در بخارا با او ملاقات كرد، درحالي‌كه تازه از هرات آمده بود. صدرالشريعه در سال 1346م‌/ 734 ه ق وفات يافت‌.
در ميان آثارش دو اثر داراي اهميت ويژه‌اي است‌.
1. تعديل‌العلوم كه دايرةالمعارف فلسفه و علوم طبيعي است‌. بخش سوم آن تعديل‌ هيئت‌الافلاك نام دارد، جداگانه هم ديده شده است‌.
2. تنقيح الاصول‌. بخشي درباب اصول فقه كه مبناي شرح‌هاي بي‌شماري قرار گرفته است‌.
خود آن اقتباس از كنزالوصول الي معرفة الاصول علي بن محمد پزداوي‌، فقيه حنفي است (متوفا در سال 1089م‌/ 482 ه ق در سمرقند)

ايـجـي‌

متكلم شافعي ايراني كه به عربي مي‌نوشت (متوفا 1355م‌/ 756 ه ق‌).
عضدالدين عبدالرحمان بن احمد ايجي شيرازي‌. پس از سال 1281م‌/680 ه ق نزديك‌ شيراز زاده شد. در سلطانيه برآمد، سپس در شبانكاره‌ٴ فارس قاضي شد. آن‌گاه در زمان ابوسعيد (پادشاه ايلخاني 1316 ـ 1335) قاضي‌القضات شد، سپس به ايج برگشت و در سال 1355م‌/ 756 ه ق در دريميان وفات يافت‌، جايي كه به‌علت اختلاف عقيده با حاكم كرمان در آن زنداني بود.
او يك‌رشته آثار در بحث از كلام‌، جدل‌، علم‌النفس‌، اخلاق و اصول اعتقادات اسلام نوشت‌.
درباب فقه شيعه با محمدبن محمود آملي به بحث پرداخت‌. بسياري از آثارش را جرجاني‌ (چهاردهم ـ 2)، و ديگران شرح كردند و شرح‌هايي بر آن شرح‌ها به عربي و هم‌چنين به تركي‌ نوشته شد. پيش از بحث مشروح از مهم‌ترين‌شان‌؛ يعني مواقف‌، چند كلمه‌اي درباب ساير آثارش گفتني است‌:
آداب البحث‌، درباره‌ٴ جدل كه بر آن شرح‌هاي متعدد نوشته‌اند.
الرسالة الوضعية العضديه‌، درباب توضيح مفاهيم‌، كه بر آن نيز شرح‌ها نوشته‌اند.
الشاهية في علم الاخلاق‌، كه رساله‌اي است در حكمت عملي‌، يعني سياست‌، روان‌شناسي‌، تدبير منزل و اخلاق‌.
العقائد العضديه‌، درباب اصول دين‌.
الفوائد الغياثية، شرح باب سوم مفتاح العلوم سكاكي خوارزمي (سيزدهم ـ 1)، درباب فن‌ سخنوري‌، به‌نام غياث‌الدين وزير.
شرح مختصر الاصول‌، كه شرح فقه مالكي ابن حاجب مصري (سيزدهم ـ 1) است‌.
اشراق التواريخ در تاريخ روٴساي قبايل‌، پيامبر اسلام و صحابه‌. مصطفي بن احمد چلبي‌ (متوفا 1599م‌/ 1008ه ق‌) آن را به تركي ترجمه كرد.