پئي هسيو

پئي هسيو1 در 224 زاده شد و در 271 درگذشت‌. سياست‌مدار و جغرافي‌دان چيني‌. پدرنقشه‌برداري علمي در چين‌. او در كشورش نخستين كسي بود كه اصول نقشه‌كشي را تحت‌ نظم درآورد. در 267 به وزارت امور عامهٴ نخستين امپراتور سلسلهٴ چين منسوب شد.

ح‌. طب چيني‌

هوانگ فو

هوانگ فو2، نيز موسوم به شيه آن‌3، در ايام سلسلهٴ چين‌، حدود 215 تا 282 برآمد. پزشك‌ چيني‌. كنفوسيوسي‌. مهم‌ترين اثر او رساله‌اي است در باب طب سوزني‌4 موسوم به چيا - ئي‌ چينگ‌5 كه منشأ همهٴ آثار بعدي در اين مورد شد، و آن خود مبتني بر آثار متقدم است‌. اين رساله به ‌128 فصل و 12 چوآن‌6 منقسم است‌، به شرح زير: (1 و 2) كالبدشناسي‌، وظايف‌الاعضاشناسي‌؛ (3) 354 نقطه براي سوزن زدن ؛ (4) نبض و غيره‌؛ (5) جاهايي كه سوزن زدن ممنوع است‌؛ (6 تا 12) آسيب‌شناسي‌، كه با بيماري‌هاي زنان و كودكان پايان مي‌پذيرد.

وانگ شو - هو

وانگ شو - هو7 در زمان سلسلهٴ چين غربي برآمد، 265 تا 317. پزشك چيني‌. مؤلف رسالهٴ قابل تحسيني دربارهٴ نبض به نام مو چينگ‌8 در ده كتاب‌.9

ط. تاريخ‌نويسي چيني‌

هسون هسو

هسون هسو10 در يينگ هو11 در آنهويي زاده شد، در زمان سلسلهٴ وئي و امپراتور ووتي از سلسلهٴ چين برآمد، و در 289 درگذشت‌. محقق چيني‌. محرر اصلي سال‌نامه‌هاي كتاب‌هاي نيين‌،

Pei Hsiu .1
Huang Fu .2
Shih An .3
acupuncture .4
Chia-i-ching .5
6 .عنوان كامل آن Huang-ti chen-chiu chia-i-ching خوانده مي‌شود.
Wang Shu-ho .7
Mo Ching .8
9 .در 1068 لين ئي آن را تنقيح كرد. بارها تجديد چاپ شده است‌. رسالهٴ ديگري در همان زمينه‌، كه رايج‌تر است با مو چينگ اشتباه شده و آن را به غلط به‌ وانگ شو - هو نسبت داده‌اند. تنقيحي از اين رسالهٴ دوم كه مربوط به عصر مينگ است و به وسيلهٴ Hervieu ترجمه شده ضميمهٴ Description de la Chine اثر Du Halde در 1735 چاپ شده است‌.
Hsun Hsu .10
Ying-chou .11