فيلسوف و منجم نوافلاطوني‌. او در آتن نزد پروكلوس تحصيل كرد، از حدود 498 تا 509 به‌ رصدهاي نجومي پرداخت‌. يك كتاب درسي نجوم و شرحي بر مقدمهٴ نجوم پل اسكندراني (نك‌ نيمهٴ دوم سدهٴ چهارم‌) نوشت‌. ممكن است مؤلف مقدمه‌اي بر مجسطي باشد.
راجع به فيلوپونوس و سيمپليكيوس يادداشت‌هاي مرا در فقرهٴ ج ببينيد.

ديونوسيوس صغير1

در اسكيتيا2 زاده شد، در حدود 497 به روم آمد، و در 540 درگذشت‌. گاه‌شناس‌. او در حدود 525 روش محاسبهٴ سنوات را با اشاره به تاريخ مسيحي متداول كرد، كه اينك در قسمت اعظم‌ جهان متمدن به كار مي‌رود (ويكتوريوس آكويتانيايي را در نيمهٴ دوم سدهٴ پنجم ببينيد)؛ اولين‌ سال آن از اول ژانويه تا 31 دسامبر سال 754 بناي روم بود.
تاريخي كه در زمان ديونوسيوس بسيار رايج بود، تاريخ ديوكلتي بود كه مسيحيان آن را ((تاريخ شهدا)) مي‌ناميدند. مبدأ آن 29 اوت 284 بود.3 اغلب تاريخ وقايع با اشاره به كنسول‌هاي‌ رومي تعيين مي‌شد.4 نمي‌توان تصور كرد كه تاريخ ميلادي يكباره مورد قبول واقع شد. حتي‌ ادارات رومي تا سدهٴ نهم آن را به‌طور روزمره مورد استفاده قرار نمي‌دادند. اصلاح ديونوسيوس‌ در امپراتوري بيزانس اصلاً پذيرفته نشد. بيزانسيان سال‌هاي خود را براساس دوره‌هاي 15 ساله‌ و از مبدأ خلقت عالم حساب مي‌كردند. تاريخ ميلادي در روسيه تازه در ايام پطر كبير متداول‌ شد. عادت احتساب سال‌هاي پيش از ميلاد براساس ميلاد مسيح (مثل اين‌كه بگوييم 148 ق م‌) ابداعي كاملاً جديد است‌.

و. فيزيك و فن‌آوري بيزانسي‌

بزرگ‌ترين فيزيك‌دان عصر فيلوپونوس بود، كه از او در فقرهٴ ج گفت‌وگو شد. راجع به‌ سيمپليكيوس هم فقرهٴ ج را ببينيد و راجع به آنتميوس و ايزيدوروس فقرهٴ و را.

علم سپاهي‌

دو نوشتهٴ بيزانسي در باب فن جنگ را مي‌توان خاطرنشان ساخت‌. مؤلفان آنها معلوم نيست و به‌ ترتيب ناشناس بيزانسي و رسالهٴ ناشناس در باب شيوهٴ رزم ناميده شده است‌.

Dionysius Exiguus .1
Scythia .2
3 .مخصوصاً در ميان قبطيان متداول بود و مورد استفادهٴ منجمان مسلمان قرار گرفت‌.
4 .آخرين كنسول غربي دكيوس پولينوس يونيور در 534 بود، و آخرين كنسول شرقي فلاويوس باسيليوس يونيور در 541. سال‌هاي بعدي با ذكر ((چندين و چند سال پس از كنسولي‌)) مشخص مي‌شد.