دريايي يا از مآخذ موجود آنها اقتباس شد. اين كتاب جهان‌شناسي هم به‌نوبه‌ٴ خود در نقشه‌هاي‌ بعدي تأثير گذاشت‌، از قبيل نقشه‌ٴ كاتالونيا (اواسط سده‌ٴ پانزدهم‌)، كه در كتاب‌خانه‌ٴ دولتي مُدِنا نگه‌داري مي‌شود.
مقدر بود كاستيلي ديگري‌، و اين‌بار يك غيركشيش‌، نوعي شهرت ادبي جاوداني كسب كند. او روي گونزالس دو كلاويخو عضو سفارتي بود كه انريكوي سوم (شاه كاستيل 1390 ـ1406)، نزد تيمورلنگ فرستاد. اين هيئت در ماه مه 1403، در قادس به كشتي نشست و از راه گايتا، رُدس‌، استانبول (كه در آن پنج ماه توقف كرد) روانه‌ٴ طرابوزان شد. از طرابوزان راه خشكي در پيش گرفت و از طريق ارزروم‌، تبريز، نيشابور، مرو و بلخ در ماه ژوئيه‌ٴ سال 1404 به سمرقند رسيد. بازگشت هم از همان راه انجام گرفت (با اختلاف‌هاي جزئي‌) و همان مدت طول كشيد، چون اعضاي آن شش ماه در تبريز ماندند. در سوم ژانويه‌ٴ 1406 به جنوا وارد شدند و با ناپاپ‌ بنديكتيوس سيزدهم (پدرو دو لونا)، در نزديكي ساونا ملاقات كردند؛ در جنوا به كشتي نشستند و سرانجام‌، در مارس 1406 در سان‌لوكاردو بارامدا پياده شدند. گونزالس دو كلاويخو شرح سفر طولانيشان را به اسپانيايي نوشت‌، كه افراد خبره (از قبيل جورج بارو و اسفن هِدين‌) آن را يكي از دلكش‌ترين سفرنامه‌هايي دانسته‌اند، كه تاكنون نوشته شده است‌. در آن توصيف با ارزشي وجود دارد از قسطنطنيه (كه از آخرين توصيف‌هاي آن پيش از افتادنش به‌دست تركان است‌)؛ تصوير جالبي از تيمور و توصيف دربار و اطرافيانش‌، تجارت و صنعت تاتار و عجايب گوناگون‌، از قبيل زرافه‌اي كه از مصر براي تيمور فرستاده بودند و چهارده فيلي كه از هند آورده بود. البته اين‌ كتاب متعلق به سده‌ٴ پانزدهم است‌، ولي كلاويخو هم مانند تيمور فرزند سده‌ٴ چهاردهم است‌؛ در سال‌ 1400 او جوان بود (ما تاريخ ولادتش را نمي‌دانيم‌، و ذكر شده كه از جواني در خدمت انريكوي سوم‌ بود)، ولي تيمور پير بود، تقريباً نابينا و در اواخر عمر پرآشوبش‌.1 گونزالس دو كلاويخو بايستي‌ سفرنامه‌اش را در فاصله‌ٴ سال‌هاي 1406 و 1412 نوشته باشد كه تاريخ وفات اوست‌.
2. ايتاليا. تعداد زيادي ناخدايان ايتاليايي وجود داشتند ــ جنوايي‌، ونيزي‌، آمالفي و غيره ــ و بخشي از معلوماتي كه در نقشه‌هاي دريايي گردآمده‌، مرهون آنان بود. نيكولو زِنو يك ناخداي‌ ونيزي بسيار باتجربه در درياي مديترانه بود؛ پس از گذشت قريب دو قرن‌، برخي دريانوردي‌هاي‌ جسورانه در ميان جزاير اقيانوس اطلس غربي (جزاير فارو؟) به او يا يك معاصر هم‌نامش نسبت‌ داده شده است‌. اين ناممكن نيست‌، ولي ثابت نشده است‌.
ايتالياييان با مديترانه آشناتر بودند، زيرا آن را در هر جهتي براي جنگ يا تجارت

1. تيمور در اول نوامبر 1404 اسپانياييان را با مهرباني پذيرفت و بعدها هم چندبار با آنان ملاقات كرد؛ او در هجدهم فوريه‌ٴ 1405، در هفتادويك سالگي‌ (قمري‌) درگذشت‌[ سفرنامه‌ٴ كلاويخو به فارسي ترجمه و چاپ شده است‌. ــ م‌].