دست نيست كه او منسوب بدين خانواده‌ٴ معروف اهل روم باشد. در 1247، يا پيش از آن زاده‌ شد؛ به صومعه‌ٴ اوگوستيني پيوست‌، نزد قديس توما تحصيل كرد، مقارن سال 1282، معلم‌ خصوصي فيليپ خوب بود (تولد 1268؛ فيليپ چهارم پادشاه فرانسه از 1285 تا 1314)؛ در پاريس تدريس كرد، ولي به خاطر هواداري از قديس توما در برابر استفان تامپيه‌، اسقف پاريس‌، در دانشگاه پاريس دچار زحمت شد، تا در 1285، از هواداري او دست كشيد و توانست درجه‌ٴ دكتري خود را بگيرد. در 1291، در بايو، نورماندي بود. در 1292، رئيس فرقه‌ٴ اوگوستيني‌، و در 1295، اسقف اعظم بروژ شد؛ در 1316، فوت كرد.
2. آيين تومايي و مخالفت با ابن رشد ــ اَجيديو فيلسوفي پيرو توما، ولي التقاطي بود. نوشته‌هاي او در رد استفان تامپيه‌، هم‌چنين در رد ابن‌رشديان پاريس احتمالاً در شمار نخستين‌ آثار اوست‌. مهم‌ترين اين آثار رساله‌ٴ او در رد اعتقاد به درجات و تعدد حقيقت است‌؛ و در آن‌ اعتقاد استفان تامپيه به كثرت حقيقت را كفر شمرده است‌. اين رساله بود كه موجب محروميت‌ موقت وي شد؛ بنابراين در 1281، يا پيش از آن‌، نوشته شده بود.
3. شرح‌هاي آثار ارسطو ــ ظاهراً اجيديو تمام آثار ارسطو را شرح داده است‌، از جمله‌ قسمت‌هايي را كه قبلاً (يعني در 1215)، ممنوع شده بود. از برخي از شرح‌هاي او كه فقط عنوانش را مي‌دانيم ذكري نمي‌شود ( ¿ كتاب‌نامه‌).
4. طبقه‌بندي معارف ــ كتاب اجزاي فلسفه و اختلافات و تمايزات علوم‌، كه در حدود 1280، نوشته شده اقدامي اصيل در زمينه‌ٴ اين موضوع قديمي است‌، و آخرين رساله‌ٴ قرون وسطايي به‌ شمار مي‌رود كه در اين زمينه تا حدي اصالت دارد.
5. ساير آثار فلسفي ــ دو رساله‌ٴ ديگر، يكي شامل سيزده مسئله و ديگري شامل بيست و دو قضيه است‌، كه يكي از آنها به عبري ترجمه شد.
6. آثار الٰهي ــ آثار الهٰي اجيديو طبعاً مطابق معمول شامل شرح كتاب‌هاي مقدس و عبارات‌ پطروس لومباردي است‌، كه اين آخري مهم‌ترين كار او در اين زمينه است‌.
7. اصول كشورداري ــ اَجيديو اندكي پيش از 1285، براي شاگردش‌، فيليپ‌، رساله‌اي در باب‌ آيين كشورداري نوشت‌، كه بيشتر براساس سياست مدن و اخلاق ارسطو، و آيين كشورداري‌ قديس توما است (هر چند با كتاب اخير تفاوت زيادي دارد). سه باب اول آن به ترتيب مربوط است به اداره‌ٴ نفس‌، اداره‌ٴ خانواده‌، و اداره‌ٴ امور عمومي‌، يا به اصطلاح مربوط است به اخلاق‌، تدبير منزل‌، و سياست‌. باب دوم در سه قسمت است درباره‌ٴ زن و شوهر، پدر و پسر (شامل‌ بررسي تربيت جسمي‌، فكري‌، و اخلاقي دختر و پسر در سنين مختلف‌)، ارباب و خدمتكار. افكار سياسي او خيلي مترقي‌تر از كتاب گنجينه‌ٴ لاتيني بود. او اعتدال زيادي نشان داد و حس‌ قضاوتش از مداراي مسيحي برخوردار بود.