(1391ـ1397) مي‌زيست‌. او هم مانند سلفش شورايي تشكيل داد و در اصلاح فرقه‌ٴ خويش‌ موٴثر بود.
در ميان آثار منسوب به او كافي است اينهارا ذكر كنيم‌: 1) سارمالانكارا. مجموعه‌اي از افسانه‌هاي بودايي به زبان سينهالي‌، كه بيشتر ترجمه‌ٴ آزاد يا اقتباسي از رَسَه‌واهيني است‌.
2) نيكاياسانگراها. تاريخ دين بودا از آغاز تا بيست قرن بعد است و حاوي اطلاعات باارزشي‌ از تشكيلات ديني آن‌، به‌ويژه در سده‌هاي سيزدهم و چهاردهم‌. اين كتاب هم به سينهالي نوشته‌ شد.
3) بالاوتارا. رساله‌ٴ بسيار كوچكي درباره‌ٴ دستور زبان پالي‌، كه در سيلان رواج زيادي دارد و طبعاً از كاكايانا اقتباس شده است‌، ولي نحوه‌ٴ تنظيم آن فرق دارد. بخش نحو آن اصلاح زيادي را نسبت به آثار پيشين نشان مي‌دهد و مبناي تعدادي آثار سينهالي براي دستور زبان پالي قرار گرفته‌، كه معروف‌ترينش عموماً به خود داماكيتي منسوب است و گادالادني سانه نام دارد.
4) سَدهَه‌مَسَنگه . تاريخ دين بودا به زبان پالي شامل فهرستي از كتاب‌هاي تأليف شده از قديمي‌ترين زمان‌ها تا نيمه‌ٴ دوم سده‌ٴ دوازدهم‌. انتساب آن به اين داماكيتي مسلم نيست‌. موٴلف‌ آن شايد يك تن هندي (و نه سينهالي‌) به‌نام داماكيتي مهاسامي بوده است‌، كه مدتي را در گادالادني‌ويهارا نزد داماكيتي چهارم و پنجم گذراند و پس از رسيدن به عالي‌ترين مقامات به هند بازگشت‌.

و. تبت

تسونگ كاپا

تسون كاپا (= مردي از سرزمين پياز). مصلح دين بودايي تبتي‌، بنيان‌گذار فرقه‌ٴ كلاه‌زردها.
او در سال 1357 در كومبوم‌1، واقع در استان آمْدو، در شمال خاوري تبت زاده شد؛ در سال‌ 1419 درگذشت‌. راهبي هندي به نام آتيشا، كه در سال 1038 از تبت ديدار كرده بود، ضرورت‌ اصلاح آيين لاما يعني صورتي از دين بودا را كه پَدماسامبهاوا (هشتم ـ2) پس از رسيدنش به‌ تبت در سال 747 پديد آورد. آتيشا فرقه‌ٴ جديدي موسوم به كاه ـ دام ـ پا (= پيروان احكام‌) تأسيس كرد و در سال 1053 درگذشت‌. تلاش او ناموفق بود، ولي تسونگ كاپا آن را تجديد كرد و موفق شد. فرقه‌اي كه او در سال 1392 تأسيس كرد گه ـ لوگ ـ پا ناميده شد (فرقه‌ٴ پرهيزگار).

1. كومبوم يا گومبوم در 80 كيلومتري خاور درياچه‌ٴ كوكونور در استان كانشوي چين است‌. اين نام به زبان تبتي ((ده هزار تصوير)) معني مي‌دهد و اين اشاره به‌ درختي مقدس است كه برگ‌هايش حامل الفباي تبتي است‌. كشيش هوك درخت را ديده و آن را توصيف كرده است‌.