چو ((در پايان سال كار پزشكان بررسي مي‌شود و حقوق هر يك بر اساس نتايج وارسي‌ها تعيين‌ مي‌گردد. اگر آمار نشان دهد كه از هر ده مورد معالجه همگي بهبود يافته‌اند، خشنودي كامل‌ احساس مي‌شود. اگر از ده تن يكي مرده باشد، نتيجه را مي‌توان خوب دانست‌؛ اگر از ده تن دو تن‌ مرده باشند، آن پزشك بد است‌.)) (نقل از وُنگ و وُو ص 94، 1936). به مرور زمان آموزش و حرفه‌ٴ پزشكي بارها تحت نظم درآمد. بر اساس نهادهاي سلسله‌ٴ يوان‌، ده زمينه‌ٴ پزشكي شناخته‌ شده و كتاب‌هاي هر كدام معين شده بود. افسوس‌! كتاب‌هاي تعيين‌شده جديد نبودند، بلكه آثار بسيار قديمي كلاسيكي بودند از قبيل سوـ وِن (مقدمه‌1، 300، 528 و 2، 1309) و شن‌ـ نونگ‌ پن‌ـ تسئائو (مقدمه 1، 141، 421 و 2، 1065). بدين‌سان مقررات پزشكي براي ايجاد احترام به‌ سنت‌ها و غيرممكن ساختن نوآوري و پيش‌رفت به‌كار گرفته مي‌شد و در زمينه‌هاي‌ شناخته شده عبارت بود از: بيماري‌هاي بزرگ‌سالان‌؛ بيماري‌هاي كودكان‌؛ بيماري‌هاي ناشي از باد؛ مامايي و زنان‌؛ بيماري‌هاي چشم‌؛ بيماري‌هاي دهان‌، دندان و گلو؛ شكستگي و زخم‌؛ چرك‌ كردگي و آماس‌؛ طب سوزني و داغ فتيله‌؛ افسون‌؛ و دفع اجنه‌. براساس فرماني از سال 6/1305، استادان دربرابر شاگردانشان مسئول شناخته مي‌شدند و به‌خاطر لغزش‌هاي آنان و هم‌چنين‌ خودشان تنبيه مي‌شدند.
در اواخر دوره‌ٴ سلسله‌ٴ سونگ‌، مدرسه‌هاي پزشكي تنزل يافته بود، ولي سلسله‌ٴ يوان با فرمان‌ سال 1318/1317، براي آزمايش پزشكان از سوي دولت (كه از زمان انحطاط سلسله‌ٴ سونگ‌ تعطيل شده بود)، بار ديگر موجب رونق آنها شد.1 اين امر در زمان خود چنان اهميتي داشت‌ (هيچ جاي ديگر چيزي قابل قياس با آن ديده نمي‌شود) كه توجه خواننده را به اطلاعات‌ اخذ شده از چانگ آن كه هُـوا، كه توسط وُنگ و وُو به انگليسي در آمده (ص 97، 1936) جلب‌ مي‌كنم‌.
آزمايش پزشكان از سوي دولت ((تاحدي شبيه امتحانات كنكور چندمرحله‌اي دولتي در زمان‌هاي گذشته بود، يعني هر سه سال يك‌بار. كساني كه آزمايش‌هاي پزشكي را مي‌گذراندند، منصب مي‌گرفتند؛ كساني كه مردود مي‌شدند در اختيار هيئت ممتحن قرار داده مي‌شدند تا براي‌ تعطيل كردن كارشان تصميم بگيرد. امتحان اول در فصل پاييز در ولايات انجام مي‌گرفت و هركسي داراي مشخصات زير بود، مي‌توانست در آن شركت جويد: بايد بيش‌از سي سال داشته‌ باشد، داراي معلومات پزشكي خوب باشد، به حسن اخلاق معروف باشد و در نزد دوستانش‌

1.براي اطلاعاتي درمورد وضعيت پزشكي در زمان سلسله‌ٴ سونگ‌، نك‌

Ilsa Veith: Government control and medicine in eleventh century China (Bull. history of medicine 14, 159..72, 1943).

كه از وانگ آن ـ شيه (يازدهم ـ 2) ترجمه شده است‌.