1378 صورت گرفت‌؛ لانگنشتاين و ساير آلماني‌ها به اوربانوس ششم‌، پاپ روم وفادار ماندند؛ در حالي كه كلمنس هفتم‌، پاپ آوينيون از سوي شاه و دولت فرانسه حمايت مي‌شد. در ژوئن‌ سال 1379 كه لانگنشتاين هنوز در پاريس بود، نخستين رساله‌ٴ سياسي‌اش را به نام رساله‌ٴ صلح‌ نوشت و در آن شقاق را به‌صورت مباحثه‌اي ميان اوربانوس و كلمنس در 88 بخش مورد بحث‌ قرار داد. در آن به كلمنس توصيه كرد، خود را به يك ساقه‌ٴ ني‌، يعني شارل پنجم نياويزد و بي‌اعتباري انتخابش را اعلام كرد. براي پايان دادن به شقاق پيشنهاد كرد از دانشگاه پاريس يا از هيئتي شامل پانزده يا بيست تن متشكل از هواداران اوربانوس و كلمنس و افراد بي‌طرف‌، يا بهتر از همه از يك شورا كه داراي قدرت فايقه نسبت به پاپ و نسبت به همه‌ٴ قلمرو مسيحي باشد، تقاضاي ميانجيگري شود.
اين فكر مربوط به شورا در مغز وي به شكل گرفتن ادامه داد و سرانجام‌، در ماه مه 1381 رساله‌ٴ دومي نوشت به نام رساله‌ٴ شوراي صلح (20 فصل در 5 باب‌) و در آن شوراي عمومي را اكيداً توصيه كرد. منظورش از تشكيل شورا تنها تأمين صلح و برطرف ساختن شقاق نبود، بلكه‌ آن را وسيله‌اي براي پاك سازي و اصلاح كليسا مي‌دانست‌. اين رساله‌اي بسيار جدي و قوي بود، كه بخشي از نوشته‌هاي كنراد گلنهاوزني (حدود 1320ـ1390)، مايه گرفته‌؛ ولي خيلي افراطي‌تر از آن بود. اين رساله بخشي از فساد كليسا و جامعه را در آن عصر روشن مي‌كند.
در سال 1382 لانگنشتاين ناگزير به ترك پاريس شد. همان سال در مدت اقامت در صومعه‌ٴ اِبِرباخ رساله در باب آينده‌ٴ كليسا را خطاب به اسقف وُرمس نوشت‌، كه بيشتر اقتباسي بود از آثار هيلدگارد (قديس و مبلغ همان سرزمين در سده‌ٴ دوازدهم‌). در طي باقي عمرش‌، كه در وين‌ گذشت‌، رساله‌هاي ديگري در همين زمينه نوشت‌.
به‌خاطر اين آثار لانگنشتاين را بايد در شمار فرزانگان انگشت‌شماري دانست كه خطرات‌ آينده را مي‌ديدند، ولي بدبختانه نصايحشان گوش شنوايي نمي‌يافت‌. اگر كليسا به حرفشان‌ گوش مي‌داد، نه‌تنها شقاق در غرب كوتاه مي‌شد، بلكه از شقاق بزرگ سده‌ٴ شانزدهم ممكن بود پرهيز شود.
13. اقتصاد. لانگنشتاين در اثناي اقامت در وين علاقه‌اي هم به مسائل اقتصادي پيدا كرد و رساله در باب كسب ثروت (مسئله‌ٴ خريد و فروش و سود)، و رساله در باب كسب ثروت از طريق‌ خريد و فروش را نوشت‌. او در اين رساله‌ها به مسائل ديني هم برخورد كرده و به انتقاد از يكي از بزرگ‌ترين مفاسد كليسا در آن عصر پرداخته (خريد و فروش مقامات كليسايي ) و خطرات‌ دارايي‌هاي فراوان حبس شده را نشان داده است‌.
14. تحصيل زبان عبري‌. لانگنشتاين اطلاعاتي در زمينه‌ٴ زبان عبري كسب كرده بود و در سال‌1388 در وين رساله در باب اصطلاحات عبري را نوشت‌. بخش اول آن (12 فصل‌) درباره‌ٴ مسائل