فصل بيست و چهارم‌

تاريخ طبيعي‌
(نيمه‌ٴ دوم سده‌ٴ چهاردهم‌)

توجه‌. تنها يادداشت‌هاي اصلي در اين فصل آمده‌است‌. كارهاي بسياري افراد ديگر، كه كار اصليشان در زمينه‌ٴ ديگري بوده‌، در فصول ديگر مورد بحث قرار گرفته است‌. براي بررسي كلي‌ تاريخ طبيعي در نيمه‌ٴ دوم سده‌ٴ چهاردهم‌، ¿ قسمت ((ي‌)) از فصل پانزدهم‌. اطلاعات بيشتر در مورد افراد مذكور در آن بررسي را مي‌توان به كمك فهرست پايان كتاب به آساني به‌دست آورد.

الف‌. قلمرو مسيحيت

1. ايتاليا
رُتاريو داستي

كوه‌نورد ايتاليايي (برآمدنش سال 1358).
شخصيت افسانه‌اي‌، به گفته‌ٴ برخي هنگامي كه رُتاريو با صليبيان فلسطين بوده‌، به‌دست‌ مسلمانان اسير شده‌، با حضرت مريم عهد كرده تا اگر آزاد شود به پيدمنت بازگردد و به‌ رُچياملونه‌1 صعود كند، كه آن را بلندترين قله‌ٴ كوه‌هاي آلپ مي‌پنداشتند. او در سپتامبر 1358 به‌ اين كار توفيق يافت و تصوير مفرغي مريم‌، جرجيس و يوسف را بر قله‌ٴ كوه نهاد. اين تصوير هنوز باقي است‌؛ گفته مي‌شود آن يك اثر فلاندري (؟) از سده‌ٴ چهاردهم است و نوشته‌اي دارد به‌ اين شرح‌: ((اين را بُنيفاتچو رُتاريو اهل شهر آستي به افتخار خداوندگارمان عيسي و مريم عَذرا در

1. Rocciamelone ، در آلپ وسطا شمال رود دُرا ريپاريا. بلندي آن تنها 3538 متر است‌. ولي قله‌ٴ سفيد مخروطي‌شكلش به‌صورت باشكوهي بر فراز واله دي‌ سوزا قد برافراشته است‌. مُن‌بلان 4810 متر بلندي دارد، ولي در آن روزگار اندازه‌گيري و حتي تخمين ارتفاع آن دو كوه امكان نداشت‌. مسلماً احساسي كه پديد مي‌آوردند، تنها به‌خاطر ارتفاعشان نبود، بلكه بيشتر از بلنديشان نسبت به محيط اطراف ناشي مي‌شد.