جذاميان شده بود، كه مي‌توان گفت نوعي پيش‌گامي جزئي بر مشاهدات بوك و دانيلسن‌* در مورد افزايش مخمرهاي فيبرين در خون بيماران جذامي است‌.
وي اوره را به‌عنوان مُدر براي كودك مبتلا به استسقا توصيه كرد.
بحث مربوط به آبله بسيار منسجم و مشروح است‌. جان عقيده‌ٴ عاميانه‌ٴ پوشاندن جامه‌ٴ سرخ‌ و آويختن پرده‌ٴ سرخ را تكرار كرد و آن را در مورد فرزند ادوارد اول به‌كار برد و از بيماري آبله‌ نجاتش داد.1 بحث جان در مورد استفاده از رنگ سرخ در معالجه‌ٴ آبله مخصوصاً بسيار شبيه‌ اظهارات برنار گوردوني در زنبق است‌. گيلبرت انگليسي (سيزدهم ـ 1)، نخستين كسي بود كه اين‌ نظريه را اظهار كرد، ولي مي‌گويد كه آن را ((از پيرزنان روستايي‌)) آموخته است‌. اين امر شخص را به مقايسه‌ٴ اين بهره‌گيري از رنگ سرخ با نوردرماني فينسن‌2 وسوسه مي‌كند، ولي اين تنها ناشي‌ از تصادف است و چيزي را ثابت نمي‌كند .
بخش مربوط به آبله مرغان از آن جهت مهم است كه در آن نقاط خون‌مردگي زير پوست‌ توصيف شده است‌.
بخش ديگر راجع به بيماري‌ها و درمان دهان‌، دندان‌، زبان و لب‌هاست‌. گرچه بيشتر آن را از آثار پيشينيان رونويسي كرده‌، با اين همه‌، برخي مطالب باارزش نو بر آن افزوده است‌؛ مثلاً در توصيفش از بهترين شيوه‌ٴ كشيدن دندان‌، ابزار نوي را معرفي مي‌كند، كه احتمالاً پيشاهنگ‌ گاز انبر دندان‌سازي بوده است‌.
توصيف او از سنگ كليه همانند جان جاكوبي (چهاردهم ـ 2) است‌.
چهار طريقه براي تهيه‌ٴ آب شيرين از آب دريا ارائه مي‌دهد، ولي تنها يكي از آنها (چهارمي‌) از خود اوست‌: ((يك صفحه‌ٴ مومي را بر روي ظرفي گود و باريك محكم كنيد و آن را در ظرف‌ ديگري پر از آب دريا فرو بريد. آبي كه از بالا در صفحه‌ٴ مومي نفوذ مي‌كند و در داخل ظرف‌ باريك جمع مي‌شود شيرين است‌. اين روش را ارسطو تصديق كرده و در مقاله‌ٴ دوم كائنات جوّ شرح داده است‌.))
تنها بخش كوچكي از گل سرخ به جراحي اختصاص دارد؛ بخش‌هاي كوتاهي درباره‌ٴ ميل‌ زدن‌، درآوردن سنگ‌، عمل فتق و جا انداختن اعضا ديده مي‌شود. او در معالجه‌ٴ زخم‌ها، كه شامل‌ شكستگي استخوان‌هاست‌، بر لانفرانچي (سيزدهم ـ 2) برتري دارد.
قرابادين (پادزهرشناسي‌) او از لحاظ تعداد تجويزها فوق‌العاده وسيع است و به نظر

* كارل ويليام بوك K.W Boeck ـ (1808-1875) و دانيل كُرنليوس دانيلسن D.C. Danielssen ـ (1815-94).
1. اين پندار در ايران هم وجود دارد. ــ م‌.
2. Niels Reyberg Finsen ـ(1860-1904) [ .پزشك دانماركي و كاشف اثرهاي فيزيولوژيكي نور و برنده‌ٴ جايزه‌ٴ نوبل كه استفاده از نور در معالجه‌ٴ بيماري‌هاي‌ پوستي‌، به‌ويژه كچلي را (از طريق برق گذاشتن‌) معمول كرد].