پگيبونزي شهركي بر كرانه‌ٴ رود الزا و درست در شمال سي‌ينا. در مارس سال 1345 نيكولو روانه‌ٴ ديدار فلسطين‌، شام ومصر شد، سفري كه چهار سال به طول انجاميد. شرح سفر او كه كتاب آن‌ سوي دريا نام دارد و به زبان ايتاليايي است‌، به‌صورت يادداشت‌هاي روزانه و همراه با شرح‌ جزئيات است‌.
او يك سال را به سفر در ايتاليا گذراند، از پگيبونزي به فلورانس‌، بولونيا، فرارا، كيوجا، سپس‌ با كشتي به ونيز رفت‌، چندي در آنجا ماند، عادات مردم‌، وضع اقتصادي آنان ((خيابان‌))هاي آبي و برج‌هاي كج را با جزئيات شرح مي‌دهد. نيكولو در آوريل سال 1346 روانه‌ٴ شرق شد، ولي پس‌ از رسيدن به پُلا، كشتي به‌خاطر وضع بد هوا به خليج ونيز بازگشت‌، تا سرانجام توانستند به‌ كانديا در جزيره‌ٴ كرت برسند. آن‌گاه به قبرس رفت و مدت يك ماه را در آنجا به سر برد. در نخستين فصل‌هاي اين كتاب توصيف‌هاي عالي از توفان‌هاي دريايي‌، دزدان دريايي‌، اقسام‌ كشتي‌هايي كه درمديترانه وجود داشت‌، هم‌چنين توصيف محل‌ها و گه‌گاه اندكي از تاريخ‌ گذشته‌شان وجود دارد. در فلسطين و مصر از همه‌ٴ زيارتگاه‌هاي مسيحي ديدار كرد و به توصيف‌ جزئيات آنها پرداخت‌. به‌ويژه توصيف او از بيت‌المقدس عالي است‌. به نظر مي‌رسد او براي‌ زيبايي شهر هم به اندازه‌ٴ اماكن مقدس اهميت قايل بوده است‌. نيكولو از اسكندريه‌، قاهره‌، سينا، غزه و دمياط هم ديدار كرد و سرانجام از راه قبرس به ايتاليا بازگشت‌. گرچه نيكولو به جانوران‌ عجيب اشاره مي‌كند (فيل‌، زرافه‌، شترمرغ و شتر و غيره‌) توصيفش از آنها به درستي و دقت‌ لودولف سوكمي و ساير معاصرانش نيست‌.

جـووانـي كـورايـي1

احتمالاً در كورا (يا كوري‌) شهركي در 10 كيلومتري وِلِتري زاده شد؛ دومينيكي (متوفا 1346؟). جوواني در 9 اوت سال 1329 جانشين ويليام آدام سراسقف سلطانيه (در عراق عجم‌) شد. جوواني را موٴلف احتمالي راه‌نماي راه‌هاي آسان رسيدن به بيت‌المقدس دانسته‌اند، كه با همان‌ احتمال به ويليام آدام و بروكار هم نسبت داده شده‌.
او احتمالاً كتاب مملكت خان بزرگ را به فرمان پاپ يوحناي بيست و دوم در فاصله‌ٴ سال‌هاي 1328 ـ 1334 نوشته است‌. متن اصلي به لاتيني در دست نيست‌، ولي ترجمه‌ٴ فرانسه‌ آن از ژان دراز ايپرايي (از حدود 1315) باقي است‌.
اين‌كه جوواني در ختاي (چين‌) بوده باشد ثابت نشده‌، شايد اين كتاب را از روي گزارش‌ها و نامه‌هاي سياحان ديگر تهيه كرده است‌.
او قدرت عظيم خان را وصف مي‌كند و به توصيف ختاي و مردم‌، خلقيات‌، غذاها و

John of Cora .1