ئي - چينگ‌

ئي - چينگ‌1 نام ديني او بود كه عموماً بدان ناميده مي‌شود، و نام خودش چانگ‌ون - مينگ‌2 بود. در 634 در فان - يانگ چيهلي زاده شد و در 713 درگذشت‌. زاير بودايي هند. در 671 كانتون‌ را با يك كشتي ايراني ترك گفت و به پالمبانگ در سوماترا، آن‌گاه به تامراليپتي در دهانهٴ هوگلي‌ رفت‌، او ده سال در نالاندا (بزرگ‌ترين مركز علمي آن زمان‌) اقامت كرد. در 695 به لو - يانگ‌ بازگشت و قريب 400 كتاب بودايي‌، كه بسياري از آنها را او خود ترجمه كرده‌، و 300 يادگاري با خود به همراه آورد. او شرحي راجع به سفر خويش نوشت به نام تا - تئانگ - هسي - يو - چيو - فاكائو - سنگ - چيوآن‌3. ارزش جغرافيايي آن كم‌تر از اثر هسوان تسانگ است‌، چون ئي - چينگ‌ به زايران بيش از جاهايي كه زيارت مي‌كردند توجه داشت‌. از 60 زاير چيني صحبت مي‌كند كه‌ در زمان او به هند رفته بودند. كتاب او بخشي از تريپيتاكاي چيني است‌.4

ز. طب بيزانسي‌، لاتيني و چيني‌

ملتيوس راهب‌5 در سدهٴ هفتم يا هشتم برآمد. راهب فريجي‌. مؤلف رساله‌اي در هيئت بدن‌ آدمي‌، كه هدفش بيش از آنچه علمي باشد، جنبهٴ ديني داشت‌.

كريسپوس‌

قديس بنديكتوس كريسپوس‌6 اهل آميترميوم (آكويلا يا سانتاويتورينو)7، از 681 اسقف اعظم‌ ميلان‌، در 725 يا 735 درگذشت‌. منظومه‌اي در طب (در 241 بيت شش وتدي‌) نوشت به نام‌ شرح طبي‌8 با مقدمه‌اي به نثر. اين منظومه از درمان 26 بيماري از سر تا قدم به وسيلهٴ گياهان‌ گفت‌وگو مي‌كند.

ادويهٴ مفردهٴ چيني‌

كائوتسونگ امپراتور سلسلهٴ تئانگ اندكي پس از جلوسش در 650 فرمان داد تا ادويهٴ مفرده يا پن تسئائو 9 را، كه مورد استفاده بود و يك بار در آغاز سدهٴ ششم تئائو هونگ - چين (نك‌) آن را براساس آثار متقدم تحرير كرده بود، تهذيب و تكميل كنند. اين ويرايش تحت سرپرستي صاحب‌

I Ching .1
Chang Wen-ming .2
Ta-t'ang hsi-yu ch'iu-fa kao-seng-ch'uan .3
4.شمارهٴ 1491 فهرست Bunyiu Nanjio
Meletios the Monk .5
St. Benedictus Crispus, Benedetto Crespo .6
Amitermum (Aquila, St. Vittorin.o ).7
Commentarium medicinale .8
9 .گاه به غلط به گياه‌نامه ترجمه مي‌شود. بهتر است كلمهٴ چيني پِن تسئائو به‌كار برده شود كه جامع‌تر است‌.