ميان مردم به تسائو لو شين شنگ معروف بود. اگرچه مدت زيادي را صرف تحصيل كرد، نتوانست درجه‌ٴ استادي كسب كند. با اين حال تصحيح آثار كلاسيك كه به‌وسيله‌ٴ او انجام گرفت‌ مورد توجه قوبيلاي واقع شد؛ پس از به‌دست آوردن چندين منصب‌، سرانجام در سال 1321 منشي هان - لين يوان شد. چند سال بعد از كار كناره گرفت و به روستايي پناه برد. او شرحي بر كتاب تاريخ كنفوسيوس نوشت‌. چاپ‌هاي حاشيه‌نويسي‌شده‌اي از كتاب تغييرات لائوتسه (ششم‌ پ م‌) و نان هوا چن چينگ تأليف چوانگ تزو (سوم ـ 1 پ‌م‌) فراهم ساخت‌.

شو چئين‌

كنفوسيوسي چيني (1270 ـ 1337).
شو چئين داراي تخلص ئي‌ـ چيه‌، در ميان مردم معروف به پائي يون شين شنگ بود و با نام‌ ون ئي تقديس شد. لوحه‌ٴ يادبود او در سال 1734 در معبد كنفوسيوس قرار داده شد.
او در سال 1270 در چين ـ هوا، چكيانگ زاده شد؛ چنان با موفقيت به تحصيل فلسفه و ادبيات پرداخت كه به‌زودي شهرت يافت‌. حاضر به خدمت در دستگاه امپراتوري يوان نشد.
شرح‌هاي متعددي بر كتاب‌هاي شريعت كنفوسيوس نوشت‌، به‌ويژه شرحي بر كتاب اشعار، يعني دومين كتاب از كتاب‌هاي كلاسيك پنج‌گانه به‌نام شيه چي چئوان مينگ وو چئائو، هم‌چنين‌ شرحي بر چهار كتاب كنفوسيوس نوشت‌.

چئن هائو

كنفوسيوسي چيني (1261 ـ 1341).
تخلص چئن هائو، كئو تا و لقبش يون چوانگ و چينگ كوئي بود. او در سال 1261 در تو ـ چئانگ‌، كيانگسي زاده شد و بدين سبب تونگ هوئي تسه نام گرفت‌؛ پدرش در هوپه صاحب مقامي بود.
او شرح مفصلي بر كتاب عبادات‌، يكي از پنج اثر كلاسيك نوشت‌، كه احتمالاً در شكل‌ كنوني‌اش از سده‌ٴ دوم در دست است‌. اين شرح در سال 1322 تأليف شد. او در سال 1724 تقديس شد و شرحش تا سال‌هاي اخير در شمار كتاب‌هاي درسي بود.

ز. كره‌

لـي چئـي ـ شـي‌يِـن‌

كنفوسيوسي كره‌اي (1287 ـ 1367).
لي چئي ـ شي‌يِـن در اينجا به‌عنوان يكي از برجسته‌ترين كنفوسيوسيان دوره‌ٴ اخير سلسله‌ٴ كوريو (انقراضش در سال 1392) ذكر مي‌شود، كه موجب احياي آيين كنفوسيوسي دوران‌ سلسله‌ٴ لي در سده‌ٴ بعدي شد.