سال 1409. مالاتستا در سال‌هاي 1398ـ1401 او را با حقوق سالانه‌ٴ 500 فلورين در پزارو به خدمت گرفت‌.
در مورد نوشته‌هاي او اشتباهاتي ديده مي‌شود، زيرا او را فرانچسكوي سي‌ينايي ناميده‌اند، نامي كه به درستي مي‌تواند براي پزشكان معاصر به كار رود. دست كم‌، دو پزشك ديگر را هم‌ به‌نام فرانچسكوي سي‌ينايي مي‌شناسيم‌، يكي فرانچسكو دي ماركو، پسرعموي اوگو بنتسي‌، و ديگري فرانچسكو دي اوگو، پسر خود اوگو. ولي دومي را نمي‌توان به حساب آورد. چون در سال 1409 زاده شد و او را به‌خاطر دشمني مردم سي‌ينا با خانواده‌اش به فلورانس بردند.
در زماني كه فرانچسكو در دربار پاپ در آوينيون بود، در سال 1375 رساله درباب شستشو (استحمام‌) را به دوك ميلان تقديم كرد و رساله در باب زهرها براي فيليپ والانس بطريق بعدي‌ اورشليم و سرپرست اسقف‌نشين اوش (در گاسكني‌) نوشت‌. ممكن است او موٴلف دستور استحمام نوشته‌شده براي اسقف پاويا هم باشد كه (در چاپ 1553 جونتا) به فرانچسكوي‌ سي‌ينايي نسبت داده شده است‌. رساله‌ٴ طاعون به لاتيني و ايتاليايي احتمالاً جعلي است و موٴلف فرانچسكوي سي‌ينايي ديگري شايد از معاصران او بوده است‌. با اين‌همه‌، اهميت‌ فرانچسكو دي بارتولميو آن‌قدرها ناشي از آثار او نيست كه از فعاليتش در مقام نماينده‌ٴ سي‌ينا، پزشك و مشاور پاپ‌. در زمينه‌ٴ معلومات پزشكي‌، او كاملاً تحت‌الشعاع هم‌شهري‌اش اوگو بنتسي يا اوگوي سي‌ينايي (حدود 1370ـ1439) قرار گرفت‌.
او در كنار جاكومو و جوواني دي دوندي و اوگولينو دا منته‌كاتيني به‌عنوان يكي از نخستين‌ نويسندگان در زمينه‌ٴ گرمابه‌شناسي طبي درخور ذكر است (مقدمه 2، 901). رساله درباب شستشو (استحمام‌) تأليف شده در سال 1375، در سال 1399 به جان گالئاتسو، دوك ميلان (فرمانرواي‌ مطلق 1385ـ1402) اهدا (يا تجديد اهدا) شد. فرانچسكو در اين كتاب حمام‌هاي پوتئولي‌ (پوتسولي‌)، و آب‌هاي گرم اطراف سي‌ينا، پيزا، ويتربو، ايالت‌هاي پاپي‌، ناپل و جاهاي ديگر را توصيف مي‌كند.
رساله در باب زهرها (1375) در دو بخش است‌. فرانچسكو در بخش اول (5 فصل‌) از ماهيت‌ كلي زهرها و درمان آنها بحث مي‌كند؛ به دنبال آن فهرستي از همه‌ٴ زهرها و جدولي از وزن و مقداري كه به كار مي‌برد، آمده است‌. در بخش دوم‌، در طي 139 فصل از 142 زهر گفتگو مي‌كند، كه آنها را در سه رده‌ٴ زهرهاي معدني‌، گياهي و حيواني قرار داده است‌. مهم‌ترين مرجع‌ استنادش ابن‌سينا و معاصر پيرتر خودش گيللمو دي ماركاست‌.
موٴلف بهترين دستور مقابله با بيماري طاعون (1370؟) هركس بوده باشد، رساله‌اي است‌ ابتكاري‌. در آن‌، مي‌گويد چگونه طاعون به سرعت و درست مانند سم مار در قلب‌، آنگاه در كبد يا مغز و اعضاي ديگر بدن منتشر مي‌شود. درمان عبارت از فصد، قرص‌ها و معجون‌هاي تقويتي