اسكالا (1291 ـ 1329م‌)؛ در مرگ بنونوتو دي كامپزاني‌، شاعر ويچنتسايي‌؛ به موساتوي پادوايي‌ درباره‌ٴ مرگ بنونوتو كامپزاني‌، شاعر ويچنتسايي‌؛ شعري كه در سال 1329 به كان گرانده نوشته شد؛ جنگ ميان پادوا و ويچنتسا؛ و درباره‌ٴ مرگ دانته‌، شاعر فلورانسي‌.

جـووانـي واعـظ

جوواني واعظ1 ورونايي‌. انسان‌گراي ايتاليايي (متوفا 1337).
جوواني واعظ كليساي جامع ورونا بود. در دسامبر سال 1337 درگذشت‌. او در فاصله‌ٴ سال‌هاي 1306 و 1320 تاريخ امپراتوران را از زمان اوگوستوس تا شارلماني نوشت‌، كه براي آن‌ از مآخذ زيادي از قديم و جديد استفاده كرده بود. بسياري از موٴلفان مراجع خود را نام برده و بيشتر به قديس زنون (اسقف ورونا 362 ـ 380) و پليني مهين و پليني كهين توجه داشته است‌.
جوواني در آن زمان‌، يعني پيش از سال 1320، مانند معاصرانش هر دو پليني را يك شخص‌ مي‌پنداشت‌، ولي با كشف مكاتبات به اشتباهش پي برد و يادداشت مختصري درباره‌ٴ دو پليني‌ نوشت‌. او سبب رواج اشتباه در مورد ورونايي بودن پليني‌ها شد. در واقع‌، هم پليني مهين موٴلف‌ تاريخ طبيعي (23 ـ 79) و هم برادرزاده‌اش پليني كهين موٴلف مكاتبات (61 ـ حدود 120) هردو متولد كومو بودند.

جـوواني دا سان جيمينيانـو

دومينيكي‌، واعظ و دايرةالمعارف‌نويس ايتاليايي (حدود 1323).
جوواني دا سان جيمينيانو،2 در سان جيمينيانو زاده شد و در سي‌ينا به‌سلك دومينيكيان درآمد. در پايان سده‌ٴ سيزدهم ميانسال و در سال 1314 خطيبي معروف بود. او در سال 1323 درگذشت‌.
او خطابه‌ها و مواعظ زيادي نوشت‌، هم‌چنين تفكراتي درباب انجيل‌؛ ولي تأليف عمده‌اش‌ دايرةالمعارفي است بزرگ براي استفاده‌ٴ واعظان دومينيكي به‌نام گزيده‌ٴ مثال‌ها كه مقارن سال‌1313يا پيش از آن تأليف كرد. عجيب است كه اين كتاب بار اول تحت نام مستعار هِلويكوس‌ توتوني انتشار يافت‌، ولي در مورد موٴلف بودن جوواني ترديدي نيست‌.
اين دايرةالمعارف در ده مقاله است (صفحات آن از روي چاپ ونيز سال 1497 ذكر مي‌شود)، كه در دو مجلد انتشار يافت و از اينجا مي‌توان تصوري از حجم آن به‌دست آورد: 1) درباب آسمان و عناصر آن‌، 3 ـ 90؛ 2) فلزات و سنگ‌ها، 90 ـ 113؛ 3) سبزي‌ها و گياهان‌، 113 ـ 159؛ 4) ماهيان و پرندگان‌، 160 ـ 187؛ 5) جانوران خشكي‌، 187 ـ 223؛ 6) انسان و اندام‌هايش‌، 223 ـ 277؛ 7) خوابيدن و خواب ديدن‌، 278 ـ 314؛ 8) قانون شرع و قانون عرف‌،

Giovanni il mansionario veronese .1
Giovanni da San Gimignano .2