وجود دارد، كه از روي نسخه‌ٴ موجود در كتاب‌خانه‌ٴ موزه‌ٴ قصر ممنوعه در پكن رونويسي شده‌ است‌. اين نسخه ناقص است‌، و فقط مقدمه‌، فهرست مطالب و 404 تصوير زيباي آن در پنج‌ جلد صحافي شده است‌، بدون اين كه به صورت كتاب‌هاي جداگانه تقسيم‌بندي شود. مطالب‌ متن در شصت و چهار صفحه‌ٴ كيپ نوشته شده است‌.
اين اثر، ولو مدت‌ها بعد، تأثير زيادي در طب ژاپن به جاي گذشت‌. اين يكي از كتاب‌هايي‌ بود كه اوكيتا هيدئيه هنگام لشكركشي هيديوشي در 1592، آن را از كره با خود به ژاپن برد.
شائو هسينگ از سه نظر مهم است‌: به‌خاطر متن و تصاويرش‌؛ به‌خاطر تئوچينگ (پن تسئائوي‌ قديمي‌تر) كه معرف آن است‌؛ و بالاخره به خاطر تأثيرش در طب ژاپن‌.
¿ يادداشت اين جانب درباره‌ٴ هنچين سئيكن در اين فصل‌.

چئن ين‌1

تخلص او وو ـ تسه‌2 بود. پزشك چيني كه در حدود 1174 ـ 1189، در زمان سلسله‌ٴ سونگ‌ برآمد. مهم‌ترين تأليفش رساله‌ٴ طبي عظيمي است در هجده بخش به نام علل سه‌گانه‌ٴ بيماري‌ها و درمان آنها.3 دو بخش آخري از بيماريهاي زنان و كودكان بحث مي‌كند. وي كتابي هم در دو بخش درباره‌ٴ مامايي‌4 نوشت‌.

ي‌. ژاپن‌

هنچين سئيكن‌5

عالم ژاپني كه در 1156، سه رساله نوشت‌: در باب داروها؛6 درباب عطرها؛7 و درباب غلات‌.8 اين رساله‌ها از پن تسئائوهاي چيني اقتباس شده بود، و تصويرهايش اقتباسي بود از چئونگ‌ كوانگ پن تسئائو كه در 1061 (يا 1092؟) در چين ظاهر شد. از آن‌جا كه اين كتاب چيني اينك‌ در دست نيست‌، تصويرهاي كتاب سئيكن ارزش خاصي دارد.

Ch'en Yen .1
ٍWu-tsê .2
San - yin chi - i ping - cheng fang lun .3
ُّCh'an - yü pao - ch'ing chi - fang .4
Henchin Seiken .5
Yaku shu shō .6
Kō yō shō .7
Kokurui shō .8