مندرجات‌: 1) زندگي‌، 2) آثار، 3) نجوم‌، 4) ابزارهاي نجومي‌، 5) حساب‌، 6) مثلثات‌.
1. زندگي‌. ژان دو لين‌يِر1 (يعني اهل آميان‌) در اسقف‌نشين آميان در پيكاردي‌، در محل و تاريخي نامعلوم به دنيا آمد. در آنجا دست‌كم دو نقطه به‌نام لين‌يِر وجود دارد. در يك چاپ‌ قديمي او را اهل لين‌يِر سيسيل ناميده‌اند، ولي احتمالاً اين اشتباه است‌. ممكن است او را مثلاً با جوواني سيسيلي‌، منجم (سيزدهم ـ 2) عوضي گرفته‌اند، كه در حدود 1290 در پاريس مي‌زيست‌.
ژان دولين‌يِر در حدود 1320 ـ 1335 در پاريس به دنيا آمد؛ در سال 1350 هنوز زنده بود و پيش از سال 1355 درگذشت‌. انسان‌گراي آلماني يوهان تريتميوس (1462 ـ 1516)، در كتاب‌ درباب آثار كليسايي (شماره‌ٴ 580، بال 1494) از او به‌عنوان فيلسوف و منجم برجسته نام مي‌برد و از برنار (كه به احتمال زياد برنار وردوني‌، سيزدهم ـ 2 بوده‌)، ژان موري و يوهان ساكسوني‌ به‌عنوان همكاران او ياد مي‌كند.
2. آثار. ژان دو لين‌يِر آثار نجومي نوشت كه در سده‌هاي ميانه مورد استفاده‌ٴ وسيعي قرار گرفت و گواه آن فراواني نسخه‌هاي خطي آنهاست‌. كتاب‌شناسي اين آثار بسيار دشوار است‌، زيرا يك اثر در نسخه‌هاي مختلف تحت نام‌هاي متفاوتي درآمده يا به چندين بخش شده و به‌صورت‌ آثار جداگانه‌اي تلقي گرديده است‌.
او در سال 1320 تقويمي نجومي براساس زيج آلفونسي براي نصف‌النهار پاريس تدوين‌ كرد، به‌نام قوانين زيج‌هاي بزرگ‌. جدول‌هاي نجومي او با سال 1320 آغاز مي‌شود و به روبرتوي‌ فلورانسي (يعني روبرتودا باردي‌)2 اهدا شده است‌. او در ديباچه‌ٴ كتاب تفاوت ميان نجوم نظري‌ و نجوم رصدي را بيان مي‌كند. رصدكنندگان نيازمند جدول‌ها و ابزارهاي نجومي‌اند. قوانين‌ حاوي جدول‌هاي لازم همراه با شرح كاربرد آنها و توصيف ابزارهاي نجومي‌، به‌ويژه اسطرلاب‌ چند منظوره است‌. هم‌چنين شامل مقدمه‌اي درباب حساب است كه جداگانه بدان خواهيم‌ پرداخت‌.
در سال 1322 قوانين تازه‌اي تدوين كرد كه با اولي تفاوت داشت‌، ولي داراي همان هدف‌، يعني برآوردن نيازهاي نجوم عملي‌، و حاوي جدول‌هاي مثلثاتي و نجومي بود.
يك نسخه از اين قوانين (با يا بدون شرح يوهان ساكسوني‌) در سال 1327 در اختيار مارسيليوي پادوايي قرار گرفت و او آن را براي سيمونه دو مورونيس و ديگران تفسير و تشريح‌ كرد. اين حاكي از علاقه‌ٴ معاصران ژان به آن كتاب است‌.

Jean de (des) Linieres (Ligieres), Joannes de Lineriis .1
2. نام روبرتو دا باردي در اين مأخذ ذكر شده است‌: (R. Renwick and J. Lindsay: History of Glasgow(1, 148, 151 Glasgow 1921 ، كه براساس آن Robertus de Bardis يا فلورانسي در سال 1325 ريش سفيد گلاسكو بود. او در سال 1336 رئيس دانشگاه‌ پاريس بود و در سال 1339 درگذشت‌.