اين فرقه كمتر به رياضت و بيشتر به آيين‌هاي عبادي توجه داشت و توفيقي سريع و گسترده‌ يافت‌. لامايان جديد كلاه‌زرد (سئاسِر) ناميده مي‌شوند، در برابر لامايان قديم كه كلاه‌سرخ‌ (سئامار) نام داشتند. آنان از ازدواج و نوشيدن شراب منع شدند. كلاه‌زردها، كه به‌خوبي سازمان‌ يافته بودند، فوراً همه‌ٴ فرقه‌هاي ديگر را تحت‌الشعاع قرار دادند و فرقه‌شان در طي پيدايش پنج‌ نسل‌، نه تنها آيين رسمي تبت شد، بلكه بر قدرت دنيوي هم دست يافت‌.
تسونگ كاپا كتاب‌هاي ديني زيادي نوشت كه مهم‌ترينش راه تدريجي نام داشت‌. او دو صومعه‌ٴ كلاه‌زرد بزرگ در گاندن و سِرا، نزديك لهاسا به‌وجود آوردــ اين دو صومعه هنوز باقي‌ است و همراه باصومعه‌ٴ سومي به نام درپونگ (آن هم در نزديكي لهاسا) مهم‌ترين مراكز ديني‌ تبت را تشكيل مي‌دهند و آنها را سه ستون كشور مي‌نامند.
برادرزاده‌اش‌، گدون‌ـ دوب (گدِن‌ِـ توب‌ـ پا؛ گاندن تروپا)، جانشين وي شد. او در سال‌1389 يا 1391 زاده شد؛ درسال 1445 صومعه‌ٴ تاشي ـ لهونپو را تأسيس كرد و در سال‌1473/1474 درگذشت‌. او نخستين دالايي لاما (يا لاماي بزرگ‌) تبت بود.