درباره‌ٴ اصول تغذيه و به نام ملك‌الافضل نورالدين علي‌، پسر بزرگ صلاح‌الدين ايوبي‌، نوشته‌ شده است‌. اين شاهزاده كه از حمله‌ٴ ماليخوليا رنج مي‌برد، ابن‌ميمون را به سمت طبيب خاص‌ خود برگزيد و از او يك برنامه‌ٴ غذا خواست‌. تدبير الصحة بيشتر از آثار طبي قديم و پزشكان‌ عربي‌نويس اقتباس شده و ترتيب آن به شرح زير است‌: 1) توصيف هر مورد، و دستورهاي‌ بهداشتي و غذايي آن‌، با اشاره‌هاي مكرر به بقراط و جالينوس‌؛ 2) معالجات ساده براي موقع‌ مسافرت‌، يا وقتي پزشك در دسترس نيست‌؛ 3) بهداشت رواني‌، قواعد روان‌درماني‌، كه بخشي‌ از آن از آثار ارسطو و فارابي اقتباس شده‌؛ 4) گزيده‌ٴ بهداشت و تغذيه به صورت هفده كلمه‌ٴ قصار.
موسي بن تبّون در 1244، اين كتاب را به عبري ترجمه كرد. آرمانگو، پسر بلز، در 1290، آن‌ را از عربي‌، و يـوحنـاي كاپوايي (نيمه‌ٴ دوم سده‌ٴ سيزدهم‌)، از عبري به لاتيني ترجمه كردند.
11ـ مقاله في بيان ا ﻷٴْعراض در حدود 1200، براي همان امير افضل تأليف شده است كه‌ ظاهراً در آن زمان در رقه واقع در مصر عليا اقامت داشت‌. اين مشاوره‌ٴ مكتوب در 22 فصل‌، آخرين تأليف طبي ابن ميمون بود، و محرران قديم لاتيني آن را قسمت پنجم تدبيرالصحه تصور مي‌كردند. ابن‌ميمون نسخه‌هايي را كه ساير پزشكان داده‌اند تأييد مي‌كند با استثناهاي معدودي‌ كه هوشمندانه توضيح داده است‌. نسخه‌هاي خود او به‌خاطر رعايت اعتدال و باريك‌بيني بسيار مهم است‌.
اين كتاب به عبري و از روي آن به‌لاتيني ترجمه شده است‌.
12ـ كتاب‌السموم والمُتَحَرِّز من اﻷدوية القتالة را در 1199، براي مخدومش فاضل بيساني وزير نوشته و به همين مناسبت آن را رسالةالفاضلية ناميده است‌. اين كتاب دوبار به عبري ترجمه شده‌، كه يكي به وسيله‌ٴ موسي بن تبوّن بوده است‌. ترجمه‌ٴ لاتيني آن به‌وسيله‌ٴ آرمانگو، پسر بلز، صورت گرفت و در سده‌ٴ چهاردهم‌، مورد استفاده‌ٴ فراوان پزشكان لاتيني بود.
كتاب السموم در دو باب و يك مقدمه است‌، و در باب آخر كوشش‌هايي را، كه فاضل بيساني‌ براي به دست آوردن اجزاي ترياق اعظم از مناطق دوردست به كار برده است‌، شرح مي‌دهد. درباب اول از سموم نيش حشرات‌، گزش سگ هار، و معالجه‌ٴ زخم‌هايي كه حاصل مي‌شود بحث شده است‌. او با تفصيل زياد از دوره‌ٴ كمون بيماري هاري سخن مي‌گويد. باب دوم مربوط است به ساير سموم (زنگار، مس‌، زرنيخ‌، مردار سنگ‌، افيون‌، شوكران و ساير بادنجانيان‌، قارچ‌ها، وغيره‌) و پادزهر آنها ــ بيشتر پادزهر و ترياقها. اين قسمت بيشتر از ابن‌زهر اقتباس شده‌ است‌. بهترين قسمت كتاب توصيف باليني برخي موارد مسموميت مثلاً از شابيزك (بلادون‌) و ذراريح است‌.
13ـ مقالة في الرَبْو (= نَفَس تنگي‌) ـ آرمانگو در 1302 به لاتيني‌، و سموئيل بن‌بنونيست‌