سال 827 تا 781 پ م بود و آن را به‌جاي هيروگليف‌هاي قديمي به‌كار برد. حروف كوچك را لي سسو اختراع كرد، يا چئنگ مو، كه آنان هر دو در زمان نخستين امپراتور، يعني شيه هوانگ ـ تي (امپراتور 221 ـ 209 پ م‌) مي‌زيستند. نخستين واژه‌نامه‌ٴ چيني به‌ترتيب ريشه‌هاي كلمات‌، به‌نام شو وِن چيه تسه به اهتمام شو شن (دوم ـ 1) در آغاز سده‌ٴ دوم با حروف كوچك نوشته شد. |
رساله‌ٴ مهرشناسي وو ـ چئيو ين در نه بخش است‌: حروف كوچك‌؛ زنگ‌ها و گلدان‌ها؛ حروف‌ قديم‌؛ سنگ‌نبشته‌ها؛ ابزارها؛ تصحيح اشتباهات‌؛ خط رسمي‌؛ منشأ حروف‌؛ اصل‌هاي معلوم‌ كتاب با توصيه هايي درباره‌ٴ پاك كردن مهرها و استفاده از آنها به پايان مي‌رسد. پيوست هايي بر اين كتاب درباب مهرها و كتيبه‌هاي چيني هرچند گاه يكبار منتشر شده است‌؛ البته چندين كتاب‌ در اين زمينه وجود دارد كه مورد توجه محققان چيني است‌.
وو ـ چئيو ين كتابي هم در كتيبه‌شناسي نوشت كه مقدمه‌اش از سال 1307 است‌. اين كتاب‌ بررسي سنگ‌نبشته‌هاي مربوط به دوره‌ٴ سلسله‌هاي چو و چئين است و براساس كتاب قديم‌تري‌ از يانگ ون پينگ تأليف شده است‌.

ژاپنـي‌
يـوشيـدا كنكـو

يوشيدا كنكو1، موٴلف بودايي ژاپني (1283 ـ 1350).
يوشيدا نام‌خانوادگي اوست‌. خانواده‌ٴ يوشيدا شاخه‌اي از خانواده‌ٴ اورابه است كه در زمان‌ آشيكاگا نفوذ فراواني داشت‌؛ اعضاي خانواده‌ٴ يوشيدا در سده‌ٴ هفدهم باعث اصلاح دين شينتو به‌ نام يوئي ـ ايتسو ـ شينتو شدند. كنكو نامي ديني است و قرائت ژاپني نام معمولي او كانه‌يُشي‌ است‌. او اورابه كنكو و بيشتر كنكو ناميده شده است‌.
كنكو در سال 1283 زاده شد. به تحصيل ادبيات پرداخت و مورد حمايت گو ـ اودا (امپراتور 1275 ـ 1287) قرار گرفت‌؛ پس از مرگ حامي خود، در سال 1324 به سلك تندايي درآمد و به‌ صومعه‌ٴ شوگاكو ـ اين پناه برد. در سال 1340 به دامنه‌ٴ كونيمي ـ ياما در ايگا رانده شد.
او مجموعه‌مقالات و حكاياتي نوشت به‌نام علف‌هاي هرز تنبلي‌، كه شهرت زيادي يافت و بر آموزش و پرورش در ژاپن تأثير شاياني داشت‌، زيرا يكي از وسايل انتشار آموزشهاي بودايي و همچنين سخنان كنفوسيوس و منسيوس بود. اين كتاب از آثار كلاسيك ادبيات ژاپني است و مي‌توان آن را با اثر كلاسيك معروف ديگر، يعني هوجو ـ كي تأليف چو مئي كامو (سيزدهم ـ 1) قياس كرد.

Yoshida Kenko .1