Archive for ژوئن, 2012

Ղիաթս Աբադի, Կյուրոս Մեծ և քրդերի ճնշումը

Մի հետաքրքիր նյութ է, որը մի ընկեր է գրել Ռեզա Մորադի Ղիաս Աբադի որ իսկապես ցավալի է.

از آنجا که گویا این استاد قلابی هم به آخر خط رسیده ، جز معدودی تجزیه طلب کرد و ترک و قلیلی مسلمانان قومگرا دوست دیگری برایش نمانده؛ همین موضوع هم باعث شده، با چنگ و دندان بکوشد تا همین تتمه طرفدارانش را هم از دست ندهد و گاه برای این منظور چیزهای بامزه ای هم می بافد تا قومگرایان را خشنود نگاه دارد. ասում է:

[պատկերի մեջ աղջկա աչքերը] մեղս կանգնեցրեց ինձ հախմանշացի օկուպացիաների հիշողությունները, հատկապես Քորեշի և Դարիուշի կողմից, որոնք գոյատևել են տարբեր ձևերով մինչև այսօր.

Վիրավորանք կամ ազատ խոսքի իրավունք հայերեն վեբում

Մասին տարբերության اهانت و اتهام գրել եմ և անհրաժեշտ է կարճ գրել նաև դրա ուղարկման պատճառների մասին. Ինչպես այնտեղ ընդգծեցի, մեղադրանքը, որի ճիշտ լինելը փաստերով ապացուցվի, վիրավորանք չէ.

Մի քանի շաբաթ առաջ, ընկերոջս insist-ի պատճառով, մի սոցիալական ցանցում գրանցվեցի, որքան էլ որ բացատրեցի, որ ներկայիս պարտականությունները կատարելու համար ժամանակ չունեմ, և մի քանի տարի առաջ, երբ մեկ ուրիշը ինձ հրավիրել էր այդ կայքում գրանցվելու, առաջին ժամում դուրս հանվեցի, այդ ընկերոջս չէր թողնում և ասում էր, որ դա խնդիր չէ, և անպայման պետք է այնտեղ գրանցվես, քանի որ Իրանի սիրահարների թիվը թուրքերի բաժանարարների դիմաց քիչ է.

Իրականում, նա ճիշտ էր, և այս անգամ, իմ կանխատեսման հակառակ, այս հաշիվը ոչ միայն մի քանի ժամ, այլ մի քանի շաբաթ գոյատևեց, մինչև երեկ ինձ արհամարհանքի համար արգելափակեցին. Բացի այդ, իմ հաշվի փակման համար պետք է շնորհակալ լինեմ դրա պատճառներին – որոնք ինձ ազատեցին Իրանի սիրահարների հետ դժվարություններից և շատ ժամանակ չունենալով անելիքները կատարելու հնարավորություն տվեցին – لازم است چند سطری هم درباره اینطور ممیزی ها و داوریهای از روی شکم از جانب کسانی بنویسم که ظاهرا داعیه آزادی بیان هم دارند.

Վիրավորանքի, զրպարտության և կարծիք արտահայտելու էական տարբերությունը

Վիրավորանքի և մեղադրանքի միջև նուրբ տարբերություն կա։. اغلب فرق میان این دو را نمی دانند و همین موضوع می تواند اسباب سو تعبیر یا سو استفاده شود. برای منظور نخست صفتی را بدون در نظر داشتتن مفهوم حقیقی آن و صرفا برای تحقیر طرف مقابل بکار می برند؛ به این عمل اهانت و در برخی موارد فحاشی می گویند. Սակայն կան նաև այլ դեպքեր, երբ տհաճ հատկանիշներն օգտագործվում են իրենց բուն իմաստով, և այդ դեպքում նման արարքն այլևս վիրավորանք չէ, այլ մեղադրանք։.

برای نمونه، اگر به زنی نسبت «فاحشگی» بدهیم صرفا برای اینکه او را تحقیر کرده باشیم، نام اینکار اهانت است. Սակայն եթե այս վերագրման նպատակը հենց պոռնկության և մարմնավաճառության արարքն է, և նման բառերն օգտագործվում են իրենց իրական իմաստով, – այնպես, որ խոսողն ու նրա լսողը տեղյակ լինեն դրա նկատի ունեցած իմաստից, – ապա դա այլևս վիրավորանք չէ, այլ մեղադրանք, որը մենք ուղղել ենք մեկ ուրիշին. եթե այս մեղադրանքն ապացուցվի, այսինքն՝ մենք ունենանք տրամաբանական պատճառներ այն բանի համար, ինչ վերագրել ենք, ապա մենք ճշմարտություն ենք ասել. հակառակ դեպքում մենք ստել ենք ուրիշներին, և դա զրպարտություն է։.

Մեղադրանք ներկայացնելու համար ավելի լավ է օգտագործել ավելի բարձրաշունչ լեզու, որպեսզի այն չհամարվի հայհոյանք։. Սակայն միայն բարձրաշունչ լեզուն պարտադիր չէ, որ նշանակի, թե մենք վիրավորելու մտադրություն չունենք։. Քանի որ բարձրաշունչ լեզվով էլ կարելի է վիրավորել ուրիշներին, կամ էլ անպարկեշտ լեզվով մեղադրանք ներկայացնել։.

Գիաս Աբադի, Դարեհոս Աքեմենիդը և սկյութների կոտորածը կրոնական պատճառներով

Ռեզա Մորադի Ղիաս Աբադի Նա ասում է, որ Բիսթունի արձանագրության հիման վրա, Դարեհոս Աքեմենյան սկայերին կրոնական պատճառներով և Ահուրա Մազդային չպաշտելու համար սպանում էր و اسرایشان را هم به رودخانه می انداخت؛ که البته این موضوع هم مانند اغلب ادعاهای اخیر وی حقیقت ندارد.

Դարեհոսի ժամանակաշրջանում կրոնական ազատության մասին մի պրոֆեսոր Մերձավոր Արևելքի ուսումնասիրություններ Միչիգանի համալսարանում ասում է:

.Nearly every scholar who has broached the subject views the religious policy of Darius as favorable to the gods of subject peoples

Բրեսչիանին ասում է, որԴարեհոս I-ն հանդուրժողականություն և հարգանք է ցուցաբերել եգիպտական province, ինչպես նաև կայսրության մյուս նահանգների նկատմամբ.

تقریبا تمامی محققین متفق القول اند که سیاست مذهبی داریوش بر پایه خوشامد خدایان مردم مد نظر بود. Բրեսչիանին ասում է, որ Դարեհոս I-ն نسبت به مصریان بمانند دیگر بخشهای امپراتوری از خود احترام و مدارا نشان داد.

همینطور بر طبق Քեմբրիջի հրատարակած Իրանի պատմության որը Իրանի պատմության ուսումնասիրության ամենահեղինակավոր աղբյուրներից մեկն է, Դարեհոս փորձում էր եգիպտացի կրոնական առաջնորդների համաձայնությունը ստանալ և նրանց հետ, ինչպես մյուս ազգերի, հանդուրժողականություն և հարգանք ցուցաբերել. Այս վարքագիծը նրա մասին հայտնի է նաև Ապոլլոնի տաճարի վերաբերյալ, և ընդհանուր առմամբ Դարեհոս այս կրոնական հանդուրժողականության շնորհիվ միշտ պատմաբանների ուշադրության կենտրոնում է.

Կյուրոս Մեծ և պոռնոգործությունը

رضا مرادی غیاث آبادی

Ռեզա Ղիաս Աբադի

چندی پیش Ռեզա Մորադի Ղիաս Աբադի در دو پست متوالی کورش هخامنشی را تلویحا به تجارت فحشا متهم کرد. نخست چنین استدلال کرد که در زمان سلطنت کورش بر بابل، دختری در آن شهر برای بدهی پدرش به گرو گرفته شده بود و چنان تصمیم گرفت که لابد آن دختر حتما اجاره هم داده شده. Եվ այս երկուսից նա եզրակացրեց, որ այս հարցը հակասում է Կյուրոսի հայտարարությանը, որը հիմնված է ստրկության և ստրկության վերացման վրա: ((http://www.freezepage.com/1338743797KQGRMJZJIB )) :

«Մեծ Կյուրոս Հախամենեշը իր հայտնի մանդատում նշումներ է արել ստրկության վերացման կամ մարդկանց շահագործման վերացման մասին:. Բայց այս հայտարարությունը հակասում է Հախամենեշյան դարաշրջանի այլ արձանագրություններին:. Օրինակ, ըստ 252-րդ տախտակի, Կյուրոսի թագավորության ութերորդ տարում Բաբելում, Թաբմոտո անունով մի աղջիկ, քանի որ նրա հայրը մեկ ոսկե և տասը արծաթե մետաղադրամ պարտք ուներ Էգիբի ֆինանսական հաստատությանը, գրավի է վերցվել, մինչև որ նրա հայրը իր պարտքը մարեր:. دخترانی که به گرو گرفته می شدند، برای بهره کشی جنسی اجاره داده می شدند تا خسارت تأخیر را جبران کنند.