وسيلهٴ مؤلف ناشناسي (كه احتمالاً اورتودوكس بوده‌) تأليف شد؛ اين رساله قبلاً به يوشع‌ منزوي‌1 نسبت داده مي‌شد و عموماً به نام او موسوم بود. اين رساله به وسيلهٴ ديونوسيوس‌ تل‌- محري‌2 (نك نيمهٴ سدهٴ نهم‌) به دست ما رسيده‌، كه او آن رادر تاريخ خويش نقل كرده است‌. اين بهترين گزارش از جنگ ايران و بيزانس در زمان قباد و آناستاسيوس است (502 - 506).
وقايع‌نامهٴ ديگر مربوط است به تاريخ ادسا در اثناي سال‌هاي 132 ق م تا 540 م‌. ابتداي آن‌ موجز است‌، ولي از سدهٴ سوم به بعد از اسناد گران‌بهاي تاريخ خاور نزديك و حتي اروپاي‌ باختري به‌شمار مي‌رود. مؤلف اورتودوكس بوده‌، ولي تمايلي به نسطوريت داشته است‌.

شن - يو

شن - يو3 در ايام سلسلهٴ ليانگ برآمد، كه از 502 تا 557 فرمان مي‌راندند. مورخ چيني‌. مؤلف‌ تاريخ رسمي سلسلهٴ ليوسونگ‌4. اثر او به سونگ - شو موسوم است و ششمين تاريخ از تواريخ‌ بيست و چهارگانه به‌شمار مي‌رود.

هسيائوتسه - هسين‌

هسيائوتسه - هسين‌5 در زمان سلسلهٴ ليانگ برآمد. مورخ چيني‌. مؤلف تاريخ رسمي سلسلهٴ چئي جنوبي‌6 (479 - 501). اين اثر به نان چئي شو (تاريخ چئي جنوبي‌) موسوم است و هفتمين‌ تاريخ از تواريخ بيست و چهارگانه به‌شمار مي‌رود.

يا. قانون رومي و بربري‌

قانون رومي متناسب با حوايج بربري‌

برخي از بربرها كه موجب زوال امپراتوري روم شدند، كوشيدند تا تمدن آن را مشابه تمدن‌ خويش كنند، مخصوصاً آيين دادرسي آن را با آن خويش سازش دهند. سه اثر از اين نوع داراي‌ اهميت ويژه‌اي است‌، كه هر سه مربوط به پيش از يوستينيان است‌.

فرمان‌هاي تئودوريك‌7. مجموعه‌اي از قوانين رومي و متمم‌هاي گوتي‌، كه در اثناي سال‌هاي‌

Joshua the Stylite .1
Dionysios of Tell-Mahre .2
Shen-yo .3
4 .پاي‌تختشان نانكينگ‌.
Hsiao Tzu-hsien .5
6 .پاي‌تختشان نانكينگ‌.
Edictum Theoderici .7