طب لاتيني بيرون از سالرنو

يادداشت مرا راجع به ماربود و اودوي موني در فقرهٴ (ه) در بالا ببينيد.
لوئي دوبروي - شامبارده تحقيق مهمي در باب طب فرانسهٴ باختري در سده‌هاي يازدهم و دوازدهم منتشر كرده است‌.1 اين تحقيق مبتني بر اسناد بايگاني براي مطالعهٴ اعمال طبي بسيار ذي‌قيمت است‌، ولي پزشكاني كه ذكرشان رفته‌، چيزي بر معلومات طبي نيفزوده‌اند. بزرگ‌ترين‌ پزشكي كه از او ياد شده رائول لكلرك‌2 پزشك نورمان است‌، كه در حدود 1025 در شارتر بوده‌، در سالرنو تحصيل كرده (حدود 1030 تا 1040)، در 1061 در نزديكي مونتروي در نورماندي‌ برآمده و در 1068 درگذشته است‌. تتبر3 (متولد حدود 1020) پزشك ديگري از مدرسهٴ مارموتيه‌4 بود. هيچ‌كدام از اين پزشكان نوشته‌اي بر جاي ننهاده‌اند و شهرتشان هر قدر هم عظيم‌ بوده‌، از موطنشان فراتر نرفته است‌.

طب بيزانسي‌
پسلوس‌

يادداشت مرا در فقرهٴ (ب‌) در بالا ببينيد.

شيث‌

سوميون شيث‌5. او گاهي تخلص پروتوبستياريوس‌6 را، به معني رئيس مخزن (امپراتور)، و ماگيستر آنتيوخيوس‌7 را به معني ارباب قصري كه به وسيلهٴ آنتيوخوس بنا شده‌، براي خويش به‌ كار برده است‌. در زمان ميخائيل هفتم دوكاس ملقب به شمايل‌وش‌8، امپراتوري‌اش از 1071 تا 1078) برآمد؛ در 1080 هنوز زنده بود. دايرةالمعارف‌نويس بيزانسي‌. مترجم عربي به يوناني‌.
مهم‌ترين اثرش واژه‌نامه‌اي است راجع به خواص طبي مواد غذايي كه داراي اهميت ويژه‌اي‌ است‌، چون نخستين دارونامهٴ غربي است كه اطلاعات زيادي از مآخذ عربي و هندي را شامل‌ است‌. مثلاً در مورد كافور9 خواص خواب‌آور كاهندهٴ قوهٴ باه آن ذكر شده‌؛ راجع به مشك‌10، عنبر11، حشيش‌، ميخك‌12، جوز هندي‌13، جلاب‌14، و شربت‌هاي مختلف شرقي نوشته است‌.

Louis Dubreuil-Chambardel: Les medecins dans l'Ouest de la France (308-p., Paris, 1914, Isis, II, 438, III, 279). 1

Raoul Leclerc (alias Raoul Malecouronne) .2
Tetbert .3
Marmoutier .4
Symeon Seth .5
Protobestiarios .6
Magister Antiochios .7
Parapinaces .8
camphor .9
musk .10
ambergris .11
cloves .12
nutmeg .13
julep .14