1356، بولونيا. ساعت شماطه‌دار در برج‌.
1359، يك ساعت خانگي براي ژان شاه فرانسه در زمان اسارتش در لندن ساخته شد.
1354 ـ 1360. ساعت‌هاي عمومي در ژنو، فلورانس‌، بولونيا، سي‌ينا، فرانكنبورگ و نورنبرگ‌.
1356 ـ 1361. ماريانكاپِله (فراونْكيركه‌)، نورنبرگ‌. ساعت معروف به Männleinlaufen به‌ يادبود منشور زرين صادرشده از سوي كارل چهارم لوكزامبورگي در سال 1356، كه امپراتوري‌ آلمان را به يك فدراسيون اشرافي تبديل كرد. ساعت امپراتور و هفت انتخاب‌كننده را نشان‌ مي‌داد. دستگاه آن در سال‌هاي 1506 ـ 1509 و بار ديگر در سال 1880 و در سال 1904 تعمير اساسي شد؛ تصويرها در سال 1823 تعويض شد.
1362، بروكسل‌.
1364، پاويا. ساعت ساخت جوواني دي دوندي‌، كه ساعت مفصلي بود با افلاك‌نمايي از مس و برنج و او شانزده سال بر روي آن كار كرده بود (1348 ـ 1364). جوواني توصيف آن را در رساله‌اي نوشته است‌. او آن ساعت را به جان گالاتسو ويسكنتي فروخت و ويسكنتي آن را در قصر پاويا جاي داد. اثري از آن برجاي نيست‌. ¿يادداشت اين جانب درباره‌ٴ جوواني دي دوندي‌.
1366، طليطله‌.
1368، وست‌مينستر. ادوارد سوم سه صنعتگر را دعوت كرد تا برايش ساعتي بسازند. اين‌ احتمالاً بايد مربوط به ساخت برج سنگي ساعت سال‌هاي 1365 ـ 1366 در وست‌مينستر باشد. گزارشي از يك ساعت‌دار از سال 1371 در دست است‌.
1368، برسلاو. ساعت روي برج كه سر هر ساعت از 1 تا 24 زنگ مي‌زد.
1370، پاريس‌. قصر سلطنتي (كاخ دادگستري‌). شارل پنجم از هاينريش فون ويك دعوت‌ كرد تا بيايد و يك ساعت عمومي بسازد. هاينريش از سال 1362 تا 1370 بر سر آن كار كرد.
فرواسار در منظومه‌ٴ ساعت عاشقانه آن را توصيف كرده است و آن منظومه‌اي در 1174 بيت‌ شامل بسياري جزئيات فني است‌. مدت‌ها بعد، ژولين لو روي (وفات‌: 1759) هم آن را توصيف كرده‌، كه كمتر قابل اعتماد است‌، چون بر اساس سازوكار اصلي نيست‌، بلكه بر اساس‌ سازوكاري است كه بارها تعمير شده است‌. ساعت اصلي براي زنگ زدن از ساعت 1 تا 24 درست شده بود.
هاينريش فون ويك به‌عنوان ساعت‌ساز سلطنتي جايش را به پطروس سانكتابئاتا داد كه قبلاً در فصل هفتم از او ياد كرده‌ايم‌. درباره‌ٴ هاينريش بيش از اين چيزي نمي‌دانيم كه ساعت قرار داده‌ شده در متز در سال 1391 به او منسوب است‌.
ساعت سال 1370 نامش را به ((پشته‌ٴ ساعت‌)) داد. اين حرف درست نيست كه قتل‌عام