وي شاگرد عبدالله بن جزي است و در احاطه از او ذكري نشده‌، شايد به اين علت كه در زمان‌ تأليف آن كتاب توسط ابن خطيب (حدود 1363 م‌/ 764 ه' ق‌) او خيلي جوان بوده است‌. او سه‌ كتاب درباره‌ٴ اسب نوشت‌:
1. كتاب الفوايد المُسَطّرة في علم البَيْطَرة، به نام محمد پنجم (شاه نصري غرناطه از خاندان‌ بنونصر 1354 ـ 1359، 1362 ـ 1391م‌). ابن جُزَي‌ّ به اين رساله اشاره كرده و آن اقتباسي است‌ از منابع يوناني و عربي قديم‌.
2. تحفةاﻷٴنفس و شِعار سكّان اﻷٴندلس‌، در دو بخش كه بخش اول درباره‌ٴ فنون جنگ (جهاد و رباط) و بخش دوم به اسب‌شناسي‌، سواركاري و حمل سلاح بر روي اسب به نام همان پادشاه‌ نوشته شده است‌.
3. حليةالفُرسان و شعار الشُجعان‌، به نام محمد هفتم (شاه نصري غرناطه 1392 ـ 1407م‌)، كه‌ تلخيص و اقتباس است از تحفةاﻷٴنفس‌، يعني كتاب دومي و بخش مربوط به جهاد و رباط به‌كلي‌ حذف شده است‌. اين كتاب در 20 فصل است‌، به تقريب درباره‌ٴ 1) خلقت اسب‌، اهلي‌كردن و اشاعه‌ٴ آن‌؛ 2) فوايد آن‌؛ 3) توصيه‌هايي در مراقبت از آن‌؛ 4) اسامي اعضاي بدن آن‌؛ 5) مزايايي‌ كه بايد هريك از اعضا داشته‌باشد؛ 6) ويژگي‌هاي جل آن‌؛ 7) خصوصيات و اسامي اسب‌هاي‌ معروف‌؛ 8) عيب‌هاي مادرزادي و عارضي‌؛ 9) چگونگي امتحان اسب‌، قيافه‌شناسي آن‌؛ 10) اسب‌سواري‌؛ 11) مسابقه‌ٴ اسب‌دواني و شرطبندي‌؛ 12) نام اسبان حضرت رسول و ساير اسبان‌ معروف‌؛ 13) اصطلاحات مربوط به اسب‌؛ 14) نقل اشعار؛ 15) شمشير؛ 16) نيزه‌؛ 17) تير و كمان‌؛ 18) زره‌؛ 19) سپر؛ 20) اسلحه و تجهيزات به‌طور كلي‌، حليةالفُرسان نام موٴلف ندارد، ولي‌ احتمالاً كار همان موٴلف تحفةاﻷٴنفس است‌، نه دزدي ادبي توسط شخصي ديگر.

ابن جُزَي‌ّ

ابو محمد عبدالله بن محمد جزي غرناطي‌، مسلمان اندلسي كه درباره‌ٴ اسب مي‌نوشت‌ (برآمدنش ربع سوم سده‌ٴ چهاردهم‌).
پدر او ابوالقاسم محمد بن جزي كلبي از استادان ابن خلدون بود. از برادرش محمد بن محمد هم به‌عنوان محرر سفرنامه‌ٴ ابن بطوطه ياد كرديم‌.
عبدالله بن جزي رساله‌اي در اسب‌شناسي نوشت به نام مطلع‌اليُمْن و الاقبال في انتقاء كتاب‌ الاحتفال و استدراك ما فاتَه‌ُ من المقال و به محمد پنجم (سلطان غرناطه از خاندان بنونصر (1354 ـ 1359م‌، 1362 ـ 1391م‌) اهدا كرد. تاريخ تأليف آن بايد بين سال‌هاي 1369م و 1391م‌/ 777 ـ 794 ه ق‌، باشد. هم‌چنان‌كه از عنوان كتاب پيداست‌، اقتباسي است از يك اثر پيشين‌ محمد بن رضوان بن ارقم (وفات‌: 1259) قادسي‌، كه آن را به نام محمد اول (نخستين سلطان‌ بنونصر 1232 ـ 1273 م‌) نوشت‌.