جان ساليسبوري‌1

در اثناي سال‌هاي 1115 و 1120، در ساليسبوري زاده شد؛ در پاريس و شارتر تحصيل كرد، در حدود 1150، به انگلستان بازگشت و منشي اسقف اعظم كانتربري شد. هنگامي كه توماس‌ بكت‌، در 1162، اسقف اعظم شد، جان هم‌چنان در اين مقام بود. وي توماس بكت را در تبعيد همراهي كرد و شاهد ترور وي در 1170، بود. اسقف شارتر در 1176؛ باقي عمرش را در شارتر گذراند و در 1180، در آن‌جا درگذشت‌. فيلسوف‌، مورخ‌، و انسانگراي انگليسي‌. دست‌كم از لحاظ آثار لاتيني آگاه‌ترين و فاضل‌ترين مردان عصر خويش بود؛ ولي در زمان او، آثار لاتيني از لحاظ محتوا فزوني چشمگيري يافته بود؛ مثلاً تمام ارغنون ارسطو به زبان لاتيني در دسترس‌ بود. اقلاً شش بار به ايتاليا رفت‌، و به مدت هشت سال‌، در دربار پاپ مقيم شد. از لحاظ فلسفي‌ وي واقعگراي معتدلي بود.
مهم‌ترين تأليفش‌، كه در 1159، به اتمام رسيد، پوليكراتوس‌2 يا فرمانروانامه نام دارد. از روزگار باستان به بعد، اين نخستين كوشش براي بحث درباره‌ٴ سياست نظري بدون اشاره به اوضاع عصر بوده‌، با اين كه جان در اين زمينه تجربه‌ٴ چشمگيري داشت‌؛ به‌استثناي رساله‌ٴ كوچك مانگلد (پس از 1085)، اين نخستين كوشش براي تصوير فلسفه‌ٴ سياسي در قلمرو مسيحيت به شمار مي‌رود.
تأليف مهم ديگر وي متالوگيكن‌3 نام دارد (1159)، كه مي‌توان آن را دفاعيه‌اي از امور دنيوي‌ در برابر موضوع‌هاي نظري و لفظي دانست‌. اين كتاب داراي مطالبي دلكش از زندگينامه‌ٴ خودنوشت او را دربردارد.
وي شرح حال قديس آنسلم و توماس بكت را نوشت‌. تاريخ اسقفي‌،4 كه پس از 1164 تأليف‌ شده‌، ذيل تاريخ زيگبرت ژانبلويي (نيمه‌ٴ اول سده‌ٴ دوازدهم‌)، است و بيشتر مربوط به سال‌هاي‌1148تا 1152، و به يك اندازه تأليف ديني و تاريخي به‌شمار مي‌رود.

فيتزنيل‌5

در صومعه‌ٴ الي تحصيل كرد. خزانه‌دار هنري دوم و ريچارد اول‌؛ اسقف لندن از 1189، تا هنگام‌ وفاتش در 1198. مقارن 1178، رساله‌اي در حساب خزانه‌داري نوشت‌،6 كه در آن اداره‌ٴ امور مالي‌

John of Salisbury, Joannes Sarisburiensis, Parvus .1
Polycratus .2
Metalogicon .3
Historia pontificalis .4
Richard FitzNeale, Fiz Nigel, Ricahrd of Ely, Ricardus filius Nigelli .5
واژه‌ٴ Fitz به‌معني پسر، معمولاً براي فرزندان نامشروع شاهزادگان و بزرگان به‌كار مي‌رفت‌.
De necessariis observantiis scaccarii (Dialogus de scaccario) .6