واقعي دوك‌هاي برابان و تاريخشان‌)) بود. ولي مطالب زيادي هم درباره‌ٴ حوادث بيرون از برابان‌ ذكر كرده است‌. ازجمله مختصري درباره‌ٴ جنگ صليبي اول‌. باب‌هاي 5 تا 7 داراي ارزش ويژه‌اي‌ است و در آن شرحي از حكومت يان سوم‌، دوك برابان از سال 1312 تا 1355 ديده مي‌شود.
او براي اوايل اين كتاب متكي به آيينه‌ٴ تاريخ ياكوب فان مايرلانت بوده‌، ولي بوئندال متن‌ مايرلانت را بازبيني‌، اصلاح و تكميل كرده است‌. از مآخذ ديگري هم نقل كرده‌، از قبيل تاريخ‌ منظوم يان فان هيلو، كه در حدود 1291 به زبان فلاندري نوشته شده است‌؛ و تاريخ منشأ دوك‌ها.
بوئندال تعدادي منظومه‌هاي تعليمي كوتاه هم نوشت كه داراي محتواي تاريخي‌، فلسفي‌، سياسي يا اخلاقي بودند. يكي از اين‌ها شامل تاريخ برابان از زمان هكتور تا سال‌1312است‌، كه آن را در سال 1322 در آنتورپ سروده و خلاصه‌اي از تاريخ فوق‌الذكر او در 144 بيت است‌.
منظومه‌ٴ ديگرش كه در حدود 1340 ـ 1348 سروده‌، كارهاي ادوارد نام دارد و تنها قطعه‌اي از آن در دست است‌. در آن حوادث مهم سال‌هاي 1338 ـ 1340 روايت شده و مربوط است به‌ تاريخ مسيحيت و اخلاقيات‌. دومي احساسات يان يا گفت‌وگو ميان والتر و يان نام دارد و در فاصله‌ٴ سال‌هاي 1315 ـ 1325 نوشته شده است‌، درباره‌ٴ موضوعات فلسفي و حقوقي كه به‌صورتي‌ ابتكاري مورد بحث قرار گرفته‌اند. سومي به‌نام آيين فلاندري كه در سال‌هاي 1345 ـ 1346 در آنتورپ تأليف و به يان سوم تقديم شده‌، درباره‌ٴ موضوعات اخلاقي و ديني است‌.
اشعار تاريخي او مهم‌ترين محصول تاريخ‌نگاري افراد عادي فروبومان در سده‌ٴ چهاردهم بود. او نماينده‌ٴ واقعي بورژوازي كلان در برابان است‌؛ به يك اندازه با فرانسويان و رهبر كارگران‌ ياكوب فان آرتفلده مخالف است‌؛ ايمان خود را به بازرگانان و مزرعه‌داران نشان مي‌دهد. از تاختن به كشيشان و اشراف ابايي ندارد.

6. بـوهـميـا

تـاريـخ داليميـل‌

تاريخ داليميل يا تاريخ بولسلاو تاريخ منظومي است به زبان چكي راجع به رويدادهاي بوهميا از پيدايش جهان تا پايان فرمان‌روايي هاينريش كارينتيايي و تاج‌گذاري ژان لوكزامبورگي به‌عنوان‌ شاه بوهميا در سال 1310. مدت‌ها آن را به داليميل مازِريكي نسبت مي‌دادند، كه از شهسواران‌ قديس يوحنا و كانُن بولسلاو بود. اينك اين انتساب از ميان رفته‌، ولي اين نام بر اثر كثرت‌ استعمال بر روي كتاب مانده است‌. موٴلف آن احتمالاً شخصي عادي (غيركشيش‌) بوده و آن را در سال‌هاي 1308 تا 1316 سروده است‌. طبق معمول ارزش آن به‌خاطر بخش آخر است‌؛ نخستين رويدادهايي كه موٴلف خود شاهدآن بوده مربوط به سال 1279 است‌. اين منظومه‌