رياضيدان يهودي ديگر، ابراهيم بن عزرا بود. او رساله‌هايي در باب رياضيات‌، اخترگويي‌، تقويم‌، و اسطرلاب نوشت‌. مثلاً در 1148، در لوكا، هشت جزوه در باب اخترگويي تأليف كرد.
اين جزوه‌ها رواج بسيار يافت و گواه آن تعداد ترجمه‌هايي است كه به‌زبان فرانسه‌، لاتيني و كاتالان صورت گرفته است‌. آنها از مآخذ عربي اقتباس شده‌بود و بدين‌ترتيب به انتشار اخترگويي اسلامي در باختر كمك زيادي كرد. ابن عزرا به حساب كاربردي و نظريه‌ٴ اعداد علاقه‌ٴ زيادي داشت‌. تمايل ابن عزرا به رازورزي‌، او را به تحقيق در خواص جادويي اعداد و مربع‌هاي‌ وفقي كشاند. وي يك نوع دستگاه عددشماري ده‌دهي را توضيح داد و تركيب n شيئي را با r در يك زمان مورد تحقيق قرار داد ؛ و مي‌دانست كه
C n,r = C n,n-r و غيره است‌.
توجه به اين امر حايز اهميت است كه آثار علمي ابراهيم برحيه و ابراهيم ابن عزرا نه به عربي‌ بلكه به عبري نوشته شده بود. اينها، قديمي‌ترين آثار علمي در آن زبان به‌شمار مي‌رفت‌. اين مرز مشخصي بود در تاريخ فكري يهود، چون جدايي تدريجي آن را از اسلام نشان مي‌داد.

4. بيزانس‌. درباره‌ٴ رياضيات بيزانسي چندان چيزي نمي‌توان گفت‌. همه‌ٴ آنچه توانسته‌ام‌ به‌دست آورم منظومه‌اي است در اخترگويي از پرودروموس‌؛ و منظومه‌ٴ ديگري از اسحاق‌ تزتزس‌، يا به احتمال بيشتر از برادر جوان‌ترش يوآنس‌. شرحي بر كتاب بطليموس به همين‌ يوآنس منسوب است‌.

5. لاتين‌. تعدادي رساله‌هاي ناشناس لاتيني از اين عصر (يا بهتر است بگوييم از سده‌ٴ دوازدهم‌)، مربوط است به حساب رومي‌، حسابداري‌، حساب هندي‌، محاسبه و غيره‌. ولي هيچ‌كدام داراي‌ چنان اهميتي نيست كه توجه ما را از رساله‌هاي داراي موٴلفان شناخته‌شده به‌خود معطوف سازد.
پدرو آلفونسو يهودي نومسيحي زيجي تأليف كرد و رساله‌اي درباره‌ٴ اخترشناسي براي‌ مشائيان نوشت‌. امكان دارد كه اينها در اصل به عربي يا عبري نوشته شده باشد، در هر صورت‌ رساله‌اي از او در باب صورت فلكي اژدها (تِنّين‌) در 1120 را والْكِر (والكر مالورني‌) به لاتيني‌ ترجمه كرد، يا دست‌كم به اقتباس از رساله‌اي پرداخت كه ديگري و احتمالاً خود پدرو آن را ترجمه كرده بود. اين والكر اخترشناسي واقعي بود كه در 1091 و 1092، خسوفي را در ايتاليا رصد كرد و استخراج جدول‌هاي قمر را براي سال 1109، به انجام رساند. در اين جدول‌ها از كسرهاي رومي استفاده كرد؛ ولي در رساله‌ٴ مربوط به سال 1120، درجه‌، دقيقه و ثانيه را به‌كار برد. تا جايي كه مي‌دانم‌، والكر نخستين اخترشناس انگليسي بود؛ هم‌چنين نخستين (يا از جمله‌ٴ نخستين‌) انگليسي بود كه به‌ترجمه يا اقتباس يك اثر عربي پرداخت‌.
زيج والكر زيج ديگري را به‌خاطر مي‌آورد كه اندكي بعد، يعني در 1140، به‌وسيله‌ٴ رمون‌ مارسيليايي تأليف شد. اين فقط اقتباسي از زيج زرقالي بود؛ و ظاهراً مورد توجه چنداني‌ قرار نگرفت‌.