برخوردار نشد. تنها سه نسخه‌ٴ خطي از آن در دست است و تا سال 1516 هنوز چاپ نشده بود. علتش آن است كه آلماني‌هاي علاقه‌مند به نجوم ترجيح مي‌دادند آن را به زبان لاتيني بخوانند و آلماني‌هايي كه لاتيني نمي‌دانستند به نجوم علاقه‌اي نداشتند (ولو اين كه كنج‌كاويشان در مورد احكام نجوم خيلي زياد مي‌بود). كتاب كرات فلكي كتاب مختصري بود كه در محافل غيرعلمي‌ نمي‌توانست شهرت كتاب درباره‌ٴ طبيعت را به‌دست آورد، كه پر از داستان‌هاي جذاب و نكات‌ اخلاقي بود.
آثار عمده‌ٴ كنراد به ترتيب زماني تقريبي‌:
سوگواري براي كليسا در آلمان‌، شعري كه در سال 1337 در پاريس نوشته و حاكي از كشمكش ميان پاپ بنديكت دوازدهم و امپراتور لودويگ چهارم باواريايي است‌. هم‌چنين ميان‌ كشيشان آزاد و اعضاي فرقه‌هاي رهباني‌.1
كرات فلكي‌، پيش از سال 1342. در وين‌؟ بالا را ببينيد.
آيينه‌ٴ فضايل آدمي‌. در سال 1348 به رودلف دوك اتريش‌2 تقديم شده‌، در دو مقاله‌:
مقاله‌ٴ اول راجع به مصايب دوستي‌؛ مقاله‌ٴ دوم راجع به فضايل اخلاقي و عقلي‌.
كتاب درباره‌ٴ طبيعت‌، 1349 ـ 1351، بالاتر را ببينيد.
كتاب اقتصاد، تقديم به لئوپولد، اسقف بامبرگ از سال 1352 تا 1362. احتمالاً اندكي پس از سال 1352 نوشته شده است‌. در بحث از حكومت و دفاع از پاپ در برابر امپراتور و در رد ژان‌ ژاندوني و مارسيليوي پادوايي‌.
رساله در هواداري از كليساي رم و پاپ يوحناي بيست و دوم در رد ويليام آكمي‌، درحدود سال‌1354، هفت سال پس از مرگ امپراتور لودويگ (متوفا 1347) نوشته شده است‌.
(يوحناي بيست‌ودوم از سال 1316 تا 1334 پاپ بود).
درباره‌ٴ اوضاع كليساي رگنسبورگ‌، حدود سال 1355.
زندگي قديس ارهارد، 1357 ـ 1358.
رساله در رد گدايي‌كنندگان از پاپ اوربانوس پنجم (پاپ 1362 ـ 1370).
درباب خطاهاي بگاردها و بگوينيان‌.3

1. كه در ج 2 و همين مجلد درباره آن گفت‌وگو شده است‌.
2. به گفته‌ٴ فايفر (p. xxxii)، براساس نسخه‌ٴ مورخ 1348. رودلف سوم در سال 1307 درگذشت‌؛ رودلف چهارم در سال 1339 متولد شده است‌. احتمالاً آيينه‌ٴ فضايل براي آموزش اين كودك به او اهدا شده است‌.
3. بگاردها (Beghards) گروه برادران غيرروحاني كه در سده‌ٴ سيزدهم در فلاندر تشكيل شد. پيش از آنان‌، بگوين‌ها (Beguines) گروه خواهران غيرروحاني در سده‌ٴ دوازدهم در لي‌يژ تأسيس شده بود؛ اينان مالكيت خصوصي اعضاي گروه را ابقا نمودند و اجازه دادند كه هر يك از اعضا هرگاه بخواهد، پيمان خود را با گروه فروگذارد و از آن جدا شود. ــ و.