آن‌جا ديده مي‌شود! به ياد او نمازخانه‌اي ايجاد شد كه تصويرش در آن‌جا به چشم مي‌خورد. آرامگاهش در نقطه‌ٴ دوردستي در نزديكي سو ـ وُن قرار دارد.
در اواخر دوران سلسله‌ٴ كوريو، به خيلي از ادبا برمي‌خوريم‌: لي چئي ـ شي‌يِن (چهاردهم ـ1) وفات‌: در سال 1367، كه از جهتي استاد او بود. پو يين‌، كه هم اكنون از او سخن گفتيم و او رهبر نسل خويش بود. لي چئونگ جن (1347ـ1397) معروف به تئائو يين با او ارتباط داشت‌؛ لي‌سه (1328ـ1396) معروف به مو يين و چي تسئاي‌ِ ميهن‌پرست معروف به يه يين‌. سه تن‌ اولي را غالباً سه يين مي‌نامند و گاه چهارتاشان را چهار يين‌. آخري بيشتر ميهن‌پرست بود تا اهل‌ فضل و از او نوشته‌هاي كمي بر جاي مانده‌؛ در عوض مو يين نويسنده‌اي پركار بود و آثارش ب‌25 جلد مي‌رسد. شاعر جواني را هم مي‌توان با اين عده ذكر كرد به نام چي يوآن چين‌ (1352ـ1409) معروف به يوآنگ تسئون‌، كه در خدمت سلسله‌ٴ لي بود و شهرت و آثارش به‌ چين راه يافت‌.