4) كليساي انگلستان بايد مانند كليساي ارتدكس رياست مستقل داشته باشد. ويكليف از خود دفاع و ثابت كرد كه عقايدش به آن حد افراطي نيست‌، ولي ريچارد دوم او را از ادامه‌ٴ آموزش‌هايش منع كرد و به خانه‌اش در كليساي بخش در لوتِروُرث (لِسترشاير، نزديك رگبي‌) فرستاده شد و در سي‌ويكم دسامبر 1384 در آن‌جا درگذشت‌. مبارزه با او ادامه يافت‌، نوشته‌هايش مورد تعقيب قرار گرفت و شوراي كنستانس فرمان داد بقاياي جسدش از گور بيرون‌ آورده و دور انداخته شود؛ اين حكم در سال 1428 توسط شاگرد سابقش ريچارد فلمينگ اسقف‌ لينكلن اجرا شد.1
آثار لاتيني و انگليسي ويكليف چنان زياد است كه به ذكر همه‌شان نخواهيم پرداخت‌. آثار انگليسي‌اش شايسته‌ٴ آن است كه او را بنيان‌گذار نثر انگليسي بشماريم‌.
او و همكارانش دو ترجمه‌ٴ انگليسي از كتاب مقدس از روي وولگات فراهم كردند. ترجمه‌ٴ اولي در اواخر عمر او تهيه شد (حدود 1382ـ1384)؛ ترجمه‌ٴ بعدي پس از مرگ او و پيش از پايان سده‌ٴ چهاردهم‌. تعيين سهم او در اين ترجمه‌ها، اگر هم ناممكن نباشد، دشوار است‌. احتمال‌ دارد كه ترجمه‌ٴ اولي عهد عتيق توسط نيكولاس هِرفُردي انجام گرفته باشد.
ترجمه‌ٴ بعدي كه دقيق‌تر و مصطلح‌تر از قبلي است‌، بيشتر كار شاگرد وفادار ويكليف‌، يعني‌ جان پوروي (1353؟ـ1428؟) بود. اين نخستين ترجمه‌ٴ كامل انگليسي بود. باوجود مخالفت‌ كليسا با كتاب مقدس انگليسي‌، كه در سال 1391 آغاز شد و با تكفير (1406) يا گرفتن جان و مال (1414) به اوج خود رسيد، از 170 نسخه‌اي كه در دست است برمي‌آيد كه اين ترجمه بسيار مقبول بوده است‌.
ساير آثار انگليسي ويكليف شامل 294 موعظه (به‌علاوه‌ٴ 224 موعظه‌ٴ لاتيني )، تعداد زيادي آثار جدلي‌، هم‌چنين بيان وظايف ديني و غيره است‌. هيچ‌كدام از اين آثار انگليسي مورد نظر مستقيم مورخ علم نيست‌. نوشته‌هاي لاتيني مهم‌تر است‌، از جمله منطق و ذيل منطق‌، در مراتب انسان‌، سيزده مسئله‌ٴ منطقي و فلسفي‌، و رساله درباب هستي‌. مهم‌ترين نوشته‌ٴ جدلي‌اش‌ سه‌گفتار است كه در آن از برتري كتاب مقدس بر كليسا و وجدان شخص بر مقامات كشوري دفاع‌ كرده است‌. اين نخستين كتاب او بوده كه چاپ شده و مصحح آن (در سال 1525) كسي جز اتو برونفلز (وفات‌: 1534) از پديد آورندگان رستاخيز گياه‌شناسي نبود. در رساله درباب‌ شناخت كتاب مقدس‌، ويكليف تأكيد مي‌كند كه كتاب مقدس اساس واقعي دين و اخلاقيات‌ مسيحي است و بايد به‌صورت تحت‌اللفظي پذيرفته شود و نبايد به تأويل و تفسير آن

1. در سال 1409 به‌خاطر پيروي از عقايد ويكليف محكوم شد؛ در سال 1420 اسقف لينكلن‌؛ وفات‌: در 1431. تكفير مردگان تازگي نداشت‌، ولي نظر كليسا در مورد مشروعيت و مناسبت آن در زمان‌هاي مختلف فرق مي‌كرد.