به‌نقل از بطليموس "20'51 °23 ذكر مي‌كند، بدون اين‌كه چنين نتيجه بگيرد كه در هر قرن‌ تغييري تدريجي در زاويه‌ٴ ميل روي داده است‌.
از سوي ديگر، در همان رساله (فصل سوم‌) از نظريه‌اي بحث مي‌كند كه براساس آن فلك‌ خشكي و فلك آب (در زمين‌) داراي يك مركز نيستند و به‌درستي برخلاف آن استدلال مي‌كند. موٴلف رساله‌ٴ آب و خشكي (1320) هم مقارن همان ايام به نتيجه‌ٴ مشابهي مي‌رسد، كه در آن‌باره‌ يادداشت مربوط به دانته را ببينيد (بخش 9).
يكي از نسخه‌هاي رساله‌هاي 1و2 (كه اينك در كتاب‌خانه‌ٴ لورنتياناي فيرنتسه‌ـ فلورانس‌ـ است‌)، قبلاً متعلق به بوكاچيو بوده‌،1 اين موضوع موٴيد ادعاي اوست كه آنها را مطالعه كرده‌، ولي او هيچ وسيله‌اي براي ارزيابي آنها نداشته و در ذهن ناآزموده‌ٴ او آنها مظهر اوج معلومات‌ نجومي بودند!
نجوم عملي‌. تحت اين عنوان بايد از يك زيج و چند رساله درباب اسطرلاب نام برد.
4) قوانين درباب تقويم‌هاي نجومي‌، كه درحدود 1323 نوشته شده و آندالو در آن از زيج بسيار معروف يعقوب بن ماهر بن تبّـون (سيزدهم ـ 2؛ مونپليه 1300) بحث مي‌كند. او مي‌گويد كه‌ يعقوب از زيج آلفونسي استفاده كرده‌، يعني از زيج جديد طليطلي و نه از زيج قديم زرقالي‌ (يازدهم ـ 2)؛ هم‌چنين به‌درستي خاطرنشان مي‌كند كه زيج آلفونسي در سال 1272 استخراج‌ شده و نه در سال 1252 كه نويسندگان بعدي بارها ذكر كرده‌اند.
نوشته‌هاي او درباب اسطرلاب عبارت است از: 5) رساله درباب توصيف اسطرلاب‌ها، 6) عمل به اسطرلاب‌، 7) استخراج ذات‌الربع در اسطرلاب مدرج‌، 8) ساخت اسطرلاب‌، 9) رساله‌ درباب ذات‌الربع‌. سه‌تاي اولي در سال 1375 با هم در فرارا چاپ شدند و تنها آثار چاپ شده‌ٴ او هستند و اين نشان مي‌دهد كه عده‌ٴ زيادي در اعتقاد بوكاچيو نسبت به او شريك نبوده‌اند.
رساله‌هاي 8 و 9 را غالباً تحريرهايي از رساله‌هاي 5 و 7 مي‌دانند، به گفته‌ٴ بونكومپانيي ميان آثار چاپ‌شده و چاپ‌نشده‌ٴ او تفاوت‌هاي زيادي هست‌.
اخترگويي‌. عقايد اخترگويي آندالو در رساله‌ٴ مفصلي بحث شده‌، تحت عنوان‌: 10) مدخل علم‌ احكام نجوم‌، كه نسخه‌ٴ خطي آن شامل نقشه‌هاي رنگي است و رنگ‌هاي مختلف آن جنبه‌ٴ نمادي‌ دارد (از قبيل نر و ماده و سعد و نحس‌).2 احتمالاً او برخي عقايد اخترگويي خود را از آثار پيتروي آبانويي اقتباس كرده (اگرچه ممكن است از جاي ديگر به‌دست آورده باشد)، از قبيل‌ محتمل‌الوقوع بودن حكم‌هاي نجومي‌، دلالت‌هاي مقارنه و مباينه‌ٴ بروج و افلاك هشتگانه و

1. Henri Hauvette: Notes sur des manuscrits autographes de Boccace a labibliotheque laurentienne (Melanges de l'Ecole francaise de Rome 14, 87-145, 1894; p. 102).

2. براي بحثي در مورد اين نمودارهاي رنگي نك ثورندايك (3، 191) و به مأخذهايي كه او ذكر كرده است‌.