بعداً در معبد چيون ـ اين در كيوتو به آموزش آيين جودو پرداخت و سرانجام كاهن بزرگ آن‌ معبد شد. در هنگام مرگ بيش از 80 سال داشت‌.
سال تولد و وفاتش معلوم نيست‌، ولي مي‌دانيم امپراتور مستعفي گو ـ فوشيمي به او دستور داد شرح حال هونن ـ شونين (1133 ـ 1212)، بنيان‌گذار مذهب جودو (مقدمه 2، 1173)، را بنويسد. گوـ فوشيمي از 1299 تا 1301 امپراتور بود و تا سال 1336 زندگي كرد؛ بنابراين فرمان‌ در سال 1301 يا اندكي پس از آن صادر شده است و بايد تصور كرد شونجو در آن هنگام مرد سالمندي بوده است‌. گفته مي‌شود شونجو اطلاعات مربوط به آن زندگي‌نامه را از شاگردان هونن‌ و از پيرمرداني كه او را مي‌شناختند گردآورد (هونن در سال 1212 در معبد چيون ـ اين‌ درگذشت‌.)
اثر شونجو درباره‌ٴ شرح حال هونن در 48 جلد و 237 بخش است‌، با تصويري براي هر بخش‌، كه هنرمندان درباري آنها را كشيده‌اند. نسخه‌ٴ نهايي به‌وسيله‌ٴ امپراتور مستعفي گوـ فوشيمي‌، امپراتور بودايي فوشيمي (متوفا 1317)، امپراتور گو ـ نيجو (فرمان‌روايي‌اش 1302 ـ 1308) و ديگران ويرايش شد. سپس نسخه‌ٴ ديگري فراهم شد كه تقريباً تمام آن را گو ـ فوشيمي‌ نوشت‌. تهيه‌ٴ نسخه‌ٴ ثانوي از سال 1307 تا 1317 طول كشيد، بنابراين‌، مي‌توان نتيجه گرفت كه‌ اين كتاب در سال 1307 يا اندكي پس از آن به اتمام رسيده است‌. نسخه‌ٴ پاك‌نويس‌شده‌ٴ اصلي‌ هنوز در معبد چيون ـ اين نگه‌داري مي‌شود و دومين نسخه‌ٴ سلطنتي در معبد اوجوئين در تائيما (ايالت ياماتو) است‌.
اين زندگي‌نامه‌ٴ هونن شايد مهم‌ترين تأليف در نوع و زمان خودش و يكي از مشروح‌ترين‌ اسناد درباره‌ٴ تاريخ دين بودا در ژاپن است‌. جالب است توجه شود كه اين زندگي‌نامه‌ٴ قديس‌ مكتب جودو را يك راهب تندايي نوشته‌، يا اقلاً راهبي كه بيشتر عمرش را در سلك تندائي‌ گذرانده و مدتي رييس صومعه‌ٴ تندائي بود. درست است كه مذهب تندائي (تأسيس در سال‌805) بسيار التقاطي بود و آميزه‌اي از مابعدالطبيعه و اصول آميدايي‌1 (مقدمه 1، 545) و از جهتي پيش‌آهنگ آيين آميدايي به شمار مي‌رفت كه به وسيله‌ٴ مذهب جودو با موفقيت گسترش‌ يافت‌، با اين حال مذهب آميدايي و جودو تفاوت زيادي داشتند. فعاليت هر دو مذهب از ويژگي‌هاي وحدت آيين‌هاي بودايي در ژاپن است كه بر اختلاف مذاهب فايق آمده‌. مشكل‌ مي‌توان انتظار داشت يك تن دومينيكي مشروح‌ترين شرح حال يك قديس فرانسيسي را بنويسد، ولي در ژاپن اين كار بيش‌از يك بار شده است‌.

1 .آميدايي يعني همه چيز بسته به توفيق الاهي است و منشأ رستگاري ايمان به اوست (مقدمه 2، 1173).