موٴلف يك آيين تن‌درستي است‌، كه ظاهراً با تأليف معاصر بسيار مشهورش آرنولدوي‌ ويلانووايي تفاوت دارد. بالغ بر 6 چاپ در سده‌ٴ پانزدهم از كتاب او به عمل آمد. ولي به‌زودي‌ توماسو موركي جنوايي‌، پزشك لويي دوازدهم (شاه 1498 ـ 1515)، آن‌را در مجموعه‌آثار آرنولد ويلانووايي چاپ كرد (ليون 1504، ونيز 1505). اين تهمت دزدي را محققان بعدي هم‌ تكرار كردند و برخي چندان پيش رفتند كه اصلاً منكر وجود ماگنينو شدند. جمعي ديگر به‌ رهبري فيليپ آرجلاتي (1745)، معتقد به وجود ماگنينو و تأليف اين كتاب و تعدادي آثار ديگر به‌وسيله‌ٴ او بودند، كه از آن جمله است رساله‌ٴ بسيار كوچكي درباره‌ٴ خون گرفتن و رساله‌ٴ مفصلي‌ درباب هوا، آب‌، شراب‌، نان و حبوبات‌.

آلبينـو دا مـونتـه كـاليِـرو

آلبينو دا مونته كاليرو1 (يا مونكالرو در ايالت تورينوي پيدمونت‌). پزشك ايتاليايي (متوفا 1348).
پزشك امراي آكايا از حدود 1328 تا هنگام وفاتش در سال 1348. پس‌از سال 1340 (حدود 1341 ـ 1342) كتابي در آيين تن‌درستي براي جاكومو دي آكايا (فرمان‌روايي از 1334 تا 1360، 1363 ـ 1367) نوشت‌. فصل مقدماتي در اهميت پزشكي و ترتيب كتاب است‌. باب‌ اول (در 11 فصل‌) راجع به دستور غذايي زنان باردار، نوزادان و كودكان (تا 14 سالگي‌) است‌. باب دوم در سه بخش است‌: بخش اول (در سه فصل‌) هوا، ورزش‌، خواب‌. بخش دوم (11 به‌علاوه 9 فصل‌) خوراك و نوشيدني‌، تغيير برنامه‌ٴ غذايي برحسب فصول‌. بخش سوم (18 فصل‌) توصيه‌هاي ديگر در مورد روابط جنسي‌، نيازهاي ((طبايع‌)) مختلف (اجتماع طبايع گرم‌، سرد، مرطوب و خشك‌)، بهداشت چشم‌، گوش‌، بيني‌، دندان‌، توصيه‌ٴ خاص مسافرت در هواي‌ سرد يا گرم در دريا، براي ورزش‌، براي افراد ناخوش‌احوال‌، كساني كه درد مفصل دارند. باب سوم‌ (در 8 فصل‌) مربوط به بهداشت سال‌خوردگان‌، حمام و مشت‌مال و درباره‌ٴ سموم است‌.
اين متن داراي ارزش زيادي نيست‌، ولي نمونه‌اي خوب و مفصل از آثار پزشكي محبوب در سده‌هاي چهاردهم و پانزدهم به شمار مي‌رود، يعني در دوراني كه هر اميري مي‌خواست براي‌ خودش راه‌نماي تن‌درستي ويژه‌اي داشته باشد.

گـويـدو آرِتـينـو

گويدو آرِتينو.2 چشم‌پزشك ايتاليايي (برآمدنش حدود 1326 در سالرنو).

Albino da Montecaliero, Giacomo Albino, Jacobus Albinus de Montecalerio .1
Guido Aretino, Guido of Arezzo, Guidus Aretinus .2