היורש ח'אמנהאי, יותר גרוע יותר

בימים האחרונים התפרסמו כמה מאמרים על תכנונם של עלי ח'אמנהאי ותומכיו להשפיע על הרכב מועצת המומחים החדשה.. מחברי מאמר זה למעמד הלא תחרותי של הפרלמנט הבא (161 מועמדים ל-88 מושבים) הם מציינים כי באזורים מסוימים אין אפילו תחרות בין שני המועמדים. בהתאם לכך, יש הטוענים, כי בבחירות לא תחרותיות אלה יש להצביע למועמדים קיצוניים פחות, משום שהפרלמנט הבא יקבע את המנהיג הבא ואדם קיצוני יותר עשוי לרשת את ח'אמנהאי..

בקיצור, טיעונים אלו מבוססים על מספר הנחות יסוד: 1.- ראשית, שהסיכוי למותו של עלי חמינאי בקרוב קיים. כי חמינאי עצמו הוא מנהיג לכל החיים ואין אף אחד שחושב להדיח אותו, והמועצה אינה עושה דבר מלבד לשבח ולפאר אותו. לכן, השיחה על יורשו של חמינאי אפשרית רק במקרה של מותו. 2.- הנחה נוספת היא שבאיראן מועצת המומחים יכולה לקבוע את המנהיג הבא. כי אם למועצת המומחים אין כוח כזה, אז השיחה על הרכב המועצה הזו חסרת משמעות. 3.- فرض سوم این است که شخصی که بر مسند رهبری ایران می نشیند، اگر کمتر افراطی باشد، این توانایی را دارد که تحولات عمده در وضعیت کشور و در وضع آینده ایران ایجاد کند. 4.- ההנחה הרביעית היא שאם אדם פחות קיצוני (אך עדיין קיצוני) ייכנס לתפקיד, האדם הזה לא ייכנע לדרישות של הקיצוניים יותר.

من به دلایلی که شرح خواهم داد به همه این مفروضات ایراد دارم: 1.- نخست اینکه علی خامنه ای (האימאם ח'אמנאי) مدت طویلی است که قرار است به سرای دیگر بشتابد و ریغ رحمت را سر بکشد. دستکم از زمانی که من دبستانی و دبیرستانی بودم اخباری درباره وضعیت وخیم سلامت او منتشر می شد که تا امروز همگی نادرست از آب درآمده. بنابر این ضمن اینکه امکان مرگ خامنه ای در آینده نزدیک وجود دارد، لزوما این احتمال جدی نیست.

2.- این ادعا که خبرگان می تواند رهبر معلوم کند لزوما صحیح نیست. چون حتی خبرگان پیشین هم با تکیه بر خوابنما شدن اکبر هاشمی و وصایای امام تصمیم به انتخاب رهبر جدید گرفت. באופן כללי, דיקטטורים לא מאפשרים לקבוע את יורשיהם בדרך דמוקרטית. حتی اگر این دموکراسی محدود به زیردستان خودشان باشد. وقتی یک نفر مانند خامنه ای یاد گرفت چطور ۸۰ میلیون ایرانی را در انتخاباتی که مطابق اصول خودش انجام پذیرفته، به استهزا بگیرد، به آسانی می تواند برای تحمیل خواسته هایش از سد نوکران خود هم گذر کند؛ اگر این منظور از طریق انتخابات حاصل نشود از طرق دیگر حاصل خواهد شد.

3.- המשטר האסלאמי במהלך 37 השנים האחרונות הפך להיות מושחת מאוד והיום השחיתות הזו התפשטה בכל הממדים המוסריים, הפוליטיים והכלכליים כך שאף אחד, בכל דרגה שהיא, לא יוכל לתקן את העניינים אם ירצה.

4.- הניסיון של השנים האחרונות הראה היטב כי אלו שלכאורה פחות קיצוניים–שבעניין המועמדים של המומחים הנושא הזה אפילו פחות נכון–כאשר הם מתמודדים עם דרישות הקיצוניים, הם מראים גמישות רבה יותר, וההסבר שלהם הוא שאף על פי שהם מתנגדים לחלק מהגישות הללו, בגלל הלחצים הקיימים הם נאלצים לקבל חלק מהמציאות. بنابر این جامعه در مواجه با این افراد منفعل تر می شود. اگر اصلاحی هم در این دوره ها مشاهده شده صرفا خواست عمده حاکمیت صرفا برای برونرفت از بحرانهای داخلی و بین المللی بود که ربطی به دیدگاههای کمتر افراطی نداشته.

یادمان باشد بخشی از زشت ترین و ضد انسانی ترین رویدادهای سی و هفت سال گذشته از جمله کشتار دانشجویان کوی دانشگاه و قتل های زنجیره ای در زمان دولت اصلاحات رخ داد و عوامل آن هم هیچگاه مجازات نشدند. באופן עקרוני, התפיסה הזו שכשמישהו פחות קיצוני יושב בראש, החברה מתכוננת לסבול יותר לחצים ולתת יותר ויתורים.

5- این ادعا که انتخاب یک نفر کمتر افراطی و کماکان افراطی که نماینده خامنه ای نباشد، صرفا به این علت که مخالف خواست او است، در جهت منافع ملت ایران است، نادرست است. אפילו ההנחה שיש דרכים זולות כמו בחירות המומחים או בחירות הפרלמנט כדי לעבור את המצב הנוכחי היא מסוכנת לעתיד איראן. ملت ایران باید آگاه باشد که اصلاح وضعیت موجود راههای آسان و میانبر ندارد و باید هزینه هایش را بپردازد و در غیر اینصورت منتظر عواقب وخیم تری باشد.