الف‌. انتقال امپراتوري روم‌، كه تقريباً حرف به حرف از رساله‌ٴ لاندولفو كولونا (كانُن در شارتر حدود 1329) نقل شده است‌. هدف از آن اثبات اين مطلب بود كه ((امپراتوري آسماني روم‌)) ادامه‌ٴ امپراتوري روم است‌، تا به اين ترتيب‌، اعتبار امپراتور بالا برده شود.
ب‌. مدافع كوچك‌، تأليف در سال 1328، ولي احتمالاً حاوي اضافات بعدي و نوعي‌ پيوست به مدافع صلح است‌، راجع به مسائلي از قبيل حقوق قضايي كليسا، توبه‌، آمرزش‌، جنگ‌ صليبي‌، زيارت‌، تكفير و تحريم‌؛ شوراي عمومي‌؛ ازدواج و طلاق‌؛ روح مدافع كوچك همانند مدافع صلح است و هر دو را مي‌توان يكي شمرد.
ج‌. حق قضاوت امپراتور در امور نكاح‌، در سال 1342 براي حل مشكل زناشوئي پسر امپراتور نوشته شده است‌.
4. تأثير مارسيليو. رساله‌ٴ مدافع صلح در سال 1324 مانند بمبي صدا كرد و مدت زيادي موجب‌ سر و صداي فراوان شد، زيرا بسيار تندرو و بيش از آن جلوتر از زمان خود بود كه بتواند فوراً موٴثر واقع شود. فراواني نسخه‌هاي خطي سده‌ٴ چهاردهم از آن اشتياق به مطالعه‌ٴ آن را نشان‌ مي‌دهد.
شاهد ديگري بر انتشار آن‌، تعداد حملاتي است كه بر آن شد. يوحناي بيست و دوم در سال‌1327اين زحمت را به خود داد كه به رد آن بپردازد و پاپ‌هاي مختلف بارها آن را سانسور و موٴلفانش را محكوم كردند. آلساندرو فاسيتِـلّي دا سانت الپيديوي اوگوستيني ايتاليايي (رئيس‌ فرقه‌ٴ اوگوستيني در 1312، متوفا 1328)، آلوارو پائِـس فرانسيسي اسپانيايي (رئيس دادگاه پاپ‌ در آوينيون در سال 1330، متوفا 1352 در اشبيليه‌)، كنراد مگنبرگي كشيش آلماني (حدود 1355) به رد آن پرداختند.
از سوي ديگر، همه‌ٴ آنان كه از كليسا ناخشنود و مشتاق افزايش قدرت عرفي و مردمي در مقابل قدرت كليسا بودند و تعدادشان هر روز فزوني مي‌گرفت‌، اين رساله را با علاقه‌ مي‌خواندند، مثلاً جان ويكليف سخت تحت تأثير آن قرار گرفته بود.
مدافع صلح تنها طرف توجه كشيشان قرار نگرفته بود، بلكه به‌زودي به فرانسه ترجمه شد1 و متن فرانسه در سال 1363 به ايتاليايي ترجمه شد. نخستين متن چاپي آن (سال 1522) را والنتين كورير، با نام مستعار ليكنتيوس آوانگلوس براي استفاده‌ٴ هواداران اصلاح كليسا تهيه كرده‌ بود. متن آن چاپ را ويليام مارشال به همين دليل به انگليسي ترجمه كرد (1533) و در سال‌1535 با كمك مالي كرامول چاپ شد.2 ترجمه‌ٴ آلماني تلخيص شده‌اي در سال 1545 انتشار

1. در سال 1375 نيكول اُرام‌، ژان گولن و ديگران مظنون به ترجمه‌ٴ آن شدند و به قيد سوگند آن را انكار كردند.
2. توماس كرامول‌، ارل اسكس (1485؟ ـ 1540)، از سازمان دهندگان عمده‌ٴ اصلاح ديني در انگلستان‌.