1394ـ1433) به سر برد. درسال 1421 آلفونسوي پنجم‌، شاه آراگون (1416 ـ 1458) برايش‌ امان‌نامه‌اي فرستاد.1 پس از آن نشاني از وي نمي‌يابيم‌. او در تونس درگذشت و گورش در آن‌جا تا به امروز مورد احترام است‌2. افسانه‌ٴ توبه كردنش و شهادتش پس از بازگشت به دين مسيح تنها در آغاز سده‌ٴ هجدهم ساخته شد.
همه‌ٴ آثارش در تونس نوشته شد، ولي همگي جز آخري ظاهراً به زبان كاتالونيايي بوده‌ است‌. در سال 1397 كتاب اندرزهاي خوب‌؛ در سال 1398 تقسيمات مملكت مايوركا؛ در سال‌1405 پيشگويي‌ها (منظومه در 760 بيت بسيار كوتاه‌) را تأليف كرد. ولي دوتا از مهم‌ترين آثارش‌ مدتي بعد تأليف شد.
در سال 1417 مباحثه‌ٴ خر را به زبان كاتالونيايي تأليف كرد كه در آن نشان مي‌دهد انسان به‌خاطر كيفيات اخلاقي‌اش سرور موجودات است‌. متن كاتالونيايي در دست‌ نيست‌، بلكه آن را از طريق يك ترجمه‌ٴ فرانسه مي‌شناسيم كه در سال 1544 انجام گرفت‌ و در سده‌ٴ شانزدهم موجب هيجان زيادي شد (از سال 1544 تا1606 چهار بار چاپ شد و در سال 1606 ترجمه‌ٴ آلماني آن از روي ترجمه‌ٴ فرانسه در مومپِلگارد چاپ شد). رامون‌ مِنِندِز ئي پلايو گمان برده (1905) و ميگل آسيني ئي پالاثيوس ثابت كرده (1914) كه مباحثه‌ٴ خر تنها ترجمه‌اي از يك بخش رسائل اِخْوان‌الصفا است كه در اواخر سده‌ٴ دهم‌ در بصره تأليف شده بود و خيلي زود توسط مسلمةبن احمد مَجريطي (دهم ـ2) يا كَرماني‌ (يازدهم ـ1) در غرب شناخته شد.
در سال 1420 عبدالله‌بن عبدالله با زبان عربي الكن رساله‌اي در رد مسيحيت نوشت‌، كه به‌خاطر اطلاعات بيشترش از كتابهاي ديني و الٰهيات مسيحي از همه‌ٴ آثاري كه مسلمانان در اين زمينه نوشته بودند بهتر بود. اين رساله تحفةالعَريب في الردّ عَلي اٴهل‌ِ الصَليب نام‌ دارد و در ميان مسلمانان از توفيق كاملي برخوردار بوده‌؛ گواه آن نسخه‌هاي خطي فراوانش‌ به عربي و تركي است‌. در آغاز سده‌ٴ هفدهم با تجديد انتشار آن توسط ابوالغيث محمد قَشّاش‌، كه مقدمه‌ٴ تازه‌اي بر آن افزود و عنوانش را به تحيةالاٴسرار تأليف الاٴحجار الاَنصارفي الرَدّ عَلَي النَصاري الكُفّار تغيير داد و به سلطان عثماني احمد اول (فرمانروايي‌اش 1603ـ1607) تقديم كرد.
اين رساله شهرت و مقبوليت تازه‌اي يافت‌. تحفه در سه فصل است‌، كه دو فصل اول به شرح‌ حال موٴلف اختصاص دارد. در فصل سوم (كه بيش از نصف كتاب است‌) به اثبات حقانيت اسلام

1. دو سند مربوط به سال‌هاي 1421 و 1423 در بايگاني‌هاي شاهان آراگون موجود است‌.
2. اين قبر آن‌طور كه در جلد 13، ص 89 (1906)، مجله‌ٴ تونس نوشته شده‌، در سوق‌السَرّاجين نيست‌، بلكه همان است كه در ص‌292 همان مجله آمده است‌.