سيگيسموند آلبيك معرف طب بوهميا هستند. اولي يك دستورنامه‌ٴ پزشكي براي امپراتور كارل‌ چهارم نوشت‌، كتابي در باب آب‌هاي طبي و رساله‌هايي درباب خون گرفتن‌، طاعون و قاروره‌بيني‌. ژان دوگراندويل (به او نامي فرانسوي داده‌ايم‌، چون بيشتر عمرش را در فرانسه‌ گذراند، ولي از اسقف‌نشين پراگ برخاست‌) بيشتر به‌عنوان مسموم‌كننده معروف است تا شفادهنده‌؛ ولي سخن‌گفتن از وي لازم است . چون او تنها نمونه از آن قماش افراد نبود. وي براي‌ لويي دو بوربُن دوم و خواهرش بُن دوبوربُن كار مي‌كرد و به آنان در برانداختن دشمنانشان هم‌ مانند معالجه‌ٴ بيماري‌هايشان كمك مي‌كرد. امراي آن روزگار استفاده از يك زهرشناس را هم‌ مانند به‌خدمت‌گرفتن يك اخترشناس يا كيمياگر لازم مي‌شمردند و هميشه كساني بودند كه در همه‌ٴ اين زمينه‌ها رضايت خاطرشان را فراهم سازند. سيگيسموند آلبيك خيلي بالاتر از دو شخص قبلي است‌؛ در واقع برجسته‌ترين پزشك بوهميايي در سده‌هاي ميانه است‌. تعداد زيادي‌ آثار لاتيني به‌وي منسوب است‌، كه به‌شيوه‌اي عالمانه از همه‌ٴ مقولات طبي آن زمان‌، در آنها بحث شده و مهم‌ترينشان درباره‌ٴ مراقبت از طاعون و حفظ تندرستي است‌. احتمالاً برخي از اين‌ آثار مربوط به بعد از سال 1400 است‌، چون وي تا سال 1427 زنده بود. دو شخص زير مشخصاً به سده‌ٴ پانزدهم تعلق دارند:
سولكو (ياسولكِن‌) هوستْكايي پزشك‌، كه در سال‌هاي 1395ـ1413 در پراگ برآمد و در سال 1413 مدير دانشگاه پراگ بود. وي دستورنامه‌اي براي بيماران تبدار و دستورنامه‌اي براي‌ بيماران وبايي به زبان آلماني نوشت‌، كه هردو بسيار مختصر است‌.
از كريستيان پراكاتيسي‌، كه بيست سال بعد مدير همان دانشگاه شد، در ضمن بحث از رياضي‌دانان هم سخن گفته‌ايم‌. او در سال 1368 در پراكاتيس زاده شد و تا سال 1439 زندگي‌ كرد؛ هم به لاتيني و هم به زبان چك نوشت . آثار طبي‌اش شامل يك گياه‌نامه و رساله‌هايي در باب رياضيات در پزشكي و خون گرفتن (هر سه به زبان چك‌) و يك گياه‌نامه و رساله‌اي در باب‌ طاعون (هردو به لاتيني‌) است‌. رساله‌ٴ طاعون مربوط به سال 1409 است‌.
7. ايسلند. معلومات ايسلندي اين زمان را به‌طور تخمين مي‌توان از يك جنُگ كهن ايسلندي‌ به‌دست آورد، كه نسخه‌ٴ خطي آن در دوبلين است‌. اين نسخه‌ٴ خطي فرهنگستان سلطنتي دوبلين‌ مهم‌ترين سند طبي ايسلندي مربوط به سده‌هاي ميانه است و موٴلف كوشيده همه‌ٴ آنچه را كه در زمان او مي‌دانستند در يك جلد گردآورد. با اين‌كه اين نسخه نسبتاً تازه است (پايان سده‌ٴ پانزدهم‌)، مجموعه حاوي موضوعات زير است‌: 1) افسون‌ها و طلسم‌هايي براي بريدن تب و بندآوردن خون‌؛ 2)بخش كوتاهي در باره‌ٴ عمق درياها؛ 3)كتاب ادويه‌ٴ مفرده‌؛ 4)قرابادين‌؛ 5)جواهر نامه (قطعه‌هاي كوتاه‌)؛ 6)كتاب معالجات (يا بخش‌هايي از چند كتاب‌)؛ 7)كتاب‌ آشپزي‌. شواهد زبان‌شناسي نشان مي‌دهد كه موٴلف از مأخذ دانماركي و نروژي هم مانند آثار