我的理论, 物理学和无限平行世界

خیر دوست عزیز، قوانین علمی وجود دارد اما علم چیزی را به عنوان تردیدناپذیر معرفی نمیکند. متد علمی یعنی ابطال پذیری. علم برای اکتشاف، فقط بدنبال این نیست که برای چیزی اثبات ذهنی محض ارائه دهد.

اگر دربارهٔ هر گزاره‌ای پرسیده شود «از کجا می‌دانیم که این درست است؟»، ما ممکن است برای آن دلیلی بیاوریم، اما این پرسش دربارهٔ دلیل‌هایی که در ادامه می‌آوریم نیز می‌تواند پرسیده شود. سه‌گانهٔ مونشهاوزن بیان می‌کند که در این موضع ما تنها سه گزینه پیش رو خواهیم داشت:[1。]

1。. دور، که در آن دلیل گزارهٔ ۱ گزارهٔ ۲ است، دلیل گزارهٔ ۲ گزارهٔ ۳ است، …، دلیل گزارهٔ ۱-n گزارهٔ n است، و دلیل گزارهٔ n گزارهٔ ۱ است.

2。. تسلسل، که در آن دلیل گزارهٔ ۱ گزارهٔ ۲ است، دلیل گزارهٔ ۲ گزارهٔ ۳ است، …، دلیل گزارهٔ ۱-n گزارهٔ n است و n به‌سمت بی‌نهایت میل می‌کند.

3。. رسیدن به دست‌کم یک اصل، که در آن دلیل گزارهٔ ۱ گزارهٔ ۲ است، دلیل گزارهٔ ۲ گزارهٔ ۳ است، …، دلیل گزارهٔ ۱-n گزارهٔ n است و گزارهٔ n را به‌عنوان یک اصل، بدون دلیل می‌پذیریم.

مورد سوم برخلاف اصل دلیل کافی است و دور و تسلسل نیز در نگر بسیاری پذیرفتنی نیستند.

4。. یک جایگزین، نظریهٔ عدم قطعیت خطاپذیرباور[2。] و خردگرایی انتقادی کارل پوپر و هانس آلبرت است که بیان می‌کند اثبات این‌که یک گزاره قطعاً درست است، ناممکن است اما هرچه برای بررسی نادرستی یک گزاره بیش‌تر تلاش کنیم (مثلاً با تلاش برای یافتن یک مثال نقض) و نتوانیم نادرست بودن آن را اثبات کنیم، احتمال درست بودن گزاره را بالاتر برده‌ایم.

نکته ای که حائز اهمیت است، این نیست که علم به شکل ذهنی محض اثبات کند که خدا ، پلنگ صورتی یا بابانوئل وجود دارد یا خیر، بلکه متد علمی یعنی اینکه دیده شود که وجود پلنگ صورتی چقدر میتواند با تجربه و عینیات خارجی مطابقت داشته باشه. اینکه گفته میشود: بعید است علم بتواند وجود خدا را رد یا اثبات کند و در این باب حرف علم غیرقاطعانه است صرفا به معنای کوتاهی دستان علم از دامن موجودی به نام خدا نیست، بلکه این میتواند به این معنی باشد که وجود خدا، مانند وجود مرد عنکبوتی نامرئی یا سوپرمن، صرفا ذهنی است، نه عینی.