نظر موافق اين است كه چينيان بازداري را در زمان سلسله‌ٴ هان از آسياي مركزي اقتباس‌ كرده‌اند، هم‌چنان‌كه عادت‌هاي ديگري از قبيل نشاندن پرنده بر روي بالشه يا نشيمن [در عربي‌ حَموله‌] ارمغان آنهاست‌. بازداري در آثار ادبي عصر چو ديده نمي‌شود. در كتاب اسقف وايت‌ تصويرهايي از پرندگان ((شبيه باز))، كه در سنگ كنده‌كاري شده‌اند، ديده مي‌شود و وايت آنها را از سده‌ٴ سوم ميلادي مي‌داند. ولي دليلي دردست نيست كه درآن زمان از باز براي شكار استفاده‌ مي‌شده است‌. قديم‌ترين تصويرهاي دقيق از انواع باز در يك صحنه‌ٴ شكار در كنده‌كاري‌هاي‌ عصر هان در شيائو ـ تئانگ شان‌، در ايالت شانتونگ ديده مي‌شود كه آخرين آنها پيش از سال‌129حك شده‌اند.1 در موزه‌ٴ سلطنتي اُنتاريو در تورنتو دو مجسمه‌ٴ سفالي از سده‌ٴ پنجم‌، شكارچيان سواري را نشان مي‌دهد كه بر مچ دست هريك بازي نشسته است‌.
ج‌. ج‌. ل‌. دُوي‌وِنداك اشاره مي‌كند (تئونگ پائو، 35، 373، 1940) به اشاره‌ٴ تلويحي به‌ استفاده از باز در شكار، در شعري كه چانگ هِنگ‌ِ منجم (دوم ـ 1) نوشته است‌. ولي كتاب‌دار چيني ما آقاي وانگ چونگ ـ مين كه اينك دراينجا كار مي‌كند اشاره‌ٴ مكتوب قديم‌تر و دقيق‌تري‌ را به من نشان داد كه پيش از سال 88 پ‌م نوشته شده و به حادثه‌اي اشاره مي‌كند كه به سال‌208پ‌م مربوط است‌. اين اشاره در كتاب شيه چي (باب 87) از سسو ـ ماچوان (دوم ـ 2پ‌م‌) است‌. در آنجا عبارتي به اين صورت آمده ((با بازهاي سياه بر روي دستهايمان‌)). دايرةالمعارف‌ تئاي ـ پئينگ يوـ لان تأليف شده در سال 983 (باب 926، ص 2) اين عبارت را با علامت‌ استفهام نقل مي‌كند. عبارت مربوط به آخرين سخنان لي سسو (متوفا 208 پ‌م‌) وزير بزرگ‌ خطاب به پسرش است‌، پيش‌از آن‌كه براي اعدام از زندان خارج شود. وقتي متن به‌درستي اصلاح‌ شود، عبارت چنين خوانده مي‌شود: ((اميد داشتم كه من و تو بار ديگر تازي‌هاي زرد را بدوانيم و با بازهاي سياه بر روي دستهاي‌مان در كنار هم از دروازه‌ٴ شرقي شانگ ـ تسئاي براي دنبال كردن‌ خرگوشان حيله‌گر خارج شويم‌، ولي حالا ديگر ممكن نيست‌!))
اكنون به‌راحتي مي‌توان آغاز بازداري در چين را اندكي پيش از سلسله‌ٴ هان‌، يعني در زمان‌ چئين دانست‌.
بازداري در ژاپن از قديم بسيار محبوبيت داشت و گواه آن كتاب‌ها (گرچه هيچ‌كدام از سده‌ٴ چهاردهم نيست‌)، نقاشي‌ها، كنده‌كاري‌ها و شعرهاي بسيار دراين‌باره است‌. بنابر روايات‌، در

1 .نك (E. Chavannes: La sculpture sur pierre en Chine au temps des deux dynasties Han (p. 77, Paris 1893