بسيار باارزشي است و به ما كمك مي‌كند تا تصوري از كتاب‌خانه‌ٴ يك پزشك و رياضي‌دان‌ انگليسي در ربع سوم سده‌ٴ چهاردهم داشته باشيم‌.
او دو اسطرلاب داشت‌، كه اسطرلاب كوچك‌تر را به ويليام رِدي بخشيد و اسطرلاب بزرگ‌تر را به كالج مرتن‌. اين دومي ممكن است همان ابزاري باشد كه درحدود 1350 ساخته شده و نگه‌داري مي‌گردد، يا آن كه در حدود 1340 ساخته شده و در اوريل نگه‌داري مي‌شود.

مِـرلي‌

ويليام مِـرلي‌.1 هواشناس انگليسي (متوفا 1347).
ويليام فرزند ويليام مِـرلي‌. گفته مي‌شود با كالج مرتن در ارتباط بود، گرچه نامش در اسناد (ناقص‌) آن كالج ديده نمي‌شود. در سال 1331 كشيش درايبي در نزديكي آلفُرد در لينكلن‌شاير شد و در سال 1347 درگذشت‌.
اعتبار ويليام در اين است كه اولين فرد شناخته‌شده‌اي است كه گزارش روزانه از وضع هوا تهيه كرد. گزارش او از ژانويه‌ٴ سال 1337 تا 10 ژانويه‌ٴ 1344 (هفت سال‌) ادامه داشته است‌. البته‌ مشاهدات هواشناسي جداگانه در بسياري از تاريخ‌ها و ساير آثار ديده مي‌شود، ولي گزارش‌ روزانه‌ٴ مرلي نخستين گزارش اصولي و منظم وضع هوا بود.2 علي‌رغم عنوان آن ـ چگونگي وضع‌ هواي آكسفورد در هفت سال ـ اين گزارش منحصر به آكسفورد نيست‌. برخي مشاهدات در لينكلن‌شاير و برخي در آكسفورد انجام گرفته است و برخي در هر دو محل‌. مثلاً به زمين‌لرزه‌اي‌ در 28 مارس سال 1343 اشاره مي‌كند كه دودكش خانه‌ها را در ليندزي (از بخش‌هاي‌ لينكلن‌شاير) فرو ريخت‌، ولي در آكسفورد احساس نشد.3
او در سال 1340 در آكسفورد رساله‌اي درباب پيش‌گويي وضع هوا نوشت‌. مهم‌ترين مآخذ ويليام عبارت بود از احداث جو، اسئله واجوبه‌ٴ ارسطو، فلاحت ويرژيل‌، تاريخ پليني‌. چهار مقاله‌ٴ بطليموس و معلومات عاميانه‌ٴ انگليسي‌. در واقع در آن پيش‌گويي‌هاي نجومي خيلي كم‌تر است‌ تا شناخت‌هاي عاميانه‌اي كه كشاورزان همه‌ٴ كشورها باآن آشنايند. رساله در 12 فصل است‌: 1) رابطه‌ٴ ميان اوضاع مختلف جوي‌؛ 2) علايم هوا؛ 3)، 4) علايم رطوبت در آينده و گذشته‌؛ 5،6) علايم باد در آينده و گذشته‌؛ 7،8) علايم يخ‌بندان در آينده و گذشته‌؛ 9،10) علايم هواي گرم در

William Merle or Morley, Merlee .1
2. رابرت استيلي توجه علاقه‌مندان را به گزارش قديم‌تري جلب كرده‌، كه خيلي كوتاه‌تر و بدون نام موٴلف است و تنها شامل هفت ماه از سال 1269 ـ 1270 است‌، مخصوصاً سه ماه دسامبر تا فوريه‌ٴ آن‌، كامل است‌. نك ثورندايك (3، 141).
3. اين زمين‌لرزه در فهرست ديويس نيامده است‌(Charles Davison: History of British earthquakes (p. 14, Cambridge 1924