Ես բոլոր ապացույցները Աստծո գոյության մասին ուսումնասիրել եմ և ոչ մեկը տրամաբանական առումով վավեր չեմ գտել. –برتراند راسل (دقیقه ۹:۰۰ اینجا یا اینجا)
Այն, ինչ մեզ պետք է, ոչ թե հավատալու կամքի կարիք է; այն երկնիշն է որոնելու կամք, որը ամբողջովին հակառակ ուղղությամբ է. –Բերտրան Ռասել
Երեք տարի առաջ, երբ ես մի հոդված գրեցի Իբն Սինայի Սիդիկինների տրամաբանական սխալների մասին, մի ընկեր խնդրեց, որ նաև Մուլլա Սադրայի Սիդիկինների տրամաբանական սխալների մասին հոդված գրեմ, և որոշվեց, որ ես այս հոդվածը առաջին հնարավորության դեպքում պատրաստեմ. اتفاقی که در پی افتاد اینکه سایت مکررا مورد حمله اینترنتی قرار گرفت و بعدا هم تقریبا این وعده فراموش شد. Այնուամենայնիվ, ես այս ուշացած գրառումը գրում եմ Մուլլա Սադրայի Աստծո գոյության ապացույցի տրամաբանական սխալների մասին.

Մուլլա Սադրայի ապացույցը նույնպես برهان های دکارت և ابن سینا գոյության գիտական ապացույցներից մեկն է (Օնտոլոգիական փաստարկներ) որը փորձում է ապացուցել Աստծո էությունը և գոյությունը. Այս առումով այս ապացույցը կոչվում է Սիդիկինների ապացույց (լավագույն և գերագույն ապացույց) հիշատակվում է, քանի որ Աստծո գոյությունը ապացուցելու համար այլ բաների վրա չի հենվում.
ملاصدرا Նա նման հայտարարություն է անում:
ѱ) Գոյություն ունենալը/գոյություն ունենալը կա
۲) Գոյություն ունենալը մի կատարյալություն է, որի վրա ավելի բարձր կատարյալություն չկա
۳) Աստված կատարյալ է, և կատարյալ է գոյության մեջ (Գոյություն ունենալը)
۴) Այս մաքուր ճշմարտությունը (միակն է) է; (Մարդկային լինելու բազմազան հասկացություն գոյություն ندارد)
۵) Այս միակ ճշմարտությունը լիության մեջ ունի մակարդակ
۶) Այս լիությունը ներկայանալիությունը ունի իր սահմանները; ամենաբարձրը ներկայանալիության ամենաբարձր գոյությունն է
7) Ուստի Աստված գոյություն ունի
Աստծո գոյության ապացուցումը այն ֆիքսելով
Դուք կարող եք համեմատել այս ապացույցը Անսելի կամ Դեկարտի ապացույցների հետ:
Անսել Կենթրբերի:
Աստծո գոյությունը սահմանված մի գոյություն է, որի մասին «ոչինչ նրանից բարձր չի կարող պատկերացվել»: Մարդը հարցնում է: «Ո՞րն է ավելի լավ: այն, ինչ միայն հասկացողության մեջ է, թե այն, ինչ իրականում գոյություն ունի»: Պատասխանը, անշուշտ, այն է, ինչ իրական աշխարհում գոյություն ունի (خیال) Ես բացատրեցի, որ նախորդի տրամաբանության արդյունքը ենթադրության մի մասն է. քանի որ Աստված, իր սահմանման համաձայն, էակ է, որի վրա ավելի գերազանց բան չկա, հետևաբար նա պետք է անպայման գոյություն ունենա. Աստված չի կարող գոյություն չունենալ անգամ երևակայության մեջ.
Դեկարտ:
Աստվածը մի գոյություն է, որը ունակ է օժտվել բոլոր կատարելություններով։ Գոյությունը կատարելություն է։ Արդյունքում՝ Աստված գոյություն ունի.
Մեծամասնությունը երկու թեզերի վրա հաստատված թերությունների մասին Առանձին նյութ Իրական գոյություն ունեցողի համար աբստրակտի կատարյալ ապացույցի սխալ.
Բացի առաջին սխալից, պետք է ավելացնել, որ գոյության հասկացությունը միայն աբստրակտորեն է սահմանված, և այս կատարյալությունը իրական աշխարհին չի վերաբերում
بجز ایراد نخست باید اضافه کرد که مفهوم موجویت صرفا بصورت انتزاعی تعریف شده و این کمال ربطی به جهان حقیقی ندارد. Եթե فرضենք, որ Աստված կատարյալ է և կատարյալը մենք գիտենք, որ չի վերաբերում իրական աշխարհին, ապա կարող ենք փաստարկել:
ѱ) Աստված կատարյալ/կատարյության տեր է
۲) Կատարյալը հասկացություն/抽象 հասկացություններ են Կատարելագործված էակներ գոյություն չունեն
۳) Հիշենք, որ Մոլլա Սադրան նախկինում մերժել է ճշմարտության երկակի տարբերակը (Հետևաբար, Աստված գոյություն չունի!)
۴) Աստված կատարյալ է
یا اینطور:
ѱ) Վերը նշված բոլոր ապացույցների ենթադրությունը (Եթե Աստված ստեղծել է աշխարհը, ապա աշխարհը պետք է լինի Աստծո գոյության առումով կատարյալ)
۲) Համեմատեք Էպիկուրոսի/Դևիդ Հյումի չարիքի ապացույցի հետ (Աշխարհը կատարյալ/կատարելագործված չէ)
۳) Այս էջը հեռացվել է սերվերից, և ավելի հին տարբերակը փոխարինվել է
۴) Աստված կատարյալ է
Նոտա
Google-ի վերջին կաշառքը, 2020 թվականի դեկտեմբերի 4-ին,. Մոլլա Սադրայի Աստծո գոյության ապացույցի տրամաբանական սխալները از اینجا قابل دسترست.
خوراک
اس اس ال
یوتیوب من





Բաժին:
Թեգեր:
شما از اینکه موجود کامل وجود ندارد نتیجه گرفتید خدا نیست موجود هست شدس خدا هستی این دو از هم جداس
این گزاره که «خدا نیست» از مفروض ملاصدرا است و نه یک ادعای مستقل؛ یعنی اگر مفروض درست باشد بطلان برهان حاصل می شود.
دقیقا برهان خلفه هندسس فرض میکنیم حکم غلط است یعنی فرض میکنیم خدا نیست مشکلی نداره
اینکه ملاصدرا نبود خدا رو مفروض گرفته چون برای اثبات خدا نمیشه و نباید گفت خدا هست چطوری از بودن خدا میرسیم به بودن خدا فرض اینکه خدا نیست فرضیه از دیدگاه خداناباور
چیزی که من برای شما نوشتم اینکه از مفروض ملاصدرا که خدا کمال مطلق است با درک این گزاره که کمال مطلق مفهوم مجرد و انتزاعی است (به شرط پذیرش نظر افلاطون) می شود نتیجه گرفت خدا وجود ندارد و نه اینکه گزاره ی «خدا وجود ندارد» را مستقلا مطرح کرده باشم.
شماره ی سوم از مفروض ملاصدرا–که استدلال و مفروضات در دانشنامه استنفورد هم آمده و از آنجا پیوند دادم–از مقروضات برهان آنتالاجیک انسام و دکارت هم هست که کانت به درستی خطا بودن آن را نشان داد. انسام و دکارت هم مانند ملاصدرا چیزی را ثابت کردند که آن را فرض کرده بودند!
روی پیوندی که برای آن مطلب مجزا در نوشته قرار دادم کلیک کنید و ایراد برهان آنها را ببینید.
دقیقا برهان خلف در هندسس فرض میکنیم حکم غلط است ما میخوایم اثبات کنیم خدا هست حکم خداست فرض کنیم خدا نیست این برهان خلفه مشکلی نداره
حالا نتیجه گرفتی که خدا وجود ندارد .خب که چی ؟چقدر می گیری و این اراجیف رو می نویسی ؟ مثلا فرض کن که همه ی مردم دنیا هم احمق شدند و به عدم وجود خدا باورمند شدند خب به تو چه می رسد؟منکر خدا و پیامبران و…به دنیایی دیگر هم اعتقاد نخواهد داشت .پس هدف شما واقعا چیست؟پس به چه امیدی زنده هستید.حتما شناخت خالق با برهان و عقل صرف امکان پذیر نیست.شناخت او قلب طاهر می خواهد که با دلهایی که پر از شهوت وکینه و کثافت است هیچ وقت شناخته نخواهد شد.شما هم به همین راه پوچ ادامه بده.وقتی روحی که به ان اعتقاد نداری به حلقومت رسید ،آنوقت معلوم می شود خدا هست یا نیست.ولی ما با همین اعتقاد زیبای به خدا زندگی می کنیم و به خاطر اعتقاد به او هر چند تخیلی به زعم شما سعی می کنیم حداقل به کسی تجاوز نکنیم و دروغ نگونیم و مانند شما دنبال منافع مادی نباشیم.شما هم همین طور ادامه بده.گرچه ادامه زندگی برای کسی که به خدا و اخرت اعتقاد ندارد ،عاقلانه نیست و باید مثل صادق هدایت به زندگی خود پایان دهد.خودتان را دار بزنید چون به اعتقادشما اخرتی نیست و خدایی نیست و شما پس از مرگ به اعتقاد خودتان پودر خواهید شد.هر چند می دانم کسی که واقعا به پوچی رسیده باشد به زندگیش خاتمه می دهد.ولی شما را ساپرت می کنند تا برای اینکه چند صباح دنیا خوب بچرید،برایشان خوش رقصی کنید.فراموش نکنید خداباور به خدادعوت می کند چون اعتقاد دارد وجود داردولی شما به بی خدایی دعوت می کنیدکه چه بشود؟؟؟؟
پاسخ شما را اینجا دادم.
برهان صدیقین و وجودی انسلم و علیت ابطال پذیر نیستند. صادق هستند. تنها فرض اجباری پذیرش مطابقت و صدق است. ضمن اینکه برهان صدیقین تقریر علامه طباطبایی هیچ فرضی نیاز ندارد چه تحقق یک واقعیت چه عدم تحقق یک واقعیت. حتی فرض جهانی که واقعیتی در ان وجود ندارد، خود این یک واقعیت است. نکتهی اخر اینکه تمام ادلهی رد برهان وجودی و علیت منتج به ایدهآلیسم میشود، فرض کنیم ایدهآلیسم صادق است، پس ایدهآلیست محکوم به سکوت است.
کی و کجا نوشته ای از من دیدید که برهان منطقی باید ابطال پذیر باشد؟
مفصلا هم در خود نوشته و هم برای کاربران دیگر توضیح دادم که به چه علت برهان ملاصدرا صادق (معتبر ‘vallid’ و صادق ‘sound’) نیست. برهان انسلم هم ساند نیست که ایرادش را نخستین بار کانت نشان داد و در داخل همین مطلب پیوند دادم. درباره علیت هم مفصلا در همین وبلاگ توضیح دادم که علیت نمی تواند اثبات وجود خدا باشد.
բացատրություն, որը ոչ մի ենթադրություն չի պահանջում՝ տրամաբանական ապացույց (դեդուկտիվ օրիգինալ լոգիկա) نیست. յուրաքանչյուր ապացույց ունի ենթադրություններ և գնում է ենթադրություններից դեպի արդյունքներ. بجای حرف کلی می توانید این برهان بی فرض را برای دیگران هم پیوند بدهید تا فلاسفه عالم هم با این علامه طباطبایی آشنا شوند.
عزیزم مشکل شما اینه ک ذهن رو جدا از جهان عینی میبینید و به خاطر اینه ک میگی مفهوم انتظاعی هست این موارد در فلسفه اسلامی کاملا بحث شده و حل و فصل شده لطفا مطالعه کنید