آن را در مقام بهترين نمونه‌اي ذكر مي‌كنم كه با آن موسيقي غربي در آن زمان به حد رشد رسيده‌ بود.
اين ترانه پيش از 1240 نوشته شده‌، و احتمالاً در صومعه‌ٴ بنديكتي ريدينگ در بركشاير1 تدوين گرديده است‌. واژه‌هاي انگليسي آن از لهجه‌ٴ وسكس‌2 است‌. به عقيده‌ٴ جناب دام آنسلم‌ هيوز3 اين ترانه از شش جهت مهم است‌: 1) قديمي‌ترين سرود كليسايي شناخته شده است‌؛ 2) قديمي‌ترين قطعه‌ٴ موسيقي شناخته‌شده‌ٴ داراي هماهنگي است كه امروز مكرر اجرا مي‌شود و خوانندگان و شنوندگان از آن لذت مي‌برند؛ 3) قديمي‌ترين آهنگ شناخته‌شده‌ٴ شش قسمتي‌ است‌؛ 4) قديمي‌ترين نمونه‌ٴ شناخته‌شده از چيزي است كه اينك‌، آن را مد ماژور4 (مقام يا گام‌ ماژور) مي‌نامند؛ 5) قديمي‌ترين نمونه‌ٴ شناخته‌شده از گراوندباس‌5 است‌؛ 6) قديمي‌ترين نسخه‌ٴ خطي شناخته‌شده است كه در آن هم كلمات غير ديني و هم ديني براي موسيقي به كار رفته‌ است‌. تصور مي‌شود كاتب (موٴلف‌؟) جان فورنسِتي‌6 بوده است (در نورفولك دو محل به نام‌ فورنسِت وجود دارد).

Reading, Berkshire .1
Wessex .2
Rev. Dom Anselm Hughes .3
Major mode .4
ground-bass .5
John of Fornsete .6