مي‌شد؛ آوينيون در سال 1348 به پاپ فروخته شد). روز يكشنبه‌ٴ عيد پاك برابر با 8 آوريل‌1341 تاج ملك‌الشعرايي در كاپيتول به او اهدا شد. اين بسيار درخور اهميت است‌، زيرا از زمان‌ استاتيوس (متوفا حدود 96)،1 يعني بيش‌از دوازده قرن و نيم پيش‌، پترارك نخستين شاعري بود كه به‌اين افتخار نايل مي‌شد.
در ماه اكتبر 1350 براي شركت در مراسم يوبيلي عازم رم شد و هنگام توقفش در رم با بوكاچيو و فرانچسكو نللي‌2 ديدار كرد.

شكل 9. تصوير پترارك كه پي‌ير دو نولاك آن را در يك نسخه‌ٴ خطي مردان نامي يافته (كتاب‌خانه‌ٴ ملي پاريس‌، آثار لاتيني‌، شماره‌ٴ 6069F ). اين نسخه به‌وسيله‌ٴ لومباردو دِلاّ سِتا Lombardo della Seta ، دوست‌ پترارك در سال 1379، چهار سال و نيم پس‌از مرگ پترارك در پادوا كتابت شده است‌. نقل از:
(Pricne d'Essling Eugene Muntz: Petrarque (p. 66, Paris 1902

1. اين توارث از نظر زماني بسيار دور اما طبيعي است‌. موٴلف آفريقا جانشين اصيل موٴلف تِـبائيد و آشيلئيد بود. و برخي اشعار كوتاه‌تر او را مي‌توان با سيلوائه‌ قياس كرد. ولي پترارك مردي به‌مراتب بزرگ‌تر از استاتيوس بود.. همين افتخار در سال 1315 نصيب موساتو شده بود، ولي در پادوا، نه در رم‌.
2. Francesco Nelli ، كه پترارك به او سيمونيد لقب داده بود، ناظم صومعه‌ٴ سانتي آپوستُلي در فلورانس بود و در سال 1363 در ناپل درگذشت‌. او امروز تنها به‌خاطر دوستي‌اش با پترارك معروف است‌.
(H. Cochin: Un ami de Petrarque, letters de F. Nelli a Ptrarque (324 p., Paris 1929