كتاب‌هاي طبي ديگري به او منسوب است به نام پائي ـ پينگ ـ كو ـ يوآن‌، در 20 جزوه‌؛ هم‌چنين ئي ـ يون ـ تئونگ ـ ئي‌، در 100 جزوه و پيائو ـ تئي ـ يوان ـ پينگ ـ شيه در يك جزوه‌.

چيا مينگ

پزشك چيني و صاحب‌نظر در زمينه‌ٴ طول عمر (حدود 1268ـ حدود 1374).
چيامينگ متخلص به چيا ون ـ تينگ و معروف به پيرمرد كوه‌ِ هُوا (در چكيانگ‌). او در هائي‌ـ نينگ‌، چكيانگ زاده شد و گفته مي‌شود 106 سال عمر كرد و در زمان بر تخت نشستن‌ هونگ وو، نخستين امپراتور مينگ (1368ـ1398)، صد سال داشت‌. از اين‌جا مي‌توان تاريخ‌ ولادت و مرگ او را به تقريب معلوم كرد.
او از مأموران بلندپايه‌ٴ سلسله‌ٴ يوآن بود و ثروت و نفوذ فراوان داشت‌، ولي در تاريخ سلسله‌ٴ يوان از او ذكري نشده است‌.
او كتابي نوشت به نام اصول تغذيه‌. گفته مي‌شود وقتي به صد سالگي رسيد، نسخه‌اي از آن را به هونگ‌وو تقديم كرد. طبعاً امپراتور از او پرسيد چگونه چنين عمري كرده است و او پاسخ داد راز طول عمرش توجه به تغذيه و رژيم غذايي است‌. كتاب او توضيحي در اين باره است‌. اگر اين‌ داستان راست باشد چيا نخستين نويسنده در زمينه‌ٴ طول عمر است‌، خيلي جلوتر از لوئيجي‌ كُرنارو (1475؟ـ1566) كه در هفتادوپنج سالگي تا هشتادوپنج سالگي‌، رساله در باب طول عمر و ملحقات آن را نوشت‌،1 بگذريم از كريستف ويلهلم هوفلاند (1762ـ1836)، كه طول عمر (برلين 1796) خود را در سي‌وچهار سالگي نوشت‌.
يين ـ شيه ـ هو ـ چيه شامل هشت جزوه است‌، به‌علاوه‌ٴ مقدمه‌اي به قلم خود موٴلف و در آن از موضوع‌هاي زير بحث شده است‌: 1) آب و آتش‌؛ 2) غلات‌؛ 3) سبزي‌ها؛ 4) ميوه‌ها؛ 5) ادويه و چاشني‌ها؛ 6) ماهي‌؛ 7) گوشت پرندگان‌؛ 8) گوشت چهارپايان‌. اغلب اطلاعاتي كه به صورتي‌ تازه ارائه شده اقتباس از آثار فراوان پن تسئائو (ادويه‌ٴ مفره‌) است‌.

تائي سسو ـ كونگ

پزشك چيني (1322ـ1405).
تائي سسو ـ كونگ متخلص به يوآن ـ لي درسال 1322 در چين هواي چكيانگ زاده شد. او شاگرد برجسته‌ٴ چو تان ـ چئي (چهاردهم ـ1)، يا به عبارت ديگر، معروف‌ترين عالم مكتب‌ يانگ‌يين پس از خود استاد بود. او پزشك هونگ‌وو (1368ـ 1398)، نخستين امپراتور سلسله‌ٴ

1. اولين بار در سال 1558 در پادوا، چاپ شد. ¿ مقاله‌ٴ اين‌جانب درباب هوفر و شِورول با حاشيه‌اي در باب صد ساله‌هاي داراي خلاقيت

(Bull. of the history of medicine no 8, pp. 419-1445 ؛ Baltimore 1940 pp..440-441 )