رواج اين كتاب را مي‌توان از كثرت نسخه‌ها، چاپ‌ها و ترجمه‌هايش دريافت‌.
8. ساير آثار سياسي ــ اجيديو آثار ديگري هم درباره‌ٴ سياست دنيوي يا ديني نوشت‌. برخي از آنها در هواداري از قدرت پاپ نوشته شده است‌. يكي از مفصل‌ترين آنها كه مربوط به سال‌1310 است‌، كاربرد فلسفه‌ٴ توما را در اثبات حقانيت مقام پاپ نشان مي‌دهد.
9. طبيعيات و اخترشناسي ــ عقايد اجيديو درباره‌ٴ طبيعيات و اخترشناسي در شرح‌هاي آثار ارسطو بيان شده است ؛ هم‌چنين در بحث درباره‌ٴ سفر آفرينش‌.
منابع استناد او غالباً آباي كليسا، و نويسندگان لاتيني (بيد، آنسلم‌، هوگو سن ويكتوري‌) است‌. او عقايد نجومي بطليموس و سيمپليكيوس را بر بطروجي ترجيح مي‌دهد. با اين همه‌، مانند اكثر معاصرانش ظاهراً به جاي تداوم تقديم‌، به نوسان اعتدالين معتقد است‌. از آن جا كه‌ زيج آلفونسي را پيش از 1292، كمتر كسي در پاريس مي‌شناخت‌، جاي شگفتي نيست كه از آن‌ متأثر نشده است‌.
او در رساله‌اي درباره‌ٴ ماهيت نور چنين نتيجه گرفت كه نور چيزي در ذات جسم منير است‌، نه در فضاي واسط، مگر ((بالعَرَض‌)). اگر اشعه‌ٴ خورشيد از يك شيشه‌ٴ رنگي عبور كند، رنگي ديده‌ مي‌شود، ولي اين رنگ واقعي نيست‌، بلكه ((بالعَرَض‌)) است‌، 10 تا 14 ( ¿ كتاب‌نامه‌).

لاتيني‌

سِـر برونِتو لاتيني (يا لاتينو)1. دايرةالمعارف‌نويس و معلم ايتاليايي‌، كه به زبان ايتاليايي و فرانسه مي‌نوشت‌؛ در آغاز سده‌ٴ سيزدهم‌، در فلورانس زاده شد؛ در 1295، در آن‌جا درگذشت‌. از اعضاي برجسته‌ٴ حزب هوادار پاپ بود؛ در مقام سفير فلورانس نزد آلفونسوي دهم به طليطله‌ فرستاده شد؛ هنگام بازگشتش در 1260، هواداران پاپ شكست خورده بودند؛ او تبعيد شد و به‌ فرانسه پناه برد؛ در 1263، در آراس بود؛ در 1266 يا 1267، به فلورانس بازگشت‌؛ در دوازده‌ سال بعدي‌، در دستگاه جمهوري مشاغل مختلفي داشت‌.
تقريباً در سده‌ٴ چهاردهم‌، او را استاد دانته ذكر كرده‌اند. جوواني ويلاني معاصر جوان‌تر او درباره‌اش مي‌گويد: ((رئيس و رهبر مهاجران فلورانسي‌، كه با گفتار خوب و آگاهي از فن رهبري‌ سياست جمهوري دوم ما را در دست داشت‌. (تاريخ‌، باب هشتم‌، فصل دهم‌) )) او آثار زيادي‌ نوشت‌، به‌ويژه در ايام تبعيدش‌، در فرانسه‌. در اثناي اين دوره (1260 ـ 1266 ـ 1267)، بود كه‌ خطابه‌ها و توسكاناي سيسرون را ترجمه كرد، و شاه‌كارش گنجينه‌ها را نوشت‌. از آن جا كه اين‌ كتاب به فرانسه نوشته شده‌، بايد آن را مربوط به اواخر دوران تبعيدش بدانيم‌، يعني نزديك به‌

Ser Brunetto Latini (Latino) .1