تاريخ و محل تولد و وفاتش معلوم نيست‌. تنها مي‌دانيم كه در ماه دسامبر سال 1306م‌/ جمادي ثاني 706 ه ق تونس را همراه يكي از شاه‌زادگان سلسله‌ٴ حفصي‌، كه بعدها با نام ابويحيي‌ زكريا به پادشاهي رسيد (1311 ـ 1317م‌/1306 ـ 717 ه ق‌)، ترك گفت تا حج بگزارد، ولي‌ پس از رسيدن به طرابلس بيماري تيجاني سبب شد تا از يكديگر جدا شوند (ژوئن 1309م‌/ محرم 709 ه ق‌). او پس از 970 روز به تونس بازگشت‌. ابويحيي پس از بر تخت نشستن در دربار خود به تيجاني مقامي عالي داد. بنابراين‌، او تا سال 1311 زنده بوده است‌.
گزارشي كه تيجاني از سفرش نوشته به‌نام الرحله‌، حاوي اطلاعات گران‌بهاي تاريخي‌، باستان‌شناسي و علمي مربوط به ناحيه‌ٴ نسبتاً كوچكي است كه در آن سفر كرده است‌؛ هم‌چنين‌ استخراجاتي از ساير كتاب‌هاست‌، كه برخي‌شان در دست نيست‌. اين تنها سفرنامه‌اي است كه‌ قلمرو بنوحفص را در آن زمان شامل است‌.
تيجاني كتابي هم به‌نام تحفة العروس و نزهة النفوس در 25 فصل دارد، كه توصيه‌هايي درباره‌ٴ انتخاب همسر، علايم زيبايي در نقاط مختلف بدن و دستورهايي براي معاشقه است‌. در اين‌ كتاب هم‌چنين نقل قول‌هاي بسياري از فقيهان‌، متكلمان و شاعران پيشين گنجانيده شده است‌.

بَـلَـوي‌

ابوالبقا خالدبن عيسي‌. سياح مسلمان اندلسي در خاور نزديك در سال‌هاي 1335 ـ 1340م‌/ 736 ـ 741 ه ق‌.
بلوي در قنطوريه‌، نزديك غرناطه زاده شد. در ماه اكتبر سال 1335م‌/ ربيع‌الاول 736 ه ق‌ زادگاهش را به قصد اسكندريه ترك گفت‌. سپس به قاهره‌، بيت‌المقدس‌، مدينه و مكه رفت‌؛ از همان راه به اسكندريه بازگشت و از آنجا به قصد طرابلس بر كشتي نشست‌، ولي ناگزير شد به‌ اسكندريه بازگردد. سپس تصميم گرفت روانه‌ٴ تونس شود و چند سال در آنجا اقامت گزيد. در 29 مه 1340م‌/ اول ذي‌حجه‌ٴ 740 ه ق به قنطوريه بازگشت‌، در آنجا قاضي شد و ظاهراً باقي‌ عمرش را در همان شهر گذراند.
او سفرنامه‌اي نوشت به‌نام تاج المَفرِق في تحلية علماء المشرق‌. هم‌چنان‌كه از عنوان كتاب‌ پيداست‌، در ذكر علمايي است كه او در شهرهاي سر راهش ديده يا درباره‌شان شنيده است‌. بيشتر مطالب از موٴلفان ديگر اقتباس شده‌، به‌ويژه از ابن جبير (دوازدهم ـ 2).

ه. جغرافيـا در خـاور دور

چـو سـسـو ـ پـن‌

نقشه‌نگار چيني (برآمدنش 1311 ـ 1320).