و صادق است‌؛ از روش انتقادي پيروي مي‌كند و سبكش محكم و گيراست‌. پدرو لوپِز دوآيالا را تنها براساس تاريخش‌، بايد برجسته‌ترين نويسنده‌ٴ اسپانيايي عصر خود به شمار آورد.
كتاب پرندگان شكاري او رساله‌اي در بازداري است‌، كه در سال 1386 در دوران اسارت‌ موٴلف در پرتغال تأليف شده و خيلي ماهرانه‌تر از كتاب بازداري دُن خوان مانوئل (چهاردهم ـ1)، است كه حدود شصت سال پيش از آن تأليف شده بود. به گواهي يك دوجين نسخه‌هاي خطي‌ موجودش‌، محبوبيتي بيشتر هم داشت‌. اين كتاب در 47 فصل است و هر فصل به يكي از پرندگان شكاري‌، بيماري‌هاي آن (و درمان هريك‌) اختصاص دارد. فصل 46 درباره‌ٴ پيوند زدن‌ پرهاست كه قديمي‌ترين اشاره به آن در آثار مكتوب است‌. براي توجه خوانندگاني كه بازدار نيستند، بايد گفت اين كار اصلاح بال يا دم پرنده با يك يا چند پر خارجي است براي افزايش‌ توانايي پرواز آن‌.1
كتاب سومي به زبان اسپانيايي درباره‌ٴ بازداري‌، كه در تاريخي نامعلوم به‌وسيله‌ٴ خوان دوسان‌ فاهاگون (ساهاگون‌، سان فاگوند) نوشته شده‌، بيشتر و به‌صورتي ناشيانه اقتباس از كتاب بازداري‌ لوپز است‌. د. بِلتران دو لا كووا، نخستين دوك آلبوكرك (وفات‌: 1492) بر هر دو كتاب شرح‌ نوشت‌.
شعرهاي درباري منظومه‌اي هجايي است كه لوپز دوآيالا در دوره‌هاي مختلف نوشته و در حدود 1403 به اتمام رسانده است و توصيفي است طنزآلود از زندگي درباري و به‌طور كلي‌ زندگي مردم اسپانيا. موٴلف كشيشان‌، وكيلان‌، تاجران‌، درباريان و سياست‌پيشگان را به يك سان‌ به‌باد انتقاد گرفته و بر كسي‌، حتي برخودش ابقا نكرده است‌، چون عيب‌ها و نقص‌هاي خودش را هم با خلاقيتي آرامش‌بخش محكوم مي‌سازد. به‌خاطر تأليف آن به‌صورتي نامنظم (كه در مدتي‌ نسبتاًطولاني و با وقفه‌هاي گوناگون همراه بود) اين منظومه چند گونه و ناهمسان است و علاوه بر هجو شيوه‌هاي معاصر، شامل قطعه‌هاي مذهبي و اخلاقي و بخش‌هاي غنايي است‌؛ به ويژه به‌صورت سرودها و خطابه‌هايي براي خدا و مريم عذرا.
لوپز كتاب‌هاي لاتيني مختلفي را به زبان اسپانيايي ترجمه كرد، از قبيل‌:
1. ليوي (اول ـ2 ق م‌): دهه‌هاي اول‌، سوم و چهارم كه از روي ترجمه‌ٴ فرانسه‌ٴ پير بارسوير در حدود 1351ـ 1355 ترجمه شده است‌.
2. والريوس ماكسيموس‌: مترجم واقعي محقق نيست‌.
3. بوئتيوس (ششم ـ1): تسليات فلسفه‌.

1. كيسي وود و ف‌. مارجوري فايف در ترجمه‌ٴ فن شكار فردريك دوم از اين واژه تعريف بهتري داده‌اند: ((اصلاح پر شكسته با اتصال بخشي از پر ديگر به آن‌ به‌وسيله‌ٴ ميله يا سوزن‌.))