10. طبيعت‌شناسي‌1. معروف‌ترين كتاب اوست‌. مقدم بر آن رساله‌اي است درباره‌ٴ توالد و تناسل‌. شايد اين رساله منشأ تقسيم خيالي رحم به هفت حجره بوده‌، كه در بسياري از آثار بعدي‌ ديده مي‌شود (ازقبيل موندينو). طبيعت‌شناسي شامل رساله‌اي است در باب بول‌2 و تنها رساله‌ٴ پزشكي كه دقيقاً مي‌توان به اسكات نسبت داد.
11 ـ 12. مايكل اسكات احتمالاً موٴلف دو رساله درباره‌ٴ كيميا بوده‌3، كه حاوي شواهد جالبي از همكاري آزمايشگران مسلمان و يهودي است‌.

آثار مشكوك‌

1. ترجمه‌ٴ لاتيني دلالةالحائرين ابن ميمون‌. اين ترجمه پيش از نيمه‌ٴ سده‌ٴ سيزدهم‌، در جنوب‌ ايتاليا از روي متن عبري صورت گرفته است‌. گفته شده است كه اسكات اين ترجمه را با همكاري يعقوب آناطولي انجام داده‌، ولي اين مطلب به اثبات نرسيده است‌.
2. ترجمه‌ٴ لاتيني كتاب‌الفرائض ابن ميمون‌. آن هم احتمالاً از عبري‌، بسيار مشكوك‌.
3. شرح افلاك ساكروبوسكو، در نسخه‌ٴ چاپي (بولونيا 1495) به اسكات نسبت داده شده‌ است‌. مشكوك است‌، ولو به خاطر اين كه احتمالاً ساكروبوسكو پس از اسكات زنده بود.
4. كتاب رمل‌. بسيار مشكوك‌.
5 . گنجينه‌ٴ فلسفي‌. مسلماً منحول است‌. موٴلف‌، احتمالاً پزشكي ايرلندي به نام تئوبالد آنگيلبرت بوده و كتاب به نام او در 1500، در پاريس‌، چاپ شده است‌.
نتيجه مي‌گيريم كه مهم‌ترين كار اسكات ترجمه‌هاي او از آثار عربي ارسطو، ابن رشد و بطروجي بوده است‌. مهم‌ترين ترجمه‌هاي او از ارسطو كتاب الحيوان بود؛ به علاوه‌، وي معرف‌ نجوم بطروجي‌، شرح‌هاي ابن رشد، و به‌طور كلي ابن رشد گرايي بود. با اين حال‌، بايد توجه‌ داشت كه وي در كتاب مقدمات نظريه‌ٴ قدمت عالم را نفي كرده است‌.
مايكل زبان يوناني نمي‌دانست‌، ولي عبري مي‌دانست‌؛ با اين حال دليلي در دست نيست كه‌ از عبري ترجمه كرده باشد. بيكن مي‌گويد كه تا حدود زيادي يك ترجمان يهودي به نام ابوتيوس‌ يا آندره او را ياري مي‌كرده است‌. شايد اين همان آندره‌، مفتي پالنسيا، بوده كه هونوريوس سوم‌ در 1225، او را به خاطر معلومات شرقي‌اش ستوده‌؛ يا او همان يعقوب آناطولي است كه مسلماً مايكل اسكات با وي در دربار فردريك تماس داشته است‌.
هرچند مهم‌ترين مورد اعتبار او از نظر ما، فعاليت‌هايش در مقام مترجم و فيلسوف تجربي‌

1. Physionomia
2. De urinis
3. Magisterium, Minus magisterium