او آثار زيادي (39 تا 75 اثر) درباب فقه شيعه‌، دفاعيات و شرح حال نوشت و بسياري از آنها مورد شرح و تفسيرهاي متعددي قرار گرفت‌. تنها نهج‌الحق و كشف‌الصدق را ذكر مي‌كنم كه رساله‌اي است در رد اهل سنت‌، به‌ويژه پيروان اشعري (دهم ـ 1)، و براي سلطان‌ الجايتو محمد خدابنده نوشته شده است‌، تحريرالاحكام الشرعيه علي مذهب الاماميه كه مجموعه‌ٴ فقه شيعي است و ايضاح الاشتباه في‌ اسماء الرواه در شرح حال علماي شيعي‌.
ظاهراً او كتاب‌نامه‌اي از آثار خودش و آثار ديگري كه مطالعه كرده‌، تأليف كرده بود. ابن مطهر از خانواده‌ٴ فقهاي معروفي بود كه ده‌ مجتهد از آن برخاست‌، از جمله پدرش و پسرش محمد ملقب به فخرالمحققين (1283 ـ 1369م‌/ 682 ـ 771 ه ق‌).

عبـدالـرزّاق‌

كمـال‌الدين عبـدالرزّاق كاشاني صوفي عراقي (متوفا 1329 ـ 1330م‌/ 730 ه ق‌).1
در نام او اختلاف زيادي است‌، جمال‌الدين به‌جاي كمال‌الدين‌، ابن ابي فضايل (يا ابي غنائم‌) يا ابن محمد، كاشاني‌، قاساني يا كاشي‌. درباره‌ٴ احوال او هيچ نمي‌دانيم جز اين‌كه در سال 1329 ـ 1330م‌/ 730 ه ق در كاشان وفات يافته است‌.
عبدالرزاق از مريدان ابن عربي اندلسي (سيزدهم ـ 1) بود، يعني سنت نوافلاطوني احيا شده به‌وسيله‌ٴ ابن مَسَرّه قرطبي (883 ـ 931) را ادامه داد، ولي مراقب بود تا از جاده‌ٴ شرع بيرون نرود. مهم‌ترين تأليفش كتاب اصطلاحات صوفيه است‌، ولي آثار متعدد ديگري هم‌ نوشت كه معروف‌ترينش رساله في‌القضاء و القدر است‌.
او شرحي بر منازل‌السايرين هروي (متوفا هرات 1088 ـ 1089م‌/481 ه ق‌)، بر رساله‌هاي مواقع النجوم و فصوص الحكم ابن عربي و تفسيري بر قرآن نوشت‌. تهيه‌ٴ اين آثار بود كه او را به تدوين اصطلاحات صوفيه واداشت‌.
كمال‌الدين عبدالرزاق كاشاني (حتي از سوي حاجي‌خليفه و بروكلمان‌) با كمال‌الدين اسحاق سمرقندي مورخ‌، موٴلف مطلع‌السعدين و مجمع البحرين (1413 ـ 1482)، اشتباه گرفته شده است‌.

5. ايران‌

صـدرالشـريعـه‌ٴ ثـانـي‌

دايرةالمعارف‌نويس و متكلم ايراني كه به عربي مي‌نوشت (متوفا 1346م‌/ 747 ه ق‌).
عبيدالله بن مسعود محبوبي بخاري حنفي‌، ملقب به صدرالشريعه‌ٴ ثاني (صدرالشريعه‌ٴ اول هم متكلم حنفي بود؛ برآمدنش حدود 1232م‌/ 630 ه ق‌). ابن بطوطه در سال 1333م‌/ 734 ه ق

1. كاشاني ايراني و شاگرد عبدالصمد اصفهاني بود. تاريخ وفاتش را 3 محرم 736 نوشته‌اند. ـ م .