بيماري‌هاي زنان‌. مؤلف ناشناس پرسش و پاسخ‌نامه‌اي عامه‌فهم در باب بيماري‌هاي زنان و مامايي‌ (زايمان‌، در باب بيماري‌هاي زنان‌1) كه غالباً مبتني بر اثر سورانوس‌2 (نك نيمهٴ اول سدهٴ دوم‌) و رسالهٴ مشابه ديگري است به نام زايمان و منسوب به پزشكي كلئوپاترا نام (از سدهٴ چهارم يا پنجم‌؟).

اورليوس و اسكولاپيوس‌

دو اثر طبي موسوم به اورليوس‌3 و اسكولاپيوس‌4 متعلق به زماني است كه تعيين دقيق تاريخ آن‌ آسان نيست‌، ولي نبايد پيش از سدهٴ ششم باشد. (طب پليني‌، كه دربارهٴ آن نگاه كنيد به يادداشت‌ من راجع به پليني در نيمهٴ دوم سدهٴ اول‌، احتمالاً اثر قديم‌تري است‌).
اورليوس رساله‌اي است مربوط به بيماري‌هاي حاد، حال آن كه اسكولاپيوس از بيماري‌هاي‌ مزمن گفت‌وگو مي‌كند. هر دو از كايليوس اورليانوس (نك نيمهٴ اول سدهٴ پنجم‌) اقتباس شده‌ است‌. آخري در 1533 و 1544 در استراسبورگ چاپ شد، و اولي تازه در 1857 در پاريس‌ (هم‌چنين درج 2 يانوس از هنشل‌).
ترجمهٴ آثار طبي يوناني به زبان لاتيني مقارن همان ايام صورت مي‌گرفت (مثلاً زماني در اثناي سدهٴ پنجم تا هشتم‌) از قبيل‌، قطعاتي از آثار بقراط، ديسكوريدس‌، روفوس‌، جالينوس‌، اوربياسيوس‌، اسكندر ترالسي‌.

آئتيوس‌

آئتيوس آمدي‌5 در آمد بين‌النهرين زاده شد. درزمان يوستينيان اول (امپراتور شرق از 527 تا 565) برآمد. پزشك دربار بيزانس‌. مؤلف دايرةالمعارف طبي در 16 كتاب‌، كه مجموعهٴ منتخبي‌ بود اغلب از آثار جالينوس و آرخيگنس‌. به خاطر منتخبات زيادي از آثار طبي قديم كه در آن‌ وجود دارد، داراي ارزش تاريخي زيادي است‌. به ادويهٴ مفرده اهميت زيادي داده شده‌، ولي‌ دايرةالمعارف بسيار مفصل است و شامل طب داخلي‌، جراحي‌، مامايي‌، بيماري‌هاي زنان و چشم‌پزشكي‌. توصيف ديفتري‌6. چشم‌پزشكي آئتيوس (كتاب هفتم دايرةالمعارف‌) بهترين و كامل‌ترين اثر قديم در نوع خودش است‌. معرفي ميخك‌7 براي مصارف طبي‌.
در مورد طب سرياني يادداشت مرا راجع به سرجيوس رأس‌العيني در فقرهٴ ج ببينيد.

Gynaecia, De mulieribus passionibus.1
2 .چون اثر سورانوس مفقود و فراموش شده بود اثر موشيون اهميت زيادي يافت‌، تا جايي كه زماني در سدهٴ پانزدهم كتاب موشيون به يوناني ترجمه شد.
بعدها اين متن جديد يوناني دوباره به لاتيني ترجمه شد!
Aurelius .3
Aesculapius .4
Aetios of Amida .5
diphtheria .6
clove .7