پالاديوس بود. نام شخص اخير 103 بار ذكر شده و پس از او وارو 54 بار، كولوملا را تنها به‌صورت غيرمستقيم مي‌توانسته است بشناسد.1 نه با گيورگيوس و نه با گارگيليوس مارتياليس‌ آشنايي نداشته‌. از كتاب فلاحت تنها بخش كاشت درختان مو را مي‌شناخت كه بورگونديوي‌ پيزايي (دوازدهم ـ 2) ترجمه كرده بود.
مهم‌ترين منابع قرون وسطايي او ابن‌سينا (كه بيش از 50 بار ذكر كرده‌) و آلبرت كبير بودند، كه شخص اخير را با اين كه اغلب از كتابش استفاده كرده هيچ ذكري نمي‌كند. از جمله‌ٴ ساير مآخذ مسيحي ايزيدور اشبيلي‌، ماتيوس پلاتياريوس‌، نيكولاي سالرنويي و جوردانو روفو (سيزدهم ـ 2) دام‌پزشك بوده‌اند، كه نام شخص اخير را ذكر نكرده است‌. منابع مهم عربي او عبارت بودند از رازي‌، اسحاق اسرائيلي‌، ابن سينا و شخصي به‌نام سرافيون‌. متأسفانه با آثار كشاورزي عربي‌ آشنايي نداشت‌، زيرا كتاب معروف ابن عوام (دوازدهم ـ 2) ترجمه نشده بود.
ويژگي كتاب‌. به اين مآخذ شخصي باز هم مي‌توان مآخذي را افزود، ((بهترين كارشناسان‌ كشاورزي‌)) و تجربه‌ٴ يك عمر خود موٴلف كه اندك نبوده است‌. از لحاظ حرفه‌اي‌، كتاب او اقتباس‌ از آثار گوناگون بود، ولي اقتباسي كه با نقد و بررسي عميق همراه شده بود. او كوشيد به كشاورز صاحب بصيرت اطلاعاتي هر چه جامع‌تر عرضه كند و نظريات كشاورزي رومي را با عقايد گياه‌شناسي آلبرت كبير وتجربه‌هاي عملي كشاورزي معاصر ايتاليا تلفيق كرد. رساله‌ٴ او را بايد بازبيني و اصلاح آثار رومي دانست كه مطابق بينش و نيازهاي زمان او حك واصلاح شده است‌.
شايد اصيل‌ترين بخش كتاب بحث مفصل او درباب قلمه‌زني تاك و درختان ديگر است‌. بحث او درباب زنبورداري (شامل تقويم زنبور عسل‌) نشان مي‌دهد كه سنت رومي در اين زمينه‌ فراموش نشده بود. هم‌چنين از كرمينه‌ٴ حشرات كه موجب نابودي گياهان مي‌شود و چگونگي‌ مبارزه با آن گفت‌وگو مي‌كند. تأكيد مي‌كند كه چنين مشكلاتي تاحدي ناشي از وضع فيزيولوژيكي‌ خود گياه است و گياهان سالم تا حد زيادي قدرت مقاومت در برابر بيماري را دارند.
سنت كتاب كرشنتسو. مقبوليت اين كتاب از تعداد نسخه‌هاي خطي آن معلوم مي‌شود (دست‌كم 132تا) كه برخي از آنها را تقريباً در هر كتاب‌خانه‌ٴ مهم اروپايي و در چند كتاب‌خانه‌ٴ آمريكا مي‌توان يافت‌.2 نخستين چاپ آن (آوگسبورگ 1471) تا پايان سده‌ٴ پانزدهم بارها تجديد چاپ شد و در سده‌ٴ شانزدهم 36 چاپ ديگر در پي داشت‌، جمعاً قريب 60 تا. كتاب كرشنتسو

1. كتاب كولوملا به نام درباب روستا مورد استفاده‌ٴ پليني‌، پالاديوس وديگران قرار گرفت‌. كاسيودوروس (ششم ـ 1)، هم آن را مي‌شناخت‌، ولي ظاهراً آشنايي‌ مستقيم با آن كتاب پس از او قطع شد. نويسندگان سده‌هاي ميانه آن را نمي‌شناختند، تا نسخه‌اي از كتاب كولوملا توسط پوگو براتچوليني پس از سال 1415 كشف شد.
2. به گفته‌ٴ لودويكو فراتي (1933)، كه 94 نسخه‌ٴ لاتيني‌، 23 ايتاليايي‌، 12 فرانسوي‌، 2 آلماني و يك لاتيني‌ــ ايتاليايي را معرفي مي‌كند ــ بسياري از آنها به‌ مينياتورهايي آراسته است و برخي تصويري از موٴلف كتاب را دارند.