(7) كتاب القوي الطبيعية؛ (8) كتاب التشريح في خمسة مقالة؛ (9) كتاب العلل و العوارض في‌ ستة مقالة؛ (10) كتاب المواضع الالمة؛ (11) كتاب النبض في اربعة مقالة؛ (12) كتاب أصناف‌ الحميات‌؛ (13) كتاب البحران‌؛ (14) كتاب ايام البحران‌؛ (15) كتاب حيلة البُرأ في اربع عشرة مقالة؛ (16) كتاب حفظ الصحة. يك مجموعهٴ بيزانسي آثار بقراطي هم وجود داشت‌، منقسم بر 12 قسمت‌. اين مجموعه‌هاي بقراطي و جالينوسي هستهٴ طب سرياني و عربي را تشكيل داد.1

واگبهاتا2

واگبهاتاي مهتر، كه دوران فعاليتش نامحقق است‌، ولي عجالتاً مي‌توان او را در سدهٴ هفتم‌، يعني‌ در حدود 625 قرار داد، چون به نظر مي‌رسد در ئي - چينگ (فصل بعدي را ببينيد) به سامگراهاي‌ او اشاره شده است‌. يكي از سه پزشك بزرگ هندي (كه دو تاي ديگر كاراتا و سوشروتا بوده‌اند، نك‌). مؤلف رساله‌اي در طب‌، به نام اشتانگاسامگراها3، كه مي‌توان آن را به مجموع هشت بخش‌ (طب‌) ترجمه كرد.
رسالهٴ ديگري به نام لب الباب هشت بخش‌4 از قرار معلوم از آثار بعدي است كه از آن اقتباس‌ شده است‌. سراسر آن منظوم است‌، حال آن كه اثر سابق قسمتي منثور و قسمتي ديگر منظوم‌ است‌. تصور مي‌شود كه رسالهٴ دوم به وسيلهٴ مؤلف ديگري تأليف شده‌، يعني واگبهاتاي كهتر.
واگبهاتاي مهتر مسلماً و واگبهاتاي كهتر احتمالاً بودايي بوده‌اند. پزشكان هندي متأخر اثر اولي‌ را واگبهاتاي اخير ناميدند. جالب توجه است كه رسالهٴ دومي به تبتي ترجمه شد.

چئائو يوآن - فانگ‌

چئائو يوآن - فانگ‌5 در حدود 605 تا 609 برآمد. پزشك چيني‌. مؤلف رساله‌اي در طب نظري‌، به نام پينگ - يوآن - هو - لون‌6، كه در اثناي 605 تا 609 در 50 قسمت نوشته شده است‌. حاوي‌ توصيف هفت نوع ناراحتي‌هاي تناسلي و مجاري ادراري‌7؛ زرد زخم مسري‌8؛ شپشك‌9؛ جرب‌10. قسمت 27 از بيماري‌هاي مو گفت‌وگو مي‌كند؛ قسمت 28 از بيماري‌هاي چشم‌؛ قسمت‌

1 .در مورد ترجمهٴ اسلامي ستهٴ عشر جالينوس نك‌:
(L. Leclerc: Medecine arabe (vol. I, 38-55, 1876
Vagbhata .2
Ashtangasamgraha .3
Ashtangahridayasamhita .4
Ch'ao Yuan-fang .5
Ping-yuan-hou-lun .6
genito-urinary .7
impetigo contagiosa .8
9 sandlice. ، معادل شپشك از روي حدس و گمان گذاشته شده‌، نه يقين‌. - م‌.
scabies .10