برخي افكار جادوگري را تبليغ مي‌كرد؛ ولي معاصرانش هم مانند او در اين زمينه دل‌مشغول‌ بودند. احتمال دارد تكفير او ناشي از حالت جدلي‌اش بوده باشد، مثلاً دربرابر دانته‌، يا ناشي از گيبليني بودنش و خصومتي كه باعث شده بود نسبت به او به‌وجود آيد. شايد ناشي از گفتارها يا رفتارهاي دور از احتياط باشد تا نوشته‌هايش‌.

روبرتيس‌

ديونوسيوس دو روبرتيس‌.1 اوگوستيني انسان‌گرا و اخترگوي ايتاليايي (برآمدنش سال 1339).
دوست و طرف مكاتبه‌ٴ پترارك‌، كه بسيار مورد ستايش او قرار گرفته (در مقام منجم و اخترگو!) و پترارك در مرگش مرثيه گفته است‌. روبر آنژويي (شاه 1309 ـ 1343) او را به ناپل‌ دعوت كرد تا در مورد اخترگويي با وي مشورت كند. او شرح‌هايي بر بوطيقا، ريطوريقا و سياست‌ ارسطو و بر اشعار ويرژيل‌، بر مسخ اوويديوس (43 پ م ـ 18م‌)، بر آثار به‌ياد ماندني از والريوس‌ ماكسيموس (معاصر تيبريوس امپراتور 14 ـ 37)، بر تراژدي‌هاي سِنِكا (اول ـ 2) و بر رساله‌ٴ پولس‌ رسول به روميان در سال 56 يا 57 نوشت‌.

پاگانيكا

نيكولو دي پاگانيكا (يا آكويلا). اخترگوي ايتاليايي (برآمدنش سال 1330).
نيكولو اهل پاگانيكا (در نزديكي آكويلاي آبروتسي‌) از دومينيكيان بود. او در سال 1330 رساله‌اي درباب احكام نجوم پزشكي به‌نام سهپزشك نوشت كه عبارت بودند از روجروي‌ مانفرِدونيايي‌، نوچيوي آسكولي و رينالدوي آدريايي‌؛ در نسخه‌ٴ ديگري كتاب به جوواني دا اُلِـگيو (از ويسكونت‌هاي ميلان‌، متوفا 1366) اهدا شده است‌. پاگانيكا در سال 1371 هنوز زنده بود، البته درصورتي كه او همان استخراج‌كننده‌ٴ طالع ژان بي‌باك‌، دوك آينده‌ٴ بورگوندي‌ (متولد 1371، متوفا 1419) باشد.
رساله‌ٴ احكام طبي در 15 فصل است كه طبق معمول به بحث در كليات احكام نجوم و كاربردشان در فيزيولوژي و پزشكي پرداخته است‌، مثلاً با توجه به دوره‌ٴ بحران و تشخيص آن‌، يا تعيين اوقات براي خون گرفتن يا خوردن دارو.

آندالو دي نگرو

آندالو دي‌نگرو.2 اخترگو و منجم ايتاليايي‌، كه در حوالي سال 1260 در يك خانواده‌ٴ اشرافي زاده‌ شد، در حدود 1340 درگذشت‌. دريانورد معروف جنوايي كارلوتو دي نگرو احتمالاً برادر او

Dionysius de Rubertis de Burgo Sancti Sepulchri .1
Andalo di Negro, Andalus de Negro, Andalius de Nigro de Ianua Andalone del Negro.2