او گرايش‌هاي عرفاني اكهارت و تاولر را دنبال كرد. از آنان فعال‌تر و شاعرتر بود. آثارش كه‌ اغلب آنها در اواخر عمرش گردآوري شده‌، مجموعه‌اي كامل‌تر از آثار اكهارت و تاولر را تشكيل‌ مي‌دهد. برخي نامه‌ها و احتمالاً نوشته‌هاي ديگرش نيز در سايه‌ٴ زحمات يك راهبه‌ٴ دومينيكي‌ به‌نام اليزابت اشتاگل حفظ شده است‌. زوزو در سراسر سوابيا واعظي معروف بود و موعظه‌ها و ساير آثارش‌، به‌ويژه در صومعه‌هاي دومينيكي‌، با اشتياق خوانده مي‌شد. بنابراين‌، از هريك از آثارش چندين نسخه در صومعه‌هاي سراسر آلمان و هلند يافت مي‌شد.
آثار مهم او در زمان حياتش تحت عنوان كلي سرمشق‌ها و احتمالاً توسط خودش گردآوري‌ شد. اين مجموعه در چهار بخش و يك مقدمه بود (همه به آلماني‌): 1) زندگي‌، 2) درباب خرد جاوداني‌، 3) درباب حقيقت‌، 4) رساله‌هاي كوتاه (به‌وسيله‌ٴ اليزابت اشتاگل يا با كمك او گردآوري‌ شده است‌).
علاوه‌بر اين‌، آثار ديگري از او داريم به‌نام‌هاي رساله‌ٴ كبير، ترجمه‌ٴ آزادي به لاتيني از درباب خرد جاوداني مذكور در شماره‌ٴ 2، مواعظ متعدد، رساله‌ٴ صغير، كه تنها يك نسخه از آن در دست است‌، رساله‌ٴ مختصر درباب نه پرتگاه (كه احتمالاً مجعول است‌)، تعيين تاريخ اين آثار مشكل است‌، ولي‌ رساله‌هاي عمده‌ٴ 2 و 3 و ترجمه‌ٴ لاتيني احتمالاً مقدم بر سال 1341 است (بين 1327 ـ 1341).
كتاب درباب حقيقت بي‌نهايت دشوار است‌. اين در اصل دفاعيه‌اي است از عرفان اكهارت در برابر مبالغه‌هاي خطرناك‌، از قبيل زياده‌روي‌هاي ملحدانه‌ٴ برادران آزاد روح و بِگاردها. مراجع‌ اصلي زوزو عبارت است از ارسطو، اوگوستين‌، گريگور كبير، سن برنار، قديس توماي آكويني‌، تخيلات نوافلاطوني اخذ شده از مجاري مختلف و بيش از همه اكهارت‌.
تأثير زوزو در سده‌ٴ چهاردهم زياد بود، از جمله بر رولمان مِرْسْـوين‌1 (متوفا 1382)، يان‌ رويسبروك (متوفا 1381)، و گيرت گروته (متوفا 1384). اين تأثير براي مدتي در سده‌ٴ پانزدهم‌ و حتي سده‌ٴ شانزدهم ادامه يافت‌، چون چاپ‌هاي متعددي از آثار او در سده‌هاي پانزدهم و شانزدهم در دست است‌. ولي در سال 1576 ابرهارت مِركورين رئيس انجمن يسوع‌، خواندن‌ كتاب‌هاي عرفاني‌، از جمله آثار زوزو را ممنوع ساخت‌. گرايش‌هاي موٴمنانه‌ٴ سده‌هاي هفدهم و هجدهم بار ديگر به آثار زوزو ميدان داد. آثار عرفاني‌، برخلاف آثار علمي هرگز قابل رد يا اثبات‌ نيستند و ازاين‌رو هرگز يكسره كنار گذاشته نمي‌شود.

انگلبرت آدمنتي‌

انگلبرت آدمنتي‌. بنديكتي اتريشي‌؛ نويسنده‌ٴ آثار اخلاقي‌، اجتماعي و دايرةالمعارفي (متوفا 1331).

1. در مورد Rulman Merswin ، نـك (Philipp Strauch(ADC 21, 450-68, 797, 1885 ؛ نيـز J. Baechtold: Gottesfreund im Oberland
(ibid 9, 459-60, 1879; 14, 453)