رصدخانه‌ٴ مراغه ارتباطي نداشت‌. وي كه در ابتدا اهل منطق بود، شرحي بر اصول اقليدس‌ نوشت‌، و يك تقويم نجومي به زبان فارسي تأليف كرد.
6. چين‌. رياضيات چين از نظر اهميت فقط تالي رياضيات اسلامي بود. پيش از گفتگو از رياضيدانان برجسته‌ٴ اين عصر، بهتر است خاطرنشان كنيم كه از دو رهبر عصر قبلي‌، دست كم‌ يكي و احتمالاً هر دو، فعاليت خود را در نيمه‌ٴ دوم سده‌ٴ سيزدهم‌، دنبال كردند. لي‌يه پس از 1265، در عين كهولت درگذشت‌. مهم‌ترين تأليفش در 1248، پديد آمد؛ و تأليف ديگرش در 1259، ظاهر شد. چئين چيو ـ شائو در 1258 هنوز زنده بود؛ ولي شايد فعاليت رياضي‌اش‌ پيش از نيمه‌ٴ سده‌، به حد كمال رسيد.
قوبيلاي قاآن چنان مدير بزرگي بود كه نمي‌توانست از وجود رياضيدانان و اخترشناسان‌ غافل باشد، و اين نشانه‌ٴ تركيب فرهنگي قلمرو او بود كه دستياران علمي‌اش از كشورهاي‌ مختلف آمده بودند. عيسي مغول (به چيني آي ـ هسيه‌) نسطوري بود، و چهار تن از پسرانش كه‌ آنان هم نسطوري بودند، در خدمت سلسله‌ٴ يوآن جانشين او شدند. در 1263، قوبيلاي او را رئيس اخترشناسان خويش كرد. در 1267، جمال‌الدين ايراني (چا ـ ما ـ لي ـ تينگ‌) براي‌ قوبيلاي تقويم تازه‌اي ابداع كرد، و به معرفي ابزارهاي نجومي تازه‌اي پرداخت‌. هسوهنگ‌ چيني رساله‌اي درباره‌ٴ تقويم نوشت و از قرار معلوم رئيس اخترشناسان شد، و كوشو ـ چينگ در 1276، مأمور شد تا تقويم تازه‌اي استخراج كند. تقويم كو در دوران سلسله‌ٴ يوآن‌ رايج بود.
اين كو شايسته‌ٴ آن است كه از وي به تفصيل گفتگو شود. او نه فقط يك تقويم‌ساز، بلكه‌ اخترشناسي خلاق بود. به رصدهاي نجومي پرداخت و رساله‌هاي متعددي نوشت‌. دو تا از ابزارهايي كه مورد استفاده‌ٴ او قرار گرفته (مربوط به سال 1279) هنوز در پئي ـ پينگ موجود است‌. گفته شده كسي است كه مثلثات كروي اسلامي را در چين معرفي كرد. اين فرض معقول‌ است‌، ولي مسلم نيست‌، و درجه‌بندي عجيب ابزارهاي او ــ كه اسلامي نيست‌، بلكه يك نوع‌ درجه‌بندي سوئي ناشيانه است ــ دليلي بر رد آن است‌.
بزرگ‌ترين رياضيدان چيني اين عصر، يانگ هوئي بود كه در حساب و جبر تبحر زيادي‌ داشت‌. عجيب است كه وي ظاهراً ارتباطي با دو معاصر مهترش لي‌يه و چئين چيو ـ شائو نداشته‌، چون از روش مهم آنان‌، يعني روش عنصر آسماني بحثي نمي‌كند. بايد چند كلمه‌اي از چوشيه ـ چيه بگويم‌، هرچند او بيشتر متعلق به عصر بعدي است‌. مهم‌ترين تأليف او، به نام‌ آيينه‌ٴ گران‌بهاي چهار عنصر در 1303، پديدار شد؛ ولي چهار سال پيش از آن‌، مقدمه بر آموزش‌ رياضي را نوشت‌، كه خود اثري استثنايي بود. در حقيقت در سال 1299، در خارج از چين چيزي‌ قابل قياس با آن وجود نداشت‌. در آن قواعد مربوط به علامت‌هاي جمع و ضرب جبري داده‌