داد. شاه‌زاده شوتوكو (متوفي 621) را مي‌توان پدر تمدن ژاپن دانست‌. در سايهٴ حمايت‌ روشن‌فكرانهٴ او بود كه قبول شعاير و فلسفهٴ بودايي آغاز شد و پيش‌رفت شاياني كرد، و افكار، صنايع و رسوم چيني تدريجاً رواج يافت‌.
تئائي تسونگ‌، دومين امپراتور سلسلهٴ تئانگ‌، چين را متحد ساخت‌، بدان سازماني دوباره‌ بخشيد و از دانش و هنر حمايت كرد؛ او در پاي‌تختش سي - آن - فو كتاب‌خانهٴ وسيعي ساخت و هوشمندي و بلندنظري فراواني نشان داد. عصر طلايي چين تحت تأثير او آغاز شد.

4. رياضيات چيني و هندي‌. وانگ هسيائو - تئونگ رساله‌اي در حساب تدوين كرد كه حاوي‌ قديم‌ترين نمونه‌هاي چيني از معادلات درجه سوم است‌.
برهماگوپتا بزرگ‌ترين رياضي‌دان عصر، و يكي از بزرگ‌ترين رياضي‌دانان قرون وسطي‌، معادلات سياله و غيرسيالهٴ درجه اول و دوم را حل كرد و دربارهٴ آناليز جاي‌گشت تركيبي و چهارضلعي‌هاي محاطي به مطالعات مشروحي پرداخت‌.

5. نجوم بيزانسي‌، اسلامي‌، چيني و ژاپني‌. فعاليت نجومي اين عصر صرفاً به جنبه‌هاي عملي‌ مربوط به تقويم منحصر بود. تنها استثناي آن رسالهٴ نجومي استفانوس اسكندراني و مجموعهٴ فوجن - چون است‌.
اصول اساسي گاه‌شماري قمري مسلمانان در قرآن پي‌ريزي شده بود. تاريخ اسلامي از 15 ژوئيهٴ 622 آغاز شد.
گزارش‌هاي مربوط به سلسلهٴ تئانگ نام محققاني را ارائه مي‌كند كه استخراج تقويم چيني به‌ ايشان واگذار شده بود (ازجمله تقويم سال 618). جالب توجه اين‌كه اين نام‌ها هندي است‌. در 626 فوجن - چون منجم چيني رصدهاي نجومي قديم را گرد آورد.
تقويم چيني در 604 به وسيلهٴ كوانرو كو راهب كره‌اي در تحت حمايت شوتوكو در ژاپن‌ متداول شد. رسم چيني مربوط به شمارش سال‌ها برحسب دوره‌هاي تاج‌گذاري‌، در 645 متداول شد و نخستين دوره (ننگو) مربوط به تائيكوا بود كه از 645 تا 650 ادامه يافت‌.

6. جغرافياي چيني‌. پئي چو جغرافياي منطقهٴ تاريم‌، و بعدها شرح ممالك غربي را براساس‌ گزارش‌هاي سياسي و بازرگاني نوشت و آن را به نقشه‌هايي مصور ساخت‌. امير، لي‌تئاي به‌ تدوين جغرافيايي موسوم به كوا - تي - چيه فرمان داد.
برجسته‌ترين حادثهٴ علمي اين عصر سفر هسوان تسانگ به هند، اقامت طولاني‌اش در آنجا و انتشار گزارش‌هايش در 648 است‌. اين گزارش‌ها داراي ارزش جغرافيايي بسيار زيادي است و تصويري عالي از تمدن هند آن روزگار عرضه مي‌كند. هسوان تسانگ بقيهٴ عمر خود را به ترجمهٴ كتاب‌هاي مقدس از سانسكريتي به چيني‌، و از قرار معلوم‌، از چيني به سانسكريتي گذراند.

7. طب بيزانسي‌، هندي‌، چيني و ژاپني‌. تعدادي از پزشكان برجسته بدين عصر رونق‌