از آن‌جا كه راه ايمان تصوير روشني از معلومات يهوديان در نيمه‌ٴ سده‌ٴ چهاردهم است‌، آن را بررسي و مآخذش را ذكر خواهيم كرد.
اين كتاب به ده طريق يا باب تقسيم شده است‌: 1) الٰهيات‌. اعتقاد به خدا، يگانگي او، بيان‌ اسما و صفات او؛ 2) آفرينش جهان‌، الف‌) بيان تورات و نظر ابن نحمن در آن باب‌، ب‌) شكل‌ زمين و قسمت مسكون آن‌، موقع جغرافيايي نقاط مختلف‌، اقاليم‌، ج‌) افلاك‌، ستارگان و مسيرشان‌، نام سيارات به عربي و عبري بيان شده‌، د) كره‌ٴ خورشيد و كره‌ٴ ماه‌، حركاتشان و گرفت‌ها. اين بخش اخير خلاصه‌اي از نجوم و هيئت است‌؛ 3) آفرينش انسان‌. در پي آن دو مقاله‌ در باب زندگي زناشويي آمده‌، كه دومي تنها نقل اندر تقديس زناشويي موسي‌بن نحمن است (كه‌ نامش را ذكر نكرده‌)؛ 4) جنين‌شناسي‌، وظايف‌الاعضا و كار اندام‌ها. در اين‌جا اظهارات‌ درماني ديده مي‌شود؛ 5) دستورهاي بهداشتي و غذايي‌؛ 6) روان‌شناسي ارواح و كيفياتشان‌. جاودانگي ارواح بر اثر كمال عقلي‌، ولي به شيوه‌اي غيرشخصي تأمين مي‌شود، همان‌طور كه ابن‌ميمون بيان كرده است‌؛ 7) رستگاري ارواح تنها با اجراي دقيق وظايف ديني تأمين‌ مي‌شود؛ 8) گزيده‌اي از احاديث تا زمان تأليف مشنه و تلمود. تفسير هَقَده به شيوه‌ٴ عقلي معتدل‌ سليمان‌بن ادرت‌؛ 9) كيفر بهشت و دوزخ‌، عزيمت ارواح و غيره‌؛ 10) اعتقاد به مسيح و رستاخيز مردگان‌.
اين نقشه بسيار جامع و ابتكاري بود، به‌ويژه وقتي تلخيص شود: 1) خدا؛ 2) جهان‌؛ 3ـ5) انسان‌، زناشويي‌، كالبدشناسي و وظايف‌الاعضا، بهداشت‌؛ 6و7) روان‌شناسي‌؛ 8) احاديث‌؛ 9 و 10) مبحث معاد و آخرت‌. بينش ماهر تلمودي راست كيش بود، ولي نه با سختگيري‌؛ گرايش او بيشتر به راست بود تا چپ‌، يعني به سوي قَبّاليان بود تا خردگرايان‌.
منابع بخش علمي‌(باب دوم‌) در وهله‌ٴ اول عبارت بود از فرغاني (نهم ـ1)، احتمالاً از ترجمه‌ٴ يعقوب آناطولي‌، ابراهيم بارحيه (دوازدهم 1)، اسحاق اسرائيلي (چهاردهم ـ1). مأخذ ساير بخشها در وهله‌ٴ اول عبارت بود از ابن‌جبرول (يازدهم‌ـ1)، محبوب‌القلوب بحيه‌بن يوسف‌ (سيزدهم ـ1) كه نامش ذكر نشده‌، ابن‌ميمون (دوازدهم ـ2)، اسحاق بن‌ابراهيم بن‌لطيف طليطلي‌ (سيزدهم ـ1)، موسي بن‌نحمن‌، هلال بن‌سموئيل ورونايي‌، سليمان‌بن ادرت و گرشن‌بن سليمان‌ (سيزدهم ـ2). دروازه‌ٴ بهشت گرشن احتمالاً مأخذي بوده كه به‌ويژه در باب چهارم مورد استفاده‌ٴ فراوان قرار گرفته است‌.

ابن مَلكا

يهودا بن نسيم‌بن مَلكا (يا مِلْكَه‌) فيلسوف نوافلاطوني يهودي‌، كه در حدود 1365 در اسپانيا يا شمال آفريقا مي‌زيست‌.