گفته مي‌شود وي اهل ناحيه‌ٴ مُزِل بوده‌، ولي جايي به نام ليوانيا معروف نيست‌. شايد منظور ليوُنيا باشد كه نام منطقه‌اي است در اطراف بالتيك و يوهان از بالتيكي‌هاي آلماني ترير بوده‌ است‌.

7. لهستان
هرمان دو پرِزِوُرسكو

پزشك و اخترگوي آلماني (برآمدنش 1368ـ1380)، كه احتمالاً از پرِزِوُرسكو برخاست كه‌ جاي كوچكي است در شمال باختري پِرزِميسل در گاليسيا.
وي رساله‌ٴ اخترگويي كوچكي نوشت درباره‌ٴ ستاره‌ٴ دنباله‌دار سال 1368.
در كتاب‌خانه‌ٴ ياگيلوي كراكو يك زيج خطي بر اساس نصف‌النهار كراكو و سال‌هاي‌1379ـ1380 وجود دارد. موٴلف ناشناس آن زيج احتمالاً هرمان دو پرِزِوُرسكو بوده كه اندكي‌ پس از آن پزشك رسمي دربار ولاديسلاو پنجم ياگيلو (سلطنت 1386ـ1434) شد. زيج نشان‌ مي‌دهد كه موقعيت جغرافيايي كراكو در ربع آخر سده‌ٴ چهاردهم به خوبي تعيين شده بود و ساعت‌هاي مكانيكي در لهستان نامرسوم نبود.

ب‌. مسيحيت شرقي

بيزانس

ايزاك آرگيروس

رياضي‌دان‌، منجم و عالم ديني بيزانسي‌، كه در اواسط سده‌ٴ چهاردهم مي‌زيست‌. در سال 1318 پسر بچه‌اي بود و در سال 1372 هنوز زنده بود. او را به‌عنوان راهب و شاگرد نيكه‌فوروس‌ گريگوراس (چهاردهم ـ1؛ 1295ـ1359) توصيف كرده‌اند؛ بنابراين‌، احتمالاً در قسطنطنيه‌ مي‌زيسته است‌.
گفته مي‌شود با اقتباس از منابع فارسي كه در سال 1323 و سال‌هاي بعد در دسترس‌ دانشمندان بيزانسي قرار گرفت‌، آثاري در نجوم نوشت‌.
نسخه‌هاي زيادي از كتاب پرديس او در دست است كه در هيچ كدام نام موٴلف ذكر نشده است‌، مگر در يكي كه آن را به گريگوريوس خريسوكوكسس (چهاردهم ـ1)؛ برآمدنش در ترابوزان‌1335ـ1346 نسبت داده‌اند. ممكن است آرگيروس موٴلف پرديس باشد، ولي اين مطلب ثابت‌ نشده است‌. از سوي ديگر، پرديس و سه گفتار نجومي تأليف تئودوروس مليتِنيوتس در حدود 1361 رواج خيلي زيادي دارد. هر دو كتاب پيداست كه از يك زمان است و از منابع فارسي‌ همانندي اقتباس شده است‌؛ به علاوه‌، امكان دارد موٴلف پرديس از سه گفتار استفاده كرده باشد، يا