685 ه ق در حلب بود، آن‌گاه به مصر رفت‌، در سال 1290 م‌/ 689 ه ق حج گزارد و سرانجام در دمشق مقيم شد. باقي عمرش را در آن شهر گذراند و در مدارس مختلف به تدريس پرداخت‌. در جريان چهارمين يا پنجمين سفر حج در 14 ژوئن 1339 م‌/ 13 ذي‌حجه‌ٴ 739 ه.ق بين مدينه و مكه وفات يافت‌.
ازجمله فرزندان متعددش دختري بود به‌نام فاطمه كه در حسن خط شهرتي يافت و به كتابت‌ برخي آثار مهم پرداخت‌.
مهم‌ترين تأليف برزالي ذيلي است بر تاريخ دمشق ابوشامه (سيزدهم ـ 2) تا سال 1338، به‌ نام تاريخ مصر و دمشق يا كتاب وفيات‌، زيرا بيشتر مجموعه‌اي از زندگي‌نامه‌هاست‌. يكي از شاگردانش به نام محمد بن رافع سلامي (1305 ـ 1372م‌/ 705 ـ 774 ه. ق‌) هم بر كتاب او ذيلي نوشت‌، مربوط به سال‌هاي 1338 ـ 1372م‌/ 739 ـ 774 ه ق‌.
تاريخ مختصري مربوط به سال‌هاي 1204 ـ 1335م‌/ 601 ـ 736 ه.ق هم از برزالي در دست است‌، به‌نام مختصر المائة السابعه كه بيشتر به وفيات اختصاص دارد و يادداشت‌هاي‌ كوتاهي است درباب حوادث مهم‌. دست‌كم دو كتاب ديگر هم از اوست‌.

اَدفُـوي‌

ابوالفضل جعفر بن‌تَعلب اَدفُوي شافعي‌. مورخ و فقيه مصري (1286 ـ 1347م‌/685 ـ 748 ه ق‌).
ادفوي در ادفو بر نيل عليا در مصر (حدود °25 عرض شمالي‌) زاده شد، ولي خانواده‌اش اهل‌ قوص در پايين الاقسور بود. در قاهره نزد محمد بن علي بن دقيق‌العيد (متوفا 1302م‌/ 702 ه ق‌) و ابوحيان اندلسي تحصيل كرد. در 22 مه 1347م‌/ 748 ه ق (يا 1348؟ از طاعون‌؟) وفات يافت‌.
آثارش عبارت است از:
1. كتاب الطالع السعيد الجامع‌الاسماء نجباء الصعيد، در شرح حال مشاهير مصر عليا، كه‌ نخستين كتاب مخصوص آن سرزمين است و او آن را به توصيه‌ٴ استادش ابوحيان در سال 1337 م‌/738 ه ق تأليف كرده است و سپس تا سال 1339م‌/ 740 ه ق ادامه داده‌، بيشتر درباره‌ٴ اهالي‌ قوص و حوالي آن است‌.
2. البدر السافر و تحفة المسافر، در شرح حال مشاهير سده‌ٴ سيزدهم‌.
3. الامتاع باحكام السماع‌، در مشروعيت موسيقي‌.
4. فرائد الفوائد و مقاصد القواعد، شرح فقهي بر كتابي از نَوَوي (سيزدهم ـ 2).

صَـفَـدي‌

صلاح‌الدين ابوالصفا خليل بن آيبك صفدي شافعي‌، اديب و مورخ فلسطيني (حدود 1297 ـ 1363 م‌/ 697 ـ 764 ه ق‌).