الاهيات آلماني‌

انديشه‌هاي كلامي اكهارت و تاولر در يك متن آلماني با امانت منعكس شده است و اين متن‌ به‌ويژه در سرزمين‌هاي ژرمن مقبوليت شاياني يافت و يكي از وسايل عمده ــ اگر نه عمده‌ترين‌ وسيله‌ٴ ــ انتقال اين افكار شد. آن‌را اول بار مارتين لوتر (1483 ـ 1546)، كشف و همراه با يك‌ مقدمه منتشر كرد. (ويتمبرگ 1516) و در سال 1518 در لايپزيگ تجديد چاپ شد. لوتر در همان سال 1518 چاپ تازه‌اي از آن منتشر كرد، كه خيلي مفصل‌تر از اولي و همراه با يك مقدمه‌ٴ ديگر و عنواني تازه به‌نام الاهيات آلماني بود.
چاپ دوم لوتر مربوط به سال 1518 داراي 56 فصل است به‌علاوه‌ٴ دو مقدمه‌ٴ لوتر؛ ولي‌ چاپ اول سال 1316 فاقد فصول 1 تا 7 و 26 تا 56 است‌، يعني تنها 18 فصل را دارد. به‌علاوه‌، متن فصل‌ها هم در دو چاپ يكسان نيست‌، از جمله املايشان متفاوت است‌. مي‌توان نتيجه‌ گرفت كه دو چاپ لوتر مربوط به دو نسخه‌ٴ متفاوت است‌، ولي متأسفانه هيچ نسخه‌ٴ خطي از آن‌ در دست نيست‌.
متن كامل اصلي لوتر (1518) ظاهراً در اواسط سده‌ٴ چهاردهم تأليف شده‌؛ موٴلف ناشناس‌ آن احتمالاً از شهسواران فرقه‌ٴ توتوني بوده (دوازدهم ـ 2)، كه در فرانكفورت مي‌زيسته است‌. لوتر مي‌گويد بعداز كتاب مقدس و قديس اوگوستين‌، به‌اين كتاب بيش‌از همه مديون است‌.

زوزو

عارف اهل سوابيا1 (حدود 1295 ـ 1366)، كه عمده آثارش به‌زبان آلماني نوشته شده است‌.
هاينريش فون بِرگ‌.2 آماندوس‌؛ زوزو در روز 21 مارس حدود 1295 در نزديكي درياچه‌ٴ كنستانس (بودنزه‌) زاده شد. پدرش فون بِرگ از اشراف كنستانس بود. زوزو صورت لاتيني‌شده‌ٴ نام مادر اوست كه از اهالي اوبِرلينگِـن (در نزديكي كنستانس‌) بود. هاينريش در كنستانس يا اوبِرلينگِن زاده شد. در 13 سالگي در كنستانس به دومينيكيان پيوست‌، ولي پنج سال بعد دست‌خوش يك نوع ((تغيير)) مذهب شد. او در مدرسه‌هاي دومينيكي كنستانس و استراسبورگ‌ (؟) تحصيل كرد و در سال 1324 در مدرسه‌ٴ عالي كلن شاگرد اكهارت بود. درحدود 1327 به‌ كنستانس بازگشت‌. درحدود 1329 ـ 1334 مدرس صومعه و درحدود 1343 ـ 1344 ناظم آن‌ بود. درآن هنگام به‌دلايلي مغضوب شد. در 25 ژانويه‌ٴ 1366 در اولم وفات يافت‌. آمرزش او در سال 1831 بدون تشريفات و تنها به‌دستور گريگور شانزدهم صورت گرفت‌.

1. Swabia. (در آلماني شوابن Schwaben) يكي از دوك‌نشين‌هاي سابق آلمان‌، كه اكنون ميان آلمان‌، سويس و فرانسه تقسيم گرديده است‌. ــ و.
Heinrich von Berg. Amandus; Suso, Joannes a Suevia .2