قبلاً از مدرسه‌ٴ هشت‌زبانه كه فيليپ دو مزير در حدود 1384 خواب ايجاد آن را مي‌ديد، ياد كرديم‌، مدرسه‌اي كه نوعي سرمشق براي مدرسه‌ٴ ويژه‌ٴ زبان‌هاي زنده‌ٴ شرقي‌1 بود. ارمني يكي از زبان‌هاي هشتگانه‌ٴ موردنظر فيليپ بود و بقيه عبارت بود از كلداني‌، عربي‌، مغولي‌، عبري و غيره‌.2 روٴياي فيليپ تحقق نيافت‌، مگر به‌صورتي خام توسط فرقه‌هاي ديني (بيشتر دومينيكيان‌ و فرانسيسيان‌) كه مبلّغ تربيت مي‌كردند.

16. گرجي

¿ فصل اول‌.

17. سرياني

¿ فصل اول‌.

18. قبطي

¿ فصل اول‌.

19. حبشي

¿ فصل اول‌.

19. م زيريايي

از اين رو زيريايي را زير شماره‌ٴ 19 مكرر آوردم كه در فصل اول از آن ذكري نشده و نخواستم كه‌ شماره‌گذاري مغشوش شود، زيريايي را در اين‌جا در آخر زبان‌هاي مسيحي قرار دادم‌، زيرا به‌طور عمده براي مقاصد مسيحي به كار مي‌رفت‌. رده‌بندي ما بيشتر منطقه‌اي و ديني است تا زبان‌شناختي‌. زيريايي يك زبان فينواويغوري است و تنها زبان اين خانواده كه در اين عصر موردتوجه قرار گرفته‌است‌.
قديس استفان پرمي در سال 1372 الفبايي براي نوشتن اين زبان ابداع كرد. هدف او تبليغ‌ ديني و آموزش قوم زيريايي بود كه در جنوب روسيه زندگي مي‌كنند.

1. مجلس كنوانسيون فرانسه آن را در 1795 ايجاد كرد.
2. و غيره حاكي از بي‌اطلاعي من است‌. نه لوفران و نه يورگا ذكري از زبان‌هاي ديگر نكرده‌اند.