پامفيلا

پامفيلا1 در زمان نرون در اپيدوروس‌2 برآمد. زبان‌شناس يوناني‌. او اثري در 33 كتاب دربارهٴ تاريخ ادبيات تأليف كرد.

اروتيانوس‌

اروتيانوس‌3 در زمان نرون برآمد. زبان‌شناس و لغت‌نويس يوناني‌. او يكي از مهم‌ترين‌ واژه‌نامه‌هاي عهد قديم را تأليف كرد. اين واژه‌نامه مخصوصاً از اين لحاظ براي ما مهم است‌، كه‌ به واژه‌هاي بقراطي اختصاص دارد.

پالايمون‌

كوينتوس رميوس پالايمون‌4 در ويكنزا5، در ايتالياي جنوبي‌، زاده شد، ولي اصلاً يوناني‌ بود، چون نامش (پالايمون‌) كاملاً يوناني است‌؛ او در حدود 37 تا 70 برآمد. نحوي رومي‌، بزرگ‌ترين معلم دستورزبان در روم آن زمان‌. فن دستور زبان‌6 او (حدود 67 تا 77) نخستين‌ كتاب درسي زبان لاتيني بود.

والريوس پروبوس‌

م‌. والريوس پروبوس‌7 اهل بيروت در حدود 56 تا 88 در روم برآمد. نحوي رومي و بزرگ‌ترين نحوي عصر خويش‌.8 او آثار نحوي زيادي نوشت و از آثار پلوتوس‌9 (؟)، ترنس‌10، لوكرتيوس‌، ويرژيل‌، هوراس‌11 و پرسيوس‌12 نسخه‌هاي علمي متعددي فراهم‌ ساخت و نمادهاي ويرايشي (21 علامت‌) نظير آنچه به وسيلهٴ محققان اسكندراني ابداع‌ شده بود، در آنها به كار برد.

Pamphila .1
Epidaurus .2
Erotianos .3
Quintus Remmius Palaemon .4
Vicenza .5
Ars grammatica Sandys: History of Classical Scholarshi (vol. 1,200, Cambridge, 1921).6
M. Valerius Probus .7
8 Sandys. گويد: ((برجسته‌ترين مطالب دستور زبان لاتيني را مي‌توان به اين دو نويسنده (پليني مهتر و پروبوس‌) و به پالايمون منسوب دانست‌)).
Plautus .9
Terence .10
Horace .11
Persius .12