در سال 1323 ـ 1334 پيترلايتفوت آن را براي صومعه‌ٴ گلاستن‌بري ساخته و در زمان اصلاح‌ دين به ولز برده شده است‌. اين افسانه در فصل هفتم مورد بحث قرار گرفته است‌. ساعت ولز شايد مربوط به بعد از سال 1392 باشد، ولي نه زياد، زيرا در گزارش‌هاي رئيس كليسا مربوط به‌ سال‌هاي 1392 ـ 1393 از آن گفتگو شده است‌.
صفحه‌ٴ داخلي ساعت (ش 28) 190 سانتي‌متر قطر دارد و داراي يك قاب چهارگوش است‌ كه گوشه‌هايش چهار كوك دارد. دايره‌ٴ بيروني به 24 بخش تقسيم شده است‌. ستاره‌ٴ بزرگي‌ (خورشيد) با حركت به گرد دايره‌، ساعت را نشان مي‌داد؛ ستاره‌ٴ كوچك‌تري كه به گرد دايره‌ٴ كوچك‌تر مي‌گشت‌، دقيقه‌ها را نشان مي‌داد. دايره‌ٴ سومي نشان دهنده‌ٴ روزهاي ماه قمري است‌، و الي‌ٰ آخر. بر سكويي در بالاي صفحه‌ٴ ساعت چند آدمك (چهار سوار) را مي‌شد ديد كه هر ساعت‌ حركت مي‌كردند. هم‌چنين يك صفحه‌ٴ خارجي وجود دارد با دو آدمك ويژه‌ٴ خودش‌.
كارخانه‌ٴ ساعت (ش 27) تا حدود 1836 كار مي‌كرد، تا در آن زمان ساعت جديدي به جاي‌ آن گذاشته شد و آن را در سرداب كليسا جاي دادند. اينك‌، در موزه‌ٴ علوم لندن جاي دارد و آن را در حالت كار كردن در آن‌جا مي‌توان ديد. در اصل اين ساعت به‌وسيله‌ٴ يك ميل‌لنگ با صفحه‌ٴ توازن تنظيم مي‌شد، ولي مدتي پس از به كارگيري آونگ‌، در نيمه‌ٴ دوم سده‌ٴ هفدهم رقاصك و آونگ جانشين آنها شد. قاب‌بندي و چرخ‌ها از آهن است و به‌وسيله‌ٴ چفت‌، زبانه و ميله قطعات‌ به يك‌ديگر متصل شده است‌. دستگاه زنگ با لنگرهاي جداگانه‌اي حركت مي‌كند و از نوع‌ صفحات قفل‌دار است كه هنوز در ساعت‌هاي برج‌ها به كار مي‌رود؛ اين ساعت هريك ربع و سر ساعت زنگ مي‌زند.
ابزاروآلات ساعت ولز 14/0 متر مكعب حجم دارد، يعني خيلي بزرگ‌تر از ساعت داوِر است‌، ولي آن ساعت در معرض اصلاح عميق‌تري قرار گرفت (كه مهم‌ترينش قرار دادن آونگ‌ به‌جاي صفحه‌ٴ توازن بود).
برايم سعادت بزرگي بود كه در اوت 1936 از كليساي جامع ولز ديدار كردم‌؛ كارخانه‌ٴ ساعت‌ را بارها در موزه‌ٴ علوم ديده بودم‌.
حدود 1396، رُوآن‌. برج ناقوس رُوآن در سال 1382 به فرمان شارل ششم ويران شد. اندكي‌ پس از آن شوراي شهر درخواست كرد اجازه داده شود تا آن را از نو بسازد و يك ساعت عمومي‌ در آن جاي دهد. كار از سال 1389 تا 1398 ادامه يافت‌. ژوردان دِلِسْتْر ساختن ساعت را آغاز كرد و ژان دو فلن آن را دنبال كرد؛ در سال 1396 ساعت به كار افتاده بود. اين ساعت بزرگ يكي از نخستين ساعت‌هاي ربع زنگ بود. در نيمه‌ٴ اول سده‌ٴ شانزدهم ساعت به‌جاي برج ناقوس در بنايي قرار گرفت كه بر روي خيابان ساخته شده بود و برج ناقوس را به تالار شهر مي‌پيوست‌. در سال 1713 به جاي صفحه‌ٴ تعادل آن آونگ كار گذاشته شد.