طرف آلان‌ها براي بنديكت دوازدهم آورد.1 هنگام بازگشت‌، پاپ هيئت سفارتي بزرگي را با وي‌ همراه ساخت كه شامل مارينيولي‌، نيكلا بُـنِـتي‌، نيكلاي مُـلانويي‌، گريگور مجار و عده‌اي ديگر بود (اين هيئت هنگامي كه درحدود سال 1342 به خانبالغ رسيد، هنوز شامل 32 نفر بود). اين‌ سفرا نه تنها براي خان بزرگ‌، بلكه براي جغتاي خان در آسياي مركزي هم اعتبارنامه همراه‌ داشتند.2 آنان در دسامبر سال 1338 آوينيون را ترك گفتند و روانه‌ٴ ناپل شدند. در آنجا تا عيد پاك‌1339منتظر فرستاده‌هاي خان مغول ماندند. اندكي بعد با كشتي به قسطنطنيه‌، و از آنجا به كانا (در درياي آزوف‌) رفتند و سفر را در خشكي ادامه دادند. مدتي را (1339 ـ 1340) در دربار ازبك‌، خان ياشيل اردو (1312 ـ 1340) در غرب قبچاق گذراندند، سپس راهشان را به سوي‌ آلماليق دنبال كردند (جايي كه سال پيش‌، 1339، عده‌ٴ زيادي از فرانسيسيان كشته شده بودند) و حدود يك سال در آنجا ماندند، 1340 ـ 1341. پس‌از آن از راه شمالي كوه‌هاي تيانشان‌، كامول‌ (باهامي‌)، صحراي گبي به سوي شرق رفتند و در سال 1342 به خانبالغ رسيدند و در آنجا مورد پذيرايي شون تي‌، آخرين امپراتور سلسله‌ٴ يوان (يا هوئي تسونگ‌، طغان تيمور، 1333 ـ 1368) قرار گرفتند. سفارت كاتوليكي بيش از سه سال در دربار خان مقيم بود و نه‌تنها مورد پذيرايي‌ قرار گرفت‌، بلكه اجازه يافت مردم را به دين خود دعوت كند. به گفته‌ٴ مارينيولي در آن هنگام‌ قريب 30,000 آلان در خدمت مغول بودند، كه برخي‌شان مقامات عالي داشتند و اغلبشان‌ مسيحي بودند. هيئت در سال 1345 ـ 1346 به زايتون رفت و در آنجا انبار كالاهاي ايتاليايي و كليساهاي متعدد مورد تحسين آنان قرار گرفت‌. در 26 دسامبر 1346 از زايتون به قصد كلمبون در ساحل مالابار، (كويلون امروزي‌) بازار معروف فلفل به كشتي نشستند. مارينيولي از مالابار با كشتي به مدرس و سپس به سبا (؟) و سيلان بازگشت و چهار ماه در آنجا ماند. از سيلان روانه‌ٴ هرمز در خليج فارس شد. سپس از بابل‌، بغداد، موصل‌، نينوا، اورفا، حلب‌، دمشق‌، قدس‌، و قبرس (؟) ديدار كرد تا به ايتاليا رسيد.
روايات او شامل گزارشي از كشت فلفل در مالابار و مدرس و تاكستان‌هاي منحصر به‌فرد ناحيه‌ٴ توماس و... است‌. توصيفات او (مثلاً از سبا) نامعقول و تخيلي است‌. او مي‌گويد قله‌ٴ حضرت آدم را در سيلان نبايد احمقانه با بهشت اشتباه كرد، ولي عقيده دارد كه بدان بسيار نزديك است و گواه آن جاي پاي حضرت آدم است‌. او مجسمه‌هاي بودا را با روٴساي قبايل‌

1 .در مورد آلان‌ها نك يادداشت مربوط به پرگرينه‌. هيئتي كه از سوي طغان تيمور در سال 1336 به دربار پاپ فرستاده شد، شامل دو فرانسوي به نام‌هاي گيوم‌ دونوا و آندره و يك آلان به نام طغاي بود، كه همه مسيحي و دوتاي اولي بازرگان ساكن پكن بودند. آنان‌در اوايل سال 1338 به آوينيون رسيدند و در ماه مه آنجا را ترك‌كردند.
2 .آلماليق در دره‌ٴ ايلي عليا در ماوراءالنهر پاي‌تخت جغتاي‌، پسر چنگيزخان‌، بود. خرابه‌هايش در نزديكي شهر قالجا يا غلجه باقي است‌.