آرتايوس‌

آرتايوس كاپادو كيايي‌1 پس از آرخيگنس و پيش از اسكندر آفروديسي برآمد، يعني زماني در اثناي 120 و 200. پزشك يوناني از مكتب التقاطي‌، با گرايش شديد به مكتب پنوماتيك‌. او با آن كه از معاصرش جالينوس كم‌تأليف‌تر و كم‌نفوذتر است‌، بيش از او به روح و عظمت بقراطي‌ نزديك شده‌. دو رساله از او باقي است (هر يك در چهار كتاب‌)، يكي دربارهٴ علل و علايم‌ بيماري‌هاي حاد و مزمن‌، ديگري در معالجهٴ همان بيماري‌ها. اين رساله‌ها با استادي نوشته شده‌ و تا حدود زيادي به لهجهٴ آيوني (زبان بقراط). اوبه مقدار زياد از اثر آرخيگنس آپاميايي (نك‌ نيمهٴ اول سدهٴ دوم‌) استفاده كرده است‌. توصيف او از بيماري‌ها بسيار روش‌مند و واقعي است‌ (مثلاً نخستين توصيف بيماري قند2، توصيف ذات‌الجنب چركي‌3، ذات‌الريه‌4، نفث‌الدم سلي‌5، تنگ نفس‌6، حالات فلجي‌7 مختلف‌، كزاز8، صرع همراه با علايم قبلي‌9، هيستري‌10 (هم‌چنين‌ در مرد!)، نقرس‌11، استسقا12، جذام‌13، داءالفيل‌14). تمايز دقيق ميان فلج نخاعي و مغزي تحت‌ تأثير عقايد پنوماتيك‌. او براي آسيب‌شناسي قلبي اهميت زيادي قايل شد. معالجات او بسيار ساده بود، نسخه‌هاي او به ورزش‌هاي بدني و پرهيزهاي غذايي‌، مثلاً استفاده از شير گاو، محدود مي‌شد.

منودوتوس‌

منودوتوس نيكومديايي‌15 احتمالاً در حدود 150 برآمد. پزشك يوناني‌، نخستين يا يكي از نخستين كساني كه عقايد طب تجربي و شكاكي را تركيب كرد. جالينوس يكي از آثار خود را در رد منودوتوس نوشت‌.

ماركلوس سيدي‌

ماركلوس سيدي‌16 در زمان ماركوس اورليوس (امپراتوري‌اش از 161 تا 180) برآمد. پزشك يوناني‌.

Aretaeos of Cappadocia .1
diabetes .2
pleuritis with empyema .3
pneumania .4
phthisis with haemoptysis .5
asthema .6
paralytic conditions .7
tetanus .8
epilepsy with the premonitory aura .9
hysteria .10
gout .11
dropsy .12
leprosy .13
elephantiasis .14
Menodotos of Nicomedia .15
Marcellos of Side.16يا Side . Marcellos Sidetes شهري در ساحل پامفيليه بود، اندكي در غرب رود مِلاس‌.