‌، لانگدوكي يا پرونسي