1. جالينوس‌: كتاب كافيه بتعارف‌الانسان و ذنوبه و عيوبه (چگونه انسان گناهان و عيب‌هايش را تشخيص دهد). ترجمه‌ٴ توماس رُهاوي و اصلاح حنين بن اسحاق‌.
2. كتاب جالينوسي منحول‌: كتاب‌الاقتصاد، كه مفهوم تحت‌اللفظي آن تدبير منزل در نظر گرفته‌ شده است‌؛ حال آن كه ،علاوه بر تدبير منزل‌، شامل تدبيرهاي اخلاقي و بهداشتي هم هست‌. اين‌ رساله تلخيص لاتيني از ترجمه‌ٴ عربي رساله‌اي يوناني است منسوب به بروسون فيثاغوري‌، كه‌ جز اين درباره‌اش چيزي نمي‌دانيم‌. متن يوناني گم شده‌، مگر چند سطري از آن كه در جُنگي‌ متعلق به يوانِس استوبايوس (نيمه‌ٴ دوم سده‌ٴ پنجم‌) باقي است‌، ولي ترجمه يا اقتباس عربي و عبري آن در دست است‌.
3. ابن سينا: أرجوزةٌ في‌الطب‌، همراه با شرح ابن رشد بر آن (1280 يا 1284)، كه منظومه‌ٴ طبي مهمي است‌. ارجوزه به شعري اطلاق مي‌شود كه در بحر رجز و معمولاً براي مقاصد تعليمي سروده شده باشد. در مورد اين ترجمه بايد گفت كه آرمانگو آن را از عبري برگردانده‌ است‌، نه از عربي‌.
4. ابن ميمون‌: مقاله في تدبيرالصحة (1290).
5. ابن ميمون‌: السموم و المُتَحَرِّز. اين ترجمه در 1307، براي كلمنت پنجم انجام شده است‌.
6. يعقوب بن ماهر (مَخير)، رساله‌ٴ در باب تربيع دايره‌، ترجمه از عبري به لاتيني در 1299، در مونپليه به وسيله‌ٴ يعقوب و آرمانگو.
كليات ابن رشد را آرمانگو ترجمه نكرد، بلكه اين كار به وسيله‌ٴ يك يهودي به نام بوناكوزا صورت گرفت (بالاتر را بينيد).
آرمانگو مجموعه‌اي از نسخه‌هاي طبي‌1 تدوين كرد كه استوره فرحه (نيمه‌ٴ اول سده‌ٴ چهاردهم‌)، آن را به عبري ترجمه كرد. متن لاتيني گم شده‌؛ ولي به نظر مي‌رسد همه‌ٴ ترجمه‌ها از روي متن عبري انجام شده است‌.

هرمان آلماني‌2

مترجم آلماني‌، كه احتمالاً با كمك مترجمان مسلمان از عربي به لاتيني ترجمه مي‌كرد. در 1240 يا 1256 در طليطله برآمد؛ در خدمت مانفرد (پادشاه ناپل از 1258 تا 1266) بود؛ در 1272، هنگامي كه اسقف آستورگا (در ليون‌)، بود درگذشت‌. گويند از معلمان بيكن بود؛ به هر صورت بيكن ترجمه‌هاي اورا مي‌شناخت‌. اين كتاب‌ها را ترجمه كرد:

De remediis .1
Hermann the German, Hermanus Alemannus (Germanicus ,Teutonicus) .2