تصميم شورا گردن نهاد، يوآنس بيست و سوم استعفا داد، بنديكتيوس سيزدهم تكفير شد و پاپ‌ تازه‌اي انتخاب گرديد. او اودونه‌1 كُلُنّا (از خانواده‌ٴ مشهور كُلُنّا) بود، كه در سال 1417 در كنستانس با لقب مارتينوس پنجم تاجگذاري كرد.2 پاپي مارتينوس پنجم (1417 ـ 1431)، را مي‌توان پايان تفرقه دانست‌.3 اميدوارم اين دست‌درازي به سده‌ٴ پانزدهم را بر من ببخشاييد. بيشتر آن را براي خوانندگان مطالب علمي نوشتم كه با تاريخ كليسا آشنايي ندارند. براي درك‌ معني شقاق بزرگ‌، كه در سال 1378 آغاز شد و تا انتخاب مارتينوس در سال 1417، ادامه يافت‌ (يا تا استعفاي كلمنس در 1429) شخص بايد تصوري از مدت و فراز و نشيب‌هاي آن داشته‌ باشد. اين يك ميان‌پرده‌ٴ كوتاه ناشي از سوءتفاهم نبود، كه صرفاً در گذشته گاه پاپ‌ها دو تا مي‌شد و ممكن بود در آينده هم بشود؛ بلكه دوره‌اي بي‌پايان از مبارزاتي بود كه آيين كاتوليك و اروپا را، درست در زماني كه وحدت مسيحيان بيش از هميشه براي مقابله با فشار تركان‌ ضرورت داشت‌، به دو بخش دشمن يك‌ديگر تقسيم مي‌كرد.
جدول زير خلاصه‌ٴ داستان بغرنجي است كه بيان شد:
پاپ‌هاي رسمي‌4 ناپاپ‌ها

202 اوربانوس ششم 1378-1389 کلمنس هفتم 1378-1394
203 بونیفاکیوس نهم 1389-1404 بندیکتیوس سیزدهم 1394-1417,1424
204 اینوکنتیوس هفتم 1404-1406
205 گرگوریوس دوازدهم 1406-1409,1415
206 آلکساندر پنجم 1409-1410
207 یوآنس بیست و سوم 1410-1415
208 مارتینوس پنجم 1417-1431 کلمنس هشتم 1424-29

همه‌ٴ پاپ‌هاي رسمي اين جدول ايتاليايي بودند، جز آلكساندر پنجم كه اهل كِرت بود.

1.Oddone =Otto, Eudes

2 .او در زمان انتخابش يك شمّاس بود و در عرض يك هفته كشيش‌، اسقف و پاپ شد. اين سومين نمونه از چنين ارتقاي سريع در آن روزهاي سخت است و دوتاي ديگر مربوط به گرگوريوس يازدهم و يوآنس بيست و سوم بود.
3 .در سال 1424، ژيل مونيوز، كانن بارسلون و آخرين ناپاپ از سوي كاردينال‌هاي بنديكتيوس‌، به‌عنوان پاپ كلمنس هشتم برگزيده شد. در سال 1429، وقتي‌ آلفونسوي پنجم‌، شاه آراگون‌، با مارتينوس پنجم آشتي كرد، او استعفا داد. در سال 1446، در مقام اسقف مايوركا فوت كرد.
4 .به صورتي كه در دايرةالمعارف كاتوليك (ج 12، ص 274، 1911) آمده‌، برشمردن پاپ‌هاي نخستين دشوار است‌؛ اعداد ترتيبي كه در اين‌جا داده شده‌ غيرقطعي است‌.