وينديكيانوس‌. مؤلف كتابي در طب كه بيشتر مجموعه‌اي از نسخه‌هاي درماني است (كتاب اول‌ دربارهٴ بيماري‌هاي خارجي‌؛ كتاب دوم دربارهٴ طب داخلي‌؛ و كتاب سوم مربوط به بيماري‌هاي‌ زنان است‌). قطعاتي از يك اثر موسوم به فيزيكا حاوي معالجات عاميانه است‌.

وگتيوس‌

پوبليوس رناتوس وگتيوس‌1، احتمالاً همان كسي است كه در فقرهٴ ه به نام فلاويوس از او سخن‌ گفته شد. مؤلف اثري در فن بيطاري موسوم به پزشكي استر 2.

پلاكيتوس‌

سكستوس پلاكيتوس پاپيرينسيس‌3، كه به سكستوس فيلسوف افلاطوني‌4 نيز معروف است‌، احتمالاً در نيمهٴ دوم سدهٴ چهارم برآمد. مؤلف كتابي در باب طب و جانوران در 34 فصل‌، مربوط به داروهاي مختلفي كه منشأ حيواني دارند.
در مورد طب پليني يادداشت مرا راجع به پليني در نيمهٴ دوم سدهٴ اول ببينيد.

ط. تاريخ‌نويسي رومي‌

آميانوس‌

آميانوس ماركلينوس‌5 در حدود 325 - 330 در انطاكيه زاده شد، تا 391 هنوز زنده بود. مورخ‌ رومي‌. مؤلف تاريخي از نروا تا مرگ والنس (96 - 378) در 31 كتاب (كه تنها 18 كتاب مربوط به سال‌هاي 353 تا 378 در دست است‌). اين اثر به خاطر امانتش و اشارات جغرافيايي و علمي‌ متعددي كه دارد (زمين‌لرزه‌ها، طاعون‌، رنگين‌كمان‌، و غيره‌) داراي ارزش زيادي است‌. صرف‌نظر از نداشتن سبك‌، آميانوس مورخ بزرگي بوده است‌.6

سولپيكيوس سوروس‌7

در حدود 360 در آكويتانيا زاده شد، در بوردو، تولوز و تور برآمد؛ در آغاز سدهٴ پنجم درگذشت‌.

Publius Renatus Vegetius .1
Mulomedicina .2
Sextus Placitus Papyriensis .3
Sextus Philosophicus Platonicus .4
Ammianus Marcellinus .5
6 .نك به توضيح مختصر ولي دقيق گيبون در ظهور و سقوط امپراتوري روم (چاپ Bury، ج 3، ص 128).
Sulpicius Severus .7