از آثار تأليفي خود او كتاب گران‌بهايي درباره‌ٴ اوزان و مقادير است‌، كه در آن اوزان مورد استفاده‌ٴ پزشكان را كه داراي منشأ عربي‌، عبري‌، يوناني‌، مصري و لاتيني قديم است برشمرده‌؛ هم‌چنين رساله‌اي درباره‌ٴ ضمادها و مرهم‌ها. ترجمه‌ٴ ناقصي از رساله‌ٴ اخير به زبان عبري در دست‌ است كه نام مترجم در آن ذكر نشده‌. دينو در كتاب جراحي خود مي‌گويد كتابي درباره‌ٴ تأمين‌ سلامتي نوشته است‌، ولي جز اين اطلاعي از اين كتاب در دست نيست‌.
كتاب‌هاي او تحت نفوذ گرايش‌هاي فلسفه‌ٴ مدرسي است‌. او كوشيد از طريق اخترگويي ثابت‌ كند كه نطفه‌ٴ بيماري‌هاي ارثي در نقطه‌ٴ خاصي از قلب جاي دارد. همه‌ٴ گياهان و جانوراني كه از تخمكي زاده مي‌شوند ولادت خود را مرهون نوعي تخميرند.
او شرحي هم بر سرود عاشقانه‌ٴ گويدو كاوالكانتي‌، شاعر فلورانسي گيبليني (متوفا 1301)، هوادار امپراتور و دوست دانته نوشت‌.

گـوليلمـوي وارينيـايـي‌

گوليلموي وارينيايي‌،1 پزشك ايتاليايي‌، در بولونيا برآمد و در سال 1339 (نه 1330) در آنجا درگذشت‌. او كه درحدود سال 1270 به دنيا آمد، پسر بارتولومئوي وارينيايي بود. پسران او پي‌يترو و ماتئو هم در بولونيا استاد پزشكي بودند.
گوليلمو زير نظر تادئو آلدروتي (سيزدهم ـ 2) تحصيل كرد و مقارن سال 1302 استاد مدرسه‌ٴ پزشكي بولونيا بود. احتمالاً پدرش پزشك بهتري بود، ولي در قرون بعدي چندان‌ شهرتي نيافت‌، زيرا كتاب‌هايش منتشر نشده بود.
او زماني در زارا در خدمت ملاندينو، امير كرواسي و بوسني بوده و در سال 1319 كتاب‌ اسرار فضيلت علم طب در معالجه‌ٴ بيماري‌هاي مختلف را به او اهدا كرده است‌.
كتاب ديگر او به نام كار پزشكي شبيه كتاب جان گادسدني است‌، ولي جنبه‌ٴ تجربي بيشتري‌ دارد. گوليلمو بيشتر مطالب خود را از سيرانيدس (كورانيداس‌) و از نويسندگان عربي گرفته است‌. بسياري از معالجات او تحت تأثير درمان‌هاي خرافي يا مضحك است‌.
(سودهوف درمورد اين اظهار ترديد دارد، كه او عقيده داشته بايد بيمار طاعوني را از ديگران‌ جدا كرد.)2

نيكـولـوي سـانتـا سـوفيـايـي‌

پزشك ايتاليايي (متوفا در فاصله‌ٴ سال‌هاي 1350 ـ 1353).

Guglielmo da Varignana .1
Karl Sudhoff: Pestschriften nach der Epidemie des "Schwarzen Todes" 1348(AGM 16,122,1925).2