مطلب بامزه ای را دوستی از نوشته های Ռեզա Մորադի Ղիաս Աբադի فرستاد که حقیقتا جای تاسف دارد.
از آنجا که گویا این استاد قلابی هم به آخر خط رسیده ، جز معدودی تجزیه طلب کرد و ترک و قلیلی مسلمانان قومگرا دوست دیگری برایش نمانده؛ همین موضوع هم باعث شده، با چنگ و دندان بکوشد تا همین تتمه طرفدارانش را هم از دست ندهد و گاه برای این منظور چیزهای بامزه ای هم می بافد تا قومگرایان را خشنود نگاه دارد. ասում է:
[պատկերի մեջ աղջկա աչքերը] մեղս կանգնեցրեց ինձ հախմանշացի օկուպացիաների հիշողությունները, հատկապես Քորեշի և Դարիուշի կողմից, որոնք գոյատևել են տարբեր ձևերով մինչև այսօր.
چندی پیش Ռեզա Մորադի Ղիաս Աբադի در دو پست متوالی کورش هخامنشی را تلویحا به تجارت فحشا متهم کرد. نخست چنین استدلال کرد که در زمان سلطنت کورش بر بابل، دختری در آن شهر برای بدهی پدرش به گرو گرفته شده بود و چنان تصمیم گرفت که لابد آن دختر حتما اجاره هم داده شده. و از هر دو اینها نتیجه گرفت که این موضوع با ادعای کورش مبتنی بر لغو بردگی و برده داری مغایرات دارد ((http://www.freezepage.com/1338743797KQGRMJZJIB )) :
«کورش بزرگ هخامنشی در منشور مشهورش نکاتی دال بر برانداختن بردهداری یا برانداختن بهرهکشی از انسانها آورده است. اما این ادعا با کتیبههای دیگر عصر هخامنشی موافقت ندارد. برای مثال به موجب لوحه شماره ۲۵۲ از سال هشتم پادشاهی کورش در بابل، دختری به نام تابموتو به دلیل اینکه پدرش یک سکه طلا و ده سکه نقره به مؤسسه مالی یا رباخانه اگیبی بدهی داشت، به گرو گرفته شد تا زمانی که پدرش بدهی خود را تسویه کند. دخترانی که به گرو گرفته می شدند، برای بهره کشی جنسی اجاره داده می شدند تا خسارت تأخیر را جبران کنند.
Ռեզա Մորադի Ղիաս Աբադի که اخیرا کورش هخامنشی را خونخوارتر از تیمور و چنگیز خوانده و قاتل او، ԹոմիրիսՄասագետների թագուհուն, ستایش می کند (ماساگات ها ازարևելյան ճյուղի իրանցիներ կան, բայց պան-Թուրքիստ կազմավորողները նրանց թուրքեր են անվանում. «Թոմորիս» անունը, որն օգտագործել է Ղիասաբադին, նախկինում օգտագործվել է միայն պանթուրքիստների կողմից։) և իր պատրանքներում նրա անունը دیوار مستراح ((این نوشته այսպես էր գրված: «Ես տեսնում եմ ևս երեսուն տարի, երբ նոր գաղութատիրության տիրապետությունից հոգնած երեխաները զուգարանների պատերին կգրեն.: Մահ մեծ Կյուրոսին», բայց հետո Ղիասաբադիի կողմից به شکل جدید بازنویسی شد.)) գրում է, որ ոչ վաղ անցյալում հրատարակել է «Կյուրոս Աքեմենյանի հրովարտակը» վերնագրով գիրքը և դրա նախաբանում նրան անվանել է. چنین ستود:
«Մարդկային պատմությունները պատմել են մեծ Կյուրոսի՝ աշխարհի ամենահզոր երկրի թագավորի բարի վարքի և աշխարհի մյուս տիրակալների հակամարտող գործողությունների մասին»։
Ըստ երևույթին, այդ ժամանակ նրա շահը այս հարցում այլ կերպ էր թելադրում։. اما نکته ای که در اینجا قصد گفتنش را دارم و تا همین اواخر از آن آگاهی نداشتم اینکه مندرجات کتاب منشور هم از ترجمه «دکتر عبدالمجید ارفعی» سرقت شده است. آقای غیاث آبادی در واقع نه چیزی را ترجمه کرده و نه به هیچ زبان باستانی تسلط ندارد که از این پس هم بخواهد الواح قدیمی را ترجمه کند.
Դարեհ թագավորն ասում է.:«Ահուրամազդայի կամքով ես այնպիսին եմ, որ սիրում եմ ճշմարտությունը և խուսափում եմ ստից»։ Եվ նա Ահուրամազդայից խնդրում է, որ իր երկիրը փրկի ստից, թշնամուց և վատ տարուց։ (قحطی) مصون بدارد.
Սակայն վերջերս Ռեզա Մորադի Ղիասաբադին՝ աշխարհի չորս կամարների սուլթանը, դոկտորի կոչում ունեցող անհայտ վայրից և Հասան Փասանդ Ֆարահանի շունը (Սա վերջինն է իրենից) Պարզել է, որ Դարեհ թագավորը կամ նրա նախորդը՝ Կյուրոսը, (شاید هم هر دو) իրենք էլ ստախոսներ էին, և մինչ օրս ոչ ոք չի համարձակվել բացահայտել նրանց ստերը՝ վախենալով Կյուրոսի երկրպագուներից, բացի հնագիտության ասպարեզի այդ աստղից՝ Ռեզա Մորադի Ղիասաբադիից։! شاید اصلا بخاطر همین دروغگویی داریوش باشد که خدا هم این دعایش را به هیچ گرفته و ما را گیر دروغگویان بی شرمی امثال احمدی نژادها در عرصه سیاست وغیاث آبادی ها در عرصه فرهنگ انداخته.
در بخش Մեկնաբանություններ նախորդ հոդվածի, մեկ ընթերցող ինձ խնդրեց, որ հոդվածի կեղծիքի մասին Լուվրի կայքում (չխառնվի Փարիզի Լուվրի թանգարանին!) Կորուշ Հախամենշիի ինքնության մասին բացատրություն գրեմ.
Իրականությունն այն է, որ մենք չենք կարող պատասխանել բոլոր այդ խեղաթյուրումներին, որոնք օրեցօր ավելի են տարածվում, և այս Լուվր կայքը առնվազն տասնյակ կեղծ և պատմական խեղաթյուրումներ է հրապարակել, և դրանց բոլորին պատասխանելը մեր ուժերից վեր է.
Մյուս կողմից, ոչ մի խելացի մարդ պատմական տեղեկություններ ստանալու համար Լուվրի կայքին չի դիմում. Ուստի, ես այս ընկերոջ խնդրանքի հակառակ, մտադիր չէի պատասխանել, սակայն այս հատուկ դեպքում հանդիպեցի ավելի հետաքրքիր թեմայի, որը դրդեց ինձ գրել այս հոդվածը, որի մասին էլ կանդրադառնամ շարունակությունում.
Ասում են, որ «Սجاد Մոմենի» անունով անձը գրել է այս հոդվածը, և ճշգրտորեն հայտնի չէ, թե արդյոք այս անունը նույնպես նման է «Մեհրան Բահարի» կամ ինչպես ինքն է ասում «Մեհրան Բահարլի», պանթուրքիստների կեղծավորությանը, թե արդյոք պատահաբար Լուվրի կեղծավորությունը իրական անձ է դարձել: Ով էլ լինի և ինչ էլ լինի, այս անձի ստերը ոչ ایرانی Արիո Բարզենի ինքնության մասին նույն կայքում պատասխանել ենք, և այն խնդիրներից մեկը, որը դրան վերաբերող հոդվածին ենք բարձրացրել, այն է, որ ինչու նա որևէ աղբյուր կամ հղում չի տվել իր պնդման համար:
Նախորդ ամսվա ընթացքում Թբիլիսիի համալսարանում գրքի ցուցահանդես էր կազմակերպվել, որի մասին տեղեկություններն ու պատկերները լայնորեն տարածվել էին անջատողական կայքերում. Այս պատկերներից մեկում, որը Թբիլիսիի անջատողական կայքից منتشر شده ,پوستر بزرگی از Կորուշ Մեծի մահվան տեսարան երևում է, որ հոլանդացի նկարիչ «Պետեր Պալ Ռուբենսի» աշխատանքն է 17-րդ դարից, և այն նկարագրված է Կորուշ Աքեմենդի սպանության տեսարանից
Այս պատկերին վերաբերող նախորդում բացատրություններ էին տրվել Հատուկ գրություն دادم. Հիմնվելով Հերոդոտոսի պատմությանը, որը ներկայացնում է Իրանյան թագավորի մահվան մի քանի առկա պատմություններից մեկը ,Մեծ Կորշի սպանությունից հետո, Նրա գլուխը բաժանվել է անշունչ մարմնից և վերցվել Մասագետական թագուհու կողմից,Թեհմ Ռիշը կամ Թոմիրիսը վիրավորվեց. Ցավոք, վերջին տարիներին անջատողականները և պանթուրքիստները, Սկյութների և Մասագեթների ազգերը թուրք անվանելով, փորձեցին այս դեպքից քարոզչական օգուտներ քաղել, սակայն ինչպես նշեցի նույն գրառման մեջ, բոլոր առկա փաստաթղթերի հիման վրա, այդ թվում՝ հեղինակավոր Բրիտանիկայի հանրագիտարանի փաստաթղթերը , Մասագթները իգական ծագում ունեցող հայ-իրանական ցեղեր էին և absolut կերպ որևէ կապ չունեն թուրքական ծագում ունեցող ցեղերի հետ.
թեմերից, որոնք վերջերս շատ ուշադրություն են գրավել պանթուրքիստների կողմից , Կյուրոս Հախամենեշի սպանության պատմությունը- հին Իրանի թագավորն է.
Ինչպես է մահացել Աքեմենյան Կորշ Երկրորդը, գոյություն ունի ավելի քան տասը տարբեր պատմության վարկած, որոնցից մեկը մեջբերում է Հերոդոտոսին, հունական պատմավյալը և անհրաժեշտ է ներկայացնել կարճ բացատրություն.
հիմնված այն բանի վրա, ինչ Հերոդոտը պատմել է այս իրադարձության մասին, Կյուրոս Հախամենեշը, որը Մասագեթներին ճնշելու համար(ماساگت تلفظ صحیح است امااز آنجا که در میان فارسی زبانان فرم نخست کاربرد دارد و تغییر در تلفظ ,իմաստի մեջ փոփոխություն չի առաջացրել, تفاوتی ندارد) از اقوام سکایی ,մտավ Հարավային Խվարազմի անապատ, սկզբում Թեհմ Ռիշին կամ Թոմիրիսին (تلفظ یونانی),նրանց թագուհին ամուսնության առաջարկ արեց, և նա չընդունեց; ապա կողմերի միջև որոշվեց, թե Կյուրոսը կամ Սիխուն գետը կանցնի և մյուս կողմում Մասագեթների հետ հանդիպի, կամ Իրանի տարածքում Սկիթների սպասի.
بیشتر فرماندهان, Իրանի տարածքում բախումը առաջարկեցին, բայց Կրոսոս, Լիդիայի նախկին թագավորը, գետը անցնելը խորհուրդ տվեց, և նրանք հենց այդպես արեցին, և վերջում Կյուրոսը Մասագեթների հետ բախման ընթացքում սպանվեց ,ملکه ی ماساژتها دستور داد سر او را از بدن جدا کنند و در اقدامی نمادین به نشانه ی انتقام در تشتی از خون قرار گیرد (Որոշ հետազոտողներ , այս պատմությունը չեն հավատում, հիմնականում այն պատճառով, որ այս պատմությունը միայն մի քանի պատմություններից մեկն է, որոնք պատմում են Կյուրոսի մահվան մասին, առանց որևիցե վկայի այս պնդման ճշմարտացիությանգոյություն ունենալու։)