حدود سال 1368 براي تحصيل حقوق شرع به بولونيا رفت و در سال 1375 از آن‌جا دكتراي‌ حقوق گرفت‌. سپس به پاريس رفت و در سال 1378، دريافت درجه‌ٴ دكتري خود را در آن‌جا جشن گرفت‌. مهم‌ترين آثارش را در پاريس تأليف كرد (1379ـ1380). پس از مرگ شارل فرزانه‌ (شانزدهم سپتامبر 1380)، دولت فرانسه به دفاع شديدتر از پاپ آوينيون (كلمنس هفتم‌) برخاست و هواداران اوربانوس يا بي‌طرف‌ها ناگزير از ترك دانشگاه پاريس شدند. دوباره ردِّ گِلنهاوزِن گم مي‌شود، تا اين‌كه در سال 1386 او را در هايدلبرگ مي‌يابيم‌، در حالي كه روپرت‌ اول دانشگاه تازه‌اي در آن‌جا تأسيس كرده است‌. او از هواداران اوربانوس ششم بود. گِلنهاوزِن از همان آغاز تأسيس‌، همراه با مارسيليوس فان اينگن در آن دانشگاه بود؛ مارسيليوس نخستين‌ مدير آن و گلنهاوزن نخستين رئيس‌اش بود (يعني نماينده‌ٴ اوربانوس در اعطاي دانش‌نامه‌ها). گِلنهاوزِن در سيزدهم آوريل 1390 در هايدلبرگ از دنيا رفت‌.
گِلنهاوزِن در مقام نخستين مدافع بزرگ نظريه‌ٴ شورا اهميت دارد و حتي بايد او را بنيان‌گذار نظريه‌ٴ مذكور بدانيم‌، يكي از بازيگران اصلي نمايشي كه در سال‌هاي 1414ـ 1418 در شوراي‌ كنستانس به آخر رسيد. بي‌شك وي تحت‌تأثير پيشينياني چون ژان پاريسي يا نزديك‌تر به وي‌ مارسيلوي پادوايي و ويليام آكمي بود.
او درس‌هايي درباره‌ٴ عبارات پطروس لومباردي‌، سوٴال و جواب‌، تفسيري بر غزل غزل‌هاي‌ سليمان و در تاريخ 1379 نامه‌اي به فيليپ دو مزير (1327ـ1405) نوشت‌، ولي شهرتش بيشتر به‌خاطر دو رساله است كه در آنها روش خود را براي برطرف ساختن شقاق بزرگ شرح مي‌دهد. در اولي به نام رساله‌ٴ اول يا مختصر (به تاريخ سي‌ويكم اوت 1379)، ضرورت تشكيل يك‌ شوراي عمومي را به‌عنوان تنها وسيله‌ٴ تصميم‌گيري در مورد اوربانوس و كلمنس مطرح و سوابقي را ذكر مي‌كند. شورا يگانه راه براي پرهيز از تفرقه است‌. درباره‌ٴ تركيب شورا، شيوه‌ٴ دعوت و غيره بحث مي‌كند. دومي به نام رساله‌ٴ راهنمايي (ماه مه 1380)، خطاب به شارل فرزانه‌ نوشته شده‌؛ در آن مشروح‌تر به همان موضوع پرداخته‌؛ درواقع مشروح‌ترين دفاعيه از موضوعي‌ است كه بعداً آن را نظريه‌ٴ شورايي خوانده‌اند، جزاين‌كه در نظر او تشكيل يك شورا بايد محدود به موارد فوق‌العاده مبرم باشد، از قبيل وجود دو پاپ كه يكي از آنها حقيقي است‌، ولي تنها به‌وسيله‌ٴ يك شوراي عمومي كه توسط مقامات ديگري تشكيل شده باشد مي‌توان پاپ حقيقي‌ را تعيين و مشكلات شرعي را حل كرد.

7. بوهميا

ميليچ

ميليچ كرمزيري‌، مصلح ديني بوهميايي (وفات‌: 1374).