از جنگ‌هاي ويرانگر با خانواده‌ٴ اسكالا و با پيزا بود). پس از آن ويلاني به زندان افكنده شد و در سال 1348 از طاعون مرد.
جوواني ويلاني با تأليف تاريخ فلورانس به زبان ايتاليايي‌، به نام تاريخ نو، نام خود را جاوداني كرد. بي‌شك در آن زمان فلورانس يكي از مراكز بازرگاني و مالي جهان بود؛ شهري‌ بين‌المللي و يكي از بهترين مراكز خبرگيري از امور جهان‌. ويلاني از حزب هوادار پاپ بود، ولي‌ نه در هواداري سرسختي دينو را داشت و نه در نوشتن قدرت قلم او را.
تاريخ نو او در دوازده مقاله است و از زمان‌هاي اساطيري تا سال 1348 را در بر مي‌گيرد. مطابق معمول‌، بخش‌هاي مربوط به گذشته‌هاي دور از تواريخ ديگر اقتباس شده است‌. كتاب‌ جوواني از مقاله‌ٴ هفتم است كه ارزش واقعي خود را نشان مي‌دهد و شش مقاله‌ٴ آخري راجع به‌ رويدادهاي سال‌هاي 1266 ـ 1348 است كه او به خوبي از آنها آگاه بود.
ماتئو برادر جوواني ذيلي بر تاريخ او نوشت‌، تا سال وفات خويش‌؛ هم‌چنين راجع به‌ طاعون سال 1363. حوادث سال‌هاي 1348 ـ 1363 در ده مقاله است‌. فيليپو پسر ماتئو نيز حوادث‌ سال‌هاي 1363 ـ 1365 را نوشته است‌، كه در فصل بيست و ششم از آن سخن خواهيم گفت‌.
تاريخ ويلاني‌، به‌ويژه بخش تأليف شده به‌دست جوواني‌، براي تحقيق در اوضاع اقتصادي‌، به‌ويژه اما نه منحصراً ــ در فلورانس داراي اهميت زياد و حاوي اطلاعات فراواني است‌، كه‌ هرچند خوب تأليف‌نشده‌، ولي با اين حال بسيار باارزش است‌. مثلاً به تفصيل از بودجه‌ٴ فلورانس بحث شده‌، يا اطلاعات بيشتري براي مطالعه‌ٴ آن عرضه شده است‌. مدارك زيادي درباره‌ٴ آمارهاي حياتي و اقتصادي فلورانس ديده مي‌شود. كسب و كار و ثروت و رونق بانك‌داري‌ فلورانس توصيف شده است‌، هم‌چنين ورشكستگي معروف سال 1345 كه بازتابش در سراسر اروپا احساس شد. جوواني از بيمه‌ٴ دريايي صحبت مي‌كند كه در سال 1182 در لومباردي پديد آمد و اين دست‌كم ثابت مي‌كند كه اين امر چيز نوي نبوده است‌. بي‌شك تجارت و امور مالي‌ بين‌المللي در آن هنگام به سطح رشد نسبتاً بالايي رسيده بود. هنگامي كه جوواني در سال‌1317عهده‌دار ضراب‌خانه بود، باعث شد فهرستي از همه‌ٴ مسكوكات فلورانس تهيه شود. از لحاظ تاريخ اقتصادي واز لحاظ آماري كه براي درك جامعه و تحولات آن ضرورت دارد، تاريخ‌ جوواني در ميان آثار سده‌هاي ميانه بي‌همتاست‌.
تاريخ ماتئو اهميت كم‌تري دارد، مگر شرح طاعون سياه و اثرات بي‌شمارش‌: جا به‌جايي‌ ثروت‌، افزايش قيمت‌ها، دست‌مزدها، ماليات‌ها، مرافعات‌، انحطاط اخلاقي‌، افزايش فراوان‌ اوقاف و وقف اموال براي كارهاي خيريه‌، ايجاد دانشگاه در فلورانس و غيره‌.
با اين‌كه توجه اصلي جوواني به اقتصاد بوده‌، از بسياري مطالب ديگر هم سخن گفته است‌؛ مثلاً از شيوع تازيانه‌زنان در سال 1310 و از شورش مذهبي ديگري در سال 1334 سخن‌