بود. آندالو در سال 1314 از سوي فرمان‌رواي جنوا به‌عنوان سفير نزد آلكسيوس دوم كومننوس‌ امپراتور طرابوزان (1297 ـ 1330) فرستاده شد.
جزئيات زندگي آندالو بسيار مبهم است‌. به‌گفته‌ٴ بوكاچيو، او سراسر جهان را گشت‌. بايد فرض كنيم كه سفرهاي زيادي كرده بود. مدتي در رم‌، ناپل و فلورانس زندگي كرد. هنگامي كه‌ بوكاچيو در ناپل بود، آندالو به او نجوم آموخت (حدود 1331 ـ 1339) و شهرتش را مرهون‌ ستايش پرشور، ناروا و خالي از تحقيق بوكاچيوست‌.1 آندالو نويسنده‌اي پركار بود، ولي از آنجا كه تنها تاريخ يكي از آثارش را به‌طور تخمين‌ مي‌توان معلوم كرد، آنها را نمي‌توان به‌ترتيب زماني مورد بررسي قرار داد. بهتر است آنها را در سه‌ گروه رده‌بندي كنيم‌: نجوم نظري‌، نجوم عملي و اخترگويي‌. به‌همين ترتيب به بررسي‌شان‌ خواهيم پرداخت‌.
نجوم نظري‌. 1) رساله‌ٴ افلاك‌؛ 2) نظريه‌ٴ سيارات‌؛ 3) رساله‌ٴ فواصل كرات و سيارات از زمين و بزرگي آنها.
ظاهراً مهم‌ترين اين رساله‌ها، رساله‌ٴ آخري است‌. كه در آن آندالو مدعي اصلاح فواصل كرات‌ فلكي اظهارشده به‌وسيله‌ٴ فرغاني (نهم ـ 1)، بتاني (نهم ـ 2) و ابن رسته (دهم ـ 1) شده است‌.
به‌گفته‌ٴ او اندازه‌هاي پيشينيان بدان جهت غلط بوده كه آنان نمي‌توانستند شعاع هريك از سيارات‌ را جمع يا كسر كنند. او آن شعاع‌ها را منظور كرده‌، و بنابراين كمينه و بيشينه‌ٴ فاصله‌ٴ هر سياره را از مركز زمين به‌دست آورده است‌. اين فاصله برحسب شعاع زمين محاسبه شده و براساس تقسيم‌ شصتگاني است‌. بر اين اساس فاصله‌ٴ ماه (يا شعاع فلك اول‌) "28 '15 °33، فاصله‌ٴ عطارد (يا شعاع فلك دوم‌) "32'27 °64، فاصله‌ٴ زهره (يا شعاع فلك سوم‌) "8'30 °178، فاصله‌ٴ خورشيد (يا شعاع فلك چهارم‌) "58'28 °1199 است‌. معلوم نيست آندالو اين ارقام را از كدام مأخذ گرفته‌؛ معلومات رياضي او براي تدوين روشي تازه كافي نبود و اصلاحي كه معرفي كرده ظاهري‌ غلطانداز داشت‌.
به‌عقيده‌ٴ او حركت فلك هشتم نه‌تنها مستلزم تقديم بطليموسي است‌، بلكه نيازمند نوسان‌ نيز هست‌، مفهوم غلطي كه ثابت بن قره (نهم ـ 2) و بعداً بطروجي (دوازدهم ـ 2) از نو مطرح‌ كرده بودند. درمورد ادامه‌ٴ آن بايد يادآور شد كه كپرنيك هم‌چنان نوسان مورد نظر ثابت بن قره را قبول داشت‌.
آندالو در رساله‌ٴ افلاك (فصل نهم‌) ميل فلك البروج را به‌نقل از زيج طليطلي "30'30 °23 و

1. بوكاچيو چندان پيش رفت كه گفت آندالو در نجوم درخور همان اعتباري است كه سيسرون در سخنوري و ويرژيل در شعر! (شجره‌نامه‌ٴ خدايان‌، مقاله‌ٴ 15، فصل 6): در همان كتاب و ساير آثار بوكاچيو اشارات ديگري به او ديده مي‌شود.