صاحب‌نظر موسيقي‌: فرانكوي كلني‌.
جغرافيدانان (4): ادريسي‌، جرالد ويلزي‌، بنيامين طليطلي‌، فان چئنگ ـ تا.
طبيعيدانان (2): ابن عوام‌، هان چئان ـ چيه‌.
پزشك‌: روجر سالرنويي‌.
مورخ‌: ويليام صوري (گيوم دوتير).
حقوقدان و جامعه‌شناس‌: جان ساليسبوري‌، رانولف گلانويلي‌.
زبان‌شناس‌: هماكاندرا.
توزيع جغرافيايي‌: در مورد توزيع جغرافيايي اين بيست و دو شخص برجسته‌، اول بهتر است گفته شود كه سه تن چيني بودند، و يك تن هندي‌. يعني بيش از يك ششم آنان آسيايي‌ بودند.1 شش تن ديگر مسلمان بودند؛ سه تن يهودي و نه تن مسيحي‌. نكته‌ٴ جالب اين است كه‌ همه‌ٴ اين نيمه‌آسيايي‌ها (غير از فخرالدين رازي كه شايد از همه‌ٴ گروه اهميت كمتري داشت‌)، غربي بودند. از 18 تن غير آسيايي قريب 8 تن اسپانيايي بودند، و شامل دو تن كه بزرگ‌ترين‌ شخصيت‌هاي همه‌ٴ اين گروه به‌شمار مي‌رفتند، يعني ابن‌رشد و ابن‌ميمون‌.
نتيجه اين‌كه‌، سده‌ٴ دوازدهم شاهد ادامه‌ٴ رشد مسيحيت غربي بود. شايد اهميت نسبي‌ مسيحيت غربي در نيمه‌ٴ دوم سده‌ٴ دوازدهم از نيمه‌ٴ اول آن كمتر، ولي با اين حال چشمگير بود. روي‌هم‌رفته‌، اينك مسيحيان غربي درست پشت سر مسلمانان و يهوديان بودند، هنوز دو تن‌ بزرگ‌ترين رهبران فكري مسلمان و يهودي بودند.

1 .در اين‌جا هم واژه‌ٴ آسيايي را مانند مطالعاتم در زمينه‌ٴ هنر آسيايي‌، به‌مفهوم ((تعلق داشتن به هند، آسياي مركزي‌، و شرقي (يا آسياي بودايي‌))) به‌كار برده‌ام‌.