جز اشاره‌اي به اسطرلاب‌. اين رساله معرف سنت لاتيني در واپسين دم آن‌، يعني پيش از افول‌ نهايي‌اش در پس موج جديد هندسه‌ٴ اقليدسي است‌.

راجر هرفُردي‌1

اخترشناس انگليسي‌. در حدود 1176 ـ 1178 برآمد، و در آن هنگام‌، هنوز جوان بود. او رساله‌هايي در باب رياضيات‌، اخترشناسي‌، و اخترگويي تأليف كرد، از اين قرار:
1ـ اختيارات‌، در پنج كتاب‌، و بيست و شش فصل‌، به تاريخ 1176، شامل مقايسه‌اي ميان‌ تقويم لاتيني و عبري‌، و انتقاد از گرلاند و ساير تقويم‌نويسان لاتيني‌.
2ـ زيجي بر حسب نصف‌النهار هرفُرد، در 1178، براساس زيج طليطلي و زيج مارسي‌.
3ـ اخترشناسي نظري در 32 فصل درباره‌ٴ استفاده از زيج‌ها. انتساب آن به راجر مسلم نيست‌.
4ـ رساله در باب طالع و علائم سعد.
5ـ كتاب اخترگويي‌. شايد برخي رساله‌هاي ديگر در باب اخترگويي‌.
6ـ درباب اشياي فلزي‌.
آلفرد سارشلي (نيمه‌ٴ اول سده‌ٴ سيزدهم‌)، كتاب‌النبات منسوب به ارسطو را، كه از عربي‌ ترجمه كرده بود، به هرفُرد اهدا كرده است‌.

جرالد ويلزي‌

¿ فصل بيست و دوم مربوط به جغرافيا.

ح‌. زبان‌هاي محلي‌

بيارني برگپُرسُن‌2

رياضيدان و اخترشناس ايسلندي كه در 1173، درگذشت‌. قديمي‌ترين رساله‌ٴ ايسلندي را در باب‌ تقويم نوشت ــ احتمالاً به‌استثناي رساله‌ٴ اشتيورنو اودي كه تاريخ آن محرز نيست‌. از آن‌رو گفتم‌ رساله‌، كه برخي تقويم‌هاي ايسلندي مربوط به عيد پاك از آن هم قديمي‌تر است‌، و به 1121 و 1140، مربوط مي‌شود. آري فرودي پُرگيلسُن (نيمه‌ٴ اول سده‌ٴ دوازدهم‌)، هم در حدود 1127، در ايسلندنامه‌اش شرح مختصري در باب گاه‌شناسي داده است‌؛ در حدود 965، تقويم اصلاح‌شده‌اي‌ در ايسلند معمول شد، و تقويم مسيحي مسلماً همراه با معرفي مسيحيت در 1002، در ايسلند شناخته شد. اما رساله‌ٴ بيارني از موضوعاتي مانند طول ماه‌ها، روزعيد پاك‌، وغيره بحث‌ مي‌كند، و بيشتر مبتني بر رساله‌ٴ فصول بيد است‌.

Roger of Hereford .1
Bjarni Burgpórsson .2