‌ اختصاص دارد.
تاريخ پتر را نيكلاوس فون يروشين‌، پيش‌نماز فرقه‌ٴ توتوني در سال‌هاي 1331 ـ 1341 به‌ شعر آلماني ترجمه كرد.

يـوهـان ويكتـرينگـي‌

يوهان ويكترينگي‌.1 مورخ اتريشي (متوفا 1345).
يوهان در فاصله‌ٴ سال‌هاي 1270 و 1280 احتمالاً در لوتارينگيا زاده شد و مقارن سال‌132رئيس صومعه‌ٴ سيسترسيني ويكترينگ در نزديك كلاگنفورت در كارينتيا بر رود گران بود. درباره‌ٴ اوايل عمرش جز اين نمي‌دانيم كه مقارن سال 1307 يا 1308 در ويكترينگ تحصيل‌ مي‌كرد. او فرصت‌هاي خوبي براي گردآوري اطلاعات تاريخي داشت‌، زيرا با سازندگان تاريخ‌، يعني دربارهاي كارينتيا ـ تيرول‌، وين و آكويلا در ارتباط نزديك بود. كاتب و مشاور دربار هندريك كارينتيايي‌، كنت آلبرت دوم اتريشي‌، برتراند آكويلايي و ديگران بود. او در سال 1345 وفات يافت نه در 1347.
يوهان در فاصله‌ٴ سال‌هاي 1341 و 1343 نخستين تحرير تاريخ صحيح را نوشت‌، كه تاريخ‌ اتريش و كارينتيا از سال 1217 تا 1342 است و به آلبرت دوم اتريشي تقديم شده (1330 ـ 1358). امروز تنها دو قطعه از آن در دست است‌. اين تحرير تنها يك تاريخ محلي بود، ولي بعد يوهان آن را تكميل كرد و برخي حوادث مهم اسپانيا، انگلستان و ايتاليا را هم بر آن افزود. اين‌ تحرير دوم به بِطريق برتراند آكويلايي (بِطريق 1334 ـ 1350) اهدا شده است‌. او قصد داشت‌ تحرير سومي هم بنويسد، ولي تنها مقدمه‌ٴ آن در دست است‌.
يوهان‌، در مقاله‌ٴ اول از تحرير دوم‌، پس از ذكر اجمالي حوادث از زمان شارل مارتل تا پادشاهي فردريك دوم‌، از رويدادهاي مهم اشتيريا، اتريش‌، شاه اشتفان مجار و غيره به‌تفصيل‌ ياد مي‌كند. ضمناً در مورد ايتاليا جز مختصري نمي‌گويد، زيرا آنجا مقر پاپ بود. او در تاريخ‌ آلمان به‌تفصيل از روابط امپراتور با پاپ و شاهان سخن مي‌گويد و در همه‌ٴ منازعات مي‌توان‌ گفت جانب پاپ را گرفته است‌.
يوهان شخص باسوادي بود و از سبكي كه در نوشتن تاريخ به‌كار برده است پيداست در آثار كلاسيك مطالعه‌ٴ بسيار داشته است‌؛ بارها از ويرژيل‌، هوراس‌، اوويد و ديگران نقل قول مي‌كند.
يوهان در مورد تاريخ پيش از زمان خودش بيشتر متكي به آثار ايزيدور اشبيلي‌، راينهارد، رجينوي پرومي‌، هرمان لنگ‌، اتوي فريزينگي و مارتين تروپاوي است‌. در مورد تاريخ معاصر غالباً به تجارب خودش و اطلاعاتي كه از اشخاص مهم زمان خويش به‌دست آورده اتكا مي‌كند،

Johann Viktring, John of Victring, Johannes Victoriensis, de Victoria, Johannes, Schoenfelder.1