انسان به بهشت‌، و تقدمي بر بهشت دانته است‌. اثر ديگري به نام كتاب اﻹسراء الي مقام اﻷٴسْري از موضوع مشابهي بحث مي‌كند، و گسترش روايت اسلامي مربوط به معراج پيامبر [ص‌] است‌. اين كتاب ابن‌عربي داراي اهميت ويژه‌اي است‌، چون كامل‌ترين پيش‌دستي بر كمدي الهي دانته‌ است‌. شك نيست كه دانته تا حدود زيادي از مآخذ اسلامي الهام گرفته‌، و ممكن است ابن‌عربي‌ يكي از آنها و مهم‌ترين مأخذ او بوده باشد. اشعار عاشقانه‌ٴ ابن عربي به نام كتاب ترجمان اﻷشواق‌ در 1214 ـ 1215، تأليف شده‌؛ و تفسير صوفيانه‌ٴ آنها به نام ذخائراﻷٴعلاق كه سال بعد، به اتمام‌ رسيد ممكن است الهام‌بخش ((سبك دلپذير نو))1 در ضيافت دانته و ملاقات دانته و بئاتريس‌، يعني يكي از مهم‌ترين قسمت‌هاي كمدي الهي باشد كه در افسانه‌هاي مسيحي بي‌سابقه و حتي‌ با همان روح مسيحي بيگانه است‌. معادل آن را مي‌توان در شعري از شاكر بن مسلم (حدود 1136)، يافت كه اوج يك روايت بسيار كهن اسلامي است‌.
در فتوحات مكيه و هم‌چنين در كتاب ديگري به نام الدُرّةالفاخره‌، كه در دمشق نوشته است‌، اطلاعات زيادي از شرح حال موٴلف به قلم خودش وجود دارد. كتاب اخير شامل شرح حال‌ تعداد زيادي از فضلا و اولياي مغربي است كه در افكار ابن عربي موٴثر بوده‌اند. وي مشتاق بود تقدس استادان و دوستان قديمش را با انحطاط روحي كه در ايام كهولت خويش در شرق شاهد آن بود قياس كند.
افكار فلسفي مكتب اشراق از طريق به اصطلاح اصحاب مكتب اوگوستيني ازقبيل الكساندر هيلزي‌، دُنْس اسكوتوس‌، راجر بيكن و رامون لول‌، از اسپانياي اسلامي به قلمرو مسيحيت‌ انتقال يافت‌.

ابن سبعين‌

ابو محمد عبد اسحاق بن ابراهيم اشبيلي بن سبعين‌، در حدود 1217، در مرسيه زاده شد؛ در سَبْته زندگي كرد؛ در 1269 ـ 1270، در مكه‌، خود را كشت‌. صوفي اسپانيايي‌، بنيانگذار فرقه‌ٴ سبعينيه‌. او بيشتر به خاطر كتاب اﻷٴجوبة عَن‌ِ اﻷٴسئلةِ الصَقَلية معروف است‌. اين سوٴالات را كه‌ فردريك دوم كرده بود، عبدالواحد، فرمانرواي موحدي (1232 تا 1242)، براي ابن سبعين‌ فرستاد. آنها مربوط است به مسائلي از قبيل قدمت عالم‌، روش‌هاي مابعدالطبيعي و كلامي‌، مراتب و تعداد مقولات‌، ماهيت روح‌. ابن سبعين هنگامي كه در سبته بود در حدود 1237 ـ

1. ((سبك دلپذير نو)) (dolce stil nuovo) مكتبي بود نظير مكتب رمانتيك سده‌ٴ نوزدهم‌، كه به بيان احساسات و عواطف دروني گرايش‌، و از تصنع و تكلف‌ پرهيز داشت‌، و از اين نظر، درست در برابر مكتب ادبي رايج در آن زمان‌، يعني ((مكتب ادبي سيسيل‌))، قرار داشت‌.ـ و.