Milyarlarca dolar ölü قبرهایی bir bedeli var mı

Öldüğünde cesedi gömmek adettendir.. Bu hayatımız boyunca yeni bir geleneğin gömülmesi ve uzun bir geçmişi yoktur.. Geçmişte, genellikle ölü leş leri yerlerdi.. Nerede -yse Tüm insan toplulukları arasında Ve bu aynı zamanda bir görevdi, böylece eğer bir çocuk cansız ailesinin cesetlerini yemeseydi, onlara bir çeşit saygısızlık etmiş olacaktı..

Bilgili atalarımız yamyamlarla iki önemli şey yaptılar.: İlk olarak, ölü leşleri ve hastalığın patlak vermesi, ikincisi de yiyeceklerinin bir kısmını bu şekilde tedarik ettikleri anda.. Bu nedenle, bizim aksimize, onlar ölülerin leşlerine hayal edilen doğaüstü ve doğaüstü boyutlardan daha maddi ve pratik olarak değer verdiler.. برای درک اخلاقی بهتر آدمخواری، در نظر بگیرید که اغلب ما همین امروز هم بسیای از خویشاوندان ژنتیکی خودمان را سلاخی می کنیم و می خوریم. Tükettiğimiz tüm bu hayvanların bizimle ortak ataları vardır.. بنابر این انسانها در گذشته دستکم از این حیث به ما برتری داشتند که برای تهیه ی خوراکشان، میلیونها جاندار را سالانه شکنجه و آزار نمی دادند و تنها به لاشه ی بی جان آنها کفایت می کردند.

Yaklaşık on bin yıl önce, insanlar arasında başka bir gelenek de yaygınlaştı ve o da ölülerin gömülmesiydi.. آثاری که از قبور مردگان پیش از تاریخ بدست آمده حاکی از تغییر نگرش انسانهای قدیم نسبت به لاشه مردگان از نوع نگرش مادی و پراگماتیک به نوعی نگرشی ماورایی و مذهبی فراطبیعی است. در گور بسیاری از این مردگان، آثاری از مواد خوراکی یا کوزه های آب یا لوازمی یافت شده که برای زندگی بعد از مرگ شخص مرده درون قبر او قرار داده می شد. بنابر این احتمالا مترود شدن سنت آدمخواری و رواج سنت خاکسپاری ریشه در مذهب و رواج دیدگاه حیات پس از مرگ دارد. از زمانی که انسانها به این نوع حیات فراطبیعی دست یافتند مرده خواری را هم فراموش کرده و مرده پرستی را جایگزین آن کردند.

Hiçbir kavim ve toplulukta, İranlılar kadar ölü tapınması ve ölülerin kutsallığı konusu bu kadar yaygın olmayabilir.. شک نیست که لاشه ی مرده را یا باید دفن کرد یا سوزاند یا به مصرف خوراک حیوانات و انسانها رساند. Çünkü yerde kalan bir ceset hastalıkların yayılmasına neden olur.. Bu cesedin kime ait olduğu fark etmez.. İnsan cesetleri de tam olarak hayvan cesetlerinin işlevine sahiptir.–یعنی تا زمانی که شخص جان دارد ارتباط او را با جهان خارج برقرار می کند و هر زمان که جان داد به سرعت فاسد می شود. هیچ شفا یا معجزه و حیاتی در لاشه ی انسانها نیست که اگر لاشه ی انسان توانایی شفای بیمار یا معجزه می داشت می توانست این معجزه را نخست در حق صاحب اولیه ی خود بجا آورد و دستکم وی به اندازه ی پست ترین اشکال حیات مادی، در جهان حضور داشته باشد.

Biz İranlılar ölüye tapmanın yanı sıra, ölü yeme geleneğini de hâlâ sürdürdük. Örneğin bazı Şii siteleri, İmam Hüseyin'in mezar toprağını onun bedeninin bir parçasını yemek olarak anlatıyor okuyucuya آگاهی های مذهبی می دهند. Bu toprak yeme geleneği muhtemelen 680 yılında Kerbela'da İmam Hüseyin'in türbesinin açılmasıyla başlamıştır. 1802 Her şey başladı.. O dönemde Vahhabiler, sadece imamların türbesini değil, Shi (علی و حسین) tamamen yıktılar. بلکه محتویات برخی قبرها را هم تخلیه کردند و تجارتی با عنوان فروش بخشی از تابوت یا کفن یا خاک قبر امام حسین از همان زمان آغاز شد. البته خراب کردن قبر امامان مطلب جدیدی نیست و این اتفاق مکررا در طول تاریخ رخ داده. Bugün bu mezarların birçoğu, on dört yüz yıl sonra, hatta bir ölü bile bulundurmuyor; buna rağmen bu önemsiz konu, İran İslam Cumhuriyeti'nin halkın milyonlarca dolarını hâlâ on dört yüz yıllık mezarların geliştirilmesine harcamasını veya İran halkının yaşamlarını bu mezarları ziyaret etmek için feda etmesini engellemiyor..

İran'ın en kötü ekonomik koşullarında ve birçok yaşayan insanın hayatta kalmak için sıkıntı ve yoksulluk çektiği bir dönemde; Ruhani hükümeti 250 میلیارد تومان bu mezarların yeniden inşasına bütçe ayırdı.. Bu miktarı, iki Şii imamı için yeni bir türbe yapım maliyeti ve başka bir imam için yeni bir mezar yapım maliyeti ile toplarsanız, İran'daki tüm kanser hastaları ve özel hastalıkların tedavi maliyetinden daha fazladır.. حساب کنید فقط از ابتدای عمر جمهوری اسلامی چه میزان از این پول ها از زندگی زندگان کسر شده تا خرج جنازه ها شود؟