ليژ در سده‌ٴ چهاردهم‌، اختصاص دارد. (آن را به‌صورت يك منظومه‌ٴ حماسي نوشته‌، ولي قهرمان‌ آن به جاي شخص يك مملكت است‌.
تنهاتأليف علمي ژان گنجينه‌ٴ حكمت طبيعي درباب سنگ‌هاي قيمتي است كه هنوز چاپ نشده‌ است‌. اين كتاب در چهار بخش است درباره‌ٴ: 1) كليات فلسفه‌؛ 2) جواهر نامه‌؛ 3) مسائل عمدتاً نجومي‌، كه در آن برخي مسائل درباره‌ٴ جواهرات مطرح شده‌؛ 4) موضوعات فني‌.
برخي از شرح حال نويسانش اشعاري را هم به وي نسبت داده‌اند، ولي هنوز محقق نيست كه‌ وي سراينده‌ٴ آنها باشد.
برخي نويسندگان‌، از جمله پ‌. هامليوس‌، ادعا كرده‌اند كه موٴلف حقيقي سفرنامه‌ٴ سِر جان‌ ماندويل ( ¿ يادداشت مربوط به او) ژان دوتراموز بوده است‌. ولي ميشل عقيده دارد او سفرنامه‌ را ننوشته‌، بلكه مطالبي از آن را براي تاريخ خودش رونويسي كرده است‌. هامليوس اين مسئله را به‌صورت ديگري تفسير مي‌كند و مي‌گويد ژان دوتراموز از مطالب واحدي در هر دو كتاب‌ استفاده كرده است‌.
ژان دو استاولو ذيل تاريخ ليژ دوتراموز را از سال 1400 تا 1449 نوشت‌. او مورخ‌، شاعر، كاتب‌، نقاش و راهب صومعه‌ٴ سن لوران در نزديكي ليژ بود و پدرش عضويت شوراي شهر استاولو را (در نزديكي اسپا) برعهده داشت‌.

هامريكور

وقايع‌نگار، شجره‌شناس و مورخ نهادهاي سياسي اهل ليژ (1333ـ1403).
ژاك پسر ژيل دو هامريكور در سال 1333 در ليژ، زاده شد. در سال 1353 منشي دادگاه‌ شوراي شهر زادگاهش بود؛ هنگام مرگ پدرش در سال 1360 به جاي او به عضويت شوراي‌ شهر درآمد؛ در آن شهر به مقامات متعدد ديگري رسيد، تا سرانجام در سال 1389 شهردار شد. او دوست ژان لوبل و سخت تحت‌تأثير او بود. اندكي پس از مرگ دومين همسرش در سال 1397 به راهبان فرقه‌ٴ شهسواران قديس يوحنا پيوست‌.1 در هجدهم دسامبر 1403 در ليژ درگذشت‌.
او سه اثر تاريخي نوشت‌:
1. آيينه‌ٴ اعيان هِبِه‌2 به‌صورت تاريخ‌، كه به شجره‌نامه هم موسوم است‌. شرح وقايع هبه‌ (بخشي از ليژ؛ ناحيه‌اي در بلژيك مركزي‌، دشت‌هاي مرتفع ميان رودهاي موز و شلت‌) از سال

1. او در آن هنگام دست كم 64 سال داشت‌. پيوستن به يك فرقه‌ٴ رهباني در اواخر عمر در ميان نجبا بي‌سابقه نبود، زيرا مايل بودند در جامعه‌ٴ آنان به خاك‌ سپرده شوند تا مگر آخرت بهتري داشته باشند.

2.Hesbaye