9. هفت منزل عشق روحاني‌.
10. درباب حقيقت اعلا.
11. درباب دوازده هوس‌. بعد از شماره‌ٴ 6 مفصل‌ترين اثر اوست‌.
12. درباب دوازده فضيلت‌.
13. تعدادي نامه‌.
براي بررسي اين آثار تلاشي نكرده‌ام‌، چون وقت زيادي مي‌گيرد و براي منظور ما چندان‌ مفيد نيست‌. كافي است توجه كنيم كه در فلاندر صداي عرفاني نيرومندي وجود داشت و از همان اسراري سخن مي‌گفت كه در همان زمان ديگران در ايتاليا و آلمان بيان مي‌كردند. يكي از نظرياتي كه رويسبروك بر آن سخت تأكيد داشت‌، نردبان روحاني بود كه افراد مختلف‌ مي‌توانستند به پله‌هاي مختلف آن برسند: 1) زندگي روزمره‌، 2) حيات دروني‌، 3) حيات توأم با تفكر. او بر آن بود كه حتي در بالاترين پله هم شخص از خدا جداست‌. علي‌رغم اين اشاره و ساير دفاعيات‌، رويسبروك مانند ساير عرفا به وحدت وجود و الحاد متهم شد، از جمله از سوي ژان‌ ژارسن (1363 ـ 1429). يكي از شاگردان رويسبروك به‌نام يان فان شونهافن به اتهامات ژارسن‌ در سال 1406 پاسخ داد. يكي ديگر از مريدانش به‌نام هندريك فان درن بُگارد پيش‌از سال‌1420شرح حالش را نوشت‌.
برخي آثار رويسبروك حاوي انتقادهاي تندي از اخلاق و عادات كشيشان آن زمان است‌. با توجه به نسخه‌هاي خطي فراوان (حدود 250تا) به هلندي‌، به لهجه‌هاي مختلف آلماني و به‌ لاتيني‌، رويسبروك از محبوبيت فراواني برخوردار شد. ولي نخستين چاپ آثارش در سال‌1512انجام گرفت‌.
رويسبروك بر ((دوستان خدا))، كه از همان اوضاع و احوال معاصر پديد آمده بودند، تأثيري‌ نداشت‌. ولي در گيرت گروته و از طريق او در برادران زندگي مشترك تأثير كرد و آنان مربيان‌ اصلي زمان خود در قلمرو مسيحيت شدند. اين يكي از دلايل ذكر اوست‌؛ با اين‌كه بيشتر به‌ تاريخ دين و تاريخ ادبيات تعلق دارد.

8. مطالب ديگر

دايرةالمعارف‌هاي عاميانه‌

روشني روح فرهنگي است شامل 267 موضوع به‌ترتيب الفبايي‌، اغلب درباره‌ٴ موضوعات‌ اخلاقي‌، از قبيل دوستي‌، اختيار، لذت‌، همسر و مانند آنها، با اشارات زيادي به تاريخ طبيعي‌. گفته شده اين كتاب را براي يوحناي بيست و دوم (پاپ 1316 ـ 1334) نوشته‌اند. برخي اشارات در متن كه با اين ادعا نمي‌خواند، از قبيل اشاره به گي دو كولياك‌، ممكن است از اضافات بعدي باشد.