يكي از مسائلي كه وي جواب گفته رسم مربعي هم‌ْمساحت با يك قطعه‌ٴ دايره‌اي است‌. يكي‌ از شاگردانش به نام مفضل‌بن عمر ابهري اين راه حل را اثبات كرد و مقاله‌اي درباره‌ٴ آن نوشت‌.

ابن فارض‌

ابوالقاسم عمربن علي‌بن فارض‌، از بزرگ‌ترين شاعران صوفي‌، و بزرگ‌ترين شاعر صوفي عرب‌ بود. در 1180 ـ 1181، در يكي از خانواده‌هاي عربي‌الاصل قاهره به دنيا آمد، در 1231، حج‌ گزارد و زماني دراز در مكه اقامت گزيد؛ در 1234 ـ 1235، در قاهره فوت كرد.
از او در اينجا تا حدي به خاطر خودش ذكر شده است‌، و تا حدي به خاطر معاصر ايراني‌ بزرگش فريدالدين عطار، كه احتمالاً در حدود 1230، وفات يافت‌. ( ¿ پايين‌تر). عجيب است‌ كه اين دو شاعر بزرگ صوفي‌، يكي عرب و ديگري ايراني‌، عملاً در يك زمان مي‌زيستند.1
ديوان ابن فارض را اولين‌بار، نوه‌اش علي در حدود 1329 ـ 1330، جمع و تدوين كرد. شرح‌هاي متعددي بر ديوان و بر اشعار مختلف آن نوشته‌اند.

ط. فارسي‌

فريدالدين عطار

فريدالدين ابو حامد (يا ابوطالب‌) محمدبن ابراهيم عطار، شاعر و صوفي ايراني‌، كه مي‌توان او را منادي رستاخيز بزرگ ادبي نيمه‌ٴ دوم سده‌ٴ سيزدهم‌، دانست‌. البته اگر فرض كنيم كه او در حدود 1230، فوت كرده باشد، در اين صورت جلال‌الدين مولوي رومي و سعدي ــ كه از آنها در كتاب‌ بعدي سخن خواهيم گفت ــ معاصران جوان‌ترش بودند.
تاريخ‌هاي زندگي او خيلي ناموثق است‌. تاريخ وفاتش از 1193 تا 1234 ـ 1235، فرق‌ مي‌كند، و محتمل‌ترين آنها 1229 ـ 1230 است‌، ولي دليلي نيست تا قبول كنيم به دست مغول‌ كشته شده است‌. وي در نيشابور زاده شد، سي سال از جواني خود را در آن شهر گذراند، سفرهاي‌ زيادي كرد، و تا هند و مصر رفت‌، و سي و نه سال از عمر خود را صرف گردآوري اقوال مشايخ‌ صوفيه كرد. قريب چهل كتاب به فارسي نوشت‌، شامل بيش از 200,000 بيت‌. با اين حال‌ مهم‌ترين و بزرگ‌ترين اثرش به نثر است‌، و تذكرةالاولياء نام دارد. معروف‌ترين منظومه‌اش‌ پندنامه‌، كتاب كوچكي است حاوي پندها و اثر بلندترش منطق‌الطير يك داستان رمزي است‌ شامل بيش از 4600 بيت (اتمام در 1177 ـ 1178؟). اين داستان از كوشش مرغان (سالكان‌

1. همچنين از آن جا كه ضبط نام‌هاي فريد (Farīd) و فارض (Fārid) در ترانويسي انگليسي به هم شباهت دارد، ممكن است اين دو با هم اشتباه گرفته شوند.