ميركور

ژان دو ميركور (در استان وُژ، لورن جايي به‌نام ميركور وجود دارد). سيسترسيني فرانسوي‌، فارغ‌التحصيل مدرسه‌ٴ الاهيات كه در سال 1345 در كالج سن برنار در پاريس كتاب عبارات را تدريس مي‌كرد. در سال 1347 چهل قضيه كه از دروس او استخراج شده بود به‌وسيله‌ٴ استادان‌ الاهيات دانشگاه پاريس محكوم شد.
عقايد او بخشي از برادواردين الهام يافته بود (يا در هر حال بسيار بدان‌ها شبيه است‌)، كه‌ خدا را علت لازم براي هر فعل احتمالي مي‌دانست و اين به نتيجه‌گيري‌هاي خطرناكي‌ مي‌انجامد، از اين قبيل‌: ((و اگر هركس در اعمال اراده‌اش آزاد بود، چه بسا به دام وسوسه‌هايي‌ مي‌افتاد كه قادر به پايداري در برابرشان نبود...)) ساير عقايد او حاكي از گرايش به آكمي يا ذهن‌گرايي اوتركور1 است‌. اصل عليت را نمي‌توان اثبات كرد.

رائول لو برِتُـن‌

رائول لو برِتُـن‌.2 منطق‌دان و فيلسوف فرانسوي (برآمدنش 1299 ـ 1320). لو برِتُـن ممكن‌ است اشاره به منشأ خانوادگي او (بريتاني‌) باشد، ولي اين نام در آن زمان در پاريس نام خانوادگي‌ غيرمرسومي نبود. رائول در سال 1299 در پاريس مشغول تدريس منطق بود، در سال‌هاي‌1308ـ 1309 به بحث در كتاب عبارات پرداخت‌. در سال 1316 كه دكتر شده بود از سوي‌ يوحناي بيست و دوم كانُن لومان تعيين شد. او مقامات ديگري هم به‌دست آورد. از سال 1315 تا 1320 ناظر دانشگاه سوربن بود، محل‌، تاريخ تولد و وفاتش نامعلوم است‌.
او پرسش و پاسخ‌هايي درباب منطق ارسطو، يعني قاطيغورياس و باري ارمينياس‌، هم‌چنين‌ ايساغوجي فرفوريوس و كتاب شش اصل ژيلبر دو لا پوره (دوازدهم ـ 1) و بر منطق جديد، يعني‌ كتاب‌هاي منطقي كه تنها در سده‌ٴ سيزدهم در غرب شناخته شد، طوبيقا و آنالوطيقاي ارسطو و طوبيقاي بوئتيوس نوشت‌؛ هم‌چنين بر كتاب‌النفس و كتاب عبارات‌. نسخه‌هاي خطي زيادي از آثارش متعلق به زمان خود او در دست است‌، و عجيب است كه بيشترشان در خارج از فرانسه و بيشتر در ايتاليا، وجود دارد. ولي چيزي از آنها چاپ نشده است‌.
رائول پيرو توما بود، يعني واقع‌گرايي معتدل و مخالف اسكات‌.

ژان دو پوئي‌

ژان دو پوئي‌.3 متكلم فرانسوي (اهل پيكاردي‌)، در يكي از روستاهاي بووه يا در نزديكي لان زاده‌

Autrecourt .1
Raoul le Breton, Radulphus Reginaldi Britonis, Raoul Renaud .2
Jean de Pouilli, Joannes de Polliaco .3