Archive for جولای, 2010

Աբի և խափանումը Խաղաղ օվկիանոսի երգում, Ներբեռնել Խաղաղ օվկիանոսի երգը Աբի

ابیՇուրջ երկու տարի առաջ մտածեցի հայրենասիրական երգերի մի քանի հատորներ պատրաստելու մասին, սկզբում մի քանի երաժշտական կոդեր պատրաստեցի իմ բլոգի համար ,հետո ավելի շատ ստեղծվեցին և վերջապես ծառայություն երաժշտության կոդի ստացման և առցանց նվագարկման դարձավ, որը մինչ այժմ ավելի քան հիսուն երգեր, հիմնականում հայրենասիրական թեմաներով, տեղադրել է کد موسیقی ներսում տեղավորել և հաջորդ քայլը ճիշտ հնարավորության դեպքում կլինի Իրանցիների համար ավտոմատ երաժշտական խաղացույցով ամբողջական կայք ստեղծել. در همان موقع دوستی به من پیشنهاد کرد خوب است اگر ترانه ی خلیج فارس از ابراهیم حامدی(ابی ) նույնպես երաժշտական կոդի տեսքով լինի ,այս աշխատանքը, որը սկզբում ինձ համար մի տեսակ զվարճություն էր, այս հատուկ դեպքում այլ ընթացք ստացավ; ایراد از آنجا بود که در آن زمان هر چه گشتیم نمونه ی سالمی از فایل ترانه ی خلیج فارس بر روی اینترنت یافت نشد و هر چه بیشتر جستجو می کردیم, کمتر می یافتیم այնքան քիչ էինք գտնում , ابتدا موجبات این اشکال را مسایل فنی می پنداشتیم اما بعد متوجه شدیم در دقیقه ی 1:36 ازآن ترانه, آنجا که به جزایر همیشه ایرانی փոքր վանդակ ,Տուբե-Բոզրագ եւ Աբո-Մուսի Նպատակային կերպով վնասվել է ;Հակառակ այն բանին, ինչ շատերը մեր հայրենակիցներից կարծում են, Միացյալ Արևետսների խնդիրն Իրանի կառավարության եւ ժողովրդի հետ կապված չէ, այն կապված է հենց այս երեք կղզիների սեփականության հետ, ոչ էլ Պարսից ծոցի անվան հետ (چنانکه چند هفته ی پیش وزیر خارجه ی این کشور نیز ایران را ضمن مقایسه ی با اسراییل به اشغال خاک امارات متهم کرد )

Գրքույկի Արաբների այրումը Իրանում

Գրադարանները և գրքերի այրումը Իրանում

Արաբների գրքերի այրման շուրջ Այս գրությունը կարդացեք ինձանից. همینطور کتاب “دو قرن سکوت” և աղբյուրները նյութի, որը կգա և اینجا մեջբերված է:

Երկար ժամանակ էր, որ գրքերի այրման և արաբների վարքագծի վերաբերյալ Իրանի մշակույթի հետ կապված մտքերս զբաղված էին, ուստի որոշեցի այս ոլորտում հետազոտություն անել և փորձեցի օգտվել հեղինակավոր աղբյուրներից և գրքերի էջերի նշումով: Արաբների հարձակման հոգևոր վնասների մասին ինչքան էլ գրվի և ասվի, քիչ է. پیرامون کشتار و چپاول ایرانیان در زمان حمله اعراب تاریخ نگاران معروف اعراب و ایرانی مانند : Իբն Խալդուն , Ալ-Բալազուրի , Մասուդի , Իբն Հեշամ , Իբն Հազմ , Բալամի , Թալաբի , Շուիս Ադվի և… պատմության գրքերում գրել են. Այս վնասներից մեկը ամենաազդեցիկներից էր Իրանի լեզվի և մշակույթի համար. Իրանի ժողովուրդը իրենց երկրի մեծության պատճառով մի քանի դարերի ընթացքում աշխարհում գերիշխանություն էր ունեցել և հին քաղաքակրթություն էր կրում, և այդ պատճառով նրանց մոտ բանական գիտությունները շատ մեծ էին և տարածքը լայն.

Իբն Խալդուն, որը ամենադիտարկող և մեծագույն արաբ սոցիոլոգն ու պատմաբանն է, գրքերի այրման մասին արաբների ձեռքով ասում է այսպես: ( دو قرن سکوت ص ۹۸ )« Երբ Սaad իբն Աբի Վաքաս Մադային հասավ, այնտեղ շատ գրքեր տեսավ. նամակ գրեց Օմար իբն Խաթաբին և այդ գրքերի մասին հարցրեց. Օմարը պատասխանեց, որ բոլորն էլ ջրի մեջ նետեք, որովհետև եթե այդ գրքերում եղածը առաջնորդության պատճառ է, Աստված մեզ համար առաջնորդություն ուղարկել է, և եթե այդ գրքերում չկան մոլորության պատճառներ, Աստված մեզ պահել է դրանց չարությունից. այդ պատճառով բոլոր այդ գրքերը ջրի կամ կրակի մեջ նետեցին:»

նույնպես Աբու Ռիհան Բիրունին «Ազարալբաքիե» գրքում (էջ 35, 36, 48 ) چنین می نویسد:« Երբ Քութիբա իբն Մուսլիմ Հաջաջի հրամանատարն երկրորդ անգամ Խվարեզմ գնաց և այն բացեց, ով էլ Խվարեզմի գիծը գրում էր և անցյալի պատմության ու գիտությունների մասին տեղեկություն ուներ, անխնա սրի տակ անցավ, և ազգի մոգերին ու հիրբդաններին ամբողջովին ոչնչացրեց, և նրանց գրքերը բոլորն այրեց ու ոչնչացրեց:»

ملک عبدالله – پادشاه عربستان :Իրանը արժանի չէ գոյության

Վերջերս Աբդուլլա , Սաուդյան Արաբիայի թագավորը հայտարարեց, որ իր կարծիքով «աշխարհում երկու երկիր կա, որոնք արժանի չեն գոյության! ایران و اسراییل »Այս խոսքերը, որոնք հնչել են Ֆրանսիայի պաշտպանության նախարարի ներկայությամբ և պաշտոնական հանդիպման ընթացքում, մինչ այժմ բազմաթիվ միջազգային լրատվամիջոցներում արձագանք են գտել, և առնվազն երկու ֆրանսիացի դիվանագետներ հաստատել են այս խոսքերի իսկությունը Ֆիգարոյի հետ զրույցումնաև ներքին լրատվամիջոցները سایت تابناک այս լուրը տարածել են: Նախկինում Արաբական լիգայի գլխավոր քարտուղարը, անվանելով Պարսից ծոցը արաբական, պնդել էր Իրանի գոյության բացակայությունը Սեֆևի դարաշրջանից առաջ شده بود و این قبیل اظهارات پیش از آنکه ضد ایرانی باشد نشان از نقش جریانات فکری خاصی دارد که این گروه را از خود متاثر کرده و باورهایی که در میان این طایفه به طور عام پذیرفته شده , ավելի շատ հիշեցնում են նմանատիպ բաներ ناصر پورپیرار – հիմնող است.

Ինչպես որ, թե ինչպես կարող է մի քանի հազարամյա երկիրը, որը մարդկության ամենահին բնակավայրերից մեկն է, արժանի չլինել գոյության, և Օսմանյան կայսրության մի մասը, որը գոյություն է ստացել Անգլիայի դավադրության արդյունքում Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո և Սաուդների կամ մի խումբ ծառայողների և Բրիտանիայի ծառաների կողմից (ներկայիս թագավորի նախնիները) شکل گرفته , արժանի են գոյության ! پرسشی است که باید همان ملک عبدالله پادشاه سعودی پاسخ گوید.البته پیرامون شایستگی کشور اسراییل که با پشتیبانی در حدود سیزده میلیون کل جمعیت یهودی در جهان جایگاه ارزنده ای را از لحاظ قدرت سیاسی و اقتصادی از آن خود کرده و صدها میلیون عرب هنوز هم لیاقت رویارویی با قلیلی از ایشان را ندارند ,արաբ շեյխի մեծախոսության տեղ չի մնում, բայց մենք, իբրև իրանցիներ, այս հարցում անշուշտ մեղավոր ենք, և Աբդուլլա թագավորի հայտարարությունների պատրվակով, գուցե լավ կլինի մի փոքր ավելի խորությամբ ուսումնասիրենք , کجای مناسبات ما با تازیان,موجب شده که لیاقت موجودیت در جوار اعراب شایسته را از کف دهیم؟!