بوهميايي است‌. آنا در سال 1360 در پراگ زاده شد و در سال 1394 در شني (ريچموند) از بيماري طاعون درگذشت‌.
2) تصور مي‌شود آدالبرت (وُيتِك رانكوف يزووايي‌) از فرهيخته‌ترين چك‌هاي زمان‌ خويش و از دوستان توماس اِشتيتني‌، كه در پاريس تحصيل كرد و در سال 1355 مدير دانشگاه‌ پراگ بود، در آكسفورد هم تحصيل كرده بود. او در سال 1388 درگذشت‌، درحالي‌كه‌ كتاب‌خانه‌اش را به صومعه‌ٴ برفنوف بخشيده و بورس‌هاي تحصيلي در دانشگاه‌هاي پاريس و آكسفورد براي دانشجويان بوهميايي اختصاص داده بود. دانشجويان بوهميايي زيادي از دانشگاه‌ پاريس به آكسفورد رفتند، برخي مانند هيرونيموس پراگي (1374ـ1416)،1 شاگرد يان هوس‌ مستقيماً از پراگ به آكسفورد رفتند.
3) انتشار كتاب‌هاي ويكليف در پراگ‌، در آغاز سده‌ٴ پانزدهم آغاز شد. رساله درباب كتاب‌ افسانه‌هاي الحادي كه يان هوس در حدود 1410 نوشت‌، بيشتر دفاعيه‌اي از ويكليف بود. اين‌ كتاب به جان استوكس تقديم شده‌؛ او از اعضاي سفارتي بود كه هنري چهارم (شاه انگلستان‌1399ـ1413)، به بوهميا فرستاده بود.
4) گروه عمده‌اي از مطالب به شخصيت خود هوس و علاقه‌ٴ خاص او به افكار ويكليف‌ مربوط مي‌شود، زيرا اين افكار در ذهن او وجود داشت‌، يا ناخودآگاه پديد آمده بود. در او هم‌ مانند استاد انگليسي‌، همان تركيب تندروي ديني و سياسي با واقعگرايي (آيين اسكوت‌) فلسفي‌ وجود داشت‌.
ويكليف در سال 1381 به زمين‌لرزه‌اي اشاره مي‌كند. احتمال زياد دارد اين زمين‌لرزه كه در انگلستان محسوس بود، نه در سال 1381 بلكه در بيست‌ويكم تا بيست‌وچهارم مه 1382 روي‌ داده باشد.

6. آلمان‌

گِلنهاوزِن

نويسنده‌ٴ اجتماعي آلماني (وفات‌: 1390).
گِلنهاوزِن نام جايي در وِتِراو، يعني دره‌ٴ وِتِر در نزديكي فرانكفورت در مهين دوك‌نشين هس‌ بود. كنراد، پسر زيگفريد احتمالاً اهل آن محل بود. تا سال 1344 كه در پاريس درس مي‌خواند چيزي از زندگي وي معلوم نيست‌، او در آن سال ليسانس گرفت‌. بعدها، در ماينس كانن شد. در

1. هيرونيموس پراگي در سال 1398 در آكسفورد بود و نسخه‌هايي از محاورات و سه گفتار ويكليف را استنساخ كرده بود.