چو سسو ـ پن متخلص به پن چئو و ملقب به چئن ـ ئي‌1 در سال 1273 زاده شد.
او در سال‌هاي 1311 ـ 1320 نقشه‌ٴ چين را رسم كرد، كه اصل آن در دست نيست‌، ولي شيوه‌ٴ آن‌را لو هونگ ـ شي‌ين متخلص به تا ـ فو (1504 ـ 1564) در اطلس خويش پيروي كرده است‌. او در مقدمه‌ٴ آن اطلس اظهار مي‌كند، پس از سه سال جست‌وجو توانسته است نسخه‌اي از نقشه‌ٴ چوسسو ـ پن را در قطع نيم متر مربع به‌دست آورد. او آن را اصلاح و تكميل و براي بهره‌گيري‌ بهتر به بخش‌هايي تقسيم كرد و به شكل اطلس درآورد. نقشه‌ٴ چوسسو ـ پن در پايان سده‌ٴ هفدهم‌ هنوز در دست بوده‌، چون يائو چي ـ هنگ‌، مورخ متخلص به لي فانگ (متولد 1647) نسخه‌اي‌ از آن را در اختيار داشته و در فهرست كتاب‌خانه‌ٴ خود آن را ذكر كرده‌، كه مقدمه‌ٴ آن فهرست به‌ تاريخ 1715 است‌.
به گفته‌ٴ هونگ ـ شي‌ين‌، چو سسوـ پن نخستين كسي بود كه فكر تقسيم نقشه را به‌ مربع‌هايي براي نمايش فواصل مطرح كرد و اضلاع هر يك از مربع‌ها معرف تعداد معين لي‌ بود.2 چنين تقسيمي حاكي از آن است كه مشكلات ترسيم نقشه هنوز براي چينيان آشكار نشده بود. اما كار چو تازگي نداشت‌، بلكه ادامه‌ٴ سنتي قديمي بود كه توسط پئي شيو (سوم ـ 2)، چيا تان (هشتم ـ 2)، و دو نقشه‌ٴ قديم‌تر موجود چين كه هردو به تاريخ 1137 است‌ عرضه شده بود.
با اين‌كه نقشه‌ٴ چو گم شده‌، برخي آثار نظم و نثر او در دست است‌.
سنت نقشه‌نگاري يوـ تئو و كوانگ يوـ تئو تا هنگام چاپ نقشه‌ٴ جهان ماتئو ريتچي (1552 ـ 1610) كشيش يسوعي در سال 31584 اعتبار والاي خود را حفظ كرد.

نقشـه‌نگـاري چينـي‌

نقشه‌اي از آسياي مركزي در دايرةالمعارف معيار بزرگ حكومت وجود داشته است‌. فرمان تأليف‌ آن در سال 1329 صادر شد، در سال 1331 كار به اتمام رسيد و سال بعد به امپراتور تقديم شد. اين دايرةالمعارف بيشتر به نهادهاي مغول مربوط است‌. اينك معيار بزرگ حكومت گم‌شده است‌، ولي منتخباتي از آن در سال‌نامه‌هاي سلسله‌ٴ يوان‌، تأليف سال 1369 و در دايرةالمعارف‌هاي‌ بعدي ديده مي‌شود. مثلاً، نقشه‌ٴ فوق‌الذكر در يونگ لو تا تي‌يِن (نيمه‌ٴ اول سده‌ٴ پانزدهم‌) حفظ شده‌

Cho Ssu-Pen; Pen Ch'u; Chen-i .1
2. لي برابر 1800 قدم چيني يا 1894 پاي انگليسي = 577 متر است‌.
3. نقشه‌ٴ جهان ريتچي در زمان زندگي‌اش احتمالاً هشت بار چاپ شد، اولي در سال 1584 در چائوـ چئينگ در ايالت هوانگتونگ‌، و آخري درسال 1608 در پكن‌. از چاپ‌هاي جديدش مي‌توان چاپ سال 1938 را در پكن ذكر كرد.