1. اروپاي غربي‌. آلفرد سارشلي بخش مربوط به كيميا را از كتاب شفاي ابن سينا ترجمه كرد، اين كار احتمالاً پيش از شروع سده صورت گرفت‌، هرچند وي تا 1210، هنوز زنده بود. وي‌ شرحي بر كائنات جو ارسطو نوشت‌. اين كتاب در اوايل سده‌، عموماً در دسترس فضلاي لاتيني‌ قرار داشت‌. اينك اين دو كتاب‌، يعني كائنات جو و باب مربوط به كيميا از كتاب شفا مورد استفاده‌ٴ وسيع همه‌ٴ موٴلفان لاتيني قرار مي‌گرفت كه با موضوع‌هاي شيمي يا زمين‌شناسي سر و كار داشتند. رساله‌هايي در كيميا به مايكل اسكات‌، جان گارلندي‌، و ريچارد وندووري منسوب‌ است‌. رساله‌ٴ اسكات كه دوتاست ــ يكي بزرگ‌تر و يكي كوچك‌تر ــ احتمالاً اصيل است‌. اين‌ رساله‌ها حاوي شواهدي است از همكاري با آزمايشگران يهودي و مسلمان‌. جامع علم كيميا كه به‌ نام جان گارلندي است احتمالاً مربوط به مدت‌ها بعد از اوست‌.
ادويه‌ٴ مفرده‌، يكي ديگر از منابع معلومات شيميايي بود. احتمالاً با ارزش‌ترين كار به وسيله‌ٴ هوگوي بورگونديايي صورت گرفت‌، كسي كه بنيانگذار مكتب جراحي بولونيا بود؛ هم‌چنين به‌ وسيله‌ٴ پسرش تئودوريك‌. جدا كردن پدر و پسر دشوار است‌، چون كشفيات بدون تمايز به هر كدام يا به هر دو نسبت داده شده است‌.
آنان ارسنيك را تصعيد كردند، و با مواد ديگر، به ويژه جيوه‌، آزمايش‌هايي صورت دادند و روش بي‌هوشي را بهتر ساختند.
2. مسلمانان شرقي‌. يكي از منابع مهم اطلاعات مربوط به جنبه‌ٴ تاريك كيمياگري اسلامي از اين زمان به ما رسيده‌، و آن رساله‌اي است از جوبري شامي مربوط به حدود 1226، در بيان‌ نيرنگ‌ها و فريبكاري‌هاي شعبده‌بازان‌، كيمياگران و ساير كلاه‌برداران‌. جوبري در اين نبرد تنها نبود، عبداللطيف حكيم بغدادي هم از رد خرافات كيمياگران خودداري نمي‌كرد.
عمر بن عديم مورخ رساله‌اي در باب طرز تهيه‌ٴ عطرها نوشت كه ممكن است حاوي برخي‌ اطلاعات شيميايي باشد.
3. هند. پزشك هندي كه در همين زمان‌، برآمد و شارنگادارا نام داشت‌، موٴلف رساله‌اي‌ است در باب ادويه‌ٴ مفرده‌، كه به ويژه قسمت مربوط به شيمي آن بسيار جالب است‌. اين‌ كتاب حاوي روايت‌هاي قديمي‌تر است كه نمي‌توان نشاني از رشد آنها را در آن هنگام يافت‌. اگر چنين باشد، اين‌گونه برداشت مي‌شود كه اصلاحات شيمي پزشكي در هند مقدم بر اروپا بوده است‌.
4. ژاپن‌. هنر ساختن ظرف‌هاي گلي لعابدار را كاتو شونكئي در 1228، از چين به ژاپن برد. بدين ترتيب‌، كاتو بنيانگذار يكي از صنايع بزرگ ژاپن است كه خانواده‌ٴ او تا هفت سده‌، آن را اداره كرده‌اند.