اُريول‌

پي‌ير اريول‌1 فرانسيسي فرانسوي‌، متكلم مفهوم‌گرا و پيشگام آكمي (متوفا 1322).
تاريخ تولدش نامعلوم است‌. در ربع آخر سده‌ٴ سيزدهم به دنيا آمد، ولي نمي‌دانم در كجا، همين‌قدر مي‌توان گفت كه نه در وربري سور وازي در پيكاردي بود (يعني او غير از پتروس دو وِربِـرياست‌)، نه در تولوز. خانواده‌اش اهل اسقف‌نشين كائور و كنت‌نشين كِرسي در آكويتانيا بود. در زمان و مكاني نامعلوم به فرانسيسيان پيوست‌، مقارن سال 1311 مدتي بود كه در شمار فرانسيسيان آكويتانيا بود.
در سال 1304 در پاريس تحصيل مي‌كرد و در جلسات درس‌هاي دُنْـس اسكوت شركت‌ مي‌جست‌. در سال 1312 در مدرسه‌ٴ فرانسيسيان بولونيا و در سال 1314 در تولوز درس مي‌داد؛ در سال 1318 در پاريس‌، دكتر و استاد الاهيات شد. در پايان سال 1320 رئيس فرقه در آكويتانيا شد؛ در بيست و هفتم فوريه‌ٴ 1321 پاپ يوحناي بيست و دوم او را سراسقف اكس ـ آن ـ برونس‌ كرد، در ژانويه‌ٴ سال 1322 درگذشت‌.
صورتگري‌. از آنجا كه تصويرهاي انگشت‌شماري از علماي سده‌ٴ چهاردهم باقي است‌. جالب‌ است خاطر نشان كنيم كه تمثال اُريول باقي مانده است‌.2
آثار. نخستين اثر او رساله درباب فقر و آيين فقر در سال 1311 تأليف شد و تلاشي است براي‌ آشتي دادن ميان علاقه‌ٴ افراطي به فقر كه فرقه‌ٴ روحانيان تبليغ مي‌كرد و افكار معتدل‌تر اكثريت‌ فرانسيسيان‌. عشق به فقر تنها فضيلتي در ميان ديگر فضايل اخلاقي‌، چون طاعت و فرمان‌بري‌، بود كه نمي‌بايست اثر فضايل ديگر را خنثي كند.
در سال 1312 نخستين رساله‌ٴ فلسفي خود را تأليف كرد به‌نام درباب مبادي طبيعي‌، كه بحثي‌ درباب طبيعت از لحاظ ماده و صورت است‌.
در سال‌هاي 1314 و 1315 دو رساله در دفاع از ((لقاح مطهر)) نوشت به‌نام هاي بارداري‌ مبارك مريم عَـذرا و رساله در رد مخالفان عصمت مادر خداوندگار ما. اين‌ها مورد علاقه‌ٴ ما نيست‌، ولي جالب است يادآور شويم (نك مقدمه 2، 1566، 1790، 1832، 1983) كه فرانسيسيان در برابر پيروان توما و ساير دومينيكيان از آن اصل نخستين دفاع مي‌كردند.
مهم‌ترين تأليف اُريول شرحش بر كتاب عبارات بود كه دو تحرير از آن در دست است‌، اولي‌ مربوط به سال‌هاي 1314 ـ 1315 (و حتي 1312) و دومي در سال‌هاي 1316 ـ 1318 در پاريس انجام گرفته است‌.

Pierre Auriol, Petrus Aureoli, Pierre d' Auriole .1
2.براي بحث در اين مورد نك (Dreiling (p. 47-53, 1913 .