اين‌جا فهرستي عرضه كرد. گاه‌، يكي از داستان‌هاي آن را به جاي ترجمه اقتباس كرده‌اند. در بسياري موارد تأثير دكامرون را تقريباً در ادبيات همه‌ٴ كشورهاي اروپايي مي‌توان رديابي كرد. يكي از جالب‌ترين نمونه‌هاي آن ترجمه‌ٴ هفت قصه‌ٴ آن به زبان يديش توسط يوزف‌بن ياكب‌ مارسِن (آمستردام 1710) است‌، كه احتمالاً از ترجمه‌ٴ هلندي دكامرون (چاپ هارلم 1564، آمستردام 1644) نقل كرده است‌. مترجم كوشيده واژه‌هاي عبري هرچه كمتري به كار برد تا از بي‌حرمتي به آنها پرهيز كند.
وجود يك ترجمه‌ٴ ژاپني (كه بايد آن را مربوط به گرايش‌هاي شديد شهواني مردم ژاپن‌ دانست‌) به‌صورت عجيبي به چشم مي‌خورد. نسخه‌اي از يك چاپ ارزان ژاپني دكامرون در فتح‌ يكي از جزاير مرجاني اقيانوس آرام به‌دست آمد؛ آن نسخه اينك در كتاب‌خانه‌ٴ هاروارد است‌.برروي آن مهر سانسور ارتش به زبان انگليسي ديده مي‌شد، ((در دايره بررسي شده‌؛ با مجوز اداره‌ٴ اطلاعات مشترك‌)).1
3. آثار لاتيني او. بوكاچيو علاوه بر آثار ايتاليايي‌، چهار كتاب به لاتيني تأليف كرد كه تأثيري‌ كاملاً چشمگير داشت‌.
الف‌) سرنوشت مردان نامدار؛ رساله‌اي تاريخي و اخلاقي در نُه مقاله‌، كه هدف آن بيان‌ فرازونشيب زندگي مردان زيادي از آدم به بعد است‌، كه وضع خوبي داشتند و دچار سقوط و بدبختي سختي شدند. اين كتاب در سال‌هاي 1356ـ1360، تأليف شد و بوكاچيو آن را در سال‌هاي 1363ـ1364، به مِيناردو دي كاوالكانتي اهدا كرد، كه شهسواري فلورانسي و مقيم ناپل‌ بود. اين كتاب در آن روزهاي دشوار، شهرت زيادي يافت‌، در روزگاري‌، كه حتي قدرتمندان و توانگران هم از صلح و امنيت برخوردار نبودند، افراد تحصيل‌كرده را هم مانند چاره‌ٴ بدبختي‌هاي‌ پترارك جلب كرد، ولي به‌خاطر استحكام و واقع‌بيني بيشترش از كتاب پترارك محبوب‌تر شد. از آن‌جا كه تصويري كلي از تاريخ بشر را از زمان آدم تا اواسط سده‌ٴ چهاردهم‌، عرضه مي‌كرد2 و پر از داستان‌هاي عجيب و پرماجرا بود، براي بسياري از مردم جهان به‌صورت كتابي خواندني در روزگار خوشي و كتابي تسلي‌بخش در ساعات سخت زندگي درآمد.
دو تحرير مختلف از سرنوشت‌مردان نامدار چاپ شده است‌. چاپ تحرير اول يكي در حدود 1474 در استراسبورگ انجام گرفت و در حدود 1507 در پاريس تجديد چاپ شد. تحرير دومي‌ تنها يك بار در سال 1544 در اوگسبورگ چاپ شد.
اين كتاب خيلي زود به پنج زبان بومي ترجمه شد و تعداد نسخه‌هاي خطي اين ترجمه‌ها، كه

1. دكامرون با ترجمه‌ٴ فارسي محمدقاضي منتشر شده است‌. ــ م‌.
2. به عبارت دقيق‌تر تا وقتي كه ژان خوب‌، شاه فرانسه به‌وسيله‌ٴ ادوارد معروف به شاهزاده‌ٴ سياه در نزديكي پواتيه اسير (1356)، و به انگلستان برده‌شد.