همين كتاب به شخصي به نام جان انگليسي هم منسوب است‌. احتمالاً رابرت و جان يك‌ نفر بوده‌اند. همه‌ٴ يازده نسخه‌ٴ خطي به يك صورت آغاز مي‌شود؛ برخي از آنها به نام رابرت و برخي ديگر به نام جان است‌.
ربعي كه توصيف شده احتمالاً در نيمه‌ٴ دوم سده‌ٴ دوازدهم‌، ابداع شد؛ و اين ابداع تقريباً جز اقتباس ربع عربي براي استفاده‌ٴ مسيحيان غربي نبود. آن را ربع قديم خواندند، چون تحت‌الشعاع‌ ربع جديدي قرار گرفت‌، كه آن را يعقوب‌بن ماهر در حدود 1290، ابداع و توصيف كرد.
درباره بيكن‌، ويليام وِيْري‌، و ريچارد ميدلتوني ¿ فصل فلسفه‌، درباره‌ٴ جان پكهام ¿ فصل‌ فيزيك‌.

هانري بات‌1

اخترشناس‌، اخترگو، و فيلسوف نوافلاطوني فلاندري‌. در 1246 (نه 1244)، در مالين (مكلن‌)، در نزديكي آنتورپ‌2 زاده شد؛ در ليژ و ماينز برآمد؛ عضو شورا و رهبر سرودخوانان كليساي‌ جامع ليژ، در 1292، در اورويِتو بود؛ در 1310، يا پس از آن‌، درگذشت‌.
در 1274، در شوراي ليون با ويلهلم موربكي ملاقات كرد، و همان سال پس از بازگشت به‌ مالين كتابي درباره‌ٴ اسطرلاب نوشت‌، كه بيشتر مربوط به اخترگويي است‌. بات اسطرلاب‌ جديدي ابداع نكرد، بلكه ممكن است موارد استعمال آن را در اخترگويي تكميل كرده باشد.
او به رصدهاي نجومي متعددي پرداخت‌، كه امكان داد براي شهرش زيج تازه‌اي استخراج‌ كند، و سه تحرير از اين زيج فراهم كرد، كه اولي پيش از 1281 بود.
در همان سال 1281، شرح حال خود را براساس احكام كواكب نوشت‌.
او برخي آثار اخترگويي ابن‌عزرا را به لاتيني ترجمه كرد. اين آثار را در 1273 ـ 1274، يك‌ تن يهودي به نام هاگين درخانه‌ٴ او از عبري به فرانسه ترجمه كرد و اين ترجمه را در 1281، و بعد از آن‌، از فرانسه به لاتيني برگرداند؛ كه آخري در 1292، در اورويتو بود. تأليفي هم به نام در باب‌ ايام بحراني منسوب بدوست‌. در زماني نامعلوم‌، و احتمالاً در همان ايام‌، بر يك تأليف احكامي‌ متعلق به ابومعشر يا به احتمال زياد متعلق به كندي‌، به نام في‌قران‌الكبير شرحي نوشت‌.
در رساله‌اي (مفقود) زيج آلفونسي را مورد انتقاد قرار داد و زمان تأليف آن معلوم نيست‌، ولي نمي‌تواند پيش از 1292 ـ 1296 باشد، چون تا آن زمان‌، اين زيج را در پاريس‌ نمي‌شناختند. پيش از آن بهترين زيج متعلق به زرقالي (نيمه‌ٴ اول سده‌ٴ يازدهم‌) و اقتباسات‌ آن بود.

Henry Bate .1
Malines (Mechelen), Antwerp .2