անշաններ: رادیو زمانه

جعل عنوان ملت و حق تعین سرنوشت تجزیه طلبان

جهان در سال 1945
جهان در سال ۱۹۴۵

Հայերեն լեզվով օտար լրատվամիջոցների ազդեցության տարածման և Իրանում չեզոք և ազատ լրատվամիջոցների բացակայության պատճառով, աստիճանաբար որոշ կեղծ արտահայտություններ և տերմիններ մտել են ایرانی քաղաքական բառապաշար. Այս կեղծիքներից մեկը «ազգային» կամ «ազգայինություն» տերմինի կիրառումն է ایرانی ազգերի նկատմամբ, որը նախկինում միայն ձախակողմյան լրատվամիջոցների կամ անկախության պահանջողների շրջանում տարածված էր, սակայն այժմ շատ օտար պետական լրատվամիջոցներում, ինչպիսիք են «Բի Բի Սի فارسی», «Ռադիո Զամանա», «Ռոզ Օնլայն» կամ «Դոյչե Վելլե فارسی», կիրառվում է. Այս տերմինի կեղծումը հաշվարկված կերպով և որոշ քաղաքական նպատակների համար իրականացվում է, որի պատճառները այս գրառման մեջ ավելի մանրամասն կծանոթանանք.

«Ռադիո ժամանակի» սկանդալը վաղուց է, որ տանիքից ընկել է

մի որոշ ժամանակ մտածում էի, որ կարճ մի բան գրեմ տեսողական- شنیداری بیگانه و خطرات ناشی از انحصارات پدید آمده در عرصه ی اطلاع رسانی بنویسم تا اینکه دیروز به مقاله ای از رادیو زمانه برخوردم که در آن اتهامات کذب و غیر واقعی به «حزب پان ایرانیست » نسبت داده شده بود و لذا در ادامه ی این نوشته می کوشم ضمن تحلیل مختصری از وضعیت رسانه ای موجود ,به اتهامات مطرح شده توسط این رسانه ی هلندی پاسخ دهم.

Հնարավոր է, որ այն օրը, երբ թագուհու խոսափողը, «بی بی سی » شروع به پخش برنامه تلویزیونی کرد, քիչ մարդիկ կարող էին ենթադրել, որ կարճ ժամանակում կդառնա ամենաշատ լսվող պարսկերեն լրատվամիջոցներից մեկը. هیچکس نمی تواند بدنامی و نقش برجسته ی بی بی سی را در شکل گیری تحولات عمدتا مخرب چند دهه ی گذشته ی میهنمان علی الخصوص وقوع انقلاب اسلامی نادیده بگیرد; բայց նույն մարդիկ, ովքեր լավ են ներկայացնում այս հարցերը , այս իրադարձությունների վրա մատնանշում են ,مخاطبین اصلی این برنامه ها هستند و یکبار دیگر به ما یاد آوری می کنند رسانه هایی مانند بی بی سی با ریسک میلیونها پاوند (և դա ոչ թե բարեկամական մտադրությունից ) պարսկերեն ծրագրեր ստեղծելու համար ներդրումներ են անում , Իրանական հասարակության վարքը շատ ավելի լավ են ճանաչում, քան իրանցիները. همین موضوع با در نظر گرفتن جای خالی رسانه های مستقل داخلی نوعی وضعیت انحصار رسانه ای را برای این بنگاهها ایجاد کرده و در مواقع لزوم می تواند امکان سو استفاد ی آنها را در جهت اهداف و اغراض سیاسی دولتهای مطبوعشان فراهم کند.