(447 ـ 1066) را تأليف كرد، ولي بيشتر به‌خاطر كتاب ديگري معروف است كه به‌غلط به وي‌ نسبت داده‌اند، با نام مكان‌هاي بريتانيا. اين اثر مكان‌شناسي اگر توسط ريچارد يا در زمان او نوشته‌ شده بود، البته بسيار با ارزش مي‌بود، ولي از جعليات اواسط سده‌ٴ هجدهم است‌. جان مالورني‌، راهب صومعه‌ٴ وُرستر در نزديكي مالورن‌، ذيل جامع تواريخ هيگدن را از سال 1364 تا 1394 نوشت‌. توماس بورتُني رئيس صومعه‌ٴ ميوكس (در نزديكي بورلي‌)، تاريخ صومعه‌ٴ خود را از سال 1150 تا 1396 نوشت‌. سرانجام‌، توماس ويلزينگهام تاريخ سنت آلبانز را از سال 1376 تا 1421 ويراستاري كرد.
البته مقايسه‌ٴ اين تاريخ‌هايي كه در جاهاي مختلف‌، از زاويه‌هاي مختلف و با استفاده از منابع‌ متفاوت نوشته شده‌اند دشوار است‌. مورخ انگلستان در سده‌ٴ چهاردهم مجبور است همه‌ٴ آنها را به حساب آورد، به‌علاوه‌ٴ بسياري ديگر كه در اين‌جا ذكر نشده است‌. هريك از آنها ممكن است‌ براي منظور خاصي بسيار باارزش باشد. علي‌ٰرغم پوچي معمولي آنها، مورخ فرهنگ در آنها گهگاه اطلاعات فوق‌العاده‌اي خواهد يافت‌. مثلاً، تاريخ صومعه‌ٴ ميوكس‌، تأليف رئيس آن توماس‌ بورتُني را در نظر بگيريد. صداقت آن در انتقاد از سوءاستفاده از آمرزش و حتي از اخلاق پاپ‌ خيره‌كننده است‌. وقتي اعتراف‌نيوش پاپ كلمنس ششم از وي درمورد گناهانش مي‌پرسد، به سادگي پاسخ مي‌دهد: ((وقتي جوان بوديم خيلي از اين كارها كرديم‌، تا اين‌كه ضعيف شديم و براثر ضعف به داروها متوسل شديم‌.)) همو به زايراني كه در جريان يوبيلي (1350) از رم ديدار مي‌كنند وعده‌هاي موهومي درباره‌ٴ آمرزش مي‌دهد. هيچ مصلحي شجاعانه‌تر از اين صومعه‌دار بنديكتي سخن نگفته بود. ولي داستان ديگري هست بسيار نامنتظر و جذاب‌تر. در اثناي‌ صومعه‌داري هاگ لوني (پانزدهمين رئيس صومعه در 1339 ـ 1349)، كه توماس مورخ‌ نوزدهمين آن بود (1396ـ1399)، صليب تازه‌اي براي سرود خوانان سفارش داده شد، كه بدن‌ عيسي از روي يك مدل برهنه به‌زيبايي برآن ترسيم شده بود، در نتيجه موٴمنان را سخت جلب‌ مي‌كرد و باعث كرامات فراواني شد. اين نخستين اشاره به ساختن مجسمه از روي يك مدل زنده‌ در تاريخ انگلستان است‌. ولي در سال 1313 ويليام گرنفلد سراسقف يورك از محبوبيت يك‌ مجسمه‌ٴ مريم عَذرا اظهار وحشت كرده بود.
برخي تاريخ‌هاي انگليسي به فرانسه نوشته شده بود. سِرتوماس گرِي كوچك در اثناي‌ اسارتش در ادينبورگ‌، تاريخ انگلستان را از آغاز پيدايش تا سال 1362 نوشت‌. عنوان آن لاتيني‌ ولي خودش به زبان فرانسه بود. سپس تاريخ بي‌نام را داريم (1333ـ1381)، كه در اواخر قرن در صومعه‌ٴ سنت مري يورك به فرانسه نوشته شده است‌. بخش نخستين از تاريخ گمشده‌ٴ فرانسيسي