او مدعي شد داروها اخلاط را با نيروي ويژه‌ٴ خود به‌همان صورتي جذب مي‌كنند كه آهن‌ربا آهن را.1
او هم مانند استادش تادئو معتقد بود بايد براي استفاده‌ٴ دانش‌جويان پزشكي تصاوير كالبدشناسي فراهم گردد؛ هم‌چنين‌، براي دانشجويان رشته‌ٴ پزشكي تحصيل مقدمات رياضي‌ ضروري است‌. از سوي ديگر، كتاب او بيش از استادش حاوي فلسفه‌ٴ نظري است‌. بارها به آثار بوئتيوس‌، استادان سالرنو و مشاهير يونان و عرب اشاره كرده است‌.

مـونـدينـو فـريـولانـو2

موندينو فريولانو (فريولي بخشي در شمال خاوري وروناست‌؛ موندينو مختصر شده‌ٴ ريموندو يا ريموندينوست‌.) پزشك ايتاليايي (متوفا حدود 1340).
او را نبايد با موندينو دِلوتسي يا با موندينو فريولانوي ديگري كه در نيمه‌ٴ دوم سده‌ٴ چهاردهم‌ در پادوا پزشك بود اشتباه كرد.
موندينو فرزند گيللمو اهل سيويداله دل فريولي بود. درباره‌ٴ اوايل عمرش هيچ نمي‌دانيم‌. مقارن سال 1307 در پادوا استاد پزشكي بود و در آنجا با پي‌يتروي آبانويي ارتباط داشت‌. همه‌ٴ عمرش را در يك دانشگاه سپري كرد و درحدود سال 1340 وفات يافت‌.
مهم‌ترين تأليف موندينو تلخيص مترادفات پزشكي سيمونوي جنوايي بود، كه در حدود سال‌1321 آن را به انجام رساند. او برخي فصول كتاب سيمونو (سيزدهم ـ 2)، را تلخيص كرده و به‌ برخي ديگر مطالب زيادي افزوده است‌؛ مثلاً فهرست اوزان و مقادير افزايش چشم‌گيري يافته است‌.
ويكرز هايمر مي‌گويد موندينو موٴلف نسخه‌اي خطي در كتاب‌خانه‌ٴ اسكوريال است‌، تحت‌ عنوان توضيح مختصر درباب مقاله‌هاي دوم تا چهارم از فن اول قانون ابن‌سينا، كه در سال 1316 به‌ اتمام رسيده است‌.
ممكن است او موٴلف كتاب ديگري به‌نام قيافه‌شناسي هم باشد.
ماتسوچلي شرح قانون جامع ماسويه كهين (يازدهم ـ 1) را هم به او نسبت داده‌، كه در واقع‌، تأليف موندينو دِلوتسي است‌.

بـارتولومئـو دا وارينيـانا

بارتولومئو دا وارينيانا.3 پزشك ايتاليايي (متوفا 1318).

1. م‌. ث‌. ولبورن در نوشتن اين يادداشت شركت داشته است‌.
Mondino Friulano, M. de Foro Julio, Mundinus Friuliensis, Giovanni Mondino da Cividale del Friuli .2
3.اين يادداشت راجع به بارتولومئو مقدم بر پسرش گيللموست‌، زيرا دومي در شمار ساير ((استادان‌)) آمده‌، حال آن‌كه اولي در زمره‌ٴ كالبدشناسان است‌. وقتي‌ شخص از اين موضوع آگاه باشد، ديگر چندان اهميتي ندارد.