سمويل بن يعقوب كاپوايي‌

احتمالاً در اواخر سده‌ٴ سيزدهم‌، در كاپوا برآمد: البته اگر او همان پدر سليمان بن سمويل كاپوايي‌ پزشك باشد. رساله‌ٴ ماسويه مارديني (ماسويه صغير، نيمه‌ٴاول سده‌ٴ يازدهم‌)، درباره‌ٴ ادويه‌ٴ مسهل و قي‌آور را ترجمه كرد. اين ترجمه در دو باب است‌:
1) قوانين كلي‌؛ 2) ادويه‌ٴ مفرده (همان ترتيب در ترجمه‌ٴ لاتيني هم رعايت شده است‌).
براي تصحيح يادداشت مجلد اول (ص 709) بايد گفت در مورد ماسويه صغير و تأليف او عدم اطمينان زيادي وجود دارد. بهتر است او را ماسويه دروغين يا ماسويه دروغين اول بناميم‌، براي تشخيص او از ماسويه سوم يا ماسويه دروغين دوم (نيمه‌ٴ اول سده‌ٴ سيزدهم‌). احتمال دارد كتاب اصلي نه به عربي بلكه به لاتيني بوده‌، و براي بالا بردن اعتبار آن به صورت ترجمه از عربي‌ معرفي شده است‌. در متن لاتيني نام موٴلف يوحنا بن ماسويه بن هامك بن عبدالملك آمده‌ است‌. براي مورد مشابهي¿ يادداشت مربوط به سرافيون صغير (نيمه‌ٴ اول سده‌ٴ دوازدهم‌).
به عقيده‌ٴ اشتينشنيدر متن اصلي آثار ماسويه (نه‌فقط رساله‌ٴ مذكور در اين جا بلكه قرابادين‌ هم‌) احتمالاً به لاتيني بوده است‌؛ و يك يهودي سيسيلي آن را از لاتيني به عربي ترجمه كرده‌؛ متن عربي مفقود شده‌، ولي ترجمه‌ٴ عبري آن در دست است‌؛ اين ترجمه‌ها بي‌نام است‌، مگر ترجمه‌هاي منسوب به سمويل بن يعقوب‌. برخي از ترجمه‌هاي عبري ممكن است مستقيماً از لاتيني برگردانده شده باشد. ترجمه‌ٴ يوناني قسمت اول اندر باب نوشتن هم در دست است‌.

اَحطُـب بن اسحاق‌1

رابي‌، پزشك و مترجم عربي به عبري‌، كه در اواخر سده‌ٴ سيزدهم‌، در پالرمو برآمد. پدرش‌ اسحاق هم رابي و پزشك‌، و برادرش داود هم پزشك بود. او با سليمان بن ادرت بارسلوني در مورد مقابله با تبليغات قبلي ابراهيم ابوالعافيه در سيسيل اشتراك مساعي كرد. به ترجمه‌ٴ مقاله‌ في‌المنطق ابن ميمون پرداخت‌؛ و اين ترجمه هرچند از برخي جهات بهتر از ترجمه‌ٴ متقدم موسي‌ بن تبوّن (1254) است‌، نتوانست بر آن پيشي گيرد. يك منظومه‌ٴ اخلاقي سرود و در آن سفر به‌ بهشت را توصيف كرد (قس‌: دانته و امانوئل بن سليمان در نيمه‌ٴ اول سده‌ٴ چهاردهم‌).

ه . از عربي به فارسي‌

¿ يادداشت مربوط به نصيرالدين طوسي در فصل رياضيات‌.

Ahitub ben Isaac .1