او تأليفاتي هم در نحو، فقه‌، عرفان و خواب‌گزاري دارد.
نحو: تحفة الوُرديه كه اقتباسي است از الفيه‌ٴ محمد بن عبدالله طائي جياني (1203 ـ 1273 م‌/ 600 ـ 672 ه ق‌).
تاريخ‌: تتمة المختصر في اخبار البشر. مختصر تاريخ ابوالفدا و ذيل آن تا سال 1349 ـ 1348م‌/ 749 ه ق‌.
فقه‌: البهجة الورديه كه در آن الحاوي الصغير عبدالغفار بن عبدالكريم قزويني (متوفا 1266) را به نظم‌ درآورده است‌. كتاب المسائل المُلقّبات الورديه في الفرائض به نظم درباره‌ٴ قوانين ارث‌، و غيره‌.
در جواني كتابي در خوابگزاري نوشت به‌نام المقدمة (الالفيه‌) الورديه (يا منظومه في تعبير الروٴيا). الشهاب الثاقف والعذاب الواقف رساله‌اي در تصوف است‌.
جالب است كه عنوان بسياري از آثارش حاوي نام اوست‌، و اين غيرمرسوم بود و معمولاً عنوان رساله را به‌نام خاصي يا به‌نام ولي‌نعمت خود موسوم مي‌ساختند. اين نشان مي‌دهد كه‌ ابن وردي در زمان خود، داراي شهرت و اعتبار چشم‌گيري بوده است‌.
تأليف خريدةالعجائب را به غلط به او نسبت داده‌اند. اين كتاب را ابن وردي ديگري (برآمدنش‌1446م‌/ 850 ه ق‌) تأليف كرده است‌، كه در آن باره يادداشت مربوط به ابن شبيب را ببينيد. اين‌ هم پيوسته موجب اشتباه مي‌شود، چون اشاره به ابن وردي تقريباً هميشه اشاره به‌ خريدةالعجايب است‌، يعني اشاره به ابن وردي صغير يا از اين طريق به ابن شبيب است‌.
اين دو ابن وردي مدتي مرا گيج كرد، زيرا در فاصله‌ٴ يك قرن از يكديگر نامي بسيار مشابه‌ دارند؛ نامشان را براي مقايسه در اينجا ذكر مي‌كنم‌، همراه با مشخص كردن موارد افتراق نام‌هاشان‌.
زين‌الدين ابوحفص عمر بن مظفر بن وردي قرشي بكري معري شافعي (متوفا 1349).
سراج‌الدين ابوحفص عمر بن محمد بن وردي قرشي بكري معري حلبي (برآمدنش 1446).1
براساس تاريخ بروكلمان اين دو نام حتي شباهت بيشتري دارند، چون هر دو را عمر بن مظفر ذكر مي‌كند. من براساس فهرست نسخه‌هاي عربي موزه‌ٴ بريتانيا دومي را عمر بن محمد نوشته‌ام‌(2، 715، 1901). هرگز به دو نام عربي تا اين حد شبيه به هم برنخورده‌ام‌. ممكن است آنها را در اثر اشتباه با هم درآميخته باشند.

ذَهَـبي‌

شمس‌الدين ابوعبدالله محمد بن احمد ذهبي تركماني شافعي‌، محدث و مورخ مسلمان ترك (1274 ـ 1348م‌/ 673 ـ 748 ه ق‌).
ذهبي در اكتبر 1274 م‌/ ربيع‌ثاني 673 ه ق در دمشق يا ميافارقين زاده شد؛ در دمشق نزد

1 .بايد توجه داشت كه تنها تفاوت در نام ديني آنهاست (زين‌الدين و سراج‌الدين‌) وگرنه هر دو هم حلبي و هم شافعي بوده‌اند.