فلك نهم‌. با نزديك شدن اين بروج به يكديگر تمدن پيشرفت مي‌كند و با دور شدنشان تمدن رو به زوال مي‌نهد. آندالو تصديق مي‌كند كه احكام نجوم غالباً مغلوط است و از آن گريزي نيست‌، چون‌ علت‌هاي فراواني دارد (مثلاً شخص ممكن است تنها چند ستاره را در نظر گرفته باشد) و آنچه هم كه‌ اين علت‌ها بر آن تأثير مي‌گذارند (از انسان و غيرانسان‌) داراي تنوع زيادي هستند. اين محدوديت‌ها به اخترگو راه فرار خوبي مي‌دهد، ولي در عين حال موجب پايين آمدن اعتبارش مي‌شود.
آندالو اخترگويي را در دو رساله‌ٴ وظائف‌الاعضا به‌كار مي‌برد، 11) درباب ريختن مني‌؛ 12) نسبت اعضاي بدن‌، كه هردو درمورد توليد مثل است‌. در دو يا سه رساله هم از اخترگويي در پزشكي استفاده مي‌كند؛ 13) كتاب احكام قابل اعتماد؛ 14) احكام در مورد نديدن قاروره‌؛ 15) قوانين جديد احكام قابل اعتماد. رساله‌هاي 13 و 15 ممكن است دو تحرير از يك اثر باشند. اين‌ رساله‌ها (11 و 15) از همان نوعي هستند كه پترارك در نامه‌هايش به جوواني دا دوندي‌(1370) چنان به‌سختي بدان‌ها تاخته است‌؛ ولي پترارك نه به آنها و نه به موٴلفشان اشاره‌اي‌ نمي‌كند، گرچه بايستي از طريق بوكاچيو از آنها خبر مي‌داشته‌.

اوگوستينوي ترنتي‌

اوگوستينوي ترنتي‌، اوگوستيني ايتاليايي‌، اخترگوي پزشكي (برآمدنش سال 1340).
اوگوستينو در برشا زاده شد، به اوگوستينيان پيوست‌، در دانشگاه پروجا تدريس كرد، در 12 ژوئيه‌ٴ 1340 رساله‌اي به لاتيني درباره‌ٴ بيماري فراگير سال 1340 به‌نام نيكلاوس آبراين‌ باواريايي‌، اسقف (1336 ـ 1347) ترنت‌، در ماركاي ورونا، نوشت‌. اين رساله از اين لحاظ جالب است كه پيش از شيوع طاعون و آثار فراوان مربوط به آن نوشته شده‌، ولي در اصل با آنها تفاوتي ندارد.
بيماري فراگير سال 1340 به‌ويژه در فلورانس بسيار سخت بود و قريب يك ششم جمعيت‌ را كشت‌. شرح آن را در تاريخ فلورانس جوواني ويلاني مي‌توان يافت‌.
رساله‌ٴ اوگوستينو در شش بخش است‌: 1) اوضاع و احوال بلاي سال 1340 برپايه‌ٴ اخترگويي‌؛ مثلاً او بر اين مبنا گستره‌ٴ بيماري را چنان تعيين مي‌كند كه گويي مي‌خواهد محدوده‌ٴ روٴيت يك كسوف را تعيين كند. بيماري ممكن است تاحدي ناشي از عوامل ديگر باشد، از قبيل‌ كمبود محصول‌، بارندگي شديد (گرچه بارندگي‌هاي فوق‌العاده‌ٴ سال‌هاي 1338 و 1339 به‌ اندازه‌ٴ سال 1340 موجب پيدايش بيماري نشد)، ولي علت اصلي مربوط به اوضاع كواكب‌ است‌. هر سياره بر يكي از اعضا بيش‌از بقيه اثر دارد. اشارات به‌اين كه تشخيص مرگ دشوار است‌ و امكان دارد افراد را زنده دفن كنند.
2) دستورهايي براي پيش‌گيري از مبتلا شدن به طاعون‌، از جمله پيش‌گيري‌هاي اخترگويانه‌.