نام آتومانوس به صورت‌هاي مختلفي تلفظ شده‌است‌.1 شمعون در قسطنطنيه زاده شد. به‌ سلك راهبان درآمد. احتمال دارد از شاگردان بارلام بوده و او را در سفرش به ايتاليا همراهي‌ كرده‌است‌. مسلم است كه در سال 1348 به‌عنوان اسقف جيراش جانشين بارلام شد و تا 1366 در آن مقام بود، تا سراسقف تبس در بوئتيا شد. در زمان حمله‌ٴ كاتالونيا (1380 ـ 1383) دچار تنگ‌دستي گرديد و به رم رفت و باقي عمرش را در آن‌جا گذراند، جز سفر كوتاهي كه به‌ قسطنطنيه كرد. در فاصله‌ٴ سال‌هاي 1383 و 1387 درگذشت‌.
وي برآن شد تا عهد عتيق را براي اوربانوس ششم (پاپ 1378 ـ 1389)، از عبري به يوناني و لاتيني ترجمه كند؛ هم‌چنين گفته شده كه عهد جديد را از يوناني به عبري و لاتيني ترجمه كرده يا قصد ترجمه‌اش را داشته‌است‌. بدين ترتيب او يك كتاب مقدس سه‌زباني يا دست‌كم بخشي از آن‌ را تهيه كرد. نسخه‌ٴ خطي معروف ماركيانوس هفتم يوناني از عهد عتيق ترجمه‌ٴ جديد يوناني‌ آتومانوس از عبري است‌. آتومانوس يوناني را خوب مي‌دانست‌، ولي لاتيني‌داني بد بود. ترجمه‌ٴ او از رساله درباب خشم اثر پلوتارك از يوناني به لاتيني سخت مورد حمله‌ٴ كولوتچو سالوتاتي‌ قرار گرفت‌. او زبان آن ترجمه را نيمه‌يوناني خواند و به زبان لاتيني بهتر بازنويسي‌اش كرد.
آتومانوس نسخه‌اي از تراژدي‌هاي سوفوكل و اوريپيدِس را در اختيار داشت (اينك‌، جزو كتاب‌هاي يوناني كتاب‌خانه‌ٴ لورنتياناست‌) و حاشيه‌هاي متعددي بر آن نوشته بود. آتومانوس در اثناي اقامتش در رم‌، معلم زبان يوناني هم شد و يكي از شاگردانش رودلفوس‌ دو ريوُو (نيز معروف به رائول دو ريسو، رولان برادايي يا تنگرايي‌) بود، كه در برادا زاده‌شد. كشيش تنگرا بود؛ در سال 1379 مدير دانشگاه كُلُن شد و در سال 1403 در تنگرا درگذشت‌. او در سال‌هاي 1381 ـ 1383 شاگرد آتومانوس بود؛ فاضلي اگر نه خلاق‌، ولي جامع‌الاطراف بود. مهم‌ترين تأليفش تاريخ اسقف‌هاي ليژ از سال 1347 تا 1389 است‌. دراثناي سفرهايش‌ نسخه‌هاي خطي متعددي به‌دست آورد كه هنگام مرگ‌، آنها را به كليساهاي ليژ، برادا و تنگرا بخشيد، به‌ويژه يك متن يوناني عهد جديد، كه مورد استفاده‌ٴ اِراسم قرار گرفت‌.

7. ترجمه از سانسكريتي به بنگالي

كريتيواسا

شاعر بنگالي (تولد: 1346).
مهابهارات‌، ويرايش وياسا (ناظم‌)، و راماياناي والميكي‌2، دو تا از بزرگ‌ترين شاه‌كارهاي شعر

1.Athomanus, Iatumeus , atumaeus

2. مهابهارات حاوي بيش از 100,000 و رامايانا قريب 24,000 بيت است‌، كه هر بيت حاوي دو مصرع16 هجايي يا 4 مصرع 8 هجايي است‌. ايلياد شامل‌15,693 بيت‌، و اديسه شامل 12,110 بيت است‌، يعني جمعاً 27,803 بيت‌. از اين‌رو، مهابهارات به تنهايي بيش از هشت برابر بلندتر از اين دو اثر هومر است‌.
[براي مقايسه بايد گفت كه شاهنامه شامل قريب 60,000 و مثنوي مولوي قريب 30,000 بيت است‌. بنابراين‌، مهابهارات به‌تنهايي از اين دو شاه‌كار ادبيات فارسي‌ مفصل‌تر است‌. ــ م‌].