آثار او كه در اثناي قرون وسطي گم شده بود، در نيمهٴ اول سدهٴ پانزدهم كشف شد.1 اين آثار پيش از نوشته‌هاي بقراط و جالينوس چاپ شد،2 و نفوذش در دوران رستاخيز بسيار عظيم بود.

اسكريبونيوس‌

اسكريبونيوس لارگوس‌3 در زمان تيبريوس و كلوديوس برآمد. داروشناس رومي‌. در حدود 47 تركيب ادويه‌4 را تأليف كرد كه مجموعه‌اي شامل 271 نسخه بود. بسياري از نسخه‌ها داراي‌ منشأ عاميانه و سحري است‌، ولي برخي ديگر داراي ارزش علمي زيادي است‌. اين تأليف از جمله شامل قديم‌ترين گزارش تهيهٴ ترياك و تجويز نوعي ماهي داراي امواج برقي براي معالجهٴ سردرد است (برق درماني‌!).5 از داروهايي كه ياد كرده است 242 دارو از گياهان‌، 36 دارو از مواد معدني و 27 دارو از جانوران به دست مي‌آيد.

منه كراتس‌

منه كراتس زئوفلستايي‌6 در زمان كلوديوس اول (امپراتوري‌اش از 41 تا 54) برآمد. پزشك و داروگر يوناني‌. او رساله‌اي در ادويه تأليف و به كلوديوس تقديم كرد (امپراتور، كتاب مشروح در داروهاي سودمند)، كه در آن براي اجتناب از خطا، مقدار مصرف داروها با حروف كامل ثبت‌ شده بود. او داروهاي مختلفي را معرفي كرد، كه نام يكي از آنها تا امروز به جاي مانده است‌ موسوم به ضماد دياكيلوم‌7 كه ضمادي بود از تركيب مردارسنگ و شيرهٴ گياهان‌.

ز. تاريخ‌نويسي رومي‌

كورتيوس‌

كوينتوس كورتيوس روفوس‌8 احتمالاً در ايام سلطنت كلوديوس (امپراتوري‌اش از 41 تا 54)

1 .به وسيلهٴ Guarino Veronese در 1426. نسخه‌هاي بهتري توسط Giovanni Lamola در 1427، و توسط Tommaso Parentucelli (پاپ نيكولاي پنجم‌) در 1443 كشف شد، و متني كه به وسيلهٴ Poliziano مورد مطالعه قرار گرفته است‌.
2 .گرچه بعد از شروح اوليه Jacopo da Forli بر كلمات قصار بقراط (و نيز، 1473) و بر Tegne جالينوس (پادوا 1475) بوده است‌.
Scribonius Largus .3
Compositiones medicamentorum .4
electrotherapy .5
6 Menecrates of Zeophleta. ، بردهٴ آزادشده‌اي كه نام كاملش Claudius Quirina Menecrates بود.
emplastrum diachylum .7
Quintus Curtius Rufus .8