6. المغني في‌اصول الفقه از عمربن محمد خبازي (وفات‌: 1292م‌)
7. مناراﻷٴنوار في‌اصول الفقه از نسفي (سيزدهم ـ2).
8. المختارللفتاوي از عبدالله‌بن محمود بُلْدَجي (1202ـ1284م‌).
9. اشعار صوفيانه‌ٴ يافعي (چهاردهم ـ1)، كه شرح آن به لوائح اﻷٴنوار في‌الرد علي‌مَن‌ أنكرعلي‌عارفي لطائف اﻷٴسرار موسوم است‌، در بحث از سرنوشت و اجل‌، مكاشفات و غيره‌.
10. جامع الجوامع في‌اﻷٴصول از عبدالوهاب سُبكي‌.
اين فهرست احتمالاً ناقص است‌، ولي كافي است تا تصويري از تلاش‌هاي عمر براي بيان‌ افكار علماي حنبلي و هم‌چنين در مقام مقايسه از افكار ساير علما (از جمله در زبدةاﻷٴحكام‌)، بينش عرفاني (ابن‌فارض‌) يا شافعي (يافعي و سبكي هر دو شافعي بودند) به‌دست دهد.
بسياري از فتواهاي او را محمدبن عبدالله تِمِرتاشي حنفي (وفات‌: 1395/1396م‌) گرد آورده است‌.

سيدي خليل

خليل بن‌اسحاق‌بن جُندي‌، معروف به سيدي خليل (در الجزاير كه بيشترين شهرت را يافت‌)، فقيه و قاضي مالكي مصري (وفات‌: 1365م‌/ 766 ه ق يا پس از آن‌).
اسحاق‌بن موسي پدر خليل فقيهي حنفي بود، ولي خليل كه نزد علماي متعددي در قاهره به‌ تحصيل پرداخت تحت تأثير آنان مالكي شد؛ در حدود 1348م در مدرسه‌ٴ شيخونيه به تدريس‌ پرداخت و مفتي شد. او در سال 1365 يا 1374م درگذشت‌.
او در راه عزيمت به مكه يا بازگشت از آن مدتي را در مدينه سپري كرد؛ سپس در قاهره‌ زيست و پايان عمرش را در عزلت گذراند. مهم‌ترين تأليفش كتابي در فقه مالكي است به نام‌ المختصر كه به‌خاطر رواج فوق‌العاده‌اش اهميت دارد، به‌ويژه در مصر، الجزاير و غرب آفريقا. اين‌ كتاب بسيار فشرده است و به‌خاطر مبهم و مغلق بودنش شرح‌هاي زيادي برآن نوشته‌اند. سيدي‌ خليل خود تحت‌تأثير يك مدرس مالكي به‌نام ابن‌حاجب (چهاردهم ـ1) قرار گرفت و گرايش‌هاي او را دنبال كرد، كه عبارت بود از تركيب عقايد مصري و مغربي‌، هم‌چنين رنگ‌ شافعي دادن به مذهب مالكي‌. بيست‌وپنج سال را صرف تكميل كتاب المختصر كرد و در زمان‌ مرگش سرگرم تهيه‌ٴ نسخه‌ٴ نهايي كتاب بود، كه نتوانست از فصل نكاح جلوتر برود.

محمدبن محمد جَزَري

شمس‌الدين ابوالخير محمدبن محمد جَزَري قرشي‌. منسوب به جزيره‌ٴ ابن‌عمر (بر كناره‌ٴ دجله‌ٴ وسطا). در بيست‌وپنجم رمضان 751 ه ق‌/ بيست‌وششم نوامبر 1350م در دمشق زاده شد؛ به‌ تحصيل فقه و حديث پرداخت‌؛ در سال 1367م‌/ 768 ه ق حج گزارد؛ آنگاه عازم قاهره شد. در