Seçim, Hamaney ana kazanan

Bir kanser hastasının farklı kanserler arasında seçim yapmasına izin verildiğini varsayalım.. Örneğin, akciğer kanseri seçmek için kan kanseri بحایش olan bir hastalık. Ali görünüşe göre bu işlem kötü bir anlaşma olmamalı çünkü diğer türlerin bazı hastalıklar daha kötü. Ancak sorun, hastanın ilk hastalığın yerini alan hastalığın probleminin büyük bir kısmını çözdüğünü ve kemoterapi gibi şiddetli eylem ve ağrılı tedaviler gerektirdiğini hayal etmesiyle ortaya çıkar.. Bu, İran'daki seçimlerden sonra her seferinde olana benziyor..

İran İslam Cumhuriyeti Meclisi ve Uzmanlar Meclisi seçimleri yapıldı ve katılımcıların oranı ülke genelinde yüzde altmış iki olarak açıklandı; Tahran'da da resmi kaynaklara göre oy verme hakkına sahip olanların yüzde ellisi oy kullandı.. علی الظاهر نامزدهای اصلاح طلب توانسته اند بخشی از کرسی های مجلس را بدست بیاورند. حتی اظهارات تندی از سوی برخی سردمداران نظام مانند صادق لاریجانی منتشر شده که به ملت پرخاش کرده چرا به رفقایش رای ندادند!

اما پرسش اساسی این است که چه کسی برنده این انتخابات شد. Açıkladığım nedenlere göre Ali Hamaney ve İslam Cumhuriyeti'nin bütünü seçimleri kazandı ve bu sonuç hiç de öngörülemez değildi..

Seçimler, çoğu seçmenin geçmişte olduğu gibi mevcut rejimin kurbanı ve eleştirmeni olduğu bir ortamda yapıldı. Seçimlere katılmayı savunanların argümanı da eski fikir olan kötü ile daha kötüsü arasında seçim yapma fikriydi. H.

Kötü yerine daha kötü seçme fikri, kötü seçerek daha iyi seçeneklere doğru uzun vadede ilerleyeceği varsayımına dayanıyor; ağır bir bedel ödenmeden.. Bu fikir, son otuz yedi yılda sürekli olarak varsayımlarına aykırı davrandığını göstermiştir.. یعنی فی المثل پانزده سال پیش همه ی مردم در یک انتخابات شرکت می کردند تا اکبر هاشمی، که دزد و جانی است، انتخاب نشود؛ امروز عده ای از همانها حاضر به تحمل انواع مصیبت ها و دشواری ها هستند که اکبر هاشمی، که کماکان دزد و جانی است، انتخاب شود؛ تا احمد جنتی و تقی مصباح، که جانی تر و دزدتر هستند، انتخاب نشوند. یا مثلا زمانی گروهی همه تلاششان را می کردند که ری شهری و ناطق نوری در انتخابات ریاست جمهوری یا مجلس پیروز نشوند؛ امروز اصلاح طلبان لیست هایشان را با امثال ری شهری و فلاحیان و ناطق نوری بیرون می دهند و همانها که مخالف ری شهری و ناطق بودند برای اجتناب از گزینه بدتر از ایشان حمایت می کنند.

Gerçek şu ki, İran halkının yüzde altmış iki'si, tüm adayların sistem tarafından onaylandığı bir seçimde yer aldı ve sistemin çocuklarından yüzde seksen veya daha fazlası adaylıkları reddedildi.. حتی آن عده ای هم که قرار است تغییر ایجاد کنند اصلاح طلب حکومتی یا رفورمیست های هفده سال پیش نیستند؛ امثال مطهری یا عارف بخش میانه روتر گروههای افراطی حاکم بر کشورند. نگاهی به اظهار نظرهای اخیر این افراد نشان می دهد که اینها خود تا چه اندازه متحجر و در بهتیرین حالت منفعل هستند و بطور قطع برای بهبود شرایط موجود کاری از آنها ساخته نیست. علاوه بر این و علی رغم شرکت گسترده رای دهندگان، این جماعت هم بخش محدودی از مجلس خبرگان و مجلس شورای بعدی را تشکیل دادند و آن عناصر افراطی تر کماکان در هر دو مجلس حضور عمده دارند. Eğer halk seçimlere katılmasaydı, muhtemelen Taki Misbah ve Muhammed Yezdi hâlâ mecliste olacaktı ve Akbar Haşemi bu makama ulaşamazdı.. اما ملت ایران بهای بسیار سنگینی را برای این حضور پرداخت که هنوز اکثر سیاسیون متوجه آن نیستند. پیروزی این گروه به عنوان نمایندگان ملت چیزی بیشتر از سلاح تقلبی به دست ملت نیست که اگر نداند چه چیز در دستانش گرفته ممکن است در یک درگیری به قیمت جانش تمام شود.

İran ülkesi hastadır ve bu hastalığın kolay bir tedavisi yoktur.. اینکه برای بیمار سرطانی از سرطان ریه و سرطان خون بتوانید یکی را انتخاب کنید فی النفسه بد نیست؛ ایراد زمانی ایجاد می شود که تصور کنید با انتخابتان تغییر واقعی ایجاد کردید و این اتفاقی است که پس از هر دوره انتخابات میافتد–İnsanların Taqi Mesbah yerine Ekber Haşemi'yi seçerek kolay bir tedavi ve çözüm beklemeleri.

Maalesef İran'ın durumu bozulmaya doğru gidiyor. کافی است آمار و ارقامی که از درون خود سازمانهای دولتی ایران بیرون می آید، آمار وحشتناک بیکاری–که صرفا برای جلوگیری از رشد آن به رشد اقتصادی هفت درصدی نیاز است–، گسترش شدید فقر، قاچاق دستگاههای حکومتی مانند سپاه، خشکسالی، و ورشکستگی عنقریب بسیاری از صندوق های پولی وابسته به نهادهای حکومتی و شرکت های دولتی، را ببینید تا بدانید مملکت در چه وضعیت خطیری قرار دارد. اغلب این نابسمانی ها حاصل سیاست های نابخردانه و غیر عقلانی دوره های گذشته، فساد حکومتی، و استبداد حاکم بر ایران است که هزینه اش را باید کلیت حاکمیت بطور اعم و شخص علی خامنه ای بطور اخص بپردازند.

در چنین شرایطی اگر ملت در بازی انتخاباتی شرکت نمی کردند و حداقل های تحمیلی نظام را نمی پذیرفتند، نظام اسلامی بزودی مجبور به عقب نشینی های گسترده و امتیاز دهی فراوان و یا پذیرش خطر رویارویی با مردم بود. ولی شرکت در انتخابات یکبار دیگر این توهم نادرست را برای رای دهندگان بوجود آورد که مردم در یک پروسه ی سیاسی، ولو به صورت محدود، شرکت کرده اند و با انتخاب گزینه های از پیش تعیین شده ی حاکمیت، خود دست به انتخاب زدند؛ طبیعی است در چنین شرایطی نسبت به انتخاب هایی که در واقع انتخاب های خودشان نیست احساس تعلق خاطر کنند و آن را نوعی پیروزی به شمار بیاورند. Bu, İslam Cumhuriyeti'ndeki seçimlerin ana fikridir ve gelecekte yönetimin halkla ve karşılaşacağı zorluklarla başa çıkmak için daha fazla güç kazanmasını sağlayacak olan şeydir.