آثار متعددي به او منسوب است كه تنها يكي از آنها مورد نظر ماست‌، كتابي در تاريخ‌ عمومي عالم از آغاز تا زمان موٴلف در هفت مقاله و موسوم به جامع‌التواريخ‌، ظاهراً تحرير اول آن‌ در سال 1327 به انجام رسيده‌، ولي هيگدن آن را تا سال 1342 و 1344 ادامه داده است‌؛ ديگران‌ هم بر آن تكمله‌هايي نوشته‌اند، از جمله جان مالوِرني (چهاردهم ـ 2) تا سال 1394.
اين جامع التواريخ ارزش ناچيزي دارد و اگر هم داراي ارزشي باشد درحد يك مأخذ تاريخي‌ است‌. ولي در آن زمان اين تركيب و جمع‌بندي تاريخي كاري بلندپروازانه بود و مدت دو قرن از شهرت اصيلي برخوردار شد (بيش از 100 نسخه‌ٴ خطي آن موجود است‌). در واقع‌، آن نوعي‌ دايرةالمعارف تاريخي بود كه بينش علمي يك شخص تحصيل‌كرده‌ٴ آن زمان را به ما نشان مي‌دهد.
تصوير جهان هيگدن اثر جداگانه‌اي نيست‌، بلكه همان مقاله‌ٴ اول تاريخ اوست كه بيشتر به‌ جغرافيا اختصاص دارد. اين مقاله حاوي نقشه‌اي از جهان بود، يك نقشه‌ٴ چرخي از نوعي بسيار خام‌، ولي شامل نام‌هاي زياد. معلومات جغرافيايي هيگدن قديمي بود. بخشي از آن از يك نوع‌ دايرةالمعارف جغرافيايي سده‌ٴ سيزدهم اقتباس شده بود، كه خود آن نقل از آثار قديم‌تر و بيشتر از ايزيدور اشبيلي (هفتم ـ 1) بود.
از جمله آگاهي‌هاي ضمني كوچك‌، ولي فراواني كه هيگدن از اوضاع محيط خودبه‌دست‌ مي‌دهد، بايد اين را ذكر كرد كه مي‌گويد به كودكان اشراف از زماني كه در گهواره‌اند زبان فرانسه را مي‌آموزند (البته انگليسي در اواخر سلطنت ادوارد سوم 1327 ـ 1337 زبان رسمي انگلستان‌ شد. از سال 1215 گه‌گاه ديپلم‌هاي فرانسه جانشين لاتيني شد و در نيمه‌ٴ دوم قرن تقريباً بر آن‌ پيشي گرفت‌. ادوارد سوم در سال 1363 فرمان داد دعاوي به زبان انگليسي مطرح شود و سال‌ بعد براي اول بار پارلمان به زبان انگليسي گشايش يافت‌).
شاهد ديگر رواج تاريخ هيگدن وجود سه ترجمه‌ٴ قديم انگليسي از آن است‌. اولي در سال 1387 به‌دست جان ترويزا انجام گرفت‌؛ دومي در آغاز سده‌ٴ پانزدهم‌، كه تا همين اواخر چاپ‌نشده باقي ماند؛ سومي تحريري بود از ترجمه‌ٴ ترويزا به اهتمام ويليام كاكستُـن (چاپ خودش در سال 1582).

8. ايـرلنـد

كليـن‌

جان كلين‌،1 مورخ فرانسيسي ايرلندي (متوفا در سال 1349).
جان كلين در صومعه‌ٴ فرانسيسي كيلكني مي‌زيست‌. در سال 1336 ناظر اول صومعه‌ٴ فرانسيسي كريك شد. احتمالاً در سال 1349 وفات يافت‌.

John Clyn or Clynne .1