مربوط به مأموريتش در چين است‌. در سال 1338 بنديكتوس دوازدهم او را در جزو سفارتي به‌ رياست جوواني دو مارينيولي به دربار خان بزرگ فرستاد. درباره‌ٴ شرح مختصر اين سفر، يادداشت مربوط به مارينيولي را ببينيد. اين هيئت در سال 1346 مراجعت كرد، ولي ظاهراً بونه‌ زودتر برگشته بود. در سال 1342 به اسقفي مالت منصوب شد؛ سال بعد اسقف ديگري جانشين‌ او شده بود؛ بنابراين پيداست كه بونه در سال 1343 درگذشته است (نه در سال 1360).
او تفسيري بر سِفْر پيدايش‌، شرح هايي بر مابعدالطبيعه‌، طبيعيات‌، كتاب‌النفس‌، باري ارمينياس و بر كتاب عبارات پطروس لومباردي نوشت‌. تأليفات خودش عبارت‌اند از خداشناسي طبيعي و رساله درباب لقاح مطهر مريم عَـذرا، تقديم به كلمنس پنجم (پاپ 1305 ـ 1314).

دو گيِـويل‌

گيوم دو گيِـويل‌1 سيسترسيني فرانسوي (نورمان‌)، موٴلف سه منظومه‌ٴ تعليمي‌، ((سياحت‌نامه‌)) (برآمدنش 1330 ـ 1358).
گيوم دو گيِـويل درحدود 1296 احتمالاً در ديگيويل‌، نزديك بومون‌هاگ (استان مانش‌؛ نورماندي‌) زاده شد و به صومعه‌ٴ سيسترسيني كالي در نزديكي سانلي (استان واز) وارد شد.
او سه ((خوابنامه‌)) به شعر فرانسه سرود: 1) سياحت در زندگي انسان (1330 ـ 1332، اصلاح‌ در 1355)؛ 2) سياحت روح در خارج از جسم (حدود 1355)؛ 3) سياحت عيسي‌ٰ مسيح (1358).
منابع او نوشته‌هاي آباي كليسا، سن برنار، و داستان گل سرخ است‌، موٴلف با آثار ارسطو و بطليموس اندك آشنايي داشت‌؛ ظاهراً كمدي الاهي را نمي‌شناخته است‌. تمثيلاتش در سطحي‌ بسيار پايين‌تر از دانته است‌.
سياحت‌نامه‌ٴ اولي مدت دو قرن در فرانسه بسيار رايج بود. ژان گالوپ پيش‌نماز دوك بِدفُرد در سال 1364 آن را براي ژان دو لاوال‌، ملكه‌ٴ بيت‌المقدس و دوشس آنژو (متوفا 1382)، به‌ فرانسه برگرداند. يك راهب سيسترسيني به‌نام پي‌ير ويرژين كلروويي‌، كه احتمالاً در همان ايام‌ مي‌زيست‌، آن را اصلاح كرد. تفسيري داستاني از آن به گويش والون در لي‌يژ تهيه شد. بخشي از آن‌را چاسِـر و تمامش را در سال 1426 جان ليدگيت (1370؟ ـ 1451؟) به انگليسي ترجمه‌ كردند. ترجمه‌ٴ ليدگيت در جان بونين (1628 ـ 1688) تأثير داشت‌. ويچنته مازوئلو آن را به زبان‌ كاستيلي ترجمه كرد (چاپ 1490)، در اوايل سده‌ٴ پانزدهم به شعر آلماني ترجمه شد.
سياحت روح را ژان گالوب به نثر درآورد و آن نثر در سال 1413 احتمالاً توسط ليدگيت به‌ انگليسي ترجمه شد.
سياحت‌نامه‌ٴ سوم فقط شرح حال مسيح است‌.

Guillaume Deguilleville (or Digulleville) .1