احتمال دارد نسخه‌ٴ خطي در سال 1578 تكميل شده باشد. داروها به 62 رده و 16 گروه‌ تقسيم شده‌اند و گفته مي‌شود مجموع دستورهاي مصرف داروها به 11896 مورد بالغ مي‌شود. اشاره شده سيفيليس بيماري تازه‌اي است كه از جنوب آمده است‌. چاپ‌هاي آن حاوي تعداد زيادي تصوير است (742؟). پسر او، لي‌چي‌ين‌ـ يوان‌، كه همان شغل كلانتري را در سسو چيوآن‌ داشت‌، در سال 1596 درتقديم نامه‌ٴ كتاب به امپراتور وان لي (1573 ـ 1620) از پدرش با عنوان‌ ((پدر مرحومم‌)) سخن مي‌گويد؛ كتاب‌، سال بعد منتشر شد. از سوي ديگر، در مقدمه‌اي كه وانگ‌ شيه‌ـ چنگ رجل دولتي در سال 1590 نوشته‌، اظهار مي‌كند لي شيه‌ـ چن براي ديدار وي آمده‌ است‌. بنابراين لي‌شيه‌ـ چن در فاصله‌ٴ سال‌هاي 1590 و 1596 وفات يافته است‌.
گرچه پن تسئائو كانگ مو معروف‌ترين و پركاربردترين گياه‌نامه‌ٴ چيني است‌، ولي آخرين‌، كامل‌ترين و بهترينشان نيست‌.گفته مي‌شود كوانگ چيون فانگ پئوي 1630 كامل‌تر و دقيق‌تر است و بهتر چاپ شده‌، ولي تصوير ندارد. سپس در دايرةالمعارف تئو شو چي چئنگ 1726، 320 كتاب مصور به گياه‌شناسي اختصاص دارد. سرانجام ووچئي‌ـ چون (متوفا 1846) چيه وو مينگ شيه تئو كئائو را تأليف كرد، شامل 1800 ترسيم عالي‌، كه بسياري از آنها كار خود اوست‌. گفته مي‌شود اين بهترين تأليف چيني است‌.1
7. باغ‌هاي گياه‌شناسي‌. تاريخ باغ‌هاي گياه‌شناسي را مي‌توان تا روزگار باستان رديابي كرد، ولي‌ بدون دقت‌. به گفته‌ٴ ديوگنس لائرتيوس (سوم ـ 1)، تيوفراستوس (چهارم ـ 2 پ‌م‌) با كمك يكي‌ از شاگردانش به نام دمتريوس فالريوس‌2 باغي ترتيب داده بود. احتمالاً اين باغ در نزديكي‌ لوكئوم بوده است‌. پليني مهين (اول ـ 2) مي‌گويد (تاريخ طبيعي‌، باب 25، فصل 5) اغلب از باغ‌ گياهان دوستش آنتونيوس كاستور صدساله ديدار مي‌كرد. اين داستان‌ها به يكي از مشكلات ما دامن مي‌زند. يك باغ در چه صورت باغ گياهان ناميده مي‌شد؟ مثلاً آيا سبزي‌كاري‌اي كه از آن‌ خوب نگهداري مي‌شد، باغ گياه‌شناسي حساب مي‌شد، ولو اين كه گياه‌هايي از يك نوع به‌خوبي‌ دركنار هم كشت شده بودند و پزشكان براي افزايش معلوماتشان در زمينه‌ٴ ادويه‌ٴ مفرده مي‌توانستند از آنها بازديد كنند؟ يك‌چنين سبزي‌كاري‌اي تقريباً در هر صومعه‌ٴ منظمي وجود داشت‌.
تصوير دقيقي از يكي از اين‌ها، يعني نقشه‌ٴ باغ صومعه‌ٴ بنديكتي سن گال (در سويس‌) در اختيار ماست‌، كه در سال 820 به‌دستور گوتسبرت (مدير صومعه 816 ـ 836)3 فراهم شد. او

Couling p. 56-1917 .1
2. متولد حدود 345 پ‌م‌. مردي بسيار معروف در آتن (360 مجسمه به او اهدا گرديد!)، كه بعدها در مصر پناهنده‌ٴ سياسي شد و احتمالاً در آنجا يكي از بنيادگذاران كتابخانه‌ٴ بزرگ اسكندريه بود.
3. تاريخ صومعه‌ٴ سن گال به نيمه‌ٴ اول سده‌ٴ هفتم مي‌رسد، ولي صومعه‌ٴ بنديكتي جديدتر بود. در سال 818 لويي دين‌دار منشور تازه‌اي به‌آن اعطا كرد.