بود با پايان عمر سلسله‌ٴ ايلخاني‌؛ زيرا ابوسعيد مغول در سي‌ام نوامبر 1335م درگذشت و تيمور در هشتم آوريل 1336م به دنيا آمد. پدرش طاغاي رئيس قبيله‌اي ترك بود و يكي از اجدادش در سپاه جغتاي‌، پسر چنگيز مقام والايي داشته است‌. تيمور جنگيدن را از نوجواني آغاز كرد، ولي‌ برخلاف چنگيز پيش از چهل سالگي فتوحات درخشان خود را آغاز نكرد. در سال 1370م او به‌عنوان جانشين جغتاي و چنگيز بر تخت سلطنت بلخ نشست‌. پس از آن‌، سراسر عمرش صرف‌ يك رشته تاخت‌وتازها شد كه با نيرو و وحشتي باورنكردني همراه بود. برشمردن تمام اين‌ جنگ‌ها ملال‌آور خواهد بود كافي است مهم‌ترينشان را ذكر كنيم‌.
او بسياري از شهرهاي بزرگ را فتح‌، كشتار و نابود كرد: هرات‌، اصفهان (1387م‌)، ادسا، تكريت‌، ماردين‌، آمِد، مسكو (1395م‌)، دهلي (1398)، سيواس‌، حلب‌، دمشق‌، بغداد (1401)، بروسه و ازمير (1402). در بسياري نقاط از كله‌هاي ساكنان مناره ساخت تا براي ديگران عبرتي‌ باشد.
شايد مهم‌ترين پيروزي‌هايش در جنگ با محمد دوم (سلطان تغلقي دهلي‌) در سال‌1398ـ1399م بود، كه موجب افزايش ارتباط ميان ايران و هند شد و جنگ با بايزيد در سال‌1402م در آنكارا كه براي امپراتوري بيزانس فرصت تنفسي پديد آورد. به‌خاطر داشته باشيد كه‌ پيروزي بايزيد بر سيگيسموند مجار در نيكوپول (بر كناره‌ٴ رود دانوب‌) در سال 1396م‌، رقابت‌ بازرگاني ونيز و جنوا و پيمان شكني‌هايشان و غيره آن امپراتوري را بيش از هميشه به خطر افكنده بود. مانوئل دوم پالئولوگوس (1391ـ1425م‌) در جستجوي كمكي براي جنگ با تركان‌ در اروپا سفر مي‌كرد. او در آن‌جا نتوانست كمكي به‌دست آورد، ولي تيمور اين كمك نامنتظر را رساند؛ پس از جنگ آنكارا، مانوئل توانست با خيال راحت به تاج و تخت خود بازگردد و امپراتوري براي نيم قرن ديگر مجال زندگي يافت‌.
اميران اروپا اوضاع را ارزيابي كردند. هنري چهارم انگليسي و شارل ششم فرانسه به تيمور به‌خاطر پيروزي‌اش بر بايزيد تبريك گفتند و انريكوي سوم كاستيلي‌1 فرستاده‌ٴ مخصوصي به‌نام‌ روي گونزالس دو كلاويخو را روانه‌ٴ دربار تيمور كرد، كه گزارش عالي درباره‌ٴ تيمور، دربار و دولتش را به او مديونم‌.

1. انريكوي سوم پيش از جنگ آنكارا با تيمور در ارتباط بود. دو وابسته‌ٴ نظامي او به نام‌هاي پلايو دو سوتومايور و فرناندو دو پالازوئِلوس در ميان سپاهيان‌ تيمور شاهد جنگ آنكارا بوده‌اند. تيمور دو كنيز مسيحي به آنان اهدا كرد، يكي به نام آنجليكا (يا آنجلينا) كه يوناني بود و ديگري ماريا نوه‌ٴ شاه مجارستان‌، كه در حرم بايزيد اسير بود و احتمالاً در جنگ نيكوپل به اسارت درآمده بود. پس از آن‌كه آن دو به ميهنشان بازگشتند، ماريا با پلايو ازدواج كرد و آنجليكا با ديِگو گونزالس دو كُنترِراس‌، كه بعدها حاكم سگوويا شد. در ترانه‌هاي اسپانيايي آن عصر از هردو زن نام برده شده است‌.