يافت‌. به‌طور خلاصه‌، دلايلي كه مارسيليو در سال 1324 گردآورده بود، دوقرن بعد مشتاقانه مورد استفاده‌ٴ مصلحان ديني كشورهاي مختلف در مبارزه‌شان بر عليه كليساي مادر قرار گرفت‌.
در مورد تأثير فلسفي مارسيليو، آن را نمي‌توان از تأثير ويليام آكمي و ژان ژاندوني تفكيك‌ كرد. كافي است گفته شود كه او عقيده‌ٴ محكم‌، مقبول و عقل سليم و تندرو و منطقي آنان را در زمينه‌ٴ نظريه‌ٴ سياسي وارد ساخت‌.

2. فـرانـسـه‌

ژان فـور

حقوق‌دان فرانسوي (متوفا حدود 1340).
ژان فور.1 از مونبرون در آنگوموا (استان شارانت‌) برخاست و خود را ژان مونبروني يا ژان دو روسن ناميد، روسن نام ملك او در مونبرون بوده است‌. تاريخ ولادتش معلوم نيست‌. او در مونپليه تحصيل كرد، استادان بولونيا را تحسين و استادان اورلئان را تقبيح مي‌كند، ولي اين بدان‌ معني نيست كه در آن دو مدرسه درس خوانده است‌. مقارن سال 1324 تحصيلات طولاني او تكميل شد.
او وكيل‌مدافع و پيش‌كار بارون‌هاي لاروشفوكو در آنگوموا بود. سال‌ها ناچار بود به سفر برود و سال‌ها كارش ((راه پيمودن و گفت‌وگو كردن‌)) بود. درحدود سال 1340 در آنگولم (مركز آنگوموا) وفات يافت و در صومعه‌ٴ دومينيكي كه در سال 1822 ويران گشت به خاك سپرده شد.
او موٴلف دو اثر حقوقي مهم و مشهور است‌: گزيده‌ها، كه خلاصه‌اي است از كتاب‌هاي اول‌ تا نهم قانون يوستينيان و درس‌ها، كه شرحي است بر چهار كتاب تأسيسات‌. هردو كتاب تأليف‌ شده است‌، و نه تقريرات درسي‌. فور مطالعات خوبي داشت‌، نه تنها در زمينه‌ٴ حقوق مدني و فقه‌ مسيحي‌، بلكه در عين حال در ادبيات قديم و سده‌هاي ميانه‌؛ او از بقراط، ارسطو، سيسرون‌، سنكا، آباي كليسا، هوگوي سن ويكتوري‌، سن برنار وغيره نام مي‌برد. اشاره به بارتولوس از الحاقات بعدي است‌، آخرين حقوقداني كه نام برده (در كتاب درس‌ها) چينو دا پيستويا است‌.
غالباً به معاصران مسن‌ترش ژاك رويني‌، اسقف وردون (متوفا 1296) و پي‌ير دو بِلّه‌پرش‌ اسقف اوسر (متوفا 1307) اشاره مي‌كند.
منتخبات را در آغاز كارش‌، حدود 1325 ـ 1330 تأليف كرد و درس‌ها را در اواخر آن‌،

1. Jean Faure. يا Joannes Faber يا Faure) Fabri صورتي از Faber است‌، نامي كه وفور آن در فرانسه به‌اندازه‌ٴ اسميت در انگلستان است‌).