رياضيات‌، نجوم و طب تشويق شده بود. حكم نمايندگاني به همه‌ٴ نقاط دنياي اسلامي فرستاد تا كتاب‌هاي خطي يا نسخه‌هايي از آنها را به دست آورند. گويند كتاب‌خانه‌ٴ او حاوي بيش از 400,000 كتاب بود و فهرست آن شامل 44 مجلد. بسياري از كتاب‌ها به دست خود خليفه‌ حاشيه‌نويسي شده بود. كتاب‌هايي را كه در شرق تأليف مي‌شدند، پيش از اين كه فضلاي شرق‌ از وجودشان خبردار شوند، او مي‌شناخت‌.
حسداي بن شبروت‌، وزير يهودي حكم‌، مساعي او را در راه ترويج دانش دنبال مي‌كرد. درباره‌ٴ او فقره‌ٴ طب (ح‌) را در پايين ببينيد.

عضدالدوله‌

فنا خسرو ابوشجاع بن ركن‌الدوله در 936 در اصفهان زاده شد، در 983 در بغداد درگذشت‌. سلطان آل بويه كه از 949 تا 982 در ايران جنوبي و عراق فرمان مي‌راند، در 975 به بغداد رفت‌ و اندكي بعد از طرف خليفه طائع ملقب به ملك يا ملك‌الملوك شد، و او نخستين كسي بود در اسلام كه چنين عنواني يافت‌. بزرگ‌ترين فرمان‌رواي آل بويه و از مشهورترين فرمان‌روايان عصر خويش‌. موٴسس بيمارستان بزرگي در بغداد كه در 979 به اتمام رسيد. حامي علم و هنر.1
شاهان آل بويه كه ايراني و شيعي بودند، علاقه‌اي به دفاع از طريقه‌ٴ سنت نداشتند. از اين رو نفوذ اشعري در دوران فرمان‌روايي آنان محسوس نبود و آزادفكري كافي فرايند رشد پژوهش‌هاي‌ فلسفي و علمي را تسهيل مي‌كرد. اين كمكي است به توضيح مساعي فلسفي عظيمي كه در اثناي سه دهه‌ٴ آخر سده‌ٴ دهم در عراق صورت گرفت‌.

شرف‌الدوله‌

شرف‌الدوله ابوالفوارس شيرزيد، سلطان آل بويه‌، فرمان‌رواي ايران جنوبي و عراق از 982 تا 989، پسر عضدالدوله (نك‌). در قصر خويش در بغداد براي رصد كردن كواكب سبعه‌ رصدخانه‌اي ساخت‌. كار رصد در 988 تحت سرپرستي كوهي (نك‌) در آنجا صورت گرفت‌. از ديگر همكاران رصد مي‌توان از صاغاني (نك‌، احتمالاً او ابزارها را مي‌ساخت‌)؛ ابو اسحاق‌ ابراهيم بن هلال‌؛ ابوالوفا (نك‌)؛ ابوالحسن محمدسامري (؟)؛ ابوالحسن مغربي نام برد.

مطهر بن طاهر

مطهر بن طاهر مَقْدِسي (يا مُقَدًسي‌، اهل يا ساكن بيت‌المقدس‌) در حدود 966 در بُسْت برآمد.

M. Seligsohn: Encyclopaedia of Islam, vol. 1, 143,1908 .1