مانويت در چين (ص 3180). مناجات مانوي فروتر (يا بخش دوم‌) به چيني به‌: Mo ni chiao hsia pu tsan موسوم است‌، كه تسوئي چي ترجمه‌ٴ انگليسي آن را در بولتن مطالعات‌ شرقي و آفريقايي (ش 11، ص 174 ـ 217، لندن 1943) منتشر كرده است‌، كه در عين حال‌ حاوي اطلاعات زيادي است در باب آثار مانوي چيني و كتاب‌شناسي آنها.

سسوـ ئي كوان (ص 3197). در زبدةالتواريخ حافظ ابرو (از معاصران تيمور و شاهرخ‌) به‌ گزارش سفارتي برمي‌خوريم‌، كه در سال 1420 از سوي شاهرخ نزد يونگ لو فرستاده شده است‌. رياست آن را قاضي يوسف برعهده داشت‌، كه فرستادگان مسلمان را به امپراتور مينگ معرفي‌ كرد. او مي‌توانست به چيني‌، فارسي‌، عربي‌، هم‌چنين تركي‌، مغولي و قلماقي سخن بگويد.

هنري لانكاستري (ص 1091). مي‌توان به آثار عرفاني انگليسيان در اين عصر (ص 3204)، كتاب عبارات شفابخش را به زبان آنگلوـ نورمان افزود. اين كتاب دعايي است كه هنري‌ لانكاستري در سال 1354 تأليف كرد و او نخستين دوك لانكاستر در سال 1351 بود و در سال‌1361 از طاعون مرد.

او پدر بلانش لانكاستري بود، كه با جان گاونتي دوك لانكاستر (1340 ـ 1399) ازدواج كرد و جد سلسله‌ٴ لانكاستر بود. نخستين دوك را نبايد با پدر و هم‌نام او هنري لانكاستري‌(1281؟ـ 1345) اشتباه كرد، كه ارل لانكاستر بود نه دوك‌؛ يا با هم‌نام معاصرش هنري‌ لانكاستري ارل دربي‌، كه به هنري بلينگبروكي هم معروف بود و به‌نام هنري چهارم (شاه‌1399 ـ 1413) بر تخت نشست و از او در جاي ديگر نام برده‌ايم‌.

نخستين مشاهدات كلف (لكه‌)هاي خورشيدي (ص 3240). نخستين مشاهدات چينيان در زمينه‌ٴ لكه‌هاي خورشيدي‌، آن‌گونه كه به‌نظر مي‌رسد خارق‌العاده نيست‌، به ويژه اگر توجه كنيم‌ كه غالباً اين لكه‌ها هنگام طلوع ، غروب يا انعكاس خورشيد در آب‌هاي آرام باچشم غيرمسلح‌ قابل روٴيت است‌. لكه‌اي به‌طول 50000 كيلومتر يا 4 برابر قطر زمين آن قدر بزرگ هست كه‌ بدون تلسكوپ قابل روٴيت باشد و بسياري لكه‌ها خيلي بزرگ‌تراست‌، در موارد نادر تا20 برابر قطر زمين هم مي‌رسد. منجمان غرب قادر به‌ديدن آنها نبودند، چون تعصب چشمشان را كور كرده‌ بود. اين تعصبات هنوز در حدود سال 1611 به آن اندازه نيرومند بود كه وقتي گاليله و كريستُفر شاينر