فصل سي‌ام‌

مترجمان‌
(نيمه‌ٴ اول سده‌ٴ سيزدهم‌)

الف‌. از عربي به لاتيني‌

آلفرد سارشلي‌1

فيلسوف و دانشمند انگليسي‌، مترجم عربي به لاتيني‌، در پايان سده‌ٴ دوازدهم و آغاز سده‌ٴ سيزدهم‌، برآمد. زماني در اسپانيا به‌سر برد. تاريخ تولد و وفاتش معلوم نيست‌. نامش را به‌ صورت‌هاي مختلف نوشته‌اند2. او كتاب‌هاي زير را ترجمه كرد:
1) رساله‌ٴ ارسطويي كتاب‌النبات‌3 منسوب به نيكولاي دمشقي (نيمه‌ٴ دوم سده‌ٴ اول ق م‌). اسحاق بن حنين (نيمه‌ٴ دوم سده‌ٴ نهم‌) و ابن الطيب (نيمه‌ٴ اول سده‌ٴ يازدهم‌) آن را به عربي ترجمه‌ كردند. ترجمه و شرح آلفرد به راجر هرفوردي (نيمه‌ٴ دوم سده‌ٴ دوازدهم‌) اهدا شده است‌.
2) قسمت مربوط به كيميا از كتاب شفاي ابن سينا4. اين ترجمه در حدود 1200، يا پس از آن صورت گرفته و بسيار ناقص است‌.
بعدها (در حدود 1210)، رساله‌اي نوشت به نام حركت قلب‌5، تقديم به الكساندر نكام‌ (وفات‌: 1217). اساس آن مآخذ يوناني‌، اسلامي‌، معلومات سالرنويي‌، و فلسفه‌ٴ پيش از ابن‌ رشد (افلاطوني‌، ارسطويي‌، هم‌چنين نوافلاطوني موجود در كتاب‌العلل‌) بود. با توجه به زمان‌

Alfred of Sareshel .1
2. از قبيل Walafred ,Alvred ,Alphaitus ؛Sarewel ,Sarchel ,Serechel او را Alfredus Philosophus و Anglicus هم خوانده‌اند كه اين دومي نشان مي‌دهد او مقيم خارج بوده‌. اظهار بيكن و اصطلاحات كاستيلي در نوشته‌هاي خود او حاكي از اقامت وي در اسپانياست‌.
De vegetabilibus, De plantis ,.3
Avicennae Mineralia, Liber de congelatis .4
De motu cordis .5