برعكس‌. تصور مي‌شود سه گفتار در حدود 1361 تأليف شده و پرديس كه خيلي كوتاه‌تر است‌، در سال 1371.
در مورد ساير آثار نجومي منسوب به آرگيروس با اطمينان مي‌توان سخن گفت‌. تعداد آنها زياد است و داراي نسخه‌هاي خطي متعدد: شرح شش مقاله‌ٴ اول اصول اقليدس و شرح مجسطي‌؛ مساحي (روش اندازه گيري سطوح‌) خطاب به شخصي كليبوس (يا كُليباس‌) نام كه تمامش‌ اقتباس از هرون اسكندراني است‌؛ حاشيه بر تحرير رابداس از حساب پلانودس‌؛ رساله‌اي در اسطرلاب (مورخ 1367)، و مطالبي در باب استخراج جذر، كه به دنبال آن جدولي از جذرهاي‌ همه‌ٴ اعداد از 1 تا 102 به‌صورت كسرهاي شصتگاني عرضه شده است‌، مثل‌
" 8 4 " 1 5 '24 1 =2 √
آرگيروس در سال 1372 يك تقويم ديني براي آندرونيكوس اُينايوتِس استخراج كرد كه در آن‌ مي‌گويد بيش از پنجاه سال پيش‌، يعني زماني كه هنوز به تحصيل رياضيات نپرداخته بود، شاهد فاصله‌ٴ سي و دو روزه‌اي ميان عيد فصح يهود (بيستم مارس‌) و عيد پاك مسيحي (بيست و سوم‌) بوده است‌. اينك‌، اين را تنها مي‌توان به سال 1318 نسبت داد و از روي آن حدس زد كه وي‌ احتمالاً در دهه‌ٴ نخستين سده‌ٴ چهاردهم زاده شده است‌. تقويم نجومي ديگري از سال 1377 را دني پتو يسوعي اهل اورلئان (1583ـ1652)، بدون هيچ مأخذي به آرگيروس نسبت داده است‌. روشي كه در آن براي تعيين عيد پاك ارائه شده‌، همان روش رابداس است‌.
مقدمه بر علم حساب نيكوماخوس جيراشي (اول ـ2) را پروكلوس (پنجم ـ2) و فيلوپونس‌ (هفتم ـ1) شرح كرده‌اند. آرگيروس تحرير تازه‌اي از اين شرح را اصلاح كرد.
هم‌چنين سه رساله‌ٴ ديني در رد پالاميتيان نوشت كه در يكي از آنها در باب واقعيت نظريه‌ٴ هسيكاستي مربوط به نور غير مخلوقي بحث شده كه حواريان در زمان تبّدل مسيح بر كوه تابور (جبل‌الطور) بر فراز او مشاهده كردند ( ¿ يادداشت مربوط به بارلام‌، چهاردهم ـ1). وي از مخالفانش نام نمي‌برد؛ احتمالاً يكي از آنان يوآنس كانتاكوزنوس بود كه رساله‌ٴ مفصلي در رد آرگيروس نوشت‌.

تئودوروس مِليتِنيوتِس

منجم بيزانسي در قسطنطنيه در حدود 1360ـ 1388.

تئودوروس در سال‌هاي 1360ـ 1388 رساله‌ٴ نجومي مفصلي نوشت به نام سه گفتار در نجوم‌، كه مفصل‌ترين رساله‌ٴ نجومي در بيزانس است‌. بخشي از آن بر اساس ترجمه‌ٴ آثار فارسي‌ است كه در سايه‌ٴ ترجمه‌ٴ ناشناس سال 1323 (يادداشت مربوط به شمس‌الدين ميرك بخارايي‌،