پان فارسیستهای پریشان احوال

گذشته از روان پرشی پان فارسیستهایی که حتی فکر نکردند ادعای کودکانه شان مثل حباب صابون، دقایقی بیشتر عمر نخواهد کرد و بیشتر از هر کس آبروی نداشته خود را هم به باد خواهند داد، اما چند سالی است که اصطلاح من در آوردی و بی مسمای “ایران شمالی ” که در متن ایمیل یاد شده نیز از آن استفاده شده در نوشته های افراد ساده لوح خیالپرداز، شبیه همین افراد وابسته به گروهکهای زیاده طلب انحصارگرا مورد استفاده قرار می گیرد

حدود ۱۰ روز پیش یکی از همکاران به دفتر محل کارم آمده با هیجان گفت :

فلانی ، ایمیلی به من و به بسیاری از دوستان آمده مبنی بر اینکه ؛ ” اعتبار صد ساله عهدنامه ترکمنچای که بین ایران و روسیه بسته شده و قسمتی از آذربایجان به روسیه واگذار شده امسال به پایان می رسد و قانونا باید ایران شمالی یعنی جمهوری آذربایجان به ایران ملحق شود مگر اینکه دولت کنونی آنرا تمدید کند ” ضمنا خواسته اند این ایمیل به بقیه مردم ایران هم فرستاده شود !

با شنیدن این جمله ، یاد گفته های ۱۵ سال پیش یکی از همسایه های پا به سن گذاشته ساده و کم سواد ولی پرمدعای خودمان افتادم که میگفت :

” عهدنامه ترکمنچای که در زمان فتحعلی شاه بین ایران و شوروی بسته شده بوده و ۱۷ شهر ایران به مدت ۹۹ سال به روسها واگذار شده بود ( بنده خدا روسیه آن زمان را هم شوروی میگفت و منظورش از قرارداد ترکمنچای ، قرارداد گلستان و ترکمنچای بود ، چرا که در قرارداد ترکمنچای تمام شهرها و مناطق جمهوری ارمنستان کنونی و قسمت کوچکی از جمهوری آذربایجان مثل نخجوان و مغان به روسیه واگذار گردید نه ۱۷ شهر ، در قرارداد گلستان و در سال ۱۸۱۳ میلادی بود که بیشتر شهرهای آذربایجان ، گرجستان و داغستان به روسیه واگذار گردید ) در زمان شاه به پایان می رسیده ، ولی روزی محمدرضا شاه متوجه می شود که یک روز از پایان مدت این قرارداد ۹۹ ساله گذشته است و وی یک روز بعد از انقضای قرارداد از مسئولین شوروی خواستار الحاق این ۱۷ شهر به ایران می شود ، ولی مسئولین شوروی می گویند ، دیروز روز پایان مدت این قرارداد ۹۹ ساله بود و یک روز از زمان پایان قرارداد گذشته و چون شما تا دیروز در این زمینه هیچگونه درخواستی نکردید لذا درخواست شما باطل است ” !!

بنده خدا آنچنان به این گفته اش اعتقاد داشت که من هر چه میگفتم ، همسایه محترم ! قرارداد به این بزرگی ، قرض ۱۰- ۲۰ هزار تومانی نیست که آدم یادش برود و اهمیتی هم نداشته باشد ، اگر چنین قراردادی بود حتما چند سال مانده به پایان این قرارداد ، مطبوعات ، رسانه های جمعی و مسئولین مملکتی و مردم هر روز از این موضوع صحبت می کردند و راجع به آن بحث ها می شد !

ضمنا برایش توضیح دادم که قرارداد ترکمنچای در سال ۱۸۲۸ میلادی بسته شده و اگر این قرارداد ۹۹ ساله هم بوده باشد زمان آن در اوایل حکومت رضاخان به پایان می رسیده نه زمان پسرش محمد رضا !

حتی چندی بعد متن قرارداد را هم پیدا کرده به ایشان نشان دادم و گفتم ببین ، داخل این قرارداد نه صحبتی از ۹۹ سال شده و نه چیز دیگر ؛ لاکن همسایه پا به سن گذاشته و پر مدعای ما آنچنان بر اعتقاد خود پایدار و استوار ایستاده بود که جز فکر خودش هیچ چیز دیگری را قبول نداشت !

حال با گذشت سالها از آن ماجرا و با سوادتر شدن مردم ایران ، بخصوص جوانها های کشور و استفاده آنان از اینترنت و ایمیل و این جور امکانات اطلاعاتی ، چطور عده ای پان فارسیست پریشان احوال ، افکار عمومی جوانان کشور را به بازی گرفته و با فرستادن چنین اطلاعات غلط به آنان و خواستار ارسال این اطلاعات به دیگران توسط کاربران ، احساسات اکثریت کاربران جامعه جوان و کم تجربه را به بازی می گیرند و می خواهند از این آشفته بازار احساسات ، نمدی برای کلاه نژادپرستانه شان تهیه کنند !

شگفتا ، بیشتر دریافت کنندگان این ایمیل ها حتی بخود زحمت ۵ دقیقه ای نداده و تاریخ انعقاد قرارداد ترکمنچای را در جستجوگر گوگل هم سرچ نکرده اند تا ببینند از زمان انعقاد این قرارداد ۱۸۲ سال میگذرد نه صد سال ، هرچند که در این قرارداد اصلا موضوع ۹۹ و یا صد ساله هم در میان نبوده است !

گذشته از روان پرشی پان فارسیستهایی که حتی فکر نکردند ادعای کودکانه شان مثل حباب صابون، دقایقی بیشتر عمر نخواهد کرد و بیشتر از هر کس آبروی نداشته خود را هم به باد خواهند داد، اما چند سالی است که اصطلاح من در آوردی و بی مسمای “ایران شمالی ” که در متن ایمیل یاد شده نیز از آن استفاده شده در نوشته های افراد ساده لوح خیالپرداز ، شبیه همین فرد و یا افراد وابسته به گروهک های زیاده طلب انحصارگرا مورد استفاده قرار می گیرد و اینجور افراد با استناد به عهدنامه ترکمنچای ادعای ارضی بر کشور مسلمان و شیعه جمهوری آذربایجان می کنند که جمهوری اسلامی ایران در همان هفته های اول اعلام استقلال این جمهوری ، آنرا به رسمیت شناخته است !

این ساده لوحان آشفته خیال بی خبر از دنیای مدرن و قوانین آن ، حد اقل خواسته های بی منطق و خیالبافانه خودرا مبتنی بر مفاد صحیح قرارداد ترکمنچای هم نمی کنند تا شاید بتوانند افکار افرادی ساده لوح از جنس خودرا به طرف خودشان جذب کنند ، آنها خواسته های بچگانه خودرا با اتکا به قرارداد ترکمنچای مطرح می کنند در حالی که در قرارداد ترکمنچای همه شهرها و اراضی جمهوری ارمنستان کنونی و تنها بخش کوچکی از خاک جمهوری آذربایجان یعنی نخجوان و قسمتی از دشت مغان به روسها واگذار گردید ؛ که باید این اوهام پرستان ، در ادعای خود ، خواستار الحاق کلیه شهرها و مناطق جمهوری ارمنستان و تنها قسمت کوچکی از خاک جمهوری آذربایجان یعنی نخجوان و مغان را به ایران بشوند !

از طرف دیگر اگر منظور این هک شدگان ذهنی از ” ایران شمالی ” اشاره به عهدنامه گلستان و ترکمنچای است ،در آنصورت باید ادعای ارضی بر کل مناطق جمهوری گرجستان ، ارمنستان ، آذربایجان و جمهوری خودمختار داغستان که در داخل جمهوری روسیه فدراتیو قرار دارد بکنند ، نه اینکه فقط ادعای ارضی بر جمهوری آذربایجان داشته باشند !

و اما به نظر می آید ساخته شدن واژه بی مسما و خیالپردازانه ایران شمالی در بین پان فارسیستها از زمانی قوت گرفت که آنها از چند سال پیش متوجه شدند که اصطلاح آذربایجان شمالی و آذربایجان جنوبی در بین نویسندگان ، شعرا و ادبای هر دو آذربایجان به وفور مورد استفاده قرارمی گیرد و این دو واژه در ادبیات آذربایجانیهای جنوب و شمال ارس جای خاصی را بخود اختصاص داده است و تصور کردند این دو واژه از زمان به استقلال رسیدن جمهوری آذربایجان ساخته شده و احیانا سازندگان آن ،قصد یکی کردن دو آذربایجان و اعلان کشور مستقلی با ترکیب آذربایجان جنوبی و شمالی را دارند ،از آنجهت برای اینکه از غافله عقب نمانند به فکر ساختن اصطلاح ایران شمالی و ادعای ارضی بر جمهوری آذربایجان افتادند که به قول معروف ، پیش گرفتند تا پس نیفتند !

غافل از اینکه اصطلاح آذربایجان شمالی و جنوبی نه محصول ۱۵ – ۲۰ سال اخیر و بعد از مستقل شدن جمهوری آذربایجان ، بلکه اصطلاحی با سابقه حداقل ۹۰ – ۱۰۰ ساله است که ریشه در ادبیات هر دو آذربایجان دارد و ربطی هم به استقلال جمهوری آذربایجان ندارد، زیرا در داخل این دو واژه هیچگونه نظر سیاسی و توسعه طلبانه ای مستتر نیست و هیچ فردی از بکار گیرندگان این دو واژه مثل ذهن معیوب پان فارسیستها خواستار الحاق سرزمینی به سرزمین دیگر نیستند، بلکه بخاطر مشترکات زبانی ، فرهنگی ، تاریخی ،دینی و مذهبی مردم هر دو آذربایجان و ادبیات مشترکی که در هردو سوی آذربایجان و به یک زبان توسط شعرا ، نویسندگان ، و هنرمندان آفریده می شود و توسط مردم هر دو آذربایجان مورد استفاده قرار می گیرد ، برای اینکه تشخیص داده شود اثر آفریده شده مربوط به کدام شاعرو نویسنده و موسیقی دان است و این شاعر و هنرمند در کدام منطقه جغرافیایی آذربایجان ساکن است ، از اصطلاح آذربایجان شمالی و یا آذربایجان جنوبی استفاده می شود ؛ چنانچه غزلهای ” علی آقا واحد ” غزلسرای بزرگ آذربایجان آنچنان در بین مردم هر دو آذربایجان مشهور است که اگر گفته نشود شاعر این غزل در کدام سوی آذربایجان زندگی می کرده است کسی متوجه نخواهد شد که این شاعر در یکی از از روستاهای زنجان و یا شهر تبریز متولد و بزرگ شده و غزل سروده و یا در روستای ” ماساچیر ” اطراف باکو و شهر باکو به دنیا آمده و رشد و نمو کرده و به اوچ شهرت رسیده است !

و یا اگر گفته نشود آهنگِ ترانه مشهور ” آیریلیق ” که اولین بار رشید بهبود اوف خواننده مشهور از آذربایجان شمالی آنرا خوانده ، توسط آهنگساز چیره دستی از آذربایجان جنوبی ، استاد علی سلیمی ساخته شده است، کسی اهمیت ساخته شدن این آهنگ را در محیط استبداد زده و نژادپرستانه دوران پهلوی که اجازه چاپ به جز نوحه به کتابهای ترکی در ایران داده نمی شد را درک نخواهد کرد !

لذا آنچه از مفهوم آذربایجان شمالی و جنوبی استنباط می شود متفاوت از واژه ای است که از مغز معیوب پان فارسیستها تراوش می کند و بکار گرفته می شود!

آیا از بکار گیری واژه ترکیبی ” ایران شمالی ” معنایی جز ادعای ارضی و اشغالگری می توان استنباط کرد؟

آیا در نزد پان فارسیستهای پریشان احوال هویت، شخصیت ، زبان ، فرهنگ ، فولکلور ، ادبیات و حنی دین ، مذهب و مقدسات مردمی که به قول خودشان در ایران شمالی زندگی می کنند اهمیتی دارد ؟!

از زبان ، فرهنگ ، ادبیات ، فولکلور و هنر ساکنین باصطلاح ایران شمالی بگذریم که این راسیستها نه تنها برای این ثروت معنوی ملت آذربایجان اهمیتی قائل نیستند و حتی آرزوی نابودی آنرا هم دارند ،آیا اینان در مقابل تجاوز و اشغال یک چهارم سرزمین مسلمان و شیعه جمهوری آذربایجان توسط متجاوزان و اشغالگران ارمنی که پشتیبانی دنیای غرب و مسیحیت را دارند ، واکنشی به عنوان مسلمان و شیعه از خود نشان داده و قتل عام و کشت و کشتار فجیع ، غیر انسانی و وحشیانه ارمنی ها در شهر خوجالی آذربایجان را محکوم کرده اند ؟!

آیا این مدعیان ایران شمالی اعتراضی به اشغالگران ارمنی کرده اند که مکانهای مقدس مذهبی و مساجد شهرهای اشغالی آذربایجان در لاچین و شوشا را به خوکدانی و طویله تبدیل کرده اند ؟!

خلاصه اینکه ادعای مالیخولیایی اینان حتی معیار تاریخی هم ندارد ، چه از هزار سال پیش تا بسته شدن قرارداد گلستان و ترکمنچای ، حکومت ایران در دست سلاطین ترک بود و این ترکان بودند که حاکمیت سرزمینهای وسیعی از غرب چین تا آسیای صغیر را داشتند و در زمان عقد قرارداد گلستان و ترکمنچای هم حاکمیت سرزمینهای داغستان ، گرجستان ،ارمنستان ، آذربایجان ، خراسان ، عراق عجم ، فارس ، کرمان و سیستان تا خلیج فارس و دریای عمان در اختیار ترکان قاجار بود نه در دست حاکمان فارس ؛ در حقیقت اگر وارث و مدعیی هم برای حکومت قاجار پیدا شود این مدعی نمی تواند از میان فارسها و با تفکر پان فارسیستی باشد ؛ چرا که اگر امپراتوری وسیع عثمانی از بین رفته و از میان این امپراتوری بزرگ کشورهای بزرگ و متوسطی چون مصر ، عراق ، سوریه ، عربستان ،اردن،یونان ،بلغارستان ، یوگسلاوی (سابق ) و غیره سر بر آورده اند ،هیچکدام از این کشورها نمی توانند به موجب اینکه زمانی جزئی و قسمتی از امپراتوری عثمانی بودند ادعای الحاق سرزمین ترکیه و یا کشور دیگری را به خود داشته باشند ، گرچه در دنیای مدرن امروز طرح چنین موضوعی از طرف هر کس که باشد نشانه عدم آشنایی او با قوانین و کنوانسیونهای بین المللی و کوته بینی محض آن فرد یا گروه فکری است و آنچه مسلم و مقبول هوشمندان ، عقلا ، متفکرین و سیاستمداران در دنیای مدرن امروز است ایجاد حس بشردوستانه، و احترام به تمام معنویات و حدود و ثغور ممالک و کشورهای ملل جهان در تمام دنیا بخصوص همسایگان است !