كاماكورا تأسيس كرد. پس از آتش‌سوزي سال 1270 در آن شهر، سانِتوكي آن را به كانازاوا (در نزديكي يوكوهاما) انتقال داد؛ او بر تعداد كتاب‌ها افزود و جانشينانش هم‌چنين كردند. پس از سقوط خاندان هوجو در سال 1333 (روٴساي آن خاندان از سال 1200 تا 1333 عملاً بر ژاپن‌ فرمان مي‌راندند)، كتاب‌خانه راه افول پيمود، ولي اوئِـسوگي نُريزانه آن را احيا كرد (حدود 1450). توكوگاوا ئي‌ياسو (1542 ـ 1616)، كه اِدو (توكيوي امروزي‌) را به پاي‌تختي خود برگزيد، فرمان داد كتاب‌هاي كانازاوا ـ بونكو بدان‌جا انتقال يابد.
كتاب‌خانه‌ٴ كانازاوا حاوي تعداد زيادي نسخه‌هاي خطي و چاپي كتاب‌هاي چيني و ژاپني‌، از آثار كلاسيك‌، كتاب‌هاي علمي و ديني بود. از علما براي مطالعه‌ٴ كتاب‌ها استقبال مي‌شد و ازاين‌رو اين كتاب‌خانه در سده‌ٴ چهاردهم به‌صورت مركز فضل درآمده بود.

سُسِكي‌

كاهن و مربي بودايي (ذن‌) (1271 ـ 1346).
سُسِـكي در سال 1271 در ايالت ايسه زاده شد. نُه پشت او به امپراتور اودا (فرمان‌روايي‌888ـ 897) مي‌رسيد. در خردسالي مادرش را از دست داد. در معبد هيراشيو ـ ياما در ايالت‌ كائي پرورش يافت‌؛ در 18 سالگي راهب شد و چيكاكو نام گرفت‌. وقتي دو معبد معروف چيني‌ به‌نام‌هاي سوزان و سكيتو را در خواب ديد نام سُسِـكي را برگزيد؛ ولي با نام پس‌از مرگش‌ موسوـ كُـكوشي معروف‌تر است‌.
امپراتور گو ـ دائيگو (متولد 1287، فرمان‌روايي 1319 ـ 1338) او را مورد حمايت قرار داد. در سال 1326 معبد ذن ـ ئو ـ جي را در ايالت زادگاهش و در سال 1342 تِنري‌ئوـ جي را در ايالت ياماشيرو تأسيس كرد. اين معبد دوم مركز فرقه‌ٴ رينزائي‌، شاخه‌اي از مذهب ذن بودايي‌، شد (مقدمه 2، 1411). سُسِكي از رهبران برجسته‌ٴ معارف بودايي‌، يعني سنت هندي و چيني در عصر خود بود و بر معاصران خويش تأثير عميقي گذاشت‌.
اين نفوذ با احترامي كه امپراتور و شوگون‌، به‌ويژه نخستين شوگون آشيكاگا، يعني تاكائوجي‌ (حكومتش 1338 ـ 1358) به او مي‌گذاشتند تثبيت شده بود؛ بعدها اين نفوذ باز هم افزايش‌ يافت‌، به‌ويژه در دوره‌ٴ حكومت شوگون يوشيميتسو (حكومتش 1367 ـ 1395)، زماني كه ميو و گيدو شوشن‌، شاگردان سُسِكي به‌صورت رهبران روحاني ملت درآمدند. آنان در معبد شخصي‌ يوشيميتسو به‌نام روكوئون ـ جي در نزديكي كيوتو مستقر شدند. كاهن ذن ديگري كه بر يوشيميتسو و از طريق او بر ملت نفوذ داشت‌، ريوكِن از معبد نانْزِن ـ جي در كيوتو بود.