رياضيدان و يوردانوس ساكسوي دومينيكي يك نفرند، و هر دو دومينيكي‌. اين يگانگي بسيار محتمل است ولي كاملاً مسلم نيست‌. دوهم‌1 منكر اين فرض است‌، و نموراريوس رياضيدان را از سده‌ٴ دوازدهم‌، مي‌داند.
يوردانوس نموراريوس بنيانگذار مكتب مكانيك (مسيحي‌) قرون وسطا، و در مقام‌ رياضيدان فقط تالي فيبوناتچي بود.
افكار مكانيكي او كه در مقدمات درباره‌ٴ چگونگي اوزان‌2 بيان شده‌، رشد اصيل افكار منسوب‌ به ارسطوست‌، و دو ابداع مهم آن عبارت است از: 1) شناخت موٴلفه‌ٴ ثقل در مسير حركت‌ جسم‌3؛ 2) اصل يوردانوس (اصطلاح دوهم‌)، يعني آنچه بتواند وزن معيني را تا ارتفاع معيني‌ بلند كند، مي‌تواند جسمي k برابر سنگين‌تر را تا ارتفاعي k برابر كمتر بالا ببرد.
رساله‌ٴ مكانيكي ديگري به نام اندر باب اوزان‌4 حاوي شناختي اساسي از گشتاور ايستا و كاربرد آن در اهرم زاويه‌اي و سطح شيبدار است‌. با اين حال‌، صحت انتساب آن مسلم نيست‌. دوهم آن را از موٴلفي متأخر ــ مربوط به سده‌ٴ سيزدهم ــ مي‌داند، كه به او پيشاهنگ لئوناردو لقب‌ داده است‌. (چنين تسميه‌هايي شايسته نيست‌، چون نمي‌توان كسي را به كاري در آينده‌اي‌ مجهول منسوب كرد). اين رساله خواه تأليف خود نموراريوس باشد يا نه‌، تكوين رساله‌ٴ مقدمات است‌، و پيداست كه محصول مكتب اوست‌. اين مكتب نطفه‌ٴ اصلي تغيير مكان مجازي‌ را كشف كرد. سنت كاملي را كه بدين اصل منجر مي‌شود مي‌توان بدين صورت خلاصه كرد: ارسطو، نموراريوس‌، پيشاهنگ لئوناردو (يا نموراريوس‌؟)، لئوناردو داوينچي‌، دكارت‌، ژان‌ برنولي (1717).
نموراريوس دو رساله درباره‌ٴ حساب نوشت‌5، كه برخلاف آثار فيبوناتچي هيچ نشانه‌اي از نفوذ اسلامي در آنها ديده نمي‌شود، بلكه حاوي سنت نيكوماخوس و بويتيوس است‌. در كتاب‌ حساب براي تعميم مطالب از حروف به جاي اعداد استفاده شده است‌. نموراريوس به محاسبه‌ توجهي نداشته‌، بلكه هدفش ارائه‌ٴ شرحي استقرايي از معلومات مربوط به حساب بوده است‌. مهم‌ترين مطلب مورد توجهش نظريه‌ٴ اعداد بود، و نشان داد (كتاب حساب‌، فصل 6، بند 26) كه‌x (x+1) x نه مجذور و نه مكعب (1- و0≠x ) است‌. مضرب هر عدد تام يا عدد زايد6، زايد است‌،

Duhem .1
Elementa super demonstrationem ponderis .2
component of gravity along the trajectory .3
De ratione ponderis .4
Demonstratio de algorismo, Arithmetica decem libris demonstrata .5
6. عدد زايد (abundant number) عددي است كه حاصل جمع شمارنده‌هاي كوچك‌تر از آن عدد از خود آن عدد بيشتر باشد؛ و عدد ناقص deficient number عددي است كه حاصل جمع شمارنده‌هاي كوچكتر از آن از خود آن عدد كمتر باشد. ــ و.