مأمور ويژه‌اي عهده‌دار حروف‌ريزي و چاپ كتاب گرديد. ولي تا سال 1403 كاري انجام نگرفته‌ بود، تا اين‌كه تاي تسونگ بزرگ‌ترين شاه كره فرمان داد حروف فلزي ريخته شود. سال‌نامه‌هاي‌ كره و پشت جلد كتاب‌هاي كره‌اي نشان مي‌دهد كه استفاده از حروف فلزي در آن زمان ابداع‌ مهمي تلقي مي‌شد. چند ماه پس از فرمان شاه چندصد هزار حروف ريخته شده بود. به‌سرعت‌ اصلاحات و اقلام تازه‌ٴ حروف پشت‌سرهم صورت گرفت‌. در اثناي سال‌هاي 1403 و 1544 بالغ بر يازده فرمان سلطنتي در مورد حروف‌ريزي و چاپ كتاب به‌وسيله‌ٴ آن حروف صادر شد. پيش از ابداع چاپ حروفي در اروپا، دست كم سه دست (كمپلت‌) حروف ريخته شده بود ــ در 1403، 1420، 1434 ــ مقادير زيادي حروف توليد شد و كتاب‌هاي متعددي به چاپ رسيد (كه قديمي‌ترين كتاب موجود مورخ سال 1409 است‌). در سال‌هاي 1455، 1465 و بالاخره در 1484 يك‌دست حروف تازه‌اي ريخته شد. در زمان چوانگ شين وانگ (پادشاه 1419 ـ 1450)، يك الفباي كره‌اي ابداع شد، الفباي آوايي مشتق از سانسكريتي‌. ولي عجيب است كه‌ كره‌اي‌ها متوجه رابطه‌ٴ كاملاً مشهود ميان الفبا و حروف‌چيني نشدند1 (يعني اين‌كه هرچه تعداد حروف چاپ كمتر باشد، حروف‌چيني مقرون به‌صرفه‌تر است‌) و اختراعشان به جاي اين‌كه كار چاپ را آسان‌تر كند، آن را بغرنج‌تر ساخت‌. البته‌، هر علامت چيني معادل يك هجاي كره‌اي‌، يك‌ حرف را تشكيل مي‌داد، ولي از آن‌جا كه برخي حروف بيش از يك معادل آوايي داشتند، به‌ علائمي بيش از تعداد حروف الفبا نياز بود.2 اگر كره‌اي‌ها نتوانستند اختراع الفباي خود را تكميل‌ و از آن بهره‌برداري كنند، نمي‌توان انكار كرد كه ابداع چاپ حروفي به‌وسيله‌ٴ آنان تقريباً كامل بود. آنان قالب حروف را ساختند ولي آنها كاملاً يك‌شكل نبودند و براي نگه‌داشتن حروف‌ سرجايشان به وسايل مكانيكي متعددي نياز بود. موزه‌ٴ سئول نمونه‌هايي از اقسام حروف‌ قديمي (1403، 1416، 1420، 1434 و غيره‌) را در اختيار دارد و برخي نمونه‌ها را در نقاط ديگر هم مي‌توان يافت‌، از جمله در موزه‌ٴ تاريخ طبيعي آمريكا در نيويورك‌. استفاده از حروف‌ فلزي در كره به‌تدريج به چين (پايان سده‌ٴ پانزدهم‌)، و ژاپن (1596) هم سرايت كرد. ولي در كره‌ از سال 1544 تا 1770 يكباره متوقف شد. از آن‌جا كه در چين‌، كره و ژاپن به اقلام حروف بسيار زيادي نياز بود، عجيب نيست كه در همه‌ٴ آن كشورها چاپ باسمه و بعدها، چاپ سنگي و عكسي تا زمان ما، با چاپ حروفي به رقابت پرداختند.
از چاپ كره‌اي منتخبات (حدود 1317) در فصل هفتم سخن گفته‌ايم‌. وجود حروف‌ِ چيني در

1. مانند اويغوري مدتي پيش از آن‌. ¿يادداشت مربوط به وانگ‌چِن (چهاردهم ـ 1).
2. همين انحراف در ژاپن پيش آمد. ژاپنيان يك الفباي هجايي 50 حرفي دارند، ولي خط كاناي ژاپني را با همان علائم چيني مي‌نويسند. بنابراين‌، يك روزنامه‌ٴ ژاپني به حروفي بيش از روزنامه‌ٴ چيني نياز دارد (حدود 20,000 حروف مختلف‌).