براي ملكه‌ها و شاه‌دخت‌ها به‌عنوان بخشي از جهيزيه يا هديه‌ٴ بعدي غيرعادي نبود (از قبيل‌ آيين تن‌درستي‌، كه آلدو براندينوي سي‌ينايي در حدود 1256 براي بئاتريس دو ساووي نوشت‌).
درباب درمان چشم‌، 1377.
آيينه‌ٴ فصد، اثري كارآمد درباره‌ٴ بهترين روش‌ها و فصل خون گرفتن‌، حاوي نقل‌قول‌هاي‌ زيادي از بطليموس‌، جالينوس‌، رازي و ابن‌سينا.
درباب گياهان دارويي و كاربردشان ، شامل نام‌هاي خارجي (فرانسه‌، فلاندري و ايرلندي‌) آنها.
درباب نقرس و توصيف نسبتاً دقيقي از آن‌، معالجه‌ها بيشتر از جامع گيلبرت انگليسي اقتباس‌ شده است‌.
كتاب دارونامه و دستور دارويي‌، حاوي نسخه‌ها و تاريخچه‌هاي موردهاي مختلف‌.
دستور حفظ تن‌درستي در برابر طاعون‌.
در باب قولنج‌، شامل تمايز دقيقي ميان قولنج روده و اقسام ديگر.
دستوري براي ساختن آتش يوناني (به زبان فرانسه‌).
دستور تن‌درستي براي بيماران كليوي‌.
درباب خونريزي ، سوزاك‌، جرب‌، برخي درمان‌هاي دامي‌، درمان زخم‌ها، گزيدگي سگ‌هار، بيماري‌هاي زنان و غيره‌.
در باب قرص‌هاي مسهل‌. اين بيشتر گزيده‌اي است از قرابادين لانفرانچي ميلاني (سيزدهم ـ2).
شرحي بر قاروره بيني ژيل كوربي (دوازدهم ـ2) احتمالاً مجعول‌. شيوه‌ٴ آردِرن تفسيرنويسي‌ نبود.
بسياري آثار آردِرن هنوز چاپ نشده است‌. برخي ممكن است بخشي يا تبديلي از رساله‌هاي‌ ديگر باشد.
سه تا از تركيب‌هاي دارويي تهيه‌شده به‌وسيله‌ٴ او در چاپ دوم دارونامه‌ٴ سال 1618 انتشار يافت و بي‌شك‌، برخي از آنها تا سال 1733 به كار مي‌رفت‌.
برگرديم به جراحي او. جان آردِرن در اين‌باره مطالعه‌ٴ خوبي داشت‌؛ او از گيلبرت انگليسي‌ (سيزدهم ـ1) و گي دو كولياك‌، يعني ((استاد گيلبرتين‌)) و ((استاد گاي‌)) نقل قول مي‌كند و احتمالاً با برنار گوردوني‌، هانري دو موندويل و جان گادِسدِني (همه‌، چهاردهم ـ1) آشنايي داشت‌. با اين‌ حال استقلال خود را در برابر نظريات آنان حفظ مي‌كند و بيشتر به تجربه‌ٴ خويش و عقل سليم‌ متكي است‌. او نخستين جراح برجسته‌ٴ نظامي در تاريخ انگلستان است‌.
نوشته‌هاي لاتين او خيلي‌زود به انگليسي ترجمه شد (رساله در باب ناسور فوق‌الذكر، اگر نه‌ زودتر، در آغاز سده‌ٴ پانزدهم در دسترس بود؛ اعمال طبي‌، نسخه‌ٴ استكهلم سال 1412) و مطلوبيت آنها از تعداد نسخه‌هاي خطي پيداست (دست كم 18 تا تنها در موزه‌ٴ بريتانيا). برخي از