از امام خامنه ای و اصلاح طلب به نقی پناه می برم

عمو چرا نمی فهمی؟ این را یک رفیقمان در بالاترین نوشته! جدا چرا ما تحریم کنندگان ارج گذار نظرات مشعشع این عزیزان نیستیم و نمی فهمیم که به قول این دوستمان، اگر یک ملتی با عقرب در افتادند راه کم هزینه و متمدنانه این است که نشیمنگاه مبارک را صرفا به اندازه ی کاناپه تا حوزه ی رای گیری تکان بدهد و برود به نماینده مورد تایید آقا رای بدهد؛ تا ازاین راه به عقرب نفهم نشان دهند که ما تو را نمی خواهیم برو گورت را گم کن!

بعد هم یک دور ترانه ی «سر اومد زمستون، بیامد ملا حسن» را برای خودشان زمزمه کنند؛ چون عنقریب اوضاع معرکه می شود! عقرب هم که اقتضای طبیعتش ایجاب می کند دل نازکی داشته باشد از رای دوستان ناخشنود می شود و دستش می آید که ملت واقعا طرفدارش نیست. جدا چرا ما اینها را نمی فهمیم؟

خدمت این رفیقمان عارضم که اخوی! ما نگفتیم شما رای نده که رژیم مشروعیت نگیرد. رژیم نه مشروعیتی دارد نه اساسا نظر تو برایش مهم است. حکومتی که روز روشن زن و بچه ی مردم را  می برد تجاوز جنسی می کند و جنازه اش را هم تحویل نمی دهد، مترصد مشروعیت رای تو نیست. چیزی که خدمت شما بزرگواران عرض کردیم این بود که این انتخابات کارکرد افیونی دارد، دور همی رفقا رای می دهید، یک آهنگ سر اومد زمستون یا یار دبستانی هم می گذارید و فضا می روید.

مشکل مخدر، مانند این، تحریک سیستم دوپامین در مغز است. یعنی وقتی شما جنس را مصرف می کنی، حالا چه علف باشد، چه رای به ملا حسن، سیستم پاداش دهی در مغز شروع به ترشح دوپامین می کند و این پیغام غلط را می فرستد که همه چیز معرکه است و نیاز به هیچ اقدام دیگری نیست. در واقع مخدر مشکلی را حل نمی کند فقط درد را به طور موقت کاهش می دهد؛ اقدامی برای درمان مرض اصلی نمی کند ولی سراغ سیمپتم یا عارضه ی بیماری می رود. اینطور می شود که یک ملت انتخابات به انتخابات، منتظر ملا حسن و ملا حسین می شود تا بروند برایش حق اش را بگیرند؛ و روز به روز هم اوضاعش خرابتر می شود. در صورتی که اگر این ملت ملتفت مرض اصلی بود و دنبال درمانش می رفت اینهمه درد و رنج را تا به امروز تحمل نمی کرد.

خدمت این رفیقمان عارضم که سالی صد و هشتاد هزار ایرانی مهاجرت می کنند؛ ولی الباقی این جماعتی که در مملکت ایران زندگی می کند باید همانجا بمانند و جایی نمی توانند بروند. وضع ایران هم بدتر می شود، خیلی بدتر می شود؛ آن اندازه بد می شود که ملت سیاهی امروز را در توهماتشان آرزو کنند. اینطور نیست که اگر نظامی سی و هفت سال پدر یک مملکت را درآورد؛ از نظام آموزشی، تا محیط زیست و اقتصاد و اخلاقیاتش را نابود کرد، تاثیراتش همان زمان معلوم شود. حالا شما می خواهی بروی رای بدهی آهنگ سر اومد زمستون بخوانی، برو رای بده! ولی راه حل درمان وضع مملکت انتخابات نیست؛ تحریم فعال، اعتصابات سراسری، و مبارزات بدون خشونت است. ملت های دیگر پیش از ما این راه را رفتند؛ ما هم هر زمان تصمیم به تغییر بگیریم باید همان مسیر را طی کنیم.

You can leave a response, or trackback from your own site

پیوند کوتاه به این نوشته:

هنوز دیدگاهی برای این پست وجود دارد شما می توانید نخستین دیدگاه را بنویسید

دیدگاه خود را بنویسید

:wink: :twisted: :roll: :oops: :mrgreen: :lol: :idea: :evil: :dance: :cry: :bow: :arrow: :angry-: :?: :-| :-x :-o :-P :-D :-? :) :( :!: 8-O 8)

WWW.FARDA.US © 2008-2015, Project by Tarnama.org Hosted by Live Hoster | All Images and Objects are the property of their Respective Owners