آن قرار داشتند، ولي به برتري آسماني خويش ايمان داشتند. چنين است آينده‌اي كه با توهم‌هاي‌ فردي و فريب جمعي فراهم گردد.
روابط ژاپن با چين و كره بر اثر جنگ ميان سلسله‌هاي امپراتوري دشوار شده بود. توسعه‌ٴ دريازني در سواحل باختري همسايگان ژاپن بر دشواري اين روابط بيشتر مي‌افزود.1 ولي‌ نيازهاي بودايي موجب انتقال اشياي مقدس‌، كتاب‌ها و مبلغان از چين به ژاپن مي‌شد. براي مثال‌ هنوز برخي ظروف چيني سبز را در ژاپن تِنريو ـ جي ـ سئيجي مي‌نامند، زيرا بيشتر آنها از راه‌ تِنريو، كه آن را سُسِكي‌2 در سال 1342 بنا كرده بود، به ژاپن حمل مي‌شدند؛ كشتي‌هايي كه براي‌ اين كار مورد استفاده قرار مي‌گرفتند (و به دوتا در سال محدود مي‌شد)، تِنريو ـ جي ـ بُنه‌ ناميده مي‌شدند.
تاريخ سيام (تايلند) به‌عنوان كشوري مستقل (سرزمين آزاد) در سال 1350، آغاز شد. بي‌شك دره‌ٴ رود بزرگ مِنام از روزگاران بسيار قديم مسكن قوم مون ـ خمر بود، ولي اطلاعات ما از تاريخ آنان بسيار كم است‌. ملت ديگري از نژاد چين و تبتي كه لائو ـ تاي ناميده مي‌شد، از كوه‌هاي شمال سرازير شده و به‌تدريج دره را تصرف كرده بود. اين مهاجرت‌هاي آشنا از كوه‌هاي‌ بي‌آب و علف به دره‌هاي سرسبز، وقتي تشديد شد كه قوبيلاي خان (سيزدهم ـ 2) و سپاهيانش‌ سچوان جنوبي و يون‌نان را گشودند. قوم تاي كه در اين ايالات جنوبي چين مي‌زيستند، به سوي‌ جنوب سرازير شدند و مردمي را كه بر سر راهشان بود پيش راندند. فتح تدريجي قلمرو دولت‌هاي مختلفي كه در دره‌ٴ منام وجود داشت‌، داستاني طولاني است‌. اوج اين حركت زماني‌ بود كه فرا چائو اوتونگ (فرا چائو راما تيبودي اول‌، 1350 ـ 1369)، اين پيروزي‌ها را با هم‌ تلفيق كرد، نخستين شاه سيام شد و پايتختش را در آيوتهيا (75 كيلومتري شمال بانكوك‌) قرار داد. اقتدار شاه‌، راما تيبودي اول‌، نه‌تنها بر منام سفلا، بلكه بر بخش بزرگي از برمه‌، خليج بنگال و بخشي از شبه‌جزيره‌ٴ مالايا هم گسترده شده بود. البته نبايد، اينها را يك قلمرو واحد يكپارچه‌ تصور كرد، بلكه بيشتر، حكم پايگاه‌هاي خارجي را داشتند. براي مثال ممكن بود تايلندي‌ها بر مولمين و مرگوئي مسلط باشند، بدون اين‌كه كوهستان‌هاي شرق آن در اختيارشان باشد. سيام‌ حقيقي ناحيه‌اي است‌، كه از غرب محدود مي‌شود به كوه‌هاي برمه‌، از شرق به دامنه‌هاي كوه‌هاي‌ تبت و از شمال و خاور به كوه‌هايي كه دو حوضه‌ٴ منام و مكونگ را از يك‌ديگر جدا مي‌كنند. در اثناي نيمه‌ٴ دوم سده‌ٴ چهاردهم‌، فرمان‌روايان تاي بارها به ناحيه‌ٴ مكونگ تاختند (يعني به‌

1. در باب اين دريازنان ژاپني (وو كئو)، كه در زمان سلسله‌ٴ مينگ در سواحل چين به تاخت‌وتاز مي‌پرداختند چيانگ چئن ـ يينگ (وفات‌: 1699) شرحي‌ نوشته است‌.

2.Soseki.