138 نوع آن مورد بحث قرار گرفته‌بود و 276 نوع براي نخستين بار معرفي مي‌شد. از آن جالب‌تر اين كه توصيفات و تصويرها براساس گونه‌هايي است كه در باغ او پرورش داده شده است‌. پن‌ تسئائوهاي چيني‌، مانند گياه‌نامه‌هاي غربي بيشتر به گياهان دارويي نظر داشتند تا گياهان‌ خوراكي‌؛ برعكس‌، گياه‌نامه‌ٴ قحطي بيشتر به گياهان خوراكي اختصاص دارد، به‌ويژه آنها كه در زمان قحطي‌، به‌عنوان غذاي جنبي مي‌توانند مورد استفاده واقع شوند. علف‌ها هم فراموش‌ نشده‌اند (حدود 245 تا از آنها را ذكر كرده‌)، ولي تعداد خيلي بيشتري از ساير گياهان مورد شناسايي قرار گرفته است‌.
كتاب در دو باب است و هر باب در دو بخش‌. اين 414 گياه به ترتيب زير رده‌بندي شده‌اند. در باب اول‌، تصاوير و توصيف‌هاي 173 علف آمده كه تنها 40 تاي آنها در آثار پيشين ذكر شده‌ است‌. باب دوم 241 گياه را توصيف مي‌كند، زير عنوان درختان‌، غلات‌، ميوه‌ها، سبزي‌ها، و از اينها تنها 98 تا در آثار پيشين ذكر شده‌بود. بي‌شك‌، تعداد مطالب تازه بسيار زياد است‌.
به عقيده‌ٴ لي شيه ـ چن كتاب گياه‌نامه‌ٴ قحطي را شاهزاده چو شي‌ين پسر چو وانگ شيائو در زمان هونگ وو (1368 ـ 1398) تأليف كرده‌است‌. ولي اين انتساب بسيار مشكوك به نظر مي‌رسد، چون از لحاظ تاريخي خالي از اشكال نيست‌.
صورتگري گياهان‌. به‌ويژه تصاوير فوق‌العاده جالب توجه‌اند و با فرض اين‌كه تاريخ چاپ‌ اول 1406 بوده‌، باسمه‌هاي آن هفتاد سال بر باسمه‌هاي تصاوير غربي مقدم است‌، يعني بر تصاوير كتاب طبيعت كنراد مگنبرگي (اوگسبورگ 1475). نخستين گياه‌نامه‌ٴ لاتيني يعني گياه‌نامه‌ٴ آپولي سال در 1481 در رم منتشر شد.
درباره‌ٴ تاريخ نخستين چاپ اين گياه‌نامه‌ٴ خاص نيازي به بحث نيست‌. چون چاپ‌هاي‌ متعددي از گياه‌نامه‌هاي پيشين در دست است ـ بيش از چهار قرن پيش از آن‌. قديمي‌ترين‌ گياه‌نامه‌ٴ چاپ چين به تاريخ سال 973 است‌. در جلد 1 آن را منظور نكرده‌ايم و در جلد 2 قديمي‌ترين گياه‌نامه‌ٴ چاپي را تأليف سو سونگ (وفات‌: 1101) دانسته‌ايم‌، كه به فرمان امپراتور گردآوري و در سال 1061 چاپ شد. احتمال دارد در باسمه‌هاي گياه‌نامه‌ٴ قحطي‌، سنّت‌ صورتگري گياه‌نامه‌ٴ سونگ دنبال شده باشد. چون در مقدمه‌ٴ پي‌ين تئونگ از آن نام برده شده‌ است‌.
متأسفانه هيچ نسخه‌اي از گياه‌نامه‌ٴ چاپ اول سال 1061 يا حتي از گياه‌نامه‌ٴ ديگر سونگ كه‌ يك قرن بعد، چاپ شد، تاكنون به‌دست نيامده است‌، ولي نسخه‌هاي خطي اين آخري و برخي‌ تصاوير نسخه‌ٴ خطي اولي در دست است‌. سنّت صورتگري را چاپ‌هاي ژاپني و نسخه‌هايي هم‌ كه از اصل چيني اقتباس شده‌، ثابت مي‌كنند.
برگرديم به چاپ قديمي گياه‌نامه‌ٴ مينگ‌. تصاوير آن (ش 38) نسبتاً بزرگ است (بزرگ‌ترينش