اجيديوي رمي (سيزدهم ـ2)، جوواني دِل وِرجيلو، اُنِستو دا بولونيا، دانته (چهاردهم ـ1)، چينو دا پيستويا (چهاردهم ـ2)، جوواني ويلاني (چهاردهم ـ2) اشاراتي دارد.
مقايسه‌ٴ اين رساله با رساله‌هاي سواركاري عربي مربوط به زمان مماليك جالب خواهد بود.

آندريا دا سُمِريا

اخترگوي ايتاليايي (برآمدنش سال 1389).
آندريا در سال 1389 يا حدود آن رساله‌اي در اخترگويي تأليف كرد به نام درباب ستارگان و حركاتشان‌. او با اين مطلب آغاز مي‌كند كه نمي‌داند آيا حركات ستارگان قابل شناخت است يا نه‌، ولي اطمينان دارد كه هنوز شناخته نيست‌. بقيه‌ٴ رساله به تشريح اصول قراردادي اخترگويي در آن‌ روزگار اختصاص دارد.
درباره‌ٴ موٴلف چيزي نمي‌دانيم‌، جز اين‌كه جوواني پيكو دلا ميراندولا (1463ـ1494) دوبار در مباحثات اخترگويي از او نام مي‌برد، هم‌چنين برادرزاده‌اش جان فرانچسكو پيكو (1470ـ1533).

گواريمبِرتوس

ماتئوس گواريمبِرتوس پارمايي‌. اخترگوي ايتاليايي (وفات‌: پيش از سال 1412).
ماتئو در سال 1370 در پادوا دكتر در هنرها شد و هنگام وفات پترارك در سال 1374 جانشين او به‌عنوان سرشماس پارما شد. ماتئو پس از سال 1400 و پيش از 1412 درگذشت‌. او رساله‌اي در سعادت انسان و رساله‌ٴ ديگري در اخترگويي نوشت‌. اين رساله‌ٴ دوم در هشت فصل‌ است كه فصل چهارم بيش از يك‌سوم تمام كتاب را دربر مي‌گيرد. فصل پنجم جدول‌هاي نجومي‌ را عرضه مي‌كند كه براي اخترگويان مفيد است‌. اين رساله از آن نظر اهميت دارد كه توجه‌ رگيومونتانوس را جلب كرد و او درباره‌اش به بحث پرداخت‌.

حساب قديم

يكي از نسخه‌هاي خطي ملكه‌ٴ سوئد در واتيكان (ش 1285 در 164 برگ‌)، حاوي تعدادي رساله‌ درباره‌ٴ اسطرلاب‌، نجوم و اخترگويي است‌، هم‌چنين رساله‌ٴ عجيبي درباره‌ٴ حساب‌. اين نسخه‌ مربوط به نيمه‌ٴ دوم سده‌ٴ چهاردهم است‌، ولي تاريخ خود رساله را نمي‌توان تعيين كرد.
رساله با چگونگي چهار عمل اصلي آغاز مي‌شود و با فصل كوتاهي درباره‌ٴ تفريق و جدول‌ ضرب پايان مي‌يابد. واژه‌ٴ pulvis در عنوان آن يادآور واژه‌ٴ ارقام غبار است كه مسلمانان اندلس‌ براي ارقام هندي به كار مي‌بردند. ولي متن از عربي ترجمه نشده‌، بلكه بيشتر معرف تلاشي‌ اصيل براي بيان حساب جديد است‌، بنابراين بايد از سده‌ٴ سيزدهم يا سده‌ٴ چهاردهم باشد. در آن