او بوده كه اين فن كاملاً رشد كرده است‌. او فرمان داد تا چاپ يكساني از آثار كلاسيك همراه با شروح آنها تهيه شود، اين چاپ در 130 مجلد در 953 به پايان رسيد. اين نشانهٴ آغاز احياي آيين‌ كنفوسيوسي بود، كه در دوران سلسلهٴ سونگ‌، مخصوصاً در نيمهٴ دوم سدهٴ دوازدهم‌، شكوفان شد.

6. گياه‌شناسي انگليسي و اسلامي‌. قديم‌ترين معلومات گياه‌شناسي آنگلوساكسون را مي‌توان‌ در پزشكي‌نامهٴ بالد جستجو كرد، كه دست كم قسمتي از آن به زمان شاه آلفرد مربوط مي‌شود. پزشكي‌نامهٴ ديگري موسوم به نسخه‌ها احتمالاً از همين زمان است‌. گران‌بهاترين آثار متعددي كه‌ به ابن وحشيه منسوب است‌، كتابي است به نام الفلاحةالنبطيه‌، كه برخلاف آنچه ادعا مي‌كند ((ترجمهٴ آثار قديم بابلي‌)) نيست‌، با اين حال حاوي تعدادي موضوعات كشاورزي و گياه‌شناسي‌ است‌.

7. جغرافياي اسلامي و ژاپني‌. يكي از جنبه‌هاي مشخص تمدن اسلامي توجه زياد به اقسام‌ مطالعات و غناي آثار جغرافيايي در آن است‌. مثلاً در نيمهٴ اول سدهٴ دهم از يازده جغرافي‌دان نام‌ خواهم برد كه همه شرقي بودند.
ابن سرافيون شرحي در جغرافياي عالم نوشت‌، توصيف او از برخي رودهاي بزرگ از قبيل‌ فرات‌، دجله‌، نيل‌، مخصوصاً شبكهٴ نهرهايي كه بغداد را مشروب مي‌ساخت‌، بسيار باارزش‌ است‌. ابن رسته دايرةالمعارفي تأليف كرد كه تنها بخش جغرافيايي آن را مي‌شناسيم‌. ابن فقيه‌ كتاب البلدان را نوشت و جيهاني كتاب المسالك را، كه هر دو مفقود شده‌، ولي اطلاعات‌ غيرمستقيمي از آنها در دست داريم‌. ابوزيد داستان ديدار ابن وهب را از دربار چين در 870 شرح‌ داده‌، كه نه تنها حاوي اطلاعاتي در باب چين است‌، بلكه در باب هند و ساير ممالك شرقي هم‌ معلوماتي به دست مي‌دهد. اين مهم‌ترين اثر قبل از كتاب ماركوپولو بود. ابن فضلان در 921 همراه هيئتي به منطقهٴ ولگا فرستاده شد. توصيف او قديم‌ترين گزارش موثق از روسيه بود. قدامه‌، مسيحي نومسلمان‌، كتاب المسالك ديگري شبيه آثار ابن خردادبه‌، يعقوبي و ابن رسته‌ نوشت‌. بلخي رياضي‌دان رساله‌اي در جغرافيا تأليف كرد كه در اصل مجموعه‌اي از نقشه‌ها بود.
همداني جغرافياي عربستان را نوشت‌. ابودلف به آسياي مركزي و هند رفت و شرح سفر خود را نوشت كه بدبختانه قسمت اعظم آن در دست نيست‌.
ده مردي كه از آنان سخن گفتم‌، همگي جغرافي‌دانان برجسته‌اي بودند و هر كدام چيزي بر معلومات ما افزودند، و هر كدام شايستهٴ آن بودند كه نامشان بر عصري اطلاق شود. با اين حال‌، آوازهٴ ايشان تحت‌الشعاع نام ديگري قرار گرفت‌، يعني نام مسعودي بزرگ كه از سياحان بزرگ و از بزرگ‌ترين جغرافي‌دانان همهٴ اعصار بود. كنج‌كاوي مسعودي عالم‌گير بود و مهم‌ترين اثرش در واقع دايرةالمعارفي است كه به ترتيب جغرافيايي تنظيم شده است‌.
كي تسورا يوكي شاعر شرح سفر خود را از ايالت توسا به كيوتو به زبان ژاپني نوشت‌.