است كه بيوه شده‌؛ و در اعتراض به مخالفت‌هاي برخي فرقه‌هاي ديني‌، سخت از ازدواج‌ دفاع مي‌كند.
سودهوف دو دستور پزشكي از او را منتشر كرده‌،يكي مرهمي براي زخم‌ها و ديگري يك‌ ضماد.

هـانـري دو مـونـدويـل‌

هانري دوموندويل‌،1 جراح فرانسوي در نيمه‌ٴ دوم سده‌ٴ سيزدهم در نورماندي يا در موندويل‌ نزديك كان يا در اموندويل (مانش‌) زاده شد. در سپتامبر 1325 هنوز زنده بود، ولي احتمالاً مدت زيادي پس از آن عمر نكرد. او در مونپليه پزشكي و جراحي آموخت و در پاريس زير دست لانفرانچي و پيتار تحصيل كرد. هم‌چنين در ايتاليا نزد تيودوريك بورگونيايي (سيزدهم ـ 1) آموزش ديد. تيودوريك در 93 سالگي در سال 1298 در بولونيا وفات يافت‌. هانري يكي از حلقه‌هاي ارتباطي مهم ميان جراحي ايتاليا و فرانسه بود و در سايه‌ٴ زحمات او و اندكي بعد با تلاش‌هاي كولياك‌، رهبري جراحي از ايتاليا به فرانسه انتقال يافت‌.
از سال 1301 به بعد جراح شخصي فيليپ زيبا (1285 ـ 1314) و پسرش لويي دهم‌(1314 ـ 1316) و جراح ارتش فرانسه بود؛ گه‌گاه ارتش شارل كنت والوا را همراهي مي‌كرد. در جريان جنگ‌ها براي اولين بار در فرانسه روش‌هاي تيودوريك را براي معالجه‌ٴ زخم‌ها مورد استفاده قرار داد و آنها را فوق‌العاده موٴثر يافت‌.
در سال 1304 در مونپليه مشغول تدريس كالبدشناسي و پزشكي بود و در آنجا با گيللموي‌ براشايي (سيزدهم ـ 2) و برنار گوردوني آشنا شد. در سال 1306 به پاريس بازگشت و مدتي در آنجا به تدريس پرداخت‌. پس از مدتي تدريس در زمينه‌ٴ جراحي‌، به دستور شاه يا به علل ديگر به‌ آراس‌، به انگلستان و به نقاط مختلف فرانسه سفر كرد. در مقدمه‌ٴ كتاب جراحي‌اش گزارش جالبي‌ از تحصيلات‌، تدريس و كارش ديده مي‌شود.
او دست‌كم از سال 1316 رنجور و دچار ((تنگي نفس‌، سرفه‌، و سل بود)). اين امر علت ناتمام‌ ماندن كتاب او را توجيه مي‌كند.
او تحصيلات بسيار خوبي داشت و داراي پشتوانه‌ٴ ادبي و فلسفي شاياني بود. به جراحي‌ علاقه و شوق فراواني پيدا كرد و آرزو داشت بدان حرفه رونق و اعتباري بخشد و آن را از اغتشاش و اختلال موجود برهاند. آموزش مدرسي او بر اثر قدرت تخيل و سرزندگي‌اش تعديل‌ شده بود. او صديق و مستقل بود و علي‌رغم شهرت فراوانش فقير باقي ماند؛ گه‌گاه اندكي بددهن‌

1. Henry of Mondeville, Henricus de Armondavilla, Amandavilla, Armendaville, Hermondavilla, Mundeville, Mondavilla,Mondeville.