جواهرنامه‌ٴ ماربود (يازدهم ـ 2)؛ 4) رساله‌ٴ پزشكي ماتايوس پلاتياريوس (دوازدهم ـ 1)؛ 5) توضيحات هرنوريوس اوتوني (دوازدهم ـ 1)؛ 6) اصول كشيشي پدرو آلفونسو (دوازدهم ـ 1)؛ 7) اعمال جراحي چشم از بنونوتوس گراسوس (دوازدهم ـ 1)؛ 8) رساله‌ٴ دام‌پزشكي تيودوريك‌ بورگونيايي (سيزدهم ـ 1)؛ 9) داستان سيدراك (سيزدهم ـ 1) ظاهراً متن پرونسي قديم‌تر از فرانسوي است‌. 10) درباب چيزهاي درست از بارتولوميوي انگليسي (سيزدهم ـ 1) كه براي‌ گاستُن دوم كنت فوا (1315 ـ 1343) ترجمه شده‌، همراه با مقدمه‌ٴ منظومي در ستايش كاخ‌ حكمت‌. نسخه‌ٴ خطي آن در سنت ژنويوي پاريس داراي نقاشي‌هايي از جانوران و پرندگان است‌؛ 11) تفكرات درباب زندگي و معجزات مسيح از قديس بُناونتوره (سيزدهم ـ 2)؛ 12) كتاب شاهانه‌ (يا كتاب فضايل و رذايل‌) تأليف لوران دومينيكي در سال 1279؛ در اين مورد يادداشت مربوط به مايكل نورثگيتي را ببينيد. 13) آيين تن‌درستي آلدوبراندينوي سي‌ينايي (سيزدهم ـ 2) 14) معالجه‌ٴ اسبان از جوردانو روفو (سيزدهم ـ 2)؛ 15) كالبدشناسي كوچك هانري دوموندويل‌، از روي درس‌هايي كه در سال 1304 در مونپليه داده است‌؛ 16) قرابادين نيكولاس سالرنويي‌ (مقدمه‌، 2، 1058).
بايد بايگاني‌ها و اسنادي را به اين‌ها افزود كه داراي منظور ادبي نبوده‌اند، ولي ارزش‌ زبان‌شناسي زيادي دارند، به‌ويژه وقتي كه غالباً داراي تاريخ دقيق هستند.1
هم‌چنين‌، رساله‌هاي مجهول‌الموٴلف متعددي درباره‌ٴ اعمال حساب هندي‌، كالبدشناسي‌، قاروره بيني‌، فصد (رگزني‌)، گياه‌شناسي‌، كيمياگري‌، نگه‌داري شراب‌، نقاشي مينياتور، جانورنامه‌، جدول مسكوكات‌، نسخه‌ها و ضرب‌المثل‌هاي پزشكي و غيره در دست است‌. برخي از اين متون ممكن است اندكي مقدم بر سال 1300 يا به احتمال بيشتر موٴخر بر سال‌1350باشند. يكي از جانورنامه‌ها داراي مضمون اخلاقي است‌.

1. مانوسك در بخش فوركالكيه (آلپ سفلا، پرونس‌) قرار دارد.