كگون و ريتسو

دو فرقهٴ ديگر بودايي در 736 و 754 ايجاد شد و اين دو همراه با چهار فرقه‌اي كه در سدهٴ پيشين‌ متداول شد، روي هم رفته مذاهب ششگانهٴ نارا ناميده مي‌شود. اين دو فرقه كگون و ريتسو نام دارد.
كگون - شو1 در 736 به وسيلهٴ دوسن‌2 راهب چيني معرفي شد. كتاب مقدس مورد علاقهٴ او آواتان ساكاسوترا (كگونكيو)3، يكي از مهم‌ترين نوشته‌هاي ماهاياناست‌. فرقهٴ كگون قديم‌ترين‌ معرف ماهاياناي حقيقي است‌، يعني قديم‌ترين ترجمان صورتي از بودايي‌گري است كه‌ سرانجام بر ژاپن مستولي شد. اين فرقهٴ خاص تنها به وسيلهٴ 32 معبد (در حدود 1917) معرفي‌ مي‌شود كه تو - دائي - جي در نارا قديم‌ترين و بزرگ‌ترين آنهاست‌.
ريتسو - شو4 در 754 به وسيلهٴ كانشين‌5 راهب چيني معرفي شد. (كوشش‌هاي قبلي سه تن‌ ديگر با شكست مواجه شده بود). كتاب مقدس آنان هينايانا وينايا 6 بود. اين فرقه اينك مانند فرق‌ ديگر هينايانا برافتاده است‌.7 مركز اصلي آن در توشو - دائي‌جي (ياماتو) بود.

ج‌. زمينهٴ فلسفي و پيش‌رفت كلي تمدن‌

بيد

بيد معزز8 در حدود 673 در جاروي دورهام‌9 يا در نزديكي آن زاده شد. قسمت اعظم عمرش را در جارو گذراند و در 26 مه 735 در آنجا درگذشت‌. بنديكتي‌. مورخ‌، دانشمند، و متكلم‌ انگليسي‌. پدر تاريخ انگليس و يكي از بهترين مورخان قرون وسطي‌؛ بزرگ‌ترين استاد گاه‌شناسي‌ در قرون وسطي‌.10 او زبان يوناني را مي‌فهميد و با عبري اندك آشنايي داشت‌. مهم‌ترين اثرش‌ تاريخ كليسايي مردم انگليس در پنج كتاب‌11 است (در 731 به پايان رسيده‌). اثر او به نام دربارهٴ طبيعت بيشتر مبتني بر آثار پليني و ايزيدور اشبيلي است (از پديده‌هاي مختلفي گفت‌وگو مي‌كند كه مربوط به عوامل طبيعي است‌؛ زمين كره‌اي است كه به وسيلهٴ آب محاط شده‌. گفت‌وگو به‌ وسيلهٴ اشارات انگشتان (يا دربارهٴ حساب انگشتي‌)12 مأخذ اصلي يا يگانه مأخذ ما در تحقيق راجع‌

Kegon-shu .1
Dosen .2
Avatamsakasutra (Kegonkyo).3
4 Ritsu-shu. ، يا Kairitsu ,Risshu . از آنجا كه معرفي ريتسو در 754 صورت گرفت‌، درواقع به فصل بعدي مربوط مي‌شود. از آن رو در اينجا از آن گفت‌وگو مي‌كنم كه رشتهٴ مطلب بيش از اين گسيخته نشود.
5 Kanshin. ، يا گانجين (687 تا 763). او در 758 به نام Taishin-osho موسوم شد.
Hinayana Vinaya .6
7 .از سدهٴ سيزدهم به بعد از ميان رفته است‌.
Baeda venerabilis = Bede .8
Durham ,Jarrow .9
R. L. Poole .10
Historiae ecclesiasticae gentis Anglorum libri quinque .11
De loquela per gestum digitorum (de indigitatione).12