در دمشق نزد ابن دخوار1 تحصيل كرد، و با گذشت ايام‌، مانند استادش شهرت يافت‌؛ در 1288 ـ 1289، هنگامي كه قريب 80 سال داشت در دمشق درگذشت‌. (تاريخ 1296 ـ 1297 غير محتمل است‌). وي تعدادي شرح بر احاديث و آثار طبي بقراط (فصول‌، اسباب و العلامات‌)، حنين‌بن اسحاق‌، و ابن سينا (كليات و كالبدشناسي قانون‌، و تمام آن‌) نوشت‌. آثار طبي مستقل او عبارت است از رساله‌اي در باب بيماري‌هاي چشم‌، و كتاب المختار من الاغذيه‌.
بي‌شك مهم‌ترين شرح‌هاي او كتاب موجزالقانون (يا الموجز في الطب‌) در شرح قانون ابن‌ سيناست‌. اين شرح در چهار باب است‌: 1) كليات در باب اصول و اعمال طب‌؛ 2) غذاها و داروهاي ساده و مركب‌؛ 3) بيماري‌هاي هريك از اندام‌ها؛ 4) ساير بيماري‌ها، علل‌، علائم‌، و درمان آنها.
رواج فوق‌العاده و پايدار موجز في الطب را مي‌توان از ذيل‌ها و حاشيه‌ها، شرح‌ها، ترجمه‌ها و تعليق‌هاي فراوانش دريافت‌.2 قديمي‌ترين اين شرح‌هاي مجدد از ابو اسحاق ابراهيم‌بن محمد حكيم سمرقندي (وفات‌: 1291)، است‌. جمال‌الدين محمدبن محمد آق سرايي (وفات‌: قبل از 1397)، شرح ديگري به نام حل‌الموجز نوشت‌. شرح سوم را نفيس‌بن عوض كرماني در كرمان‌ آغاز، و در 1437، در سمرقند به اتمام رساند و غرس‌الدين احمدبن ابراهيم چلبي در 1563 ـ 1564، يادداشت‌هايي بر آن افزود. محمدبن احمد امشاطي حنفي (تولد: 1407 ـ 1408)، شرح‌ مفصلي به نام شرح‌الموجز تأليف كرد. شهاب‌الدين‌بن محمد ايجي بلبلي و سديدي (يا سديدالدين‌) كازروني در زمان‌هاي نامعلومي‌، شرح‌هاي ديگري بر آن نوشتند، كه عنوان آخري‌ الشرح المغني يا المغني في شرح الموجز است‌.
موجز ظاهراً دو بار به تركي ترجمه شده است‌: يكي به وسيله‌ٴ مصلح‌الدين‌بن شعبان سروري‌ (وفات‌: 1561) و بار ديگر، توسط احمدبن كمال‌، طبيب مقيم ادرنه‌. يك ترجمه‌ٴ عبري هم در دست است كه احتمالاً در يونان صورت گرفته است‌.

1. بايد پيش از اين‌، از ابن دخوار سخن مي‌گفتم چون از پزشكان بزرگ عصر خويش‌، بود. مهذب‌الدين ابو محمد عبدالرحيم‌بن علي دمشقي (ابن‌) دخوار در 1169 ـ 1170، در دمشق زاده شد؛ پدرش علي در آن جا چشم‌پزشك مشهوري بود. ملك عادل ايوبي سلطان مصر و شام (از 1196 تا 1218)، او را رئيس‌الاطباي مصر و شام كرد؛ جانشين او ملك معظم وي را به رياست بيمارستان دمشق گماشت و او در آن جا مجالس درس مهمي داشت و ابن ابي اصيبعه‌ ازجمله‌ٴ شاگردانش بود؛ ملك اشرف موسي ايوبي (كه از 1210 تا 1230 در بين‌النهرين حكم مي‌راند)، او را به بين‌النهرين دعوت كرد، ولي او در 1228 ـ 1229، به دمشق بازگشت‌، و در 1230 (نه در 1250) در آن‌جا درگذشت‌. آثار طبي متعددي نوشت‌، كه ظاهراً تنها يكي از آنها باقي است‌، و آن شرح فصول بقراط است‌.
ابن ابي اصيبعه شرح فوق‌العاده مبسوطي را بدو اختصاص داده است‌.
2 .به نقل از حاجي خليفه‌، كه فرصت بررسي دوباره‌ٴ آن را نداشته‌ام‌.