بـارنـابـاس رِگيـويـي‌

بارناباس رگيويي‌.1 پزشك ايتاليايي (متوفا حدود 1365).
بارناباس اصلاً اهل رگيو نِل اميليا بود، مدتي در ميلان زندگي كرد، سپس درحدود سال‌1334از جانب كالج پزشكي به ونيز فرا خوانده شد و درحدود سال 1365 در آنجا وفات يافت‌.
او هنگامي كه در مانتوا بود، در سال 1331 رساله‌ٴ كوتاهي نوشت تحت عنوان درباب‌ حفظالصحه كه منحصراً مبتني بر آثار عربي است و به سيمونه دا كُـرِگيو تقديم شده‌. اين كرگيو را رُسي در سال 1329 از پارما تبعيد كرد، در سال 1331 بازگشت و مقارن سال 1341 عضو شوراي شهر بود.
بارناباس در سال 1338 در ونيز ماهيت و كيفيت خوردني‌ها را به نام گويدو دا رگيو نوشت‌، كه‌ از سال 1334 تا 1347 اسقف كنكورديا بود. او در اين كتاب درباب ماهيت و خواص بسياري از غذاها به ترتيب الفبايي سخن گفته است‌.
بارناباس در سال 1340 درباب حفظ سلامتي چشم را نوشت‌. اين كتاب هم در ونيز نوشته‌ شده و به نام بِلتراندو دي سان جِـنِـزو، بِطريق آكويليا از سال 1334 تا 1350، و صرفاً كلمات‌ قصار و اظهاراتي كلي در مراقبت از چشم است‌، كه از آثار بقراط، جالينوس‌، ايزيدور اشبيلي‌، حنين بن‌اسحاق‌، ابن سينا و ديگران گردآوري شده است‌. رساله در دو بخش تنظيم شده‌، بخش‌ اول درباب ماهيت‌، رنگ و شكل چشم‌، بخش دوم درباره‌ٴ عوامل گوناگوني كه باعث ناراحتي‌ چشم مي‌شود، روش‌هاي معالجه‌ٴ چشم و داروهاي مختلف‌.

كـاستِـلّـو

بُناوِنتورا دي كاستلو.2 كارشناس ايتاليايي آب‌هاي معدني (متوفا پيش از سال 1353).
بُناوِنتورا (يا تورا)، فرزند جاكومو دي كاستلي و مارگاريتا دي بِنو بوفيني بود. او پزشك و در حوالي سال‌هاي 1335 ـ 1349 استاد دانشگاه بولونيا بود؛ در حدود 1345 موقتاً در آوينيون‌ اقامت گزيد؛ پيش از سال 1353 درگذشت‌.
او رساله‌ٴ كوچكي نوشت درباب آب‌هاي معدني پُـرِتّـا، كه شهرت زيادي به‌دست آورد و در سده‌ٴ چهاردهم 4 بار به لاتيني و يك‌بار به ايتاليايي چاپ شد. حتي شخص ناشناسي آن را به‌ عبري ترجمه كرد. آب‌هاي پُـرِتّـا چشمه‌هاي گوگردداري هستند كه در ارتفاع 370 متري و در فاصله‌ٴ 60 كيلومتري بولونيا در سر راه پيستويا به فلورانس واقع شده‌اند.

Barnabas of Reggio, B. de Reatinis, Riathinis .1
Bonaventura de'Castelli, Castello .2