Müslüman Afgan, Filistin ve sol namslman söz konusu

Afgan çocuklar için okul

طی سی و سه سالی که از عمر نظام اسلامی گذشت، دشمنی و کینه توزی نظام نسبت به کشور اسراییل به عنوان اصل محوری و لایتغیر داکترین سیاست خارجی ایران، اسباب مخاطرات و گرفتاریهای فراوانی برای ملت ایران شد. A – s – l – dünya çapındaki büyük güç ve servet merkezlerinde bulunan – yer aldı ve bunun yüksek maliyetlerini İran halkı için de kolaylaştırdı.

این رویارویی همواره با عنوان دفاع از حقوق مسلمانان ستمدیده فلسطین انجام می شود؛ اما رفتار نظام اسلامی در مواجه با دیگر مسلمانان از جمله مردم مسلمان افغانستان تردیدهای جدی در اهداف نظام و ادعای ظلم ستیزی سران آن ایجاد می کند.

Filistinli Müslümanlar

Filistin halkı, İsrail devletinin kurulmasından ve yılın kararının kabul edilmesinden sonra mazlum ve savunmasız bir halktır. 1948 Birleşmiş Milletler, onlara çok zulmetti.. Toprakları birkaç aşamada kamulaştırıldı ve İsrail hala kalan kısımlarda yerleşim yerleri inşa ediyor; ulusal egemenlik hakları ellerinden alındı ve ata topraklarından sürüldüler; ancak bu konu – Yahudi ve Müslüman aşırılık yanlılarının iddia ettiğinin aksine (her biri kendi nedenleriyle) – جوهره ی مذهبی ندارد و اساسا یک دعوای حقوقی بر سر مالکیت زمین است که اگر تا امروز فراتر از ملاحظات مذهبی و ایدئولوژیک و صرفا بر پایه حق مالکیت طرفین پی گیری شده بود، احتمالا بیش از نیم قرن درگیری و کشاکش را به منطقه تحمیل نمی کرد و وضعیت خاورمیانه هم به بن بست کنونی نمی رسید.

Geçtiğimiz on yıllar boyunca, bölgedeki tüm Arap ve Müslüman ülkeler arasında, muhtemelen İran, İsrail'e karşı Filistinli grupları sürekli olarak savunan tek Müslüman ülkedir.. Diğer ülkeler bu mücadelede her zaman dönemsel olarak yer almış ve hatta kendi çıkarları uğruna birçok gerçeğe gözlerini kapatmış olabilirler.. Bununla birlikte, İslam Cumhuriyeti liderlerinin bu Filistin dostluğunun da mantıklı bir gerekçesi yoktur; zira eğer bu ülkenin Filistinlilerin haklarını savunmada bir rol oynaması gerekiyorsa, bu müdahale ulusal çıkarlar göz önünde bulundurularak ve uluslararası toplumun veya en azından Müslüman ülkelerin bir parçası olarak yapılmalıydı, bugünkü gibi değil ki, onlarca yıl sonra İran'ı izole bir ülke haline getirmiş ve bizi her an yabancı bir askeri saldırı tehlikesiyle karşı karşıya bırakmıştır..

Filistinlilerin toplu olarak zulüm gören tek Müslüman halk olmadığı unutulmamalıdır; İran'ın komşuluğunda Ruslar yıllarca Çeçen halkına zulmetmiş ve Çinliler bu ülkedeki Müslüman azınlığın haklarını ihlal etmektedir, ancak bu iki ülke hiçbir zaman İslam rejiminin düşmanca tepkisiyle karşılaşmamıştır; mollalar rejiminin bu durumlarda Müslümanların katledilmesini protesto ettiği tek bir örnek bile yoktur.. Çin ve Rusya'ya karşı protesto etmenin, hatta düşmanlık beslemenin, dünyanın siyasi ve ekonomik gücünün büyük bir kısmını elinde bulunduran İsrail'in Yahudi destekçileriyle çatışmaktan çok daha az maliyetli olduğu göz önüne alındığında, bu politikaların ve düşmanlıkların kökeni rejimin liderlerinin İslam sevgisinde değil, başka bir yerde aranmalıdır..

در واقع هدف نظام اسلامی از درگیری با اسراییل، هیچگاه حفظ منافع فلسطینیان یا دفاع از حقوق مسلمانان نبوده بلکه چون افکار عمومی جهان عرب نسبت به مسئله فلسطینیان حساس تر است و آقایان هم به دنبال جای پا در کشورهای عرب منطقه هستند، این بساط را تعمدا در منطقه علم کردند تو بتوانند برای خود مشروعیتی دست و پا کنند و در داخل و خارج از کشور توجیحی برای حیات سیاسی خود داشته باشند. Bu iddiayı destekleyen çok iyi bir örnek, İslam rejiminin Afganistan vatandaşlarına yönelik insanlık dışı ve ayrımcı davranışlarıdır..

Müslüman olmayan Afganlar

Bazı Filistinli grupların ve اتحادیه عرب İran milletinin kanına bulaşmış ve Saddam Hüseyin'in İran'a saldırdığı zamanlarda işgalci güçleri çeşitli yöntemlerle resmen desteklemiş olmalarına rağmen, Afganistan halkı hiçbir zaman İran halkına karşı hiçbir vatan savaşında yer almamıştır.. Aslında Afganistan – ki büyük bir kısmı 19. yüzyılın sonlarına kadar İran'ın bir parçasıydı – kendisi iç savaşların ve mezhep çatışmalarının en büyük kurbanıdır ve bu durum son on yıllarda bu ülkenin çok sayıda vatandaşının ülkemize göç etmesine neden olmuştur..

Sovyet güçlerinin Afganistan'a saldırmasından neredeyse hemen sonra, milyonlarca Afgan mülteci İran'a akın etti.. Bu grubun göçü her iki taraf için de çeşitli sonuçlar doğurdu; Afganlar her zaman İranlı ev sahiplerinin davranışlarından şikayetçi oldular ve İranlılar da bazı tahminlere göre sayıları 5 Milyonlarca göçmeni tahmin ediyor. ancak bu konu son zamanlarda başka boyutlar ve yan konular da kazandı .

Bu yıl Nevruz'da İsfahan Valiliği, Afganistan vatandaşlarının o şehirdeki Soffeh Parkı'na 13 Bedir törenlerine katılmak için girişinin yasaklandığını duyurdu.. Daha sonra bazı İran turistik şehirleri de yerel yetkililer ve o bölgelerin valilikleri tarafından Afganlara yasaklı bölgeler ilan edildi.. حتی از جانب یک مرجع پزشکی اعلام شده که «پیوند عضو ایرانی به افاغنه ممکن نیست.» این نوع محدودیتها که ظاهرا برای حفظ آرامش و امنیت مردم بومی اعمال می شود علاوه بر اینکه بسیار توهین آمیز است، در اغلب موارد می تواند تاثیر معکوس بگذارد و موجبات تنفر و شکاف میان مردم میزبان و مهمانان افغانیشان شود. Yakın zamanda Yezd'den de bir haber geldi: Birkaç Afgan vatandaşı tarafından Yezdli küçük bir kıza tecavüz edilmesi üzerine, yüzlerce Afgan göçmenin evleri ateşe verildi.. از اینها می توان نتیجه گرفت که با توجه به وضعیت مهاجران افغان و سو مدیریت مسئولان جمهوری اسلامی – sorunları çözmek yerine daha çok grup ve etnik nefreti körüklüyorlar. – Böyle başka talihsiz olayları da beklemeliyiz.

Ayrımcılıklar

İran'da yaşayan Afgan mülteciler, bu ülkede yıllarca ikamet etseler bile bir İran vatandaşının sahip olduğu haklardan yararlanamazlar ve bu durum onları sonsuza dek ikinci ve üçüncü sınıf vatandaş konumuna düşürür.. Ayrıca, birçok durumda Afgan vatandaşlarına çalışma izni verilmemesi, işverenlerin kötüye kullanımına yol açmaktadır; Afgan çocukların eğitim hakkı ve eğitim olanaklarından yararlanma hakkı yoktur.. Yakın zamanda İran'da bir devlet kurumu, Afganistan vatandaşlarına yiyecek satışının yasak olduğunu veya her İranlının kendi takdirine bağlı olarak bir Afgan'dan kimlik kartı isteyebileceğini iddia etti ki bu tek başına bir konu – doğruysa – Devlet yetkililerinin sistemin derin cehaletini ve olgunlaşmamışlığını gösterir.

Kültürel ve toplumsal bozukluklar

Afganların İran'daki varlığına karşı çıkan bazı İranlılar, kanıtlara göre Afganistan vatandaşları arasında ahlaki yozlaşma, şiddet ve kanunsuzluğun yaygın olduğunu ve bu Afgan misafirlerin birçok durumda İran vatandaşlarının haklarına tecavüzden ve sosyal anormalliklerden sorumlu olduğunu iddia ediyorlar..

Hiç şüphe yok ki, on yıllarca süren iç savaş, yerinden edilme, yıkım, yolsuzluk ve despotluk, her insan toplumunda derin kültürel etkiler bırakır ve bu durum birçok felaket ve anormalliğin nedeni olacaktır.. Afganistan halkı da bu kuralın dışında değildir ve doğal olarak bu grubun benzer bir yaşam sürmemiş bir toplumla olan davranışları aynı şekilde değerlendirilemez..

Tüm bu detaylara rağmen, Afganistan vatandaşlarının İran'daki varlığının açık bir gerçek olduğu ve kimsenin kişisel isteğine göre bunu inkar edemeyeceği bilinmelidir.. اگر مسئولین جمهوری اسلامی و اتباع ایرانی هم به دنبال حل مشکلات ناشی از حضور این گروه در ایران هستند، باید هرچه بیشتر در جهت رفع تبعیض ها گام بردارند. دسترسی رایگان به امکانات آموزشی، آموزش فراگیر و ایجاد شرایط عادلانه برای تصدی مشاغل قانونی که امکان تامین معاش شرافتمندانه را فراهم کند، احتمالا راهگشای برخی از مشکلات کنونی خواهد بود.

Solcu alacaklılar

Son zamanlarda birçok makale (çoğunlukla sol kesimden) Farsça web sitelerinde yayınlandı ve İran milliyetçiliğini ve milliyetçi eğilimleri Afgan vatandaşlarının İran'daki mevcut durumundan sorumlu tutuyor.. Örneğin فرج سرکوهی BBC Farsça web sitesinde şöyle yazıyor::

Bazı analistler, Avrupalılar ve Amerikalılar karşısında kendini küçük görmeyi ve Afganlar, Araplar ve Türkler karşısında kendini büyük görmeyi, İranlılar arasında yaygın olan (ancak evrensel olmayan) kolektif zihnin ve psikolojinin göstergelerinden ve baskın kültürün (alt kültürlerin değil) kalıcı bileşenlerinden biri olarak görüyorlar ve halkın bazı kesimlerinin Afgan göçmenlere yönelik ayrımcı davranışlarını bu temelde açıklıyorlar..

B – İran'da baskın kültür olan – Böyle ayrımcı bir davranış sergiliyorlar; oysa diğer alt kültürler ve İran etnik grupları böyle bir davranış sergilemiyorlar. Yazar, İran etnik gruplarının bu alt kültürlerle birlikte yaşadığı tüm bölgelerde Afgan vatandaşlarının bulunmasının yasak olduğunu göz ardı ediyor.! Örneğin, Afganların Azerice konuşulan veya Kürt bölgelerinin hiçbirinde ikamet etme hakkı yoktur ve bir çatışma olmadığında, Ferac Serkuhi veya o bazı analistler bunun ayrımcı olup olmadığına nasıl karar verecekler?

Aslında, Azerice konuşulan bölgelerin eyalet yetkilileri, Afgan vatandaşlarının varlığını resmen yasaklayan ilk gruptu.. Şu anda, Afganların tüm bölgelerinde ikamet etme hakkına sahip olduğu Tahran, Kum ve Elburz eyaletleri dışında, diğer eyaletlerde onlar için sadece belirli bölgeler ayrılmıştır ve bunlar da çoğunlukla Farsça konuşulan bölgelerde veya Serkuhi'nin deyimiyle "baskın kültür" bölgelerindedir..

Elbette Ferac Serkuhi de devamında şöyle diyor::

Bu algıyı kanıtlamak veya çürütmek için hiçbir saha araştırması yoktur, ancak buna inananlar sadece hükümet kurumlarında ve halkın çeşitli katmanları arasında bu zihniyet ve psikolojiden kaynaklanan çeşitli ve tekrarlanan söz ve eylem örneklerine atıfta bulunmakla kalmaz, aynı zamanda birçok İranlı entelektüelin bu tür davranışlar karşısındaki sessizliğine, İranlıların birçok geçmiş ve çağdaş edebi ve sanatsal eserindeki üstünlük yanılsamasının varlığına, azınlıklara ve göçmenlere karşı aşağılayıcı şakaların yaygınlığına, Afgan ve Iraklı göçmenlerin aile ve arkadaşlık ilişkileri ağına yazılı olmayan giriş yasağına ve çoğunluğun kolektif bilincindeki yaygın Afgan, Arap ve Türk imajına da algılarını doğrulamak için nedenler olarak değinirler..

Birçok Farsça konuşan İranlı, sadece komşularına ve göçmenlere değil, aynı zamanda kendi ülkelerindeki Farsça konuşmayanlara da aşağılayıcı bir şekilde bakmaktadır..

Sayın Serkuhi'nin, konuşmacısının "bazı analistler" olduğu ve kendisinin de doğruluğuna dair hiçbir kanıt olmadığını kabul ettiği bu tür iddiaları dile getirmemesi daha iyi olur..

Ayrıca iddia ediyor ki::

Bazı aşırı milliyetçiler Fars dilini ve bazı İslamcılar Şii mezhebini İranlıların birliğinin ve üstünlüğünün nedeni olarak görürler, ancak İranlıların önemli bir kısmı Farsça dışında diller konuşur ve İranlıların önemli bir kısmı Sünni mezhebindendir..

Aşırı İran milliyetçileri de kendilerini, onlara göre diğer kültür ve medeniyetlerden üstün olan antik İran'ın mirasçıları olarak görürler..

Veya

Firdevsi'nin Şehnamesi'nin ana temalarından biri, İranlıların Türklere ve Araplara üstün olduğu yanılsamasının reklamı ve tanıtımıdır.. Şehname, Arapların Sasani İmparatorluğu'nu yıktığı ve Arap halifelerinin İran'ın bir kısmını, Türk hanedanlarının ise diğer kısmını yönettiği bir zamanda yaratıldı..

Aslında bu arkadaşlar ne Afganistan'ın talihsiz insanlarının sorununu çözmeyi düşünüyorlar, ne düşmanlıkların kökenini biliyorlar ne de bu sorunu çözmek için herhangi bir çözüm sunuyorlar.. Bu tür konuları gündeme getirmelerinin tek amacı, kendi tarihi hesaplaşmaları için bir fırsat kollamaktır, aksi takdirde konu hakkında bilgisi olan her adil kişi, Afgan göçmenlerin İran'daki mevcut durumunun İslam rejiminin ayrımcı yasalarından kaynaklandığını ve son otuz üç yılda İslam Cumhuriyeti'ne ve yöneticilerine yapışan her yamanın milliyetçilik olmadığını kabul eder..