اسكوريال توسط فيليپ دوم در سال 1557، بنا شد و در سال 1584، به پايان رسيد. اسكوريال‌ مدفن شاهان اسپانياست‌، ولي به‌ويژه به‌خاطر كتاب‌خانه‌اش محبوب اهل تحقيق است‌.
راهبان به‌خاطر صدقاتشان مورد تحسين قرار مي‌گرفتند، آنان در تبليغ مسيحيت در دنياي‌ جديد سهم ننگيني داشتند. هدفشان معنويت و تفكر بود، ولي درگير وعظ و تدريس شدند.
خود را به موسيقي ديني سرگرم ساختند، به حفظ و تهذيب سنت‌هاي موسيقي كليساهاي‌ اسپانيا كمك كردند و به حمايت از هنرهاي زيبا پرداختند.
فرقه‌ٴ راهبگان هيرونيمي هم توسط ماريا گارسياس (وفات‌: 1426) در سده‌ٴ چهاردهم‌، در اسپانيا تأسيس شد.
ب‌) هيرونيميان جمعيت پيتروي خوشبخت پيزايي‌: اين فرقه را پيترو گامباكورتا (1355 ـ 1435)، كه بعداً، به پيتروي خوشبخت پيزايي معروف شد، در سال 1377، تأسيس كرد. اين‌ فرقه از راهبان سايل تشكيل مي‌شد و روزه و انابت در آن بسيار رواج داشت‌. قانون آنان تا سال‌1567 ، از سوي پيوس پنجم تصويب نشده بود. صومعه‌ٴ مركزي‌شان در مونته‌بللو (اومبريا) قرار دارد، ولي در ايتاليا صومعه‌هاي بسيار ديگري دارند كه معروفترينشان سنت اونوفريو سول‌ جانيكولو، در رم است كه توركواتو تاسو در سال 1595، در آن درگذشت و در همان‌جا مدفون شد.
پ‌) هيرونيميان فازولا: اين شاخه را در سال 1360، كارلو دومُنته‌گرانِلي در فازولا نزديك‌ فلورانس تأسيس كرد. ايوگن چهارم در سال 1441، آن را تصويب كرد ولي در سال 1668، مورد تعقيب كلمنس نهم قرار گرفت‌.
ت‌) هيرونيميان عبادت يا لومباردي‌: شاخه‌اي از فرقه‌ٴ لوپياناي اسپانيا كه توسط لاپو دُلمِدو در ايتاليا تأسيس شد. مارتينوس پنجم در سال 1424 آن را به‌عنوان فرقه‌اي مستقل شناخت و بعدها صومعه‌هاي زيادي در اندلس بدان پيوستند.
4) برادران و خواهران زندگي مشترك‌: جمعيتي بود كه گيرت گروته پس از سال 1374، در دِوِنتِر تشكيل داد. اين يك انجمن اخوت متشكل از كشيشان و افراد عادي بود كه براي خدمات‌ آموزشي و عملي گرد آمده بودند.
5) كانن‌هاي ويندسهايم‌: اين فرقه‌ٴ ((اوگوستينيان عبادت جديد)) پس از مرگ گروته در سال 1384‌، براي پيشبرد همان هدف‌هاي زندگي عادي‌، منتها صرفاً در ميان صومعه‌ها تشكيل شد.
فرقه‌ٴ راهبگان هم در سال 1400، در نزديكي دونتر تأسيس گرديد.
در مورد اين دو تشكيلات جديد (4 و 5) و تأثير درازمدتش ¿ يادداشت مربوط به گيرت گروته‌.
فرقه‌هايي كه در اين فصل ذكر كرديم‌، گرچه در سده‌ٴ چهاردهم به‌وجود آمدند، جز آخري‌ چندان اهميتي پيدا نكردند. مهم‌ترين فرقه‌هاي ديني سده‌ٴ چهاردهم‌، فرانسيسيان و دومينيكيان‌