جاكومو با چند هم‌سفر در 7 مه 1335 ورونا را ترك گفت‌، آنان از ونيز تا اترانتو را با كشتي‌ پيمودند و از آنجا به كرِت (كه آن را با مالت عوضي گرفته است‌) و قبرس رفتند. در آنجا او شاهد رسيدن ناوگاني از اياس (در كيليكيه‌) بوده‌، با هزاران ارمني كه از مسلمانان مي‌گريختند. از آنجا به‌ حيفا، بيت‌المقدس‌، ناصره‌، دمشق‌، بعلبك‌، بيروت‌، صيدا، صور و عكا رفته‌، سپس به بيروت‌ بازگشته و از آنجا در اكتبر 1335 عازم ميهنش شده است‌.
او شرح مفصلي (140 صفحه‌ٴ چاپي‌) از سفر خودش نوشته همراه با يك راه‌نماي زيارت‌ اماكن مقدس فلسطين‌. خودِ سفرنامه 14 فصل است و در آن به توصيف سفر قناعت نكرده‌، بلكه‌ درباره‌ٴ سپاهيان پادگان‌هاي مماليك‌، به‌ويژه نيروي سواره‌نظام معروفش (كه شامل عده‌ٴ زيادي‌ اسراي يوناني و رومي بود)،1 مقبره‌هاي زيباي مماليك‌، لنگرگاه‌هاي مصر و شام كه براي‌ جلوگيري از حمله‌ٴ ناوگان دشمن با سنگ‌هاي عظيم بسته شده بود، دين اسلام و عادات‌ مسلمانان و حميتشان اطلاعات ضمني به‌دست داده است‌. برخي از اطلاعاتش را از آثار قبلي‌ مانند بوركهارت مونت زيوني (سيزدهم ـ 2) اقتباس كرده‌. ولي بيشترش مشاهدات خود اوست‌ و ثمره‌ٴ مذاكراتي كه با مسلمانان‌، يونانيان‌، كاتوليك‌ها و يهوديان داشته است‌. اطلاعات‌ جغرافيايي گروه اخير را مي‌ستايد. ظاهراً كتاب او به طرح‌هايي آراسته بوده‌، كه يكي از آنها باقي‌ است و مكان‌شناسي اطراف صومعه‌ٴ كاترين مقدس را در صحراي سينا نشان مي‌دهد. جاكومو هدفي دوگانه داشت‌: مي‌خواست راه‌نمايي براي زايران تهيه كند و جنگ صليبي نوي به‌ راه اندازد.
اين كتاب پيش از پايان سده‌ٴ پانزدهم به آلماني ترجمه شد.

مـارينـو سـانـودو ايـل وِتـچـو

جهانگرد، جغرافي‌دان‌، نويسنده‌ٴ اجتماعي ونيزي و مبلغ جنگ صليبي نوي كه هرگز تحقق نيافت‌ (حدود 1260 تا حدود 1337).
مارينو سانودو ايل وِتچو2 به‌خاطر مشخص شدن از ونيزي معروف ديگر، يعني مارينو سانودو تورسلو ايل جووينه (1466 ـ 1535)، كه خاطرات روزانه‌اي از سال‌هاي 1496 ـ 1533) نوشته است‌؛ او را ايل وِتچو (مهين‌) مي‌نامند.
مارينو درحدود سال 1260 در ونيز زاده شد. پسر يك سناتور ونيزي به‌نام ماركو سانودو

1 .اين موضوع از منبع‌هاي زيادي تأييد شده است‌. مماليك بازرگانان جنوايي را مأمور خريد برده از كافا مي‌كردند و پاپ‌ها بارها آنان را به‌خاطر اين كار تقبيح‌ و تكفير كرده بودند (Atiya p. 199, 433, 1938).
Marino Sanudo il Vecchio, Marinus Sanutus Torsellus, Marino Sanudo (Sanuto) Torsello; Marin Tourxelle.2