سلسله‌ٴ منقرض‌شده‌ٴ منچو را تصويب كرد. چئينگ شيه ـ كائو، ((پيش‌نويس تاريخ چئينگ‌))، در سال‌هاي 1914ـ1927 با سرعت توسط قريب شصت تن از فضلا تهيه شد، ولي رسميت‌ نيافت‌.1
بايد خاطرنشان شد كه براساس سنّت چين‌، تاريخ هر سلسله را تنها پس از انقراض آن مي‌شد نوشت‌. درخور توجه است كه اسناد در زمان هر سلسله توسط تاريخ‌نگاران رسمي به‌تدريج‌ گردآوري مي‌شد و هيچ‌كس حق ديدن نوشته‌هاي آنان را نداشت‌. بدين‌ترتيب‌، مقامات چيني‌ مطالبي فراهم مي‌كردند، كه بعداً مورد استفاده‌ٴ نمايندگان سلسله‌ٴ جانشين قرار مي‌گرفت‌!
علاوه بر آثاري كه قبلاً نام برديم‌، سونگ لين سه كتاب زير را نوشت‌:
الف‌) هونگ وو شنگ چنگ چي در 2 مقاله درباره‌ٴ تاريخ سياسي عصر هونگ وو (1368ـ1399).
ب‌) پئو يانگ جن وو چي در 2 مقاله‌، زندگي‌نامه‌ٴ 27 مرد و 2 زن‌.
پ‌) لونگ مِن تزو نينگ تائو چي در 2 مقاله درباره‌ٴ دين تائو.

لي شان ـ چئانگ

متخلص به پاي شيه كه به‌نام شيانگ مين تقديس شد. دولت‌مرد و مورخ چيني‌(1314ـ1390).
او در سال 1314 در تينگ ـ يوآن در شنسي زاده شد. مشاور چو يوآن ـ چانگ‌(1328ـ1399)، در زمان طغيان او بر ضد سلسله‌ٴ يوآن بود و رياست هيئتي را داشت كه با يوآن ـ چانگ در سال 1367 ديدار كرد و از او خواست عنوان امپراتوري هونگ وو را بپذيرد. او نخستين وزير اين نخستين امپراتور سلسله‌ٴ مينگ شد (1368)، ولي بعداً مغضوب و سرانجام با هفتاد تن از اعضاي خانواده‌اش در سال 1390 اعدام شد.
او در سال 1369 سرويراستار يوآن شيه‌، تاريخ رسمي سلسله‌ٴ يوآن شد، كه درباره‌ٴ آن ¿ يادداشت مربوط به سونگ لين در بالا.

وو هائي

مورخ كنفوسيوسي چيني‌، كه در زمان سلسله‌هاي يوآن و مينگ مي‌زيست و در سال 1391 درگذشت‌.
وو هائي متخلص به چائو تسونگ و ملقب به لوكئو بود. نخستين امپراتوران مينگ او را به

1. از آن‌جا كه يك اثر ((ارتجاعي‌)) تلقي شد، فروش آن در سال 1928 ممنوع گرديد، ولي ده سال بعد فروشش آزاد شد.