ناف جهان‌، و هفت اقليم مسكون را منعكس مي‌كند، كه معلوم است داراي منشأ اسلامي است‌ (جنوب در بالا)1.
با اين‌همه‌، اعتبار پدرو بيشتر به‌خاطر دو اثر ديگر اوست كه علمي نيستند؛ اولي رساله‌اي در دفاع از مسيحيت در برابر يهوديت است به نام گفتگوهايي درباره‌ٴ يهود، به‌صورت محاوره‌اي ميان‌ موسي و پدرو، يعني نام قديم و جديد خودش‌. دومي كه مهم‌تر است‌، مجموعه‌اي از سي و سه‌ قصه است به نام آموزش‌هاي كليسايي‌. اين مجموعه رواج عظيمي يافت‌؛ شاهد آن ترجمه‌هاي‌ متعدد به زبان‌هاي محلي اروپا و به عبري است‌. اين كتاب براي تاريخ فرهنگ عامه داراي‌ اهميت ويژه‌اي است و يكي از پل‌هاي ميان معرفت شرقي و غربي به‌شمار مي‌آيد؛ مثلاً از مآخذ داستان رنارد روباه است‌؛ و بسياري از حكايت‌هايي كه چاسر و شكسپير نقل كرده‌اند از آن اقتباس‌ شده است‌.
درباره‌ٴ آدلارد باثي‌، دومينگو گونديسالوو، و هرمان دالماسيايي ¿ فصل سوم مربوط به‌ مترجمان‌.

هونوريوس اوتوني‌2

اوتون شهركي‌است دربخش سون ـ اِ ـ لُوار3 در بورگوندي‌. هونوريوس نام مستعار نويسنده‌اي‌ آلماني است كه در نيمه‌ٴ اول سده‌ٴ دوازدهم‌، مي‌زيست و اندكي پس از 1150، درگذشت‌. ممكن‌ است او نه در اوتون‌، بلكه در منطقه‌ٴ دانوب در جنوب آلمان و احتمالاً در راتيسبون مي‌زيسته‌ است‌. آيا نسبت او حاكي از تولد يا تحصيل او در اوتون است‌؟ او رساله‌هاي متعددي غالباً در علم كلام نوشت‌. مهم‌ترين اثرش توضيحات‌4 است كه قبلاً به قديس آنسلم (نيمه‌ٴ دوم سده‌ٴ يازدهم‌)، نسبت داده مي‌شد. اين رساله‌اي است در كلام مجرد براي استفاده‌ٴ كشيشان و عوام‌ فرهيخته‌، كه از محبوبيت زيادي برخوردار شد و آن را به زبان‌هاي محلي متعددي ترجمه كردند: فرانسوي‌، پرونسي‌، ايتاليايي‌، ويلزي‌، انگليسي‌، ايسلندي‌، سوئدي‌، هلندي‌، آلماني عليا و سفلا. اين كتاب را نبايد با دايرةالمعارف آلماني معروفي به همين نام (نيمه‌ٴ دوم سده‌ٴ دوازدهم‌)، اشتباه‌ كرد. اين رساله از لحاظ ما جالب نيست‌. علت بحث راجع به هونوريوس انتساب رساله‌ٴ ديگري‌ است بدو، كه اهميت بسيار بيشتري دارد وموسوم است به نقش جهان‌، كه خلاصه‌اي در باب

K. MillerMappae arabicae, 1926 sq., Isis, 9, p. 458 .1
Honorius of Autun, Honorius Augustodunensis .2
Saône - et - Loire .3
Elucidarium .4