6 مكرر. پيمان عشق‌. اين تصنيفي منثور است كه از نزديك (و گاه عيناً) ترجمه‌ٴ چاسر از تسليات فلسفه بوئتيوس را دنبال مي‌كند. پيمان عشق در سه باب است و باب سوم بيشتر اقتباس از قديس آنسلم (يازدهم ـ2) است و عنوان آن به مفهوم مشاهده‌ٴ عشق آسماني است‌. نويسنده در زندان به اميد تغييري در مدار بخت خويش است و براي ياري به درگاه مارگارت بنده‌ٴ محبوب‌ خداوند دعا مي‌كند. عشق آسماني به ياري‌اش مي‌آيد ... اثر مبهم و نامربوط و فاقد وحدت در محتوا و شكل است‌.
در نخستين چاپ مجموعه‌آثار چاسر، اين اثر شامل 145 صفحه است (چاپ ويليام ثين‌، لندن 1532). از آن زمان تا سال 1844 آن را از آثار معتبر چاسر مي‌دانستند و حتي در شرح‌حالش به آن استناد مي‌كردند. اينك پذيرفته شده كه موٴلف آن توماس آسك بوده‌،1 كه از منشيان مورد اعتماد جان دو نرثمپتن (برآمدنش 1376ـ1390)، شهردار لندن در يك دوره‌ٴ بحراني به شمار مي‌رفت‌؛ توماس به اربابش خيانت كرد و در چهارم مارس 1388 اعدام شد. پيمان عشق احتمالاً در طي دوران توقيف پيش از اعدام نوشته شده است‌.
7. تصويرگري‌. ماريُن هَري اسپيلمان تصويرهاي چاسر را مورد پژوهش قرار داده و نتيجه‌ٴ آن از سوي انجمن چاسر (سري 2، ش 31، لندن 1900) انتشار يافته است‌؛ هم‌چنين با عنوان‌ سخنراني‌هاي يادبود چاسر در انجمن سلطنتي ادبيات توسط پرسي ايمس (لندن 1900) منتشر شده است‌. در آن مجموعه مقاله‌ٴ اسپيلمان در صفحات 111 ـ 141 با 10 تابلو چاپ شده است‌.
اسپيلمان نتيجه مي‌گيرد كه تصوير معروف به هاكلِوْ (يا اُكلِوْ) تنها تصوير اصيل است‌. اين‌ تصوير رنگي در حاشيه‌ٴ درباب آيين شهرياري توماس هاكلِوْ (1370؟ـ1450؟) در نسخه‌ٴ خطي‌4866 موزه‌ٴ بريتانيا قرار دارد كه در سال 1411ـ1412 كتابت شده است‌. در آن تصوير نيم‌تنه‌ٴ چاسر ديده مي‌شود. اين در ميان تصويرهاي ده‌گانه‌ٴ فهرست تصاوير اسپيلمان تصوير شماره‌ٴ 1 است‌. شماره‌ٴ 7 در آن فهرست معروف به تصوير سِدون است‌، به‌نام يكي از آخرين مالكانش‌ جان پ‌. سِدون معمار. سِدون آن را به فيرفاكس موري فروخت و او به چارلز اليوت نُرتَن‌. نُرتَن‌ در سال 1908 آن را براي كتاب‌خانه‌ٴ دانشگاه هاروارد به ارث گذاشت‌. اين تصوير شباهت‌ نزديكي با تصوير هاكْلِو دارد. اسپيلمان نتيجه مي‌گيرد: ((علي‌ٰرغم قدمت آشكار و شايسته‌ٴ توجه‌ بودنش‌، برايش هيچ اعتباري نمي‌توان قايل شد.)) ما آن را اين‌جا (ش 25) با اجازه‌ٴ كتاب‌خانه‌ٴ هاروارد منتشر مي‌كنيم‌، زيرا واقعاً جالب و تا حد معقولي قابل قبول و به‌ويژه براي هاروارديان‌ محبوب است‌.

1. نسبتي با آدام آسكي (حدود 1362ـ حدود 1430)، موٴلف تاريخ لاتيني انگلستان از سال 1377 تا 1404 ندارد، كه در آن اعدام توماس آسكي ذكر شده است‌.
آدام اهل آسك (مُنماوْث‌شاير) بود و توماس اهل لندن‌.