جـووانـي دِلاّ پِـنّـا

جوواني دلا پنا.1 در فاصله‌ٴ سال‌هاي 1344 و 1387 عضو دانشكده‌ٴ پزشكي ناپل بود. او درحدود سال 1387 درگذشت‌.
او دو دستور پزشكي درباره‌ٴ طاعون سال 1348 نوشت و در آنها اغلب نظريات جنتيله دا فولينيو را درمورد علت پيدايش اين بيماري و جلوگيري و معالجه‌ٴ آن رد كرد. او علتي واحد براي‌ همه‌ٴ اين مرگ و ميرها يافت و كتابش نشان مي‌دهد كه شخصي بوده با استقلال فكري شايان و بينشي نيرومند.
جوواني مي‌گويد بيماري بر اثر تنفس شخص بيمار منتشر مي‌شود. بنابراين‌، بهتر است مردم‌ در نواحي كوهستاني و هم‌چنين در نقاط آفتاب‌گير زندگي كنند كه هواي سالم‌تري دارد و از تنفس‌ هواي آلوده به بازدم بيمار خودداري كنند. جنتيله طرف‌دار اين نظريه بود كه اين بيماري ناشي از هواي آلوده شده براثر عواملي غير از آلودگي ناشي از تنفس يك نفر است‌. جوواني دريافت‌ اشخاص تنومند و مقاوم در موقع بيماري سريع‌تر مي‌ميرند و دست‌خوش آشفتگي بيشتري‌ مي‌شوند، كه ناشي از طبيعت نيرومند آنهاست‌، گرچه تصديق كرد افراد پير و فرتوت بيشتر در معرض ابتلاي به بيماري‌اند. او نظر جنتيله دا فولينيو را در اين مورد كه در بدن شخص طاعون‌زده‌ كرم‌هايي توليد مي‌شوند، با اين حكم رد مي‌كند كه ((اين بيماري در اثر مواد كلريك (وبايي‌) موجود در مجاري احتراقي بروز مي‌كند و مانند ماده‌ٴ سياه‌زخم‌، در رگ‌ها با خون مخلوط مي‌شود)) و اين‌كه به‌ويژه سينه و قلب را مبتلا مي‌كند.
مهم‌ترين روش‌هاي معالجه‌ٴ او عبارت بود از رگ زدن در طرفي كه درد احساس مي‌شود و تنقيه‌. براي تقويت قلب در دوره‌ٴ معالجه‌، داروهاي مختلفي را تجويز مي‌كند، از قبيل شربت گل‌ سرخ‌، عرق گل گاوزبان‌، ساييده‌ٴ جواهرات با قند، استخوان قلب گاو اخته‌، و امثال آن‌.
يكي از دستورهاي پزشكي جاكومو درباره‌ٴ طاعون را فرانسيسكوس دو جانِـليـس (چهاردهم‌ ـ 2) به دانشگاه پروجا تقديم كرده‌، يا از جانب او مورد بحث قرار گرفته است‌.

2. شبـه جـزيـره‌ٴ اسپـانيـا

آلـخـانـدروي اسپـانيـايـي‌

استاد آلخاندروي اسپانيايي‌.2 پزشك ناشناسي كه يك رساله‌ٴ پزشكي عمومي براي كاربردهاي‌ خانگي نوشت‌، تحت عنوان شراب شيرين پزشكي‌. بهترين نسخه‌ٴخطي آن (كتاب‌خانه‌ٴ ملي‌

Giovanni della Penna, Iohannes de Pegna, de Pinna, Giovanni da Penne .1
Magister Alexander Hispanus .2