1) موسيقي نظري كه در سال 1323 در سوربن پاريس نوشته شده و رساله‌ٴ معروفي است كه‌ هشتاد سال بعد (1404)، پروسدوچيمو دو بلدوماندي (حدود 1375 ـ 1428) آن را شرح كرد و پيش از پايان سده‌ٴ پانزدهم چاپ شد.
2) آينه‌ٴ موسيقي‌، كه گاه تاريخ نگارش آن سال 1321 ضبط شده و بنابراين مقدم بر 1 بوده‌ است‌. دلايل محكمي در دست است كه اين رساله بعداً نوشته شده است‌. به عقيده‌ٴ گروسمان‌(1924)، آينه‌ٴ موسيقي را ژان دو مور ننوشته‌، بلكه تأليف شخصي به‌نام ياكوبوس لي‌يِـژي است‌ كه در پاريس تحصيل كرد، در آنجا تحت تأثير پي ير دو لاكروا1 قرار گرفت‌، آن‌گاه به لي‌يِژ بازگشت و در حدود 1330 در سن پيري آينه‌ٴ موسيقي را نوشت‌. حقيقت هرچه باشد، اين رساله‌ در هفت مقاله است كه پنج مقاله‌ٴ اول آن راجع به نظريه و دو مقاله‌ٴ بعدي درباب موسيقي عملي‌ است‌. مقاله‌هاي نظري درباره‌ٴ مفاهيمي از قبيل فواصل‌، نسبت‌ها، هم‌صدايي‌، تناسب اصوات‌، گام و دانگ بحث كرده و بيشتر اقتباس از بوئتيوس است‌. مقاله‌ٴ ششم به موسيقي كليسا اختصاص يافته است كه در آن آراي بوئتيوس و سپس گويدوي آرتسويي (يازدهم ـ 1)، و مكتب‌ او و سرانجام ((موسيقي جديد)) را شرح مي‌دهد. ظاهراً ژان با آخري ميانه‌ٴ خوبي نداشته و مخالف نوآوري بوده است ـ از قبيل مبالغه در آواز با صداي زير، كاربرد زياد حشو و زوايد و نت‌هاي ناهمخوان‌، ترك ارگ قديمي و جانشين كردن موتت و كانتيلِنا. ادعا شده (و اين ادعا قرن‌ها تكرار شده است‌) كه ژان نت‌هاي موسيقايي را ابداع كرد. او خودش اين ابداع را به‌درستي‌ به گويدو نسبت داده است‌. هم‌چنين گفته شده كه او نت‌نويسي موسيقي را اصلاح كرد. نيز ابداع‌ آلات موسيقي مختلفي بدون ذكر جزئيات به او نسبت داده شده است‌. ديده مي‌شود كه موٴلف‌ آينه‌ٴ موسيقي چيزي ابداع نكرده و اساساً او شخصي محافظه‌كار بوده كه تأثيرش بيشتر بازدارنده‌ بوده تا پيشرو؛ او به نوآوري‌هاي موسيقي جديد تاخته‌، از جمله به‌كار فيليپ ويتري‌، و موسيقي‌دانان را به پيروي از فرانكوي كلني (دوازدهم ـ 2)، نخستين بنيان‌گذار موسيقي وزني در اروپاي مسيحي فرا خوانده است‌.
رساله‌هاي موسيقي ديگري به ژان دو مور منسوب است (بدون چاپ انتقادي آنها تشخيص‌ اصالت آنها مشكل خواهد بود). ژان استفاده از آلتي با چهار سيم و آلت ديگري با نوزده سيم را پيش‌نهاد كرده است‌. سيم‌ها به‌وسيله‌ٴ كليدهايي به ارتعاش درمي‌آمدند؛ بنابراين آنها را مي‌توان‌ سَلَف‌ِ كلاويكورد دانست‌.

پي‌ير ويدال‌

دومينيكي پرونسي‌، منجم (برآمدنش 1311 ـ 1318).

1. او اهل آميان بود و در آينه‌ٴ موسيقي به‌عنوان آهنگ‌سازي كه از قواعد فرانكو پيروي مي‌كرد تحسين شده است‌. (Reese (p. 318, 331, 340, 1940